Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">အဆင့် (၈) အရာရှိတစ်ယောက်၏ ရည်မှန်းချက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဝမ်ဟွာ အဆောက်အအုံ…</p> <p> </p> <p>အပေါ်ဆုံးထပ်ရှိ လေဟာပြင် မဏ္ဍပ်တစ်ခု အတွင်း၌...</p> <p> </p> <p>လင်းချင်းရီထံမှ ထိုစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လင်းကျားအာ၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် လင်းချင်းရီက ဆက်ပြောလာသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျားအာ... မင်းက အဆောက်အအုံထဲက ပစ္စည်းကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ယူဆောင်လာခဲ့တယ်... နေပူထဲမှာ သုံးနာရီစာ သွားဒူးထောက်နေစမ်း..."</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့ပါ အဒေါ်..."</p> <p>လင်းကျားအာ၏ နုနယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ တုန်ယင်သွားပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်စွာပင် နာခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် လင်းချင်းရီက ရှောင်လွီအား လှမ်းကြည့်၍...</p> <p>"ရှောင်လွီ... မင်းက စည်းကမ်း ဖောက်ဖျက်ခဲ့တယ်... အပြင်ထွက်ပြီး နှစ်နာရီစာ သွားဒူးထောက်နေ..."</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်မ..." ရှောင်လွီက ရိုသေစွာဖြင့် ဒူးထောက် အရိုအသေပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်တစ်ယောက် ရှောင်လွီ၏ နာခံလွယ်သော ပုံစံလေးကို ကြည့်ရင်း ချက်ချင်းပင် သနားကရုဏာ သက်သွားမိသည်။</p> <p> </p> <p>တောက်ပ ပူပြင်းလှသော နေမင်းကြီးက ကောင်းကင်ထက်တွင် မားမားမတ်မတ် ရှိနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>လင်းကျားအာ ကဲ့သို့ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ထားသူ တစ်ယောက်အတွက် နှစ်နာရီစာ ဒူးထောက်ရခြင်းက ခံနိုင်ရည် ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်က ထိုအရာကို ကောင်းကောင်းကြီး တောင့်ခံနိုင်စွမ်းရှိ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သိုင်းပညာ တစ်ခါမှ မလေ့ကျင့်ဖူးသည့် ရှောင်လွီ ကဲ့သို့ သာမန်လူတစ်ယောက် အနေဖြင့် ဤမျှ ပြင်းထန်သော နေပူအောက်တွင် နှစ်နာရီစာ ဒူးထောက်ရပါက အပူလျှပ်ခြင်း သို့မဟုတ် သတိလစ် မေ့မြောသွားခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပြီး အသက်အန္တရာယ်ပင် စိုးရိမ်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က ခဏတာ စဉ်းစားခန်း ဝင်လိုက်ပြီးနောက် စကားပြောရန် တွေဝေနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ဝမ်ဟွာ အဆောက်အအုံ၏ အတွင်းရေး ကိစ္စဖြစ်ပြီး ပြင်ပလူတစ်ယောက် အနေဖြင့် ဝင်စွက်ဖက်ရန် သူ့မှာ အခွင့်အရေး မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် တိတ်တဆိတ် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ငွေလက်မှတ်များကို သူ့ပိုက်ဆံအိတ်ထဲသို့သာ ထည့်သိမ်းလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာလဲ... သူတို့အတွက် ဝင်တောင်းပန်ပေးချင်လို့လား"</p> <p>လင်းချင်းရီက ကျန်းနင်အား တစ်ချက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့အကြည့်နှင့် ဖော်ပြနေသော အမူအရာမှ တစ်ဆင့် တစ်စုံတစ်ရာကို ရိပ်မိသွားပုံရ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကြားလျှင် ကျန်းနင်လည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဖွင့်ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မလင်း... ရှောင်လွီအတွက် သက်ညှာပေးဖို့ ကျွန်တော် တောင်းဆိုချင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"မင်းက မိန်းမလှလေးတွေဆိုရင် သနားတတ်သားပဲ..." လင်းချင်းရီက ကျန်းနင်အား စောင်းငဲ့ ကြည့်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ... မင်းက ငါ့ကို အစ်မလို့ ခေါ်ထားမှတော့ မင်းမျက်နှာကို ငါ မငြင်းရက်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ပူပြင်းလှသော နေရောင်အောက်သို့ လျှောက်သွားနေသည့် ရှောင်လွီဘက်သို့ လှည့်၍...</p> <p>"ရှောင်လွီ... ကျန်းနင်က မင်းအတွက် ဝင်တောင်းပန်ပေးလို့ တစ်ဝက်လောက် ဒူးထောက်ပြီးရင် ပြန်ဝင်လာခဲ့တော့..."</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ မှတ်ထား... မင်းက ဒီအဆောက်အအုံကလူပဲ... နောက်နောင် အဆောက်အအုံက ပစ္စည်းတွေကို ပြင်ပလူတွေဆီ ဘယ်တော့မှ လွှဲမပေးနဲ့"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်မ..."</p> <p>ရှောင်လွီ၏ မျက်နှာထားမှာ ရိုသေမှုအပြည့်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ချလိုက်ကာ...</p> <p> </p> <p>"သနားညှာတာ ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မ"</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကျန်းနင်ဘက်သို့ လှည့်၍ ဒူးထောက်ကာ...</p> <p>"သခင်လေးကျန်းကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်..."</p> <p> </p> <p>"ဒီလောက်ထိ အရိုအသေ ပေးနေစရာ မလိုပါဘူး..." ကျန်းနင်က ခေါင်းခါပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရှောင်လွီလည်း ဆက်မပြောတော့ဘဲ မတ်တတ်ထကာ ပူပြင်းလှသော နေရောင်အောက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင်...</p> <p> </p> <p>လင်းကျားအာလည်း ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး ကျန်းနင်အား မျှော်လင့်ချက် ပြည့်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် လှမ်းကြည့်လာ၏။</p> <p> </p> <p>နေပူထဲတွင် သုံးနာရီစာ ဒူးထောက်ရမည့်ကိစ္စ။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ အဆင့် (၉) ခွန်အားနှင့်ဆိုလျှင် မည်သည့် ထိခိုက်မှုမှ မရှိနိုင်သော်ငြား သူမက အလှအပကို တန်ဖိုးထားသူ ဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်သော နေရောင်အောက်တွင် သုံးနာရီစာမျှ တိုက်ရိုက် ထိတွေ့ပြီးပါက သူမ၏ အသားအရေများ ညိုမည်းသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမ အဒေါ်အတွက် ကျန်းနင် မည်မျှ အရေးပါကြောင်း ကောင်းကောင်း သဘောပေါက်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအစေခံမလေးအတွက် စကားတစ်ခွန်း ဝင်ပြောပေးရုံဖြင့် သူမ အဒေါ်က အလွယ်တကူ လိုက်လျောပေးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ကျန်းနင်သာ သူမအတွက် ဝင်ပြောပေးပါက သူမ၏ ပြစ်ဒဏ်မှာလည်း ထိုအစေခံမလေး ကဲ့သို့ များစွာ ပေါ့ပါးသွားနိုင်ချေရှိ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်တွင်...</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က လင်းချင်းရီအား ပြုံး၍...</p> <p>"အစ်မလင်းက တကယ်ကို သဘောကောင်းပြီး လှပတဲ့သူ တစ်ယောက်ပဲ..."</p> <p> </p> <p>လင်းချင်းရီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက အစ်မကို အဲ့လောက်တောင် စကားချိုချိုလေးတွေ ပြောနေမှတော့... မင်းအတွက် နောက်ထပ် သတင်းအချက်အလက်တစ်ခု လက်ဆောင် ပေးလိုက်ပါ့မယ်... စစ်ဆေးရေးရုံးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အကြောင်းအရာပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းချင်းရီ စကားဆုံးသည်နှင့်...</p> <p> </p> <p>သူမ အခန်းဘက်သို့ လှည့်၍ လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ လှမ်းခေါ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အဖြူရောင် စက္ကူတစ်ရွက်က သူမဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"အတွင်းအားဆိုတာ တကယ်ကို နက်နဲ ဆန်းကြယ်တာပဲ..." ထိုမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင် တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ကျန်းနင်၏ စိတ်ထဲ တောင့်တမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအံ့ဖွယ် စွမ်းအားမှာ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် အလွန်အမင်း ဆွဲဆောင်မှု ရှိနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအရာက လုံးဝ ယုတ္တိမတန်သောကြောင့်ပင်။ ယုတ္တိမတန်ဟု ထင်ရလေလေ ထိုအရာ၏ ဆွဲဆောင်မှုက ပို၍ ကြီးမားလာလေလေ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုလက်ရှိ သူက ခွန်အားကြီးမားပြီး လျင်မြန်ကာ ကာကွယ်နိုင်စွမ်း မြင့်မားနေလျှင်ပင် အဆုံးတွင်တော့ သူသည်လည်း အသားအသွေးနှင့် ဖွဲ့စည်းထားသော သာမန်လူ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေဆဲ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင် မျက်လုံးထဲတွင် အတွင်းအား ဆိုသည်မှာ စစ်မှန်သော လွန်မြောက်ခြင်း၏ သင်္ကေတ တစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ထိတွေ့ခံစားနိုင်သော လွန်မြောက်ခြင်း တစ်မျိုးဟု ဆိုရပေမည်။ ယခင်ဘဝက စိတ်ကူးယဉ် ဝတ္ထုပေါင်းများစွာကို ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးသူပီပီ ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးကို သူ မည်သို့များ မပိုင်ဆိုင်ချင်ဘဲ နေမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်...