Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၂၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဆယ်မိနစ်သာ ကြာလိမ့်မည်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">ဤကမ်းလှမ်းချက်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဝမ်ရွှမ်တယ်က အလောတကြီးပင် ဆိုလိုက်၏။ "အတော်ပဲပေါ့... တကယ့်ကို အဆင်ပြေပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ညွှန်ကြားရေးမှူးယန်၏ ဇနီးကို ကုသပေးခွင့်ရခြင်းမှာ တစ်သက်တွင် တစ်ခါသာ ကြုံရခဲသည့် အခွင့်အရေး ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ ဆေးပညာ လမ်းစဉ်၌ အောင်မြင်မှုများကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် အကောင်းဆုံး အချိန်ပင် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်ကလည်း အေးအေးလူလူပင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ဘက်ကလည်း ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယန်ကျန့်သောက်က "ဒါဆိုရင် ကျွန်တော့်ဇနီးကို ကြည့်ပေးဖို့ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို ဒုက္ခပေးရတော့မှာပဲ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ စကားပြောပြီးနောက် လျီဟုန်ရှို့သည် ရှေ့သို့ လှမ်းလာကာ သူတို့နှစ်ဦးအား ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူမသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုသော်လည်း သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါများမှာ လူအများအား အလိုလို ရိုသေလေးစားမှု ဖြစ်ပေါ်စေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်တယ်က "ကျွန်တော် အရင်ဆုံး သခင်မလျီရဲ့ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ပါရစေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူသည် လျီဟုန်ရှို့အား သူ၏ ရှေ့တွင် ထိုင်ခိုင်းလိုက်ပြီး လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏ သွေးခုန်နှုန်းကို အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်၍ စမ်းသပ်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သုံးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် သူ၏ ညာလက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ "ညွှန်ကြားရေးမှူးယန်... ကျွန်တော့်ဘက်ကတော့ ရလဒ် ထွက်လာပါပြီ" ဟု ဆို၏။</p> <p style="text-align:justify">ယန်ကျန့်သောက်က ယဲ့ပုဖန်အား လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "လူငယ်လေး... မင်းအလှည့် ရောက်ပြီ"</p> <p style="text-align:justify">လျီဟုန်ရှို့သည်လည်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကာ ယဲ့ပုဖန်ထံသို့ လျှောက်သွား၍ သွေးခုန်နှုန်း အစမ်းသပ်ခံရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ယဲ့ပုဖန်က လက်ကာပြလိုက်သည်။ "မလိုပါဘူး... ခင်ဗျားဇနီးရဲ့ ရောဂါ အကြောင်းကို ကျွန်တော် သေချာ သိရှိပြီးသားပါ"</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ စကားကြောင့် လူတိုင်းမှာ အံ့ဩမှင်သက်သွားကြသလို လျီဟုန်ရှို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယန်ကျန့်သောက်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။ "လူငယ်လေး... မင်းက သူမရဲ့ သွေးခုန်နှုန်းကိုတောင် မစမ်းသပ်ရသေးဘူးလေ။ အဲဒါက နည်းနည်းတော့ စောလွန်းမနေဘူးလား"</p> <p style="text-align:justify">သူသည် မူလက ဤလူငယ်အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု အနည်းငယ် ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုမူ စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာချေပြီ။ ၎င်းမှာ အစွမ်းအစ အစစ်အမှန် မရှိဘဲ လူမြင်ကောင်းအောင် ဟန်ဆောင်နေခြင်းဟု သူ ယူဆလိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">မြေခွေးအိုကြီး ဝမ်ရွှမ်တယ်မှာမူ ထိုအခြေအနေကို မြင်သည်နှင့် ရင်ထဲ၌ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားတော့သည်။ တစ်ဖက်လူအပေါ် ယန်ကျန့်သောက်က မကျေမနပ် ဖြစ်သွားခြင်းမှာ သူ့အတွက် အကြီးမားဆုံးသော အသာစီးရမှုပင် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်ကမူ ဂရုမစိုက်ဘဲ တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ညွှန်ကြားရေးမှူးယန် အထင် မှားနေပါပြီ။ တိုင်းရင်းဆေးပညာမှာ ကြည့်၊ နားထောင်၊ မေး၊ စမ်းသပ် ဆိုတဲ့ နည်းစနစ် လေးမျိုး ရှိပါတယ်။ အခုလေးတင် ခင်ဗျားဇနီးရဲ့ အခြေအနေကို ကျွန်တော် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးခြင်း နည်းစနစ်နဲ့ အဖြေရှာပြီးသားပါ"</p> <p style="text-align:justify">"ဟမ့်..."</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် စကားအဆုံးတွင် ဝမ်ရွှမ်တယ်က ချက်ချင်းပင် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်တော့သည်။ "ကောင်လေး... ငါ ဆေးကုလာခဲ့တဲ့ သက်တမ်းတစ်လျှောက်မှာတောင် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးခြင်း နည်းစနစ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ပြီလို့ မပြောရဲသေးဘူး။ မင်းက ဒီလောက် ငယ်ငယ်လေးနဲ့ အပြောကြီးလှချည်လား။ ကျန်တဲ့လူတွေ အားလုံးကို အပျော်တမ်းသမားတွေလို့ မင်း ထင်နေတာလား"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "အမှန်လား၊ အမှားလား ဆိုတာကတော့ လက်တွေ့ လုပ်ကြည့်ရင် သိရမှာပါပဲ" ဟု အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ စကားကြောင့် လျီဟုန်ရှို့မှာ စိတ်ဝင်စားသွားကာ မေးလိုက်၏။ "လူငယ်လေး... ဒါဆို ပြောပြပါဦး။ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေလို့လဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ရှင်းပြလေသည်။ "ခြုံငုံကြည့်ရရင်တော့ ခင်ဗျားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က တော်တော်လေး ကျန်းမာပါတယ်။ တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာက ခင်ဗျားရဲ့ လည်ပင်းရိုး အဆစ်တွေမှာပဲ။ ခင်ဗျား ခံစားနေရတဲ့ လက္ခဏာတွေကတော့ ခေါင်းမူးတာ၊ အမြင်အာရုံ ဝေဝါးတာနဲ့ တစ်ခါတစ်ရံမှာ ပျို့အန်ချင်သလို ဖြစ်တတ်တာတွေပဲ မဟုတ်လား"</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ စကားအဆုံးတွင် လျီဟုန်ရှို့နှင့် သူမ၏ ခင်ပွန်းတို့မှာ မျက်နှာပျက်သွားကြတော့သည်။ တစ်ဖက်လူ ပြောဆိုသမျှမှာ ထပ်တူကျနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify">ယန်ကျန့်သောက်က ဝမ်ရွှမ်တယ်အား လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ "သခင်ကြီးဝမ်... ခင်ဗျားရဲ့ ရောဂါရှာဖွေမှု ရလဒ်ကရော ဘာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"သူပြောတာ မှန်ပါတယ်။ သခင်မလျီမှာ ဇက်ကြောတက် ရောဂါ ရှိနေတာပါ"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်တယ်က ထိုသို့ ပြောလိုက်သော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ မွန်းကျပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။ တစ်ဖက်လူသည် သွေးခုန်နှုန်းကိုပင် မစမ်းသပ်ဘဲ သူနှင့် တူညီသော ရလဒ်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ </p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ မည်သူက ပို၍ စွမ်းဆောင်ရည် မြင့်မားသည်ကို အစကတည်းက သိသာစေခဲ့ပြီး သူသည် အရှုံးဘက်သို့ စတင် ရောက်ရှိသွားချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူက ထပ်လောင်း ပြောဆိုလိုက်ပြန်သည်။ "ဒါပေမဲ့... ဇက်ကြောတက် ရောဂါ ရှိတယ် ဆိုတာကို သိရုံလောက်နဲ့ကတော့ အပေါ်ယံ အဆင့်မှာပဲ ရှိပါသေးတယ်။ ဒါကို ပိုပြီး နက်နက်နဲနဲ မသိဘဲနဲ့တော့ လုံးဝ ပျောက်ကင်းအောင် ကုနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မဟုတ်ရင်လည်း တခြားနေရာတွေမှာ ကုသတာ ကြာလှပေါ့... ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ ဆေးခန်းအထိ ရောက်လာစရာ မလိုပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ ယုံကြည်မှုများ ပြန်လည် ရရှိလာဟန်ဖြင့် မျက်နှာပေါ်တွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသည့် အသွင်တစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယန်ကျန့်သောက် ဆိုသည်မှာ ဘယ်သူနည်း။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ ဆေးပညာလောကကို အုပ်ချုပ်နေသူဖြစ်ပြီး ဆေးပညာဆိုင်ရာ အရင်းအမြစ် အားလုံးကို လက်ဝယ်ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဇနီးကို ကုသပေးရန်အတွက် သမားတော်ပေါင်း များစွာက တိုးဝှေ့နေကြမည်မှာ သေချာလှပေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍သာ ၎င်းမှာ သာမန် ရောဂါတစ်ခု ဖြစ်ပါက ကြာလှပေါ့ ပျောက်ကင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုတိုင် မပျောက်ကင်းသဖြင့်သာ နတ်အပ်ဘုရင် ဆေးခန်းထံသို့ ရောက်လာရခြင်း မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ နှုတ်ခမ်းစွန်းများမှာ အပြုံးတစ်ခု အဖြစ်သို့ ကွေးတက်သွားသည်။ ဒီအဘိုးကြီးက ကြွားချင်နေမှတော့ သူကပဲ ဗြောင်ကျကျ ဖွင့်ချပေးလိုက်တော့မည်။ </p> <p style="text-align:justify">"တကယ်တော့ ဒါက ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သခင်မလျီရဲ့ ခါးရိုးအာရုံကြောမကြီး လမ်းကြောင်းက မွေးရာပါ ကျဉ်းမြောင်းနေတာကြောင့်ပါ"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ့အပြင်... အထဲမှာရှိတဲ့ အာရုံကြောတွေက ခရုပတ်ပုံစံ ဖြစ်နေတယ်။ ဆိုလိုတာက ခွဲစိတ်ကုသမှု လုံးဝ လုပ်လို့မရသလို ကုသမှု နည်းလမ်း အများအပြားကလည်း သူမနဲ့ မကိုက်ညီဘူး ဖြစ်နေတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် စကားပြောအပြီးတွင် ယန်ကျန့်သောက်ရော၊ ဝမ်ရွှမ်တယ်ပါ ထိတ်လန့်သွားကြတော့သည်။ ဇက်ကြောတက် ရောဂါကို အကဲခတ်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်မှာ ထားပါတော့...။ ယခုကဲ့သို့ အသေးစိတ် ကျလှသော အာရုံကြောများ၏ ပုံစံနှင့် မွေးရာပါ အခြေအနေကိုပါ သိမြင်နေခြင်းမှာ တကယ်ပဲ လူသားတစ်ယောက် လုပ်နိုင်သည့် အရာလား။ </p> <p style="text-align:justify">သူ့မှာ နတ်မျက်စိများ ရှိနေလို့လား။</p> <p style="text-align:justify">အထူးသဖြင့် ဝမ်ရွှမ်တယ်မှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်နေမိသည်။ သူသည် သုံးမိနစ် အပြည့် သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ခဲ့ရပြီးမှ အသေအချာ စဉ်းစားကာ သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည် အားလုံးကို အသုံးချပြီး ယခု ရလဒ်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် တစ်ဖက်လူကမူ သွေးခုန်နှုန်းကိုပင် မထိဘဲ တစ်ချက် ကြည့်ရုံဖြင့် ဤရလဒ်ကို ပြောနိုင်ခဲ့ချေပြီ။ </p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလွန်းလှပေသည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူမှာ ညွှန်ကြားရေးမှူးယန်၏ ဇနီးသာ မဟုတ်ပါက ယဲ့ပုဖန် တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် ပူးပေါင်း၍ သူ့ကို လိမ်နေသည်ဟု သူ သေချာပေါက် ယူဆမိပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခုအခါ ယန်ကျန့်သောက်၏ ယဲ့ပုဖန်အပေါ် ထားရှိသော အမြင်မှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။ အနှီ လူငယ်သည် အပြောကြီးနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အစွမ်းအစ အစစ်အမှန် ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"လူငယ်လေး... မင်းက တကယ့်ကို ထူးချွန်တာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">လျီဟုန်ရှို့ကလည်း ထောက်ခံလိုက်၏။ "ဒီလူငယ်လေးက တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲ။ ငါ့ရဲ့ ရောဂါကို ဆေးရုံကြီးပေါင်း များစွာမှာ စစ်ဆေးမှုတွေ အထပ်ထပ် လုပ်ခဲ့ပြီးမှ သိခဲ့ရတာ။ မင်းက တစ်ချက် ကြည့်ရုံနဲ့ သိနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ တကယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းလွန်းတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦး၏ ချီးကျူးမှုကို ကြားရသောအခါ ဝမ်ရွှမ်တယ်မှာ အလွန်အမင်း မကျေမနပ် ဖြစ်သွားတော့သည်။ သူက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး "ရောဂါရှာဖွေတာက အခြေခံ အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာပါ။ သမားတော် တစ်ယောက်အနေနဲ့ အရေးအကြီးဆုံးက ရောဂါကို ပျောက်ကင်းအောင် ကုသပေးနိုင်ဖို့ပဲ" ဟု ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မှန်ပါတယ်... ဒါက ပထမ အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာမို့ ပြိုင်ပွဲရဲ့ ရလဒ်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးပါဘူး" </p> <p style="text-align:justify">ယန်ကျန့်သောက်က ထိုနှစ်ဦးအား ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်လုံးမှာ ကျွန်တော့်ဇနီးရဲ့ ရောဂါကို ကုသပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကောင်းတွေ ရှိကြလား"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်တယ်သည် အရှုံးဘက်သို့ ရောက်နေပြီ ဖြစ်ရာ အခြေအနေကို ပြန်လည် ဆယ်ယူရန်အတွက် အရင်ဆုံး ဦးအောင် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအဘိုးကြီး ဆေးကုလာတာ နှစ်တွေ မနည်းတော့ပါဘူး။ ဒီလောက် ဇက်ကြောတက် ရောဂါလေးကတော့ ငါ့ကို ဒုက္ခမပေးနိုင်ပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"တကယ်လို့ သခင်မလျီသာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆေးခန်းမှာ ကုသမှု ခံယူမယ်ဆိုရင်... အနှိပ်အတတ်၊ အပ်စိုက်အတတ်နဲ့ ဆေးရည်တွေကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုပြီး သုံးရက်အတွင်းမှာ အမြစ်ပြတ် ပျောက်ကင်းစေရမယ်လို့ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">လျီဟုန်ရှို့၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သူမသည် အနောက်တိုင်း ဆေးပညာရှင်ပေါင်း များစွာနှင့် ပြသခဲ့ဖူးသော်လည်း ထိန်းသိမ်းကုသသည့် နည်းလမ်းမှလွဲ၍ ထိရောက်သော နည်းလမ်း မရှိခဲ့ချေ။ </p> <p style="text-align:justify">အနောက်တိုင်း ဆေးပညာအရ ဇက်ကြောတက် ရောဂါအတွက် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းမှာ ခွဲစိတ်ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ အခြေအနေမှာ ခွဲစိတ်ရန် မသင့်တော်ပေ။ ထို့ကြောင့်သာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် "နတ်အပ်ဘုရင်" ဆေးခန်းသို့ ရောက်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သုံးရက်အတွင်း ပျောက်ကင်းနိုင်မည် ဆိုပါက ၎င်းမှာ တကယ်ကို ကောင်းမွန်သော ကိစ္စပင်…။</p> <p style="text-align:justify">ယန်ကျန့်သောက်ကလည်း ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ယဲ့ပုဖန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "လူငယ်လေး... မင်းရဲ့ ကုသမှု အစီအစဉ်နဲ့ အာနိသင်ကိုလည်း ပြောပြပါဦး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က လက်နှစ်ချောင်းကို