Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၂၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရိုးရှင်းလေ၊ ခက်ခဲလေ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော်က ပထမပွဲမှာ နိုင်ခဲ့တာ ဆိုတော့ ဒုတိယပွဲ အတွက် လူနာကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ရွေးလို့ ရမလား”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ယန်ကန့်သောက်နှင့် ဝမ်ရွှယ်တယ်တို့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ ယန်ကျန့်သောက်လည်း ဝမ်ရွှယ်တယ်ကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤပွဲ၌ သူက ဒိုင်လူကြီး ဖြစ်သော်လည်း ပြိုင်ဘက် နှစ်ဦး၏ စိတ်ဆန္ဒကို ဦးစားပေးဖို့ လိုလေသည်။ ဝမ်ရွှယ်တယ်သည် ပထမပွဲ၌ အရှက်ကွဲထားခဲ့သည် ဖြစ်ရာ ဒုတိယပွဲတွင် ယဲ့ပုဖန်ကို ဦးစွာ ယှဉ်ပြိုင်စေပြီး အရှက်ခွဲဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“အင်း… သူ့စိတ်ကြိုက် လုပ်ခိုင်းလိုက်ပါ”</p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆိုရင် ခုနတုန်းက ပြဿနာ တက်ခဲ့တဲ့ ဦးလေးကြီးတို့ ပြန်လာခဲ့ကြပါ။ ကျွန်တော် ဦးလေးတို့ကို အခမဲ့ ကုပေးပါ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါ လူအုပ်ကြားထဲတွင် ရောနှောနေသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ဦးနှင့် ၎င်း၏ ဖခင်တို့ ထွက်လာလေသည်။ ယဲ့ပုဖန်က လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားအား ကနဦး၌ သူ၏ ဖခင်ကို အနီးရှိ စမ်းသပ်ခုတင်ပေါ်တွင် မှောက်လျက်အနေအထားဖြင့် တင်ထားရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ ထို့နောက် အပေါ်အင်္ကျီကို ချွတ်ခိုင်းလိုက်ရာ ဗလာကျင်းနေသော ကိုယ်အထက်ပိုင်း ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူသည် ငွေအပ်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ ကျောဘက်ရှိ အပ်စိုက်မှတ်တစ်ခုသို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ယခင်ကကဲ့သို့ လျင်မြန်ခြင်း မရှိဘဲ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ၏ နည်းစနစ်မှာ ဖြည်းညင်း သေချာလှ၏။ </p> <p style="text-align:justify">ငွေအပ်ကို အပ်စိုက်မှတ်အတွင်း ထည့်သွင်းပြီးနောက် အထက်အောက် ဆွဲငင်ကာ အပ်မြီးပိုင်းကို လက်ဖြင့် ခပ်ဖွဖွ တောက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါ အံ့ဩဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ငွေအပ်မြီးပိုင်းသည် မော်တာတစ်ခု တပ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ တဆတ်ဆတ် တုန်ခါနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက... ချီစွမ်းအင်သုံး အပ်စိုက်အတတ်လား"</p> <p style="text-align:justify">ဘေးလူများက ပွဲကြည့်ပရိသတ်အဖြစ်သာ ကြည့်နေကြသော်လည်း ဝမ်ရွှမ်တယ်မှာမူ အပ်စိုက်နည်းစနစ်၏ နက်နဲသော အနှစ်သာရကို ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားကာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ချီစွမ်းအင်သုံး အပ်စိုက်အတတ် ဆိုသည်မှာ ရှေးဟောင်း တရုတ်ဆေးပညာလောကမှ ဝေါဟာရတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုခေတ်အခါက ဆေးပညာ၊ သိုင်းပညာနှင့် မှော်အတတ်တို့မှာ တစ်ပေါင်းတည်း ဖြစ်ခဲ့ကြရာ သမားတော် အများစုမှာ သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်ကြသူများ ဖြစ်ကြသလို အနည်းဆုံးတော့ ကိုယ်တွင်း၌ ချီစွမ်းအင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူများ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယနေ့ခေတ် ဆေးပညာလောကတွင်မူ ထိုအတတ်ပညာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်မှာ ကြာလှချေပြီ။ သူကိုယ်တိုင်မှာ နတ်အပ်ဘုရင် ဟု ကျော်ကြားသော်ငြား ဤနည်းစနစ်ကို မတတ်မြောက်ပေ။ အသက် ၂၀ ဝန်းကျင်သာ ရှိသေးသော ဤလူငယ်လေးက ၎င်းကို လက်တွေ့ ပြသနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ သူ အံ့အားမသင့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အံ့ဩမှုမှာ ဤမျှနှင့် မကုန်သေးပေ။ ယဲ့ပုဖန်က အပ်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းကျော်ကို ဆက်တိုက် ထိုးစိုက်လိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ရွှမ်တယ်သည် ထိုအပ်စိုက်နည်းစနစ်၏ တကယ့် အသွင်အပြင်ကို ထပ်မံ မြင်တွေ့လိုက်ရပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့ဩမှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားကာ မေးစေ့မှ မုတ်ဆိတ်မွှေးများပင် တုန်ခါသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ် အပ်ကိုးချောင်း... ဒါက တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ် အပ်ကိုးချောင်းပဲလား"</p> <p style="text-align:justify">ဆေးပညာ လောကတွင် ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ် အပ်ကိုးချောင်း ဆိုသည်မှာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီတိုင်အောင် အပ်စိုက်အတတ်ပညာ၏ အထွတ်အထိပ်တွင် တည်ရှိခဲ့သော နည်းစနစ်ဖြစ်ပြီး အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ကံဆိုးစွာဖြင့် ၎င်းမှာ မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ရှေးဟောင်း ကျမ်းစာများထဲတွင်သာ အပိုင်းအစ အချို့ အဖြစ် တွေ့ရှိရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ဝမ်ရွှမ်တယ်သည် အချိန်အတော်ကြာ စေ့စေ့စပ်စပ် အကဲခတ်ပြီးမှသာ ယဲ့ပုဖန် အသုံးပြုနေသည်မှာ ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ် အပ်ကိုးချောင်း နည်းစနစ် စစ်စစ် ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။ သူတို့ ဝမ်မိသားစု၏ ဖီးနစ်ငါးသွယ် နေမင်းဆီသို့ အပ်စိုက်နည်းမှာ မဆိုးလှသော်လည်း ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ် အပ်ကိုးချောင်းနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက အဆင့်အတန်းချင်း လုံးဝ မတူတော့ဘဲ အဝေးကြီး လိုနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။ </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က အစောပိုင်းတွင် သူတို့၏ မျိုးရိုးစဉ်ဆက် နည်းစနစ်ကို ဘာကြောင့် အထင်မကြီးခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကို သူ အခုမှ နားလည်သွားတော့သည်။ ဤကဲ့သို့သော အထွတ်အထိပ် နည်းစနစ်ကို တတ်မြောက်ထားသူ တစ်ဦးအဖို့ အခြားနည်းစနစ်များကို အရေးလုပ်နေမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကော်အန်းမှာမူ သူ၏ အဖိုး ဖြစ်သူ ဘေးမှနေ၍ တအံ့တဩ အော်ဟစ်နေသည်ကို ကြည့်ကာ မျက်နှာပျက်နေလေသည်။ ဤသို့ ပြုမူနေခြင်းမှာ အလွန် အရှက်ရစရာ ကောင်းသည်ဟု သူ ယူဆနေခြင်း ဖြစ်၏။ သူ၏ အမြင်တွင်မူ တစ်ဖက်လူ၏ အပ်စိုက်နည်းမှာ သူတို့နှင့် သိပ်မထူးခြားလှဘဲ အာနိသင်လည်း သိပ်ထူးမည် မဟုတ်ဟု တွေးနေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်တယ်ကမူ သူ၏ မြေးဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ခေါင်းယမ်းလိုက်မိသည်။ သူ၏ မြေးမှာ တကယ့်ကို အသုံးမကျသူ ဖြစ်ပြီး ဘာမှ မသိနားမလည်သဖြင့်သာ မကြောက်မရွံ့ ဖြစ်နေခြင်းပင်။ </p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်လူက ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ် အပ်ကိုးချောင်းကိုတောင် ထုတ်သုံးလိုက်ပြီဆိုမှတော့ သူသည် လောင်းကစားပွဲ၏ ထက်ဝက်ကျော်ကို