Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၃၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">လေကြွားတာက အခွန်ဆောင်ရတာမှ မဟုတ်တာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">ကွမ်မင်း၏ မျက်နှာမှာ ခေတ္တမျှ တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် တရားဝင် လေသံကို ပြန်လည်ဖမ်းကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ... ငါက ဝမ်ရွှမ်တယ်ဆိုတဲ့လူကို ဘာလို့ သိရမှာလဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို တရားမဝင် ဆေးကုသနေတယ်လို့ လာတိုင်လို့ ငါတို့က ပုံမှန် စစ်ဆေးရေး လာလုပ်တာ။ တွေ့တဲ့အတိုင်းပဲ ပြဿနာတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။ ဆေးပညာ စစ်ဆေးရေး ဝန်ထမ်းတွေ အနေနဲ့ မင်းလို လူမည်းတစ်ကောင်က ပြည်သူတွေကို ဒုက္ခပေးနေတာကို ငါတို့ လုံးဝ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"ခေါင်းဆောင်... သူတို့နဲ့ စကားအရှည်ကြီး ပြောမနေပါနဲ့တော့။ ဖမ်းခေါ်သွားလိုက်ရင် အားလုံး ပြီးသွားတာပဲကို" ထိုလူပုလေးက အရပ်ပုသလောက် ဒေါသကတော့ အလွန်ကြီးလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကွမ်မင်းကလည်း ထိုစကားကို ထောက်ခံလိုက်ပြီး "သေချာပေါက် ဖမ်းရမှာပေါ့။ ဆေးခန်းကိုပါ တစ်ခါတည်း ချိပ်ပိတ်လိုက်စမ်း။ ဒီမှာရှိတဲ့ အရာအားလုံးက သက်သေတွေပဲ" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နောက်ကွယ်မှ လူများက သူတို့နှင့်အတူ ယူဆောင်လာသော ချိပ်ပိတ်တံဆိပ်များကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်ကြရာ ၎င်းမှာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘယ်သူကများ လုပ်ရဲလဲဆိုတာ ငါလည်း ကြည့်ချင်သေးတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဤလူများက နည်းပြချုပ်၏ ဆေးခန်းကို ချိပ်ပိတ်ရန် ပြင်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စီတုတျန့်မော့မှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ "ဘယ်သူမဆို လက်လှုပ်ကြည့်လိုက်... ငါ နင်တို့ကို အခုချက်ချင်း အပြင်ကို ကန်ထုတ်ပစ်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့သည် မူလကပင် ရွှမ်ယွမ်စံအိမ်မှ ဖြစ်ပြီး ဓားသူတော်စင် စီတုချန်ခုန်း၏ မြေးမလေးလည်း ဖြစ်ရာ သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှပေသည်။ ထို့ကြောင့် ကွမ်မင်းနှင့် အခြားလူများမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"နင်တို့ ဘာလုပ်တာလဲ။ စစ်ဆေးရေးကို အကြမ်းဖက်ပြီး ခုခံမလို့လား" </p> <p style="text-align:justify">ကွမ်မင်းသည် စီတုတျန့်မော့ကို ရင်မဆိုင်ရဲသဖြင့် ယဲ့ပုဖန်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်၍ "ကောင်လေး... မင်းရဲ့ အပြုအမူကို ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း လုပ်တာ ကောင်းမယ်။ မဟုတ်ရင် နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်ကို မင်း ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ခြိမ်းခြောက်ပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူ့ကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ရင်း "ဒီစကားက ခင်ဗျားတို့အတွက် ပိုသင့်တော်ပါတယ်။ ကိုယ့်အပြုအမူ ကိုယ်ထိန်းပြီး မြန်မြန် ထွက်သွားကြတာ ကောင်းမယ်... မဟုတ်ရင်တော့ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်ကို ခင်ဗျားတို့ ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"တောက်... ဒီကောင်လေး တော်တော် မောက်မာတာပဲ" </p> <p style="text-align:justify">ကွမ်မင်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဥပဒေချိုးဖောက်တဲ့သူကို တရားဥပဒေနဲ့အညီ ကိုင်တွယ်ရမယ်။ လူတွေ... သူ့ကို ဖမ်းခေါ်သွားကြစမ်း"</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ယဲ့ပုဖန်အား အဆက်အသွယ်မရှိ။ နောက်ခံမရှိသော ပြင်ပလူတစ်ဦးဟုသာ ထင်မှတ်ထားသဖြင့် သူ၏ စကားများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ချေ။</p> <p style="text-align:justify">"ဆေးပညာ ဌာနက အဖွဲ့ငယ်ခေါင်းဆောင် သေးသေးလေးကများ ဒီလောက်တောင် ဩဇာအာဏာ ပြချင်နေရတာလဲ။ ဒီနေ့ ဘယ်သူကများ လက်ဖျားနဲ့ တို့ရဲသလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့" </p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့မှာ ဒေါသကြောင့် ရင်တလှပ်လှပ် ဖြစ်နေချေပြီ။ ယဲ့ပုဖန်သာ အမိန့်မပေးထားပါက သူမ ဤအကောင်များကို အသာလေး ပညာပေးပြီးသား ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ ကျူးချွဲအသင်းဝင် မိန်းကလေးများအားလုံးသည်လည်း ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ပြင်ထားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါကတော့ မယုံဘူး။ နင်တို့က တကယ်ရော လုပ်ရဲလို့လား" </p> <p style="text-align:justify">လူပုလေးက မခန့်လေးစား မျက်နှာပေးဖြင့် ယဲ့ပုဖန်ရှေ့ရှိ စားပွဲကို ကန်ချလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူက စီတုတျန့်မော့နှင့် အခြားလူများကို လက်ညှိုးထိုးကာ "နင်တို့လို လူမိုက်မလေး အနည်းငယ်က ငါ့ကို ထိရဲလို့လား။ နင်တို့ကို ထောင်ထဲမှာ ဆွေးသွားအောင် လုပ်ပစ်မယ်..." ဟု အော်ဟစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ၏ စကားပင် ဆုံးအောင် မပြောနိုင်လိုက်ချေ။ စီတုတျန့်မော့၏ ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်က လူပုလေး၏ မျက်နှာရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာပြီး... </p> <p style="text-align:justify">"ဘုန်း..." </p> <p style="text-align:justify">လူပုလေးမှာ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း... မင်းတို့က လူကိုပါ ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့" </p> <p style="text-align:justify">ကွမ်မင်းနှင့် အခြားလူများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး ချိပ်ပိတ်တံဆိပ် ကိုင်ထားသူများပါ အားလုံး နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြရသည်။ ဤမျှ လှပချောမောသော အမျိုးသမီးက ဤမျှ အစွမ်းထက်ပြီး ပြတ်သားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့သည် တံခါးဝသို့ ရောက်မှ သတ္တိပြန်ဝင်လာဟန်ဖြင့် အော်ဟစ်တော့သည်။ "ကောင်းပြီ... နင်တို့ သတ္တိရှိရင် ဒီမှာပဲ စောင့်နေကြ။ ဒီနေ့ နင်တို့ ဆေးခန်းကို ငါ ချိပ်ပိတ်ပြမယ်။ အပြင်လူတစ်ယောက်က ကောင်းကင်ကို မှောက်လှန်နိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူပုလေးက မြေပြင်မှ ပြန်လည်ထလာကာ "အရင်ဆုံး သူတို့ရဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ကို ရိုက်ခွဲပစ်။ ပြီးမှ ဆေးခန်းကိုပါ အကုန်ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။ ငါ့ကိုတောင် လက်ဖျားနဲ့ ထိရဲတယ်ပေါ့... သူတို့ အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီ ထင်တယ်" ဟု ဒေါသတကြီး အော်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အခြားသူများကလည်း "ရိုက်ခွဲပစ်... ရိုက်ခွဲပစ်..." ဟု လိုက်အော်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify">ပြောရင်းဆိုရင်းနှင့်ပင် လူအချို့က ဆေးခန်းကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် အုတ်ခဲများနှင့် တုတ်များကို ရှာဖွေနေကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့က ထိုအကောင်များကို ထပ်မံ ပညာပေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ယဲ့ပုဖန်က လက်လှမ်း၍ တားဆီးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ်မှာပင် ဘေးဘက်မှ ဒေါသတကြီး အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ "အားလုံး ရပ်လိုက်စမ်း။ နင်တို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">စကားသံနှင့်အတူ လျီဟုန်ရှို့သည် ထိုနေရာသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ သူမသည် ယဲ့ပုဖန်နှင့် ချိန်းဆိုထားသည့်အတိုင်း ခန္ဓာကိုယ် အားဖြည့်ပြုပြင်ရန် လာရောက်ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဆေးခန်းတံခါးဝသို့ ရောက်သည်နှင့် ဆေးပညာ ဗျူရိုမှ လူများက ဆေးခန်းကို ဖျက်ဆီးရန် ကြံစည်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကွမ်မင်းက လျီဟုန်ရှို့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အခြေခံအဆင့် အဖွဲ့ငယ်ခေါင်းဆောင် သက်သက်သာ ဖြစ်သဖြင့် ယန်ကျန့်သောက်လို အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးနှင့် မထိတွေ့ဖူးရုံသာမက သူ၏ ဇနီးကိုလည်း မမှတ်မိချေ။</p> <p style="text-align:justify">"ခင်ဗျားက ဘယ်သူမို့လို့လဲ။ ဒီကိစ္စက ခင်ဗျားနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ ခင်ဗျားကများ ဒီကိစ္စကို ဝင်ပါချင်နေတာလား"</p> <p style="text-align:justify">"နင်... နင်က ဘယ်လို စကားပြောနေတာလဲ" လျီဟုန်ရှို့၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ဖြူဖျော့သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျုပ် ပြောချင်သလို ပြောတာပေါ့။ ခင်ဗျားက ကျုပ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်လို့လား။ မြန်မြန် နောက်ဆုတ်စမ်းပါ။ ခင်ဗျားတို့လို လူတွေ ဒီကိစ္စထဲ ဝင်မရှုပ်နဲ့"</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ပုဖန်က လျှောက်လာပြီး "အန်တီလျီ... ရောက်လာပြီလား" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လျီဟုန်ရှို့က ကွမ်မင်းနှင့် အဖွဲ့သားများကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ "ရှောင်ယဲ့... ဒါတွေက ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ဟု ဒေါသတကြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့က ဆေးပညာ စီမံခန့်ခွဲရေး ဗျူရိုက စျေးကွက် ကြီးကြပ်ရေးအဖွဲ့က လူတွေပါ။ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ စေခိုင်းမှုနဲ့ ဆေးခန်းကို ပြဿနာလာရှာနေကြတာ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေ အားလုံးက အန်တီလျီရဲ့ အကူအညီနဲ့ လုပ်ထားတာဆိုပေမဲ့ သူတို့က လက်မခံဘဲ ဆေးကုသခွင့် လက်မှတ်ကိုတောင် သိမ်းသွားကြတယ်ဗျ" ယဲ့ပုဖန်က တည်ငြိမ်စွာပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းက တရားမဝင် ဆေးကုနေတဲ့ လူလိမ် သက်သက်ပဲ။ အခုတော့ နိုင်ငံတော် စစ်ဆေးရေး ဝန်ထမ်းတွေကိုပါ ကိုယ်ထိလက်ရောက် ကျူးလွန်ခဲ့ပြီ။ ငါ ပြောလိုက်မယ်... ဒီနေ့ကစပြီး မင်း မြို့တော်မှာ ရှင်သန်ဖို့ မစဉ်းစားနဲ့တော့။ ငါတို့လို စျေးကွက်ကြီးကြပ်ရေး ဝန်ထမ်းတွေကို အာခံပြီး ဆေးခန်း ဖွင့်ချင်သေးတယ်ပေါ့... အိပ်မက်ပဲ မက်နေလိုက်" </p> <p style="text-align:justify">ကွမ်မင်းက ဆက်လက်၍ မောက်မာနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက လျီဟုန်ရှို့ကို ကြည့်ကာ "ခင်ဗျားတို့ကလည်း ဒီကောင်နဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်းပဲ မဟုတ်လား။ ဒီမှာ ဆက်ပြီး ပြဿနာရှာနေမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားကိုပါ တစ်ခါတည်း ဖမ်းခေါ်သွားမယ်"</p> <p style="text-align:justify">"အို... တော်တော်လည်း သတ္တိရှိကြတာပဲ။ ငါ့အနေနဲ့ နင်တို့ရဲ့ ညွှန်ကြားရေးမှူး ကျန့်ယုံကျွင်းကို မေးကြည့်ရဦးမယ်။ ဘယ်တုန်းကစပြီး ဆေးပညာ စီမံခန့်ခွဲရေး ဗျူရိုက လူတွေကို ဖမ်းပိုင်ခွင့် ရထားသလဲ ဆိုတာကိုပေါ့" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် လျီဟုန်ရှို့မှာ ဒေါသကြောင့် ရင်ကွဲမတတ် ခံစားလိုက်ရပြီး မြို့တော် ဆေးပညာ စီမံခန့်ခွဲရေး ဗျူရို၏ ညွှန်ကြားရေးမှူး ကျန့်ယုံကျွင်းထံသို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုရန် ဖုန်းကို ချက်ချင်း ထုတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကွမ်မင်းက