Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၃၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">တွမ်းဟိုင်လျန်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အားလုံး မလှုပ်နဲ့... ငြိမ်ငြိမ်နေကြစမ်း"</p> <p style="text-align:justify">ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ အသက်လေးဆယ်ကျော် ငါးဆယ်ဝန်းကျင် အရွယ်ရှိ ရဲအရာရှိတစ်ဦး လျှောက်လာလေသည်။ သူ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ ရာထူးတံဆိပ်များကို ကြည့်ရုံဖြင့် ရဲအုပ်စု၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသူသည် ကူယီမန် ဆေးခန်းရှေ့သို့ ရောက်သည်နှင့် "ဒီမှာ ဘယ်သူ တာဝန်ခံလဲ။ နေ့ခင်းကြောင်တောင် လူတွေကို ကိုယ်ထိလက်ရောက် ကျူးလွန်ရဲတယ်။ မင်းတို့ ဥပဒေကို နားမလည်ဘူးလား" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ဆေးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားကာမှ ဤလူများ ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်ပါ... ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ငါက တုန်းချန်ခရိုင် ရဲစခန်းရဲ့ မှုခင်းတပ်ဖွဲ့မှူး တွမ်းဟိုင်လျန်ပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"တပ်ဖွဲ့မှူးတွမ်းက တကယ်ကို အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ဒီမှာ လှုပ်ရှားလိုက်တာနဲ့ ခင်ဗျားက လူတွေခေါ်ပြီး ရောက်လာတယ်။ ဒီလိုဖြစ်ဖို့ အနီးအနားကနေ ကြိုစောင့်နေတာများလား"</p> <p style="text-align:justify">တွမ်းဟိုင်လျန်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီးနောက် "အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ... ဒီမှာ တရားမဝင် ဆေးကုသနေတယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က တိုင်လို့ ငါက လာစစ်ဆေးတာ။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဒီကိစ္စနဲ့ လာကြုံတာပဲ" ဟု ငြင်းဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခပ်ဟဟ ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုကိစ္စကို ဆက်မပြောတော့ဘဲ "တပ်ဖွဲ့မှူးတွမ်း ရောက်လာမှတော့ ကျွန်တော်တို့ ဆေးခန်းကို လာနှောင့်ယှက်နေတဲ့ လူတွေရှိတယ်။ လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုကို အများကြီး ထိခိုက်စေတယ်။ အဲဒါလေးများ ရှင်းပေးလို့ ရမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဆေးခန်းကို လာနှောင့်ယှက်တာတော့ ငါ မမြင်ဘူး။ မင်းတို့က လူတွေကို ကိုယ်ထိလက်ရောက် ကျူးလွန်နေတာကိုပဲ မြင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">တွမ်းဟိုင်လျန်က ခြေထောက်ကျိုးနေသော လူမိုက်များကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ "လူတွေကို ဒီလောက်အထိ ရိုက်နှက်ထားတာက ရာဇဝတ်မှု မြောက်နေပြီ" ဟု ပြောလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှင်တို့ရဲ့ ဘယ်မျက်လုံးကများ ကျွန်မတို့ ရာဇဝတ်မှု ကျူးလွန်နေတာကို မြင်လိုက်လို့လဲ" </p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့သည် ရွှမ်ယွမ်စံအိမ် အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်လေရာ တွမ်းဟိုင်လျန်ကို ဂရုမစိုက်ချေ။ "ဒါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်တာ... နားလည်လား။ သူတို့က အရင်စပြီး တိုက်ခိုက်တာ"</p> <p style="text-align:justify">"စကားများမနေနဲ့... ဒါက တမင်သက်သက် ရိုက်နှက်တာပဲ" </p> <p style="text-align:justify">တွမ်းဟိုင်လျန်က သူ့နောက်ရှိ လက်အောက်ငယ်သားများကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး "သူတို့အားလုံးကို ဖမ်းပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့ ရဲစခန်းကို ခေါ်သွားကြစမ်း" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး "ဘယ်သူကများ ဖမ်းရဲလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။ ကျွန်မတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ရှင်တို့ ဖမ်းလို့ရတဲ့လူတွေ မဟုတ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ပြောရင်းဆိုရင်းနှင့်ပင် သူမ၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို ထုတ်ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ယဲ့ပုဖန်က မျက်ရိပ်ပြကာ တားဆီးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မိန်းမငယ်လေး... အသက်က သိပ်မကြီးသေးပေမဲ့ လေသံကတော့ မသေးဘူးပဲ။ မြို့တော်ထဲမှာ ရှိနေသရွေ့ ငါ ဖမ်းလို့မရတဲ့လူဆိုတာ မရှိဘူး"</p> <p style="text-align:justify"> တွမ်းဟိုင်လျန်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး "အားလုံးကို ဖမ်းခေါ်သွားစမ်း" ဟု ထပ်မံ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ကျူးချွဲအသင်းဝင်များအား "ကဲ... အားလုံးပဲ ပူးပေါင်းပါဝင်လိုက်ကြပါ။ အားလပ်ရက် အနားယူတယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ပေါ့" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပြောပြီးနောက် သူက သော့ယူကာ ဆေးခန်းကို သော့ခတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နည်းပြချုပ်က အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ပူးပေါင်းပါဝင်နေသည်ကို သူတို့ နားမလည်ကြသော်လည်း သူ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ ဖြစ်ရာ အခြားသူများလည်း ဆက်လက်မခုခံတော့ဘဲ ရဲအရာရှိများနောက်သို့ အလွန် လိုက်လျောညီထွေစွာဖြင့် ကားပေါ်သို့ တက်သွားကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အားလုံးကို ပြန်ခေါ်သွားပြီး သေချာ စစ်ဆေးမေးမြန်းစမ်း"</p> <p style="text-align:justify">တွမ်းဟိုင်လျန်မှာ ကျေနပ်နေပုံရသည်။ ယနေ့ကိစ္စမှာ ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု သူ မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ဤမျှ လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သူ လာစဉ်က ဤဆေးခန်းကို မည်သို့ အမှုဆင်ရမည်နည်းဟု စဉ်းစားနေခဲ့သော်လည်း သူတို့ကိုယ်တိုင် လူတွေကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်လိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ရာ ကိစ္စများမှာ အလွန် လွယ်ကူသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">နာရီဝက်အကြာတွင် ယဲ့ပုဖန်နှင့် ကျူးချွဲအသင်း တစ်ဖွဲ့လုံး တုန်းချန်ခရိုင် ရဲစခန်းသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">တွမ်းဟိုင်လျန် ကိုယ်တိုင် သူ၏ လူများကို စစ်ဆေးမေးမြန်းရေး အခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ သူက ယဲ့ပုဖန်ကို တစ်ချက် ကြည့်ကာ "လူငယ်လေး... ရိုးရိုးသားသား မြန်မြန် ဖြောင့်ချက်ပေးလိုက်စမ်း" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်က ရိုးသားဖြောင့်မတ်တဲ့ သမားတော် တစ်ယောက်ပါ။ ကိုယ့်ဆေးခန်းလေးကို ကိုယ် ကြိုးကြိုးစားစား ဖွင့်နေတာလေ... ဘာကို ဖြောင့်ချက်ပေးရမှာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ငြင်းနေတုန်းပဲပေါ့လေ။ မင်းကိုယ်တိုင် မလုပ်ဘူးဆိုရင်တောင် အဲဒီ သူနာပြုမလေးတွေ အားလုံးက မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေချည်းပဲ" </p> <p style="text-align:justify">တွမ်းဟိုင်လျန်က တင်းမာသော လေသံဖြင့် "ကိုယ်တိုင် ရိုက်တာထက် ခိုင်းစေတာက ပိုပြီး ပြစ်မှု ကြီးတယ်။ ဒဏ်ရာရတဲ့ လူတွေအားလုံး မင်းရဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်မှာ စာရင်းဝင်သွားလိမ့်မယ်" ဟု ခြိမ်းခြောက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခပ်ဟဟ ပြုံးလိုက်ပြီး "ခင်ဗျား မှားနေပြီလား မသိဘူး။ ကျွန်တော်တို့ တွေ့ကတည်းက ကျွန်တော်တို့ လူတွေကို ထိခိုက်အောင်လုပ်တယ်လို့ပဲ ပြောနေတာ။ အဲဒီလူတွေ ဘယ်လို ရောက်လာလဲ၊ ဘာတွေလုပ်လဲဆိုတာကိုတော့ မမေးဘူး။ ဒါက နည်းနည်း မတရားဘူးလို့ မထင်ဘူးလား"</p> <p style="text-align:justify">တွမ်းဟိုင်လျန်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး "မင်းရဲ့ ပြဿနာကို အရင်ပြောစမ်းပါ။ တခြားလူတွေ အကြောင်းကို လာဂရုစိုက်မနေနဲ့" ဟု ပြန်ပြောသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး "ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်တော့်မှာ ဘာမှ ပြောစရာ မရှိတော့ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"လူငယ်လေး... ဒီကို