Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် နေရာကို အရယူနိုင်မည်လော (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဝမ်ကျင်းက သူ့ဘာသာ တီးတိုး ရေရွတ်မိ၏။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီနေ့က ဒီနဂါးငါးဖြူ အသားရဲ့ အာနိသင်ကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားလိုက်ရတာလဲ ဆိုတာ အခုမှပဲ သဘောပေါက်တော့တယ်... ဒါက ပေါင်တစ်ရာလောက်ရှိတဲ့ နဂါးငါးဖြူ ဖြစ်နေပြီး မိစ္ဆာအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလုနီးပါး အခြေအနေကို ရောက်နေတာကိုး”</p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာအဖြစ် အသွင်ပြောင်းတယ် ဟုတ်လား” ထိုစကားများကို ကြားရချိန်တွင် ကျန်းနင်၏ စူးစမ်းလိုစိတ်များ နိုးကြားလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်... မိစ္ဆာအဖြစ် အသွင်ပြောင်းတာလေ”</p> <p>ဝမ်ကျင်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့ဘေးရှိ မဏ္ဍပ်အတွင်းမှ ကျောက်ထိုင်ခုံကို လက်ဟန်ပြကာ…</p> <p> </p> <p>“ထိုင်ပါဦး... ငါတို့ စကားနည်းနည်း ပြောကြရအောင်”</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင်...</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ယောက်လုံး မဏ္ဍပ်အတွင်း နေရာယူပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“သာမန် နဂါးငါးဖြူ တစ်ကောင်ရဲ့ အလေးချိန် ဘယ်လောက်ရှိလဲ မင်း သိလား” ဝမ်ကျင်းက မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“သေချာတော့ မသိဘူး ဆရာ” ကျန်းနင်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝိညာဉ်ငါး တစ်မျိုးဖြစ်တဲ့ သာမန် နဂါးငါးဖြူ တစ်ကောင်က အလေးချိန် ဆယ်ပေါင်ကနေ ပေါင်နှစ်ဆယ် အတွင်းမှာပဲရှိတာ... မင်းရလာတဲ့ တစ်ကောင်က မင်းပြောသလိုသာဆိုရင် သာမန် နဂါးငါးဖြူ တစ်ကောင်ရဲ့ အလေးချိန်နဲ့ အရွယ်အစားထက် ငါးဆကနေ ဆယ်ဆလောက် ပိုကြီးနေတာလေ” ဝမ်ကျင်းက ရှင်းပြ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီလောက်ထိ အရွယ်အစား ကွာခြားနေတာကိုကြည့်ရင် သူ့ရဲ့ ဘဝဖြစ်တည်မှုမှာ အခြေခံကျတဲ့ အသွင်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပြီ ဆိုတာ ငြင်းစရာ မလိုဘူး”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီငါးက ဝိညာဉ်ဉာဏ်ရည် ဖွံ့ဖြိုးလာပြီး မိစ္ဆာအဖြစ် အသွင်ပြောင်းတဲ့ အဆင့်နဲ့ နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်ဖို့ များတယ်”</p> <p> </p> <p>သူ့တပည့်၏ စွမ်းအားက ကျိုးရှင်းထက် နိမ့်ကျမည် မဟုတ်သလို ကျော်လွန်ချင်တောင် ကျော်လွန်နေနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>လုံလောက်သော စွမ်းအား မရှိဘဲ မည်သူက တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် နေရာကို ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်ချင်သည်ဟု ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောရဲမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ထိုအကြောင်း တွေးမိသည်နှင့် ဝမ်ကျင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများ အတိုင်းသား ပေါ်လွင်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူက တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားဟန်ဖြင့်…</p> <p>“ဒါနဲ့ မင်းက သိုင်းခန်းမကို ဒီလောက် စောစော ရောက်လာတာဆိုတော့ မနက်စာကော စားပြီးပြီလား” ဝမ်ကျင်းက မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“မစားရသေးဘူး ဆရာ” ကျန်းနင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူက မနက် ငါးနာရီကတည်းက အိမ်မှ ထွက်လာခဲ့ပြီး ယခုမှ မနက် ခုနစ်နာရီသာ ရှိသေးသဖြင့် မနက်စာစားရန် အချိန်မရခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>“အတော်ပဲ... လာ... ငါနဲ့အတူ မနက်စာစားရင်း စကားပြောကြတာပေါ့” ဝမ်ကျင်းက မတ်တတ်ထရပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ ဆရာ” ကျန်းနင်က ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုလျှင် သိုင်းခန်းမမှ ထွက်ခွာပြီးကတည်းက ဝမ်ကျင်းနှင့်အတူ မနက်စာ မစားဖြစ်ခဲ့ပေ။ ယခု တစ်ကြိမ်မှာ အချိန်အတော်ကြာမှ ပြန်လည် စားသောက်ဖြစ်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>…</p> <p> </p> <p>နေရောင်ခြည် ပိုမို လင်းလက်လာသည်နှင့်အမျှ သိုင်းခန်းမ တစ်ခုလုံးမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း သက်ဝင် လှုပ်ရှားလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ညီလေးကျန်း” ချန်ရန်က ကျန်းနင်ကို မြင်သည်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ချက်ချင်း လျှောက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုချန်... ဘယ်လေနှင်လို့ ဒီရောက်လာတာလဲ” ရက်အတော်ကြာ မတွေ့ရသော ချန်ရန်ကို မြင်လျှင် ကျန်းနင်က မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ဤလောကတွင် သူ့၌ သူငယ်ချင်း များများစားစား မရှိလှပေ။ ချန်ရန်မှာ ထိုသူငယ်ချင်း အနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ယောက် အပါအဝင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ့စိတ်အခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ရန့်က ပြုံးကာ…</p> <p>“သေချာပေါက် ညီလေးကျန်းကို အားပေးဖို့ လာတာပေါ့... ဒီနေ့က မင်းအတွက် အရေးကြီးတဲ့ နေ့တစ်နေ့လေ”</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ချန်ရန့်က ဆက်၍…</p> <p> </p> <p>“ခဏနေ လုပ်မယ့် အရည်အချင်းစစ်ပွဲအတွက် ညီလေးကျန်း ယုံကြည်မှု ရှိရဲ့လား” ချန်ရန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သေချာတာပေါ့” ကျန်းနင်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ညီလေးကျန်းဆီမှာ ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေတာ ငါ မြင်နေရတယ်နော်” တံခါးဝတွင် လီချင်းက ပြတ်သားသော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယနေ့တွင် သူမက အပြာရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်လာနိုင်သော တိုက်ပွဲများတွင် ကျွတ်မထွက်သွားစေရန် သူမ၏ ဖိနပ်ရှည်များကို အဝတ်စများဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ပတ်ချည်ထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာအစ်မလီ” လီချင်း၏ အသံကို ကြားလျှင် ချန်ရန်က ချက်ချင်း လှည့်၍ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာအစ်မလီ” ကျန်းနင်ကလည်း အသိအမှတ်ပြုသော အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။</p> <p> </p> <p>“မောင်လေးကျန်း... မင်း ရောက်တာ တော်တော် စောတယ်နော်”</p> <p>လီချင်းက အနက်ရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ကျန်းနင်ကို မျက်လုံးထဲ၌ တောက်ပသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် လှမ်းကြည့်လာ၏။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် အိပ်မပျော်လို့ ဆရာ့ကို မနက်ခင်း နှုတ်ဆက်ဖို့ ထွက်လာခဲ့တာပါ” ကျန်းနင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့် ဆရာဝမ်က မောင်လေးကျန်းကို ဒီလောက် မျက်နှာသာ ပေးနေတာကိုး” လီချင်းက သက်ပြင်းချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ခဏအကြာတွင် ကျောက်ဟူ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် ကျိုးရှင်းနှင့် ကျန်းထျဲ့ရှန်း တို့လည်း သိုင်းခန်းမ၏ ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“အားလုံး စုံပြီပဲ” ဝမ်ကျင်းက သူတို့ ငါးယောက်ကို ကြည့်၍ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဝမ်ကျင်းက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>“အရည်အချင်းစစ်ပွဲက မနက် ဆယ်နာရီ စမှာ... အခု ထွက်ကြစို့”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ ဆရာ”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ ဆရာ”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ ဆရာ”</p> <p> </p> <p>“…”</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက တစ်သံတည်း ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဝမ်ကျင်း၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် သူတို့အားလုံး သိုင်းခန်းမအတွင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သိုင်းခန်းမမှ တပည့် တစ်စုကလည်း သူတို့နောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာကြ၏။</p> <p> </p> <p>“မင်းဆီက နဂါးငါးဖြူက တစ်မျိုးမျိုးသော ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ရတနာတွေကို မျိုချထားတာ ဖြစ်ရမယ်”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းက ကျောက်စားပွဲပေါ်တွင် ကျန်းနင် ချထားခဲ့သော ငါးအသားတုံးကို ယူကာ လက်ဖြင့် အဖြူရောင် အလွှာလေးတစ်ခု ဖဲ့ယူလိုက်ပြီး ပါးစပ်ထဲထည့်၍ ဖြည်းညှင်းစွာ ဝါးစားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သေချာစွာ ဝါးပြီးနောက် ဝမ်ကျင်းက ငါးအသားကို မျိုချလိုက်ရာ လည်ပင်းမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင်...</p> <p> </p> <p>သွေးချီ စွမ်းအားများ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက် လှည့်ပတ် စီးဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ သူက မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်မျှ အတွင်းမှာပင် ဝမ်ကျင်းက မျက်လုံး ပြန်ဖွင့်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီငါးအသားက တကယ်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ အရာပဲ... လက်ရှိ အဆင့်မှာ ရှိနေတဲ့ ငါ့အတွက်တောင် အများကြီး အကျိုးရှိတယ်”</p> <p> </p> <p>“တကယ်ကို ထူးခြားလွန်းပါတယ်” ဝမ်ကျင်းက တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က…</p> <p> </p> <p>“အဲဒါက အများကြီး အထောက်အကူဖြစ်တယ် ဆိုမှတော့ ဆရာပဲ ယူထားလိုက်ပါ”</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို ငါလည်း အားမနာတော့ဘူး” ဝမ်ကျင်းက စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားသော တစ်ဆယ်သားကို တပ်မက်မှု အပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က နဂါးငါးဖြူအသား တစ်ပေါင်ခန့် စားပြီးနောက် သူ့စွမ်းအား အနည်းငယ် တိုးလာသည်ကို ခံစားခဲ့ရပြီး သွေးချီ စွမ်းအားများ ကျဆင်းနေမှု ရပ်တန့်ကာ ပြန်လည် မြင့်တက်လာခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ဆယ်သား၏ အကူအညီဖြင့် အဆင့်ခြောက်သို့ ရောက်ရှိရန် သိပ်မဝေးတော့ကြောင်း သူ ယုံကြည်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆင့်ခြောက်၏ ကန့်သတ်ချက်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် သေချာ ဂရုတစိုက် လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် အရိုးသန့်စင်ခြင်း အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်က…</p> <p> </p> <p>“ဆရာပဲ သိမ်းထားလိုက်ပါ... ခုနက ကျွန်တော် ပြောသလိုပဲ ကျွန်တော် နဂါးငါးဖြူ အသား အများကြီး စားပြီးသွားပြီမို့ အခုချိန်မှာ ကျွန်တော့်အတွက် သိပ်အသုံးမဝင်တော့ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>“အဲ့လိုဆိုမှတော့ ကြည့်ရတာ မင်းရဲ့ စွမ်းအားက တကယ်ပဲ အသွင်ပြောင်းလဲသွားပြီ ထင်တယ်” ဝမ်ကျင်းက ကျန်းနင်အား တစ်စုံတစ်ရာ အရိပ်အယောင် ရှာဖွေနေသည့်အလား စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လတ်တလောတွင် ကျန်းနင်၏ စွမ်းအင် အငွေ့အသက်မှာ ငြိမ်သက် တည်ငြိမ်နေပြီး မည်သည့် ထူးခြားမှုမှ မပြသပေ။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ဝမ်ကျင်း ခံစားခဲ့ရသော သိမ်မွေ့သည့် ခြိမ်းခြောက်မှု ခံစားချက်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>“ဒီကောင်လေးရဲ့ အတွင်းအမြုတေကျင့်စဉ် တိုးတက်မှုက ငါ့ထက်တောင် ကျော်လွန်သွားပြီ ထင်တယ်” ဝမ်ကျင်းက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>အတွင်းအမြုတေကျင့်စဉ် ဆိုသည်မှာ တာအိုကျင့်စဉ်များမှ ဆင်းသက်လာသော အတွင်းပိုင်း ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>အတွင်းပိုင်းရော အပြင်ပိုင်းပါ ကျင့်ကြံခြင်းက ခန္ဓာကိုယ်ကို အဆက်မပြတ် သန့်စင်စေသော်လည်း ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှု သို့မဟုတ် နွားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော ခြေလက်များ ဖြစ်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သွေးချီ စွမ်းအားများကို မီးကဲ့သို့ ပူလောင်နေစေမည် မဟုတ်ဘဲ သွေးချီ စွမ်းအားများ၏ ပြင်းထန်မှုကို အနီးကပ်မှသာ ခံစားသိရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း သူ၏ အတွင်းအမြုတေကျင့်စဉ် တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ယခု ကျန်းနင်ကဲ့သို့ပင် သူ ကိုယ်တိုင်လည်း ပိုမို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိလာကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီနေ့ ခရီးစဉ်အတွက် ယုံကြည်မှုရှိရဲ့လား” ဝမ်ကျင်းက ရုတ်တရက် မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ရှိပါတယ်” ကျန်းနင်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။</p> <p> </p> <p>“သာမန် ကင်းလှည့် အစောင့်တစ်ယောက်ထက် ပိုတဲ့ တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် နေရာအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရတာ မျိုးတွေလည်း ရှိတယ်... မင်းကော တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် နေရာအတွက် ဝင်ယှဉ်ပြိုင်မှာလား” ဝမ်ကျင်းက သူ အသိချင်ဆုံး မေးခွန်းကို မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကင်းလှည့် အစောင့်အထက်ရှိ ရာထူးကို တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဟု အများအားဖြင့် ခေါ်ဆိုကြသည်။</p> <p> </p> <p>တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်က ကင်းလှည့် အစောင့် ဆယ်ယောက်ကို ကွပ်ကဲရ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသည်မှာ စစ်ဆေးရေးရုံး၏ အခြေခံ ဖွဲ့စည်းပုံပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စစ်ဆေးရေးရုံး၏ ဖွဲ့စည်းပုံအရ ကင်းလှည့်အစောင့် တစ်ယောက်မှာ အဆင့်ကိုး အောက်ပိုင်း သာမန် တပ်သား တစ်ယောက်မျှသာဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်မှာမူ စံနှုန်းပြည့် အဆင့်ကိုး တရားဝင် အရာရှိတစ်ယောက် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရာထူးအဆင့်အတန်း ကွာခြားချက်မှာ တရားဝင် ရာထူးနှင့် အာဏာတို့ပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကျင်းက ချန်လန် သိုင်းခန်းမ၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် အနေဖြင့် သူ၏ တပည့် တစ်ယောက်ယောက် တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် နေရာရရှိရန် မျှော်လင့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောနိုင်ခြင်းက သူ့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဖြစ်နိုင်ချေ သိပ်မရှိကြောင်းကိုလည်း သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့တပည့်များ အားလုံးထဲတွင် ကျိုးရှင်းတစ်ယောက်သာ အခွင့်အရေး ရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်က ကျိုးရှင်းမှာ ကြေးနီကဲ့သို့ မာကျောသော အရေပြားနှင့် အဆင့်ကိုး ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>တစ်နှစ်ကျော် အချိန်နှင့် ကျိုးရှင်း၏ သိုင်းပညာ ပါရမီကို ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် အဆင့်ရှစ် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်အဖြစ် ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ကာ နောက်တစ်လှမ်း ထပ်မံ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အလားအလာ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် နေရာကို ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အနည်းဆုံး အဆင့်ကိုး ပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားရမည်ဖြစ်ပြီး ခွန်အား လေ့ကျင့်မှု အောင်မြင်စွာ ပြုလုပ်ထားပါက