ရှုံးနိမ့်သွားပြီ ဖြစ်ရာ အနိုင်ရရှိရေး အတွက် ကံတရား အပေါ်မှာသာ မျှော်လင့်ချက် ထားရတော့မည်။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း၏ စူးစိုက်ကြည့်ရှုမှုအောက်တွင် ယဲ့ပုဖန်သည် ဆယ်မိနစ် တိတိ ပြည့်ချိန်၌ ငွေအပ်များကို တစ်ချောင်းချင်း ပြန်လည် နုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကဲ... အခု ထပြီး လမ်းလျှောက်ကြည့်လို့ ရပါပြီ"</p> <p style="text-align:justify">"တကယ်လား... ကျွန်တော် တကယ်ပဲ နေကောင်းသွားတာလား"</p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှာ မယုံကြည်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ယဲ့ပုဖန် ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း ခုတင်ပေါ်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ထထိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖိနပ်စီးကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ စမ်းသပ်၍ မတ်တပ်ရပ်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"တစ်လှမ်း... နှစ်လှမ်း... သုံးလှမ်း..."</p> <p style="text-align:justify">လူအများ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ထိုလူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် တစ်လှမ်းပြီး တစ်လှမ်း လှမ်းကြည့်နေသည်။ အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် တောင့်တင်းနေပြီး သတိထားနေရသော်လည်း ဆယ်လှမ်းကျော် လျှောက်ပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် လုံးဝ ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားကာ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် စတင် လမ်းလျှောက်နိုင်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော် နေကောင်းသွားပြီ တကယ်ကြီး နေကောင်းသွားပြီဗျ အား... ကျွန်တော် ပြန်လမ်းလျှောက်နိုင်ပြီဟေ့"</p> <p style="text-align:justify">လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားမှာ အတိုင်းထက်အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။ သူသည် အကြိမ် အနည်းငယ် ပတ်လျှောက်ကြည့်ပြီးနောက် ယဲ့ပုဖန်ထံသို့ ရုတ်တရက် လျှောက်သွားကာ ဒုတ်ခနဲ မြည်အောင် ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နတ်ဆေးဆရာလေး... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ။ ဆရာက ကျွန်တော့်ရဲ့ အသက်သခင် ကျေးဇူးရှင်ပါပဲ"</p> <p style="text-align:justify">သူ ဒဏ်ရာရကတည်းက နေရာအနှံ့ ဆေးကုသမှု ခံယူခဲ့ရသဖြင့် မိသားစု စုဆောင်းငွေများ အားလုံး ကုန်ဆုံးခဲ့ချေပြီ။ အထူးသဖြင့် အစောပိုင်းက ဝမ်ကော်အန်း၏ စကားများကြောင့် သူ လုံးဝ မျှော်လင့်ချက် ကုန်ဆုံးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယွမ် ၃၀၀,၀၀၀ ဆိုသည်မှာ သူတို့ မိသားစု လုံးဝ မတတ်နိုင်သော ပမာဏ မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">"ဦးလေး... ထပါဗျာ။ ဒီလို လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်က သမားတော် တစ်ယောက်ဖြစ်လို့ လူနာကို ကုသပေးဖို့က ကျွန်တော့် တာဝန်ပါပဲ" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားကို ဆွဲထူပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"တွေ့လား... ဒါမှ တကယ့် သမားတော်စစ်စစ်။ ဒါမှ သမားတော် ကျင့်ဝတ်"</p> <p style="text-align:justify">"နတ်အပ်ဘုရင် ဆိုတာ အလကားပဲ သူတို့ရဲ့ ဆေးပညာက အညံ့ကြီး။ သမားတော်လေးကိုတောင် မယှဉ်နိုင်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"သုံးပွဲနှစ်ပွဲနိုင် စနစ်မှာ သမားတော်လေးက နိုင်သွားပြီဟေ့။ ဆေးခန်းကနေ မြန်မြန် ထွက်သွားကြတော့။ အရည်အချင်းလည်း မရှိ ၊ ကျင့်ဝတ်လည်း မရှိတဲ့လူတွေက ဘယ်လိုမျက်နှာနဲ့ နတ်အပ်ဘုရင် လို့ ခေါ်နေရတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ခဏချင်းမှာပင် လူအုပ်ကြီးမှာ ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားပြီး ယဲ့ပုဖန်ကို အားပေးကာ ဝမ်ရွှမ်တယ်နှင့် သူ၏ မြေးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝေဖန်ရှုတ်ချကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ရွှမ်တယ်၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေလေပြီ။ အစောပိုင်းက အခမဲ့ ဆေးကုသပေးနေချိန်တွင် သူသည် အလွန် တက်ကြွနေခဲ့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်း သူ၏ ဆေးခန်းကြီး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကော်အန်းသည်လည်း အရင်ကကဲ့သို့ မောက်မာခြင်း မရှိတော့ဘဲ "အဖိုး... ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။ တကယ်ကြီး ဆေးခန်းကို ပေးလိုက်ရမှာလား" ဟု တိုးတိုးလေး မေးရှာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်တယ်က ဘာမှ ပြန်မပြောသော်လည်း သူ၏ ဆေးခန်းကြီး ဆုံးရှုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ အကယ်၍ အခြားလူသာ အသိသက်သေ ဖြစ်နေပါက သူ ငြင်းခုံရန် အခွင့်အရေး ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လောင်းကစား စာချုပ်တွင်လည်း ရှင်းလင်းစွာ လက်မှတ်ထိုးထားပြီးဖြစ်သလို သူ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသူမှာလည်း တရုတ်နိုင်ငံ ဆေးပညာ စီမံခန့်ခွဲရေး ဦးစီးဌာန၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်နေသဖြင့် သူ စကားမတည်ဘဲ နေရန် သတ္တိမရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify">"လူငယ်လေး... မင်းတို့လို မျိုးဆက်သစ်တွေက တကယ်ကို ထူးချွန်ကြတာပဲ။ မင်းလိုလူ ရှိနေမှတော့ တရုတ်ဆေးပညာလောကမှာ မျှော်လင့်ချက် ရှိပါသေးတယ်" </p> <p style="text-align:justify">ယန်ကျန့်သောက်နှင့် သူ၏ ဇနီးတို့သည် ယဲ့ပုဖန်အား အထင်ကြီးလေးစားသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူက ဝမ်ရွှမ်တယ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ "သခင်ကြီးဝမ်... ဒီလောင်းကစားပွဲမှာ ရှောင်ယဲ့ကို အနိုင်ရသူအဖြစ် ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ခင်ဗျားမှာ ကန့်ကွက်စရာ ရှိလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော့်မှာ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး။ သုံးပွဲနှစ်ပွဲနိုင် စနစ်မှာ ကျွန်တော် ရှုံးနိမ့်ခဲ့တာ အမှန်ပါပဲ။ ကျွန်တော် အရှုံးကို ဝန်ခံပြီး နတ်အပ်ဘုရင် ဝမ်ဆေးခန်း ကို လွှဲပြောင်းပေးပါ့မယ်" </p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ဝမ်ရွှမ်တယ်က လေသံပြောင်းလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့... သုံးပွဲပြိုင်ဖို့ သဘောတူထားတာ ဆိုတော့ ပြိုင်ပွဲကိုတော့ အပြီးသတ်ရမယ် မဟုတ်လား"</p> <p style="text-align:justify">ယန်ကျန့်သောက်က "ရလဒ်က ထွက်သွားပြီပဲဟာ။ ထပ်ပြိုင်ဖို့ လိုသေးလို့လား" ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">"လိုအပ်တာပေါ့" ဝမ်ရွှမ်တယ်က ဆိုသည်။ "အချီနှစ်ချီ ပြီးသွားပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ ဘာမှ မလုပ်ရသေးဘူးလေ။ ဒီလူငယ်လေး ဆေးကုနေတာကိုပဲ ကြည့်နေခဲ့ရတာ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရည်အချင်းကို ပြသခွင့်တော့ ရှိသင့်တာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">သူ ထိုသို့ ပြောလိုက်မှ ယန်ကျန့်သောက်နှင့် ရှိနေသူ အားလုံးက သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။ ဤအဘိုးကြီးမှာ နှစ်ပွဲဆက်တိုက် ရှုံးနိမ့်သွားသဖြင့် အနည်းငယ် အရှက်ရနေခြင်း ဖြစ်၏။ </p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတစ်ပွဲမှာ ရလဒ်အတွက် အရေးမကြီးသော်လည်း သူ၏ သိက္ခာကို ဆယ်ယူရန်အတွက် လိုအပ်နေခြင်းပင်။ မဟုတ်လျှင် လူငယ်လေး တစ်ယောက်၏ ဖိနှိပ်မှုကို လုံးဝ ခံလိုက်ရသည်ဟူသော သတင်းသာ ပျံ့သွားပါက သူသည် မြို့တော်တွင် ခေါင်းမော့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ဝမ်ရွှမ်တယ်သည် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယန်ကျန့်သောက်က "ရှောင်ယဲ့... မင်းရဲ့ သဘောထားကရော ဘယ်လိုလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ကျွန်တော့်ဘက်ကတော့ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ သခင်ကြီးက စိတ်ဝင်စားနေတယ် ဆိုမှတော့ နောက်ထပ် တစ်ချီ ဆက်ပြိုင်ကြတာပေါ့" ဟု ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီလေ... အစောပိုင်းက နှစ်ချီက တကယ်ကို ရိုးရှင်းလွန်းတယ်။ သိပ်မခက်ခဲလှဘူး။ တတိယအချီမှာတော့ ငါတို့ တကယ် ခက်ခဲနက်နဲတဲ့ ရောဂါဝေဒနာ တစ်ခုကို ရွေးချယ်မှ ဖြစ်မယ်" </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်တယ်သည် ဤလူငယ်လေးကို အနိုင်ယူရန် မလွယ်ကူကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ။ ထို့ကြောင့် သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းခဲ့သော ဆေးပညာ အတွေ့အကြုံများကိုသာ အားကိုးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ခက်ခဲနက်နဲသော ရောဂါတစ်ခုကို ပြိုင်ပွဲ ခေါင်းစဉ်အဖြစ် ရွေးချယ်ချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပါပြီ" ယဲ့ပုဖန်က တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်တယ်က လူအုပ်ကြီးဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "အားလုံးပဲ... မိမိတို့မှာ ခက်ခဲနက်နဲတဲ့ ရောဂါဝေဒနာ တစ်ခုခု ရှိနေတယ်လို့ ယူဆတဲ့သူရှိရင် ရှေ့ကို ထွက်လာခဲ့ပါ။ ဒီအဘိုးကြီးက အခမဲ့ စစ်ဆေးကုသပေးပါ့မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော် လာမယ် ဆရာ... ကျွန်တော့်မှာ ခက်ခဲနက်နဲတဲ့ ရောဂါ ရှိပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အသက် ၂၀ ဝန်းကျင်ခန့်ရှိ လူငယ်တစ်ဦးသည် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လျက် လူအုပ်ကြီးထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် အပေါ်က ရှပ်အင်္ကျီအဖြူ၊ အောက်က ဘောင်းဘီတိုအပွနှင့် ဖိနပ်အပါးတို့ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ ပုံစံမှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖြစ်သော်လည်း မျက်နှာတွင်မူ နာကျင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ နောက်တွင် မုတ်ဆိတ်ဗလပွနှင့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ဦး လိုက်ပါလာပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ထိုလူငယ်၏ ဖခင် ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ရွှမ်တယ်က သူ့အား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ "ကောင်းပြီ... မင်း လက်တွေကို အောက်ချလိုက်လို့ ရပါပြီ။ မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ... ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောပါဦး"</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လူငယ်ကမူ သူ၏ လက်များကို မြှောက်ထားဆဲဖြစ်ပြီး "ဆရာ... ကျွန်တော့်ရောဂါက... လက်တွေကို အောက်ပြန်ချလို့ မရတာပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save