</p> <p> </p> <p>လင်းချင်းရီ အဝေးမှ လှမ်းခေါ်လိုက်သော စက္ကူဖြူလေးမှာ မမြင်ရသော စွမ်းအား တစ်ခု၏ ထိန်းမတ်မှုဖြင့် သူမ လက်ထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ကျဆင်းလာခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>"ရော့ ယူလိုက်... ဒါက အစ်မ မင်းအတွက် ကြိုတင် ပြင်ဆင်ပေးထားတာ... ဒီထဲမှာ စစ်ဆေးရေးရုံးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက် အများစု ပါဝင်တယ်... တကယ်လို့ မင်းသာ အဲဒီမတိုင်ခင် အဆင့် (၈) ကို ရောက်သွားမယ်ဆိုရင် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"စစ်ဆေးရေးရုံးရဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံအရ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် မည်သူမဆို တကယ့် ရာထူးတံဆိပ် အပြည့်အစုံနဲ့ မဟာရှတိုင်းပြည်ရဲ့ အဆင့် (၉) အရာရှိတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တယ်လေ"</p> <p> </p> <p>"ဒါက မင်းအတွက်တော့ အနည်းနဲ့အများ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလောက်မှာပါ"</p> <p> </p> <p>လင်းချင်းရီ၏ စကားကိုကြားလျှင် ကျန်းနင်က သူမ ကမ်းပေးလာသော စက္ကူဖြူကို ချက်ချင်း လှမ်းယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မလင်း..." သူက လှိုက်လှဲစွာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်...</p> <p> </p> <p>"ကျားအာ... မင်းက အဲဒီမှာ ရပ်ပြီး ဘာလုပ်နေတာလဲ... အပြင်ထွက်ပြီး ဒူးမထောက်သေးဘူးလား" လင်းချင်းရီက သူမ ဘေးနားရှိ လင်းကျားအာအား လှမ်းဆူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ကျန်းနင်က သူမဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရင်ထဲ မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>ဤမျှ အချိန်အကြာကြီး လျစ်လျူရှုခံထားရသဖြင့် မည်သူမဆို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်မိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ကြယ်ရံလ ကဲ့သို့ အမြဲတမ်း အလိုလိုက်ခံရပြီး အများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရလေ့ရှိသော သူမ ကဲ့သို့ မိန်းကလေး မျိုးဆိုလျှင် ပိုဆိုးပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"အဒေါ်... သမီး အခုပဲ သွားလိုက်ပါ့မယ်..." လင်းကျားအာက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စကားအဆုံးတွင် လင်းကျားအာလည်း ခေါင်းငုံ့၍ ပူပြင်းလှသော နေရောင်အောက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>"ကဲ... မင်းလည်း ပြန်သင့်တဲ့ အချိန်ရောက်ပြီ..." လင်းချင်းရီက ပါးစပ်ကိုအုပ်၍ သမ်းဝေရင်း ကျန်းနင်အား ပြောလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို ကျွန်တော့်ကို ပြန်ခွင့်ပြုပါဦး..." ကျန်းနင်က လက်နှစ်ဖက်ကိုယှက်ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လင်းချင်းရီက ကျန်းနင်အား လက်လှမ်းပြပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားကာ သူမ အခန်းဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည် လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ပါးလွှာသော ပိုးသား အဝတ်အစားများက သူမ၏ ကောက်ကြောင်းအလှကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖော်ပြနေ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းနင်တစ်ယောက် ထိုမြင်ကွင်းအား သတိမထားမိခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့အကြည့်များက လက်ထဲရှိ စက္ကူဖြူလေးပေါ်တွင်သာ စူးစိုက်နေပြီး ထိုအပေါ်ရှိ စာကြောင်း တစ်ကြောင်း၏ ဆွဲဆောင်မှု နောက်သို့ ချက်ချင်း ပါသွားခဲ့သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>"အဆင့် (၈) သိုင်းပညာရှင်များ အနေဖြင့် စစ်ဆေးရေးရုံး၏ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် နေရာအတွက် ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ရှိသည်"</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ အရည်အချင်းစစ် စာမေးပွဲကို အောင်မြင်ပါက စစ်ဆေးရေးရုံးသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရုံသာမက အဆင့် (၉) အရာရှိ ရာထူးတံဆိပ်ကိုပါ ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်"</p> <p> </p> <p>"ထို့ထက်မက ဒုတိယတပ်မှူး နေရာအတွက်ပါ ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ရရှိနိုင်သေးသည်"</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က လက်ထဲရှိ စက္ကူဖြူကို ကြည့်ရင်း သူ့ဘာသာ တီးတိုး ရေရွတ်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် စူးရှသော အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။</p> <p> </p> <p>သူ့ရင်ထဲ၌ ဒုတိယတပ်မှူး နေရာအား ချက်ချင်းပင် ပစ်မှတ်ထားလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယတပ်မှူး နေရာကို ရယူနိုင်ခြင်းက အဆင့် (၈) ရာထူးတံဆိပ်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ပုံမှန် အဆင့် (၈) မဟုတ်ဘဲ ဒုတိယ အဆင့် (၈) အရာရှိ ရာထူးတစ်ခု ဖြစ်နေသည့်တိုင်အောင်ပင်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">End</p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save