ကြက်ခြေခတ် ပုံစံဖြင့် မြှောက်ပြလိုက်သော်လည်း သူ စကား မပြောရသေးခင်မှာပင် ဝမ်ကော်အန်းက ဝင်ရောက် လှောင်ပြောင်လိုက်တော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဆယ်လ တောင် ကြာမှာလား။ ငါ့အဖိုးရဲ့ သုံးရက်နဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အများကြီးကို ကွာခြားလွန်းနေတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">အစောပိုင်းက သူ၏ အဖိုး အသာစီး မရခဲ့သည်ကို သူ အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ အခြေအနေ အနည်းငယ် ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာသည်နှင့် သူက ချက်ချင်းပင် လှောင်ပြောင်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အပိုတွေ ပြောမနေနဲ့... ဒါက ရိုင်းစိုင်းရာ ကျတယ်" </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်တယ်က ဝမ်ကော်အန်းအား စိုက်ကြည့်ကာ ဟန့်တားလိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောလေသည်။ "သူက အသက် ၂၀ ကျော်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ ဆေးပညာကို လေ့လာခဲ့တာလည်း နှစ်အများကြီး မရှိသေးဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"တကယ်လို့ သူသာ သခင်မလျီရဲ့ ရောဂါကို ဆယ်လအတွင်း ကုပေးနိုင်မယ် ဆိုရင်တောင် အဲဒါက တကယ့်ကို ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးရှိတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် တစ်ခုပဲပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကော်အန်းက အမြန်အဆန်ပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "အဖိုး ဆုံးမတာ မှန်ပါတယ်... ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်။ သူ့ကို အဖိုးနဲ့ လာယှဉ်မိတာ ကျွန်တော့်အမှားပါ"</p> <p style="text-align:justify">အဖိုးနှင့် မြေးတို့မှာ တစ်ဦးကို တစ်ဦး အပေးအယူတည့်စွာဖြင့် ဆုံးမနေသယောင် ပြုမူနေသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ တစ်ဖက်လူကို သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့ နှိမ်ချကာ မိမိတို့ကိုယ်မိမိ မြှောက်ပင့်နေကြခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်ကမူ ဂရုမစိုက်ဘဲ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က ဘယ်တုန်းက ဆယ်လ ကြာမယ်လို့ ပြောလို့လဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကော်အန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်ပြန်သည်။ "ဆယ်လ မဟုတ်ရင် ဆယ်ရက်ပေါ့... ဟုတ်လား"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခေါင်းယမ်းပြကာ ပြောလိုက်၏။ "ဆယ်ရက် ဆိုတာကလည်း အရမ်း ကြာလွန်းပါတယ်။ ကျွန်တော် ပြောတာက... ဆယ်မိနစ်ပါ"</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ စကားအဆုံးတွင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများကြား၌ ချက်ချင်းပင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီလူငယ်လေးက ကြွားနေတာလား။ သခင်ကြီးဝမ်က သုံးရက် ကြာမယ်လို့ ပြောတာကို သူက ဆယ်မိနစ်တည်းနဲ့တဲ့..."</p> <p style="text-align:justify">"ဒါကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဇက်ကြောတက် ရောဂါအကြောင်း ငါ သိတယ်။ အဲဒါက ကုရတာ အရမ်း ဒုက္ခများတာ။ ဘယ်လိုလုပ် ဆယ်မိနစ်တည်းနဲ့ ပျောက်နိုင်မှာလဲ..."</p> <p style="text-align:justify">"မပြောနိုင်ဘူးလေ... ခုနက သူ ရောဂါရှာတုန်းက သွေးခုန်နှုန်းတောင် မစမ်းဘဲ မှန်အောင် ပြောနိုင်ခဲ့တာပဲ။ ငါတော့ ဒီလူငယ်လေးကို မျှော်လင့်ချက် ထားမိတယ်။ သူက တကယ့် ပညာရှင်ကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်နေမလားပဲ..."</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save