အဆင့်ရှစ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် အခိုင်အမာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးရှင်း အနေဖြင့် အဆင့်ရှစ်သို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ပြီးခြင်း ရှိမရှိကို ဝမ်ကျင်း သေချာ မသိသောကြောင့် သူ့တပည့်များထဲမှ တစ်ယောက်ယောက် စစ်ဆေးရေးရုံး၏ တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ထွက်ပေါ်လာနိုင်မည်ဟု သိပ်ယုံကြည်မှု မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခု ကျန်းနင်ကို ကြည့်ရင်း သူ့စိတ်ထဲ မျှော်လင့်ချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ ကျန်းနင် ပြောခဲ့သော စကားတစ်ခွန်းကို ဝမ်ကျင်း သေချာ မှတ်မိနေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားမှာ နဂါးငါးဖြူ အသားက အသုံးမဝင်တော့ဘူး ဟူသော စကားပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>နဂါးငါးဖြူ အသား၏ အာနိသင်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ခံစားဖူးသော ဝမ်ကျင်း အနေဖြင့် မိစ္ဆာအဖြစ် အသွင်ပြောင်းလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ဤနဂါးငါးဖြူ၏ အသားမှာ မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်း သဘာဝကျကျ သိရှိထားပေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက သူ့စွမ်းအားကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>လအနည်းငယ်မျှသာ သိုင်းပညာ လေ့ကျင့်ရသေးသော ကျန်းနင်လို လူမျိုးကိုတော့ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျန်းနင်ထံမှ နဂါးငါးဖြူအသား အသုံးမဝင်တော့ကြောင်း ကြားလိုက်ရချိန်တွင်...</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်၏ စွမ်းအားများ နောက်တစ်ကြိမ် တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဝမ်ကျင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကျင်း၏ မေးခွန်းကိုကြားလျှင် ကျန်းနင် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် နေရာအတွက် ဝင်ယှဉ်ပြိုင်ဖို့က စမ်းကြည့်ချင်တဲ့ အရာပါပဲ”</p> <p> </p> <p>တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နေရာ ရယူရန်မှာ ကျန်းနင်၏ အစီအစဉ်ထဲတွင် အမြဲပါဝင်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ ဒုတိယတပ်မှူး နေရာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရန် ရှေးဦးစွာ တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ရာထူးကို အရယူရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်မှသာ ဒုတိယတပ်မှူး နေရာအတွက် ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်ခွင့် ရရှိမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအထက် ပိုမြင့်သော ရာထူးများ အတွက်မူ ကျန်းနင်တွင် လတ်တလော မည်သည့် အစီအစဉ်မှ မရှိသေးချေ။</p> <p> </p> <p>သူ့တွင် လုံလောက်သော စွမ်းအား မရှိသေးသလို အရည်အချင်းလည်း မပြည့်မီသေးပေ။</p> <p> </p> <p>သူ သိထားသလောက် တပ်မှူး အထက် ရာထူးများမှာ မူလကတည်းက နန်းတော်နှင့် သက်ဆိုင်ပြီး အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးမှ အရာရှိများကို ရွေးချယ်ခန့်အပ်ခြင်းဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဥပမာအားဖြင့် တပ်ဖွဲ့မှ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိများ ကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းနင်၏ အဖြေကိုကြားလျှင် ဝမ်ကျင်းက ဝမ်းသာအားရ လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p>“ကောင်းတယ်... သိပ်ကောင်းတယ်” </p> <p> </p> <p>ယခု ကျန်းနင်၏ အဖြေကြောင့် သူ၏ ခန့်မှန်းချက်များ မမှားကြောင်း ဝမ်ကျင်း သိလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော နေ့တစ်နေ့တွင် သိုင်းခန်းမမှ တပည့်များ အနေဖြင့် ကျန်းနင်နှင့် အခြားသူများ မည်သို့ စွမ်းဆောင်မည်ကို ကြည့်ရှုချင်ကြပေသည်။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">End</p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save