အထင်အမြင်သေးသော အမူအရာဖြင့် "ခင်ဗျားက ဘယ်သူ့ကို လာခြောက်နေတာလဲ။ ညွှန်ကြားရေးမှူးကျန့်ကို သိတယ်ဟုတ်လား။ ခင်ဗျားတို့လို လူမျိုးက ညွှန်ကြားရေးမှူးကျန့်ရဲ့ မျက်နှာကိုတောင် မြင်ဖူးမှာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">လူပုလေးကလည်း လှောင်ပြောင်ရင်း "ကျွန်တော်သာ ခင်ဗျားနေရာမှာဆိုရင် ပိုပြီးတော့ ကြွားလိုက်ဦးမယ်။ ဥပမာ- ဆေးပညာ ဦးစီးဌာနရဲ့ ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ် ယန်ကျန့်သောက်ဆီကို တိုက်ရိုက် ဖုန်းဆက်နေတာလို့ ပြောလိုက်ပေါ့။ အဲဒါမှ ပိုပြီးတော့ အထင်ကြီးစရာ ကောင်းမှာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လေကြွားတာက အခွန်ဆောင်ရတာမှ မဟုတ်တာ" ဟု ဆိုကာ ဝိုင်းရယ်ကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ထိုလူများကို လူအ သဖွယ် ကြည့်လိုက်မိသည်။ အကယ်၍ ဤလူအများသာ သူတို့ ရှေ့မှောက်တွင် ရပ်နေသူမှာ ယန်ကျန့်သောက်၏ ဇနီးမှန်း သိသွားပါက ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ဆီးပင် ထွက်ကျသွားမည်လော မသိချေ။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် လျီဟုန်ရှို့၏ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုမှာ ချိတ်ဆက်သွားခဲ့ချေပြီ။ ဖုန်းဝင်သွားသည်နှင့် သူမက တစ်ဖက်သို့ ဒေါသတကြီး လှမ်းအော်လိုက်သည်။ "ရှောင်ကျန့်... နင် နင့်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ဘယ်လိုမျိုး စီမံခန့်ခွဲနေတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">မြို့တော် ဆေးပညာ စီမံခန့်ခွဲရေး ဗျူရို၏ ညွှန်ကြားရေးမှူး ကျန့်ယုံကျွင်းမှာ သူ၏ ရုံးခန်းအတွင်း အလုပ်လုပ်နေစဉ်တွင် ဌာနအကြီးအကဲ၏ ဇနီးသည်ထံမှ ဖုန်းရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ လျီဟုန်ရှို့၏ မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော လေသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"မမကြီး... ဘာဖြစ်လို့လဲခင်ဗျာ။ တစ်ခုခု နားလည်မှု လွဲတာများ ရှိလို့လား"</p> <p style="text-align:justify">လျီဟုန်ရှို့က "နင့်ရဲ့ စျေးကွက်ကြီးကြပ်ရေး အဖွဲ့ကလူတွေက တကယ့်ကို ဥပဒေမဲ့ နိုင်လွန်းတယ်။ တခြားလူတွေက တရားဝင် တိုင်းရင်းဆေးခန်း ဖွင့်နေတာကို လာပြီးတော့ လက်မှတ်တွေ သိမ်း၊ ဆေးခန်းကို ချိပ်ပိတ်မယ် လုပ်နေကြတယ်။ ဒါ နင် နင့်လူတွေကို သင်ပေးထားတဲ့ လုပ်နည်းလုပ်ဟန်လား"</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တွင် ကွမ်မင်းနှင့် အဖွဲ့သားများမှာ သူတို့ထံသို့ ကျရောက်တော့မည့် ကပ်ဘေးကြီးကို မသိရှိသေးဘဲ ဝိုင်းဝန်း ရယ်မောနေကြဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှောင်ကျန့်တဲ့ဟေ့... ကြားလိုက်ကြလား။ ဒီမိန်းမက ငါတို့ ညွှန်ကြားရေးမှူးကို ရှောင်ကျန့်လို့ ခေါ်နေတာလေ။ လေသံကတော့ တကယ့်ကိုပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ပါ့... ညွှန်ကြားရေးမှူးကျန့်က ဘယ်လိုလူစားမျိုးလဲ။ သူက ဖုန်းဆက်ချင်တိုင်း ဆက်လို့ရတဲ့ လူစားမျိုး မဟုတ်ဘူး။ ဒီမိန်းမတော့ တကယ်ကို ဟန်ဆောင်ကောင်းလွန်းတယ်။ ဖုန်းတောင် ဝင်ရဲ့လား မသိဘူး..."</p> <p style="text-align:justify">"ဒီမိန်းမတော့ တကယ်ကို ရူးနေတာပဲ။ ငါတို့ကို ဒီလိုမျိုး လာခြောက်လို့ ရမယ် ထင်နေလား..."</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူများက ကျယ်လောင်စွာ လှောင်ပြောင်နေကြသဖြင့် အခြားတစ်ဖက်မှ ညွှန်ကြားရေးမှူး ကျန့်ယုံကျွင်းသည် ထိုစကားများကို အတိုင်းသား ကြားနေရပြီး ဒေါသကြောင့် ရင်ကွဲမတတ် ခံစားလိုက်ရတော့သည်။ ဤလူအုပ်စုက ကောင်းမွန်သော လမ်းကို မရွေးဘဲ သေတွင်းကိုသာ တူးနေကြချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">သူက အမြန်ပင် "မမကြီး... စိတ်မဆိုးပါနဲ့တော့ခင်ဗျာ။ အဲဒီကောင်တွေကို ဖုန်းပေးလိုက်ပါ" ဟု တောင်းပန်လိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save