ရောက်လာမှတော့ ရိုးရိုးသားသား ဖြောင့်ချက်ပေးပြီး ပြစ်ဒဏ်သက်သာအောင် ကြိုးစားဖို့ ငါ အကြံပေးချင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က သူ့ကို လှောင်ပြောင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ "ကျွန်တော် မဖြစ်မနေ တစ်ခုခု ပြောရမယ် ဆိုရင်တော့... ဒီနေ့ ခင်ဗျားရဲ့ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှာ အမည်းရောင် သန်းနေတယ်။ ကံဆိုးမယ့် လက္ခဏာပဲ။ ဝမ်မိသားစုအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရတာ တန်ဖိုးတစ်ခုတော့ ပေးရမှာပေါ့။ နောက်ကျရင် ခင်ဗျား နောင်တရပြီး ဒီကနေ ထွက်သွားပေးဖို့ ကျွန်တော့်ကို လာတောင်းပန်လိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ရူးနေလား။ ငါက မင်းကို တောင်းပန်ရမယ်... အိပ်မက်ပဲ မက်နေလိုက်" </p> <p style="text-align:justify">တွမ်းဟိုင်လျန်က "မင်း ဘာမှမပြောရင် ငါ ဘာမှလုပ်လို့မရဘူးလို့ မထင်နဲ့။ ဒီနေ့အမှုအတွက် သက်သေ အထောက်အထားတွေ အခိုင်အမာ ရှိတယ်။ မင်း ဘာမှမပြောရင်တောင် ငါ မင်းကို ထောင်ထဲ ပို့ပေးလို့ ရတယ်။ လူတွေ အများကြီးကို တစ်ခါတည်း ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ထားတာဆိုတော့ မင်း ထောင်ထဲမှာ ဆွေးဖို့သာ စောင့်နေတော့" ဟု ဒေါသတကြီး ပြောလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပြောပြီးနောက် သူက ဘေးရှိ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦးအား ရိုင်းစိုင်းစွာဖြင့် "သူ့ဟာသူ အခွင့်အရေး မယူမှတော့ ချုပ်မိန့်စာရွက်စာတမ်းတွေ တိုက်ရိုက် ပြင်ဆင်ပြီး အရင်ဆုံး အထဲကို ထည့်လိုက်စမ်း" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တွမ်းဟိုင်လျန်တွင် ထိုသို့ ယုံကြည်ချက် အပြည့်အဝ ရှိနေပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဒဏ်ရာရသူများကို ဆေးရုံသို့ ပို့ဆောင်ထားပြီးဖြစ်ကာ သက်သေခံပစ္စည်းနှင့် လူသက်သေ အားလုံး ပြည့်စုံနေပြီ ဖြစ်ရာ ဤလူငယ်လေး ပြစ်ဒဏ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားချေ။</p> <p style="text-align:justify">စခန်းမှူးရုံးခန်းအတွင်းတွင် တုန်းချန်ခရိုင် ရဲစခန်း၏ စခန်းမှူး ဖူကျင်းရှန်းသည် ထိုင်ခုံတွင်ထိုင်ကာ ဆေးလိပ်သောက်ရင်း စဉ်းစားခန်း ဝင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ့ရှေ့တွင် ယဲ့ပုဖန်၏ ဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ချထားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လွန်ခဲ့သော နာရီဝက်ခန့်က မြို့တော်ရှိ ရဲစခန်းများအားလုံးမှ အဆင့်မြင့် အရာရှိများသည် အရေးပေါ် အစည်းအဝေး တစ်ခု ကျင်းပခဲ့ကြသည်။  </p> <p style="text-align:justify">အစည်းအဝေး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ဖြစ်သည်။ မနေ့က အထူးရေးရာဗျူရိုတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အခြေအနေများကို အသိပေးရန်ပင်။</p> <p style="text-align:justify">လူငယ်လေးတစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆီးခဲ့မိသောကြောင့် အဆုံးတွင် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး အသစ် ဆောက်လုပ်ထားသော အဓိက အဆောက်အအုံကြီး နှစ်ခုမှာ အပျက်အစီးများ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့တိုင်အောင် သူတို့မှာ မိမိတို့၏ မာနကို မြိုသိပ်ထားခဲ့ရပြီး တောင်းပန်ရုံသာမက လျော်ကြေးငွေ အမြောက်အမြားပါ ပေးလျော်ပြီးမှသာ ထိုလူကို ပြန်လွှတ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">အဆုံးတွင် အထက်လူကြီးများက ယဲ့ပုဖန်အမည်ရှိ ဤလူငယ်လေးသည် ရွှမ်ယွမ်စံအိမ်၏ အထူးအဖွဲ့ဝင် တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း အထူးတလည် သတိပေးခဲ့ကြသည်။ သူ ဘာပဲလုပ်လုပ် မြို့တော်တစ်ခွင်လုံးရှိ မည်သည့် ရဲစခန်းကမျှ သူ့ကို ဖမ်းဆီးခွင့်မရှိဘဲ ရွှမ်ယွမ်စံအိမ်သို့သာ တိုက်ရိုက် လွှဲပြောင်းပေးရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မည်သူမဆို ဤစည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်ပါက နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကို ကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ စခန်းမှူး ဖူကျင်းရှန်းသည် စားပွဲပေါ်ရှိ ဓာတ်ပုံကို ကောက်ကိုင်ကာ ထပ်မံ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တရုတ်နိုင်ငံ၏ လက်ချိုးရေတွက်၍ရသော အထူးဌာနများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့် အထူးရေးရာဗျူရို အကြောင်းကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ အာဏာပိုင်း အရ ကြည့်လျှင် ရဲစခန်းများထက် များစွာ သာလွန်သော်လည်း အထူးရေးရာဗျူရိုသည် ခေါင်းမဖော်နိုင်လောက်အောင် ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">အနှီ လူငယ်လေးသည် မြို့တော်ရှိ အင်အားကြီး မိသားစုများမှ မျိုးဆက် မဟုတ်သည့်တိုင် အဘယ့်ကြောင့် ဤမျှ ကြီးမားသော အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားရသည်ကို သူ တကယ်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် ရုံးခန်းတံခါး ခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူက ဓာတ်ပုံကို ပြန်ချထားလိုက်ပြီး "ဝင်ခဲ့ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တံခါးပွင့်လာပြီး အပြင်ဘက်မှ တွမ်းဟိုင်လျန်သည် ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် ဝင်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"စခန်းမှူး... ကျွန်တော်တို့ နယ်မြေထဲမှာ အကြီးစား ကိုယ်ထိလက်ရောက် ကျူးလွန်မှု တစ်ခု ဖြစ်သွားပါတယ်။ ဆေးခန်းတစ်ခုက လူ ၂၀ ကျော်ကို တစ်ယောက်ကို ခြေထောက်တစ်ဖက်စီ ကျိုးအောင် ရိုက်လိုက်တာ တကယ်ကို ရာဇဝတ်မှုကြီးပါပဲ။ အဖြစ်အပျက်က အရမ်း ရှင်းလင်းပါတယ်။ သူတို့ကို အချုပ်ထဲ ထည့်ဖို့ စာရွက်စာတမ်းတွေ အားလုံး ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ။ ကျေးဇူးပြုပြီး လက်မှတ် ထိုးပေးပါခင်ဗျာ"</p> <p style="text-align:justify">စခန်းမှူး ဖူကျင်းရှန်းက "ဒီလိုကိစ္စမျိုး တကယ် ဖြစ်သွားတာလား။ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အရေးယူရမှာပေါ့" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီမှာ စာရွက်စာတမ်းတွေပါ။ လက်မှတ်ထိုးပေးပါ"</p> <p style="text-align:justify">တွမ်းဟိုင်လျန်က ပြောရင်း သူ၏ လက်ထဲမှ စာရွက်စာတမ်း အထပ်လိုက်ကို ကမ်းပေးလိုက်စဉ် စားပွဲပေါ်ရှိ ဓာတ်ပုံကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် မြင်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဓာတ်ပုံထဲမှ လူမှာ ယဲ့ပုဖန် ဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားသောအခါ သူ အရင်ဆုံး မှင်သက်သွားပြီးနောက် သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာအံ့ဩမှု လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခု ရိုက်ခတ်လာတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">စခန်းမှူးဆီမှာ ဘာလို့ ဒီကောင်လေးရဲ့ ဓာတ်ပုံ ရှိနေရတာလဲ။ သူက အရေးကြီးတဲ့ အလိုရှိနေတဲ့ ရာဇဝတ်ကောင်များ ဖြစ်နေမလား။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့တွေးလိုက်ရင်း သူက ဝမ်းသာအားရ မျက်နှာဖြင့် "စခန်းမှူး... ကျွန်တော်တို့ ဖမ်းလာတာ ဒီကောင်လေးပါ။ သူက အရေးကြီးတဲ့ ဝရမ်းပြေးများ ဖြစ်နေလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စခန်းမှူး ဖူကျင်းရှန်းသည် လက်မှတ်ထိုးရန် ဘောပင်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်စဉ် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားကာ ဘောပင်မှာလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ပြန်ပြောစမ်း"</p> <p style="text-align:justify">တွမ်းဟိုင်လျန်မှာ သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် အံ့ဩသွားပြီး "ကျွန်တော်တို့ ဖမ်းလာတာ ဒီကောင်လေးပါလို့။ ပြီးတော့ သူ့မှာ အပေါင်းအပါ မိန်းကလေး ၂၀ ကျော်လည်း ပါသေးတယ်။ ထူးဆန်းတာက အဲဒီ နုနုရွရွ မိန်းကလေးတွေ အားလုံးရဲ့ သိုင်းပညာတွေက တစ်ယောက်ထက် တစ်ယောက် ပိုပြီး တော်နေတာပဲ” ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စခန်းမှူး ဖူကျင်းရှန်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် အမှောင်ကျသွားပြီး အကြောက်လွန်ကာ သတိလစ်မတတ် ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save