Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၃၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">အင်ပါယာ KTV</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">တုန်းချန်ခရိုင် ရဲစခန်းတွင် စခန်းမှူး ဖူကျင်းရှန်းသည် တရားဝင် စာရွက်စာတမ်း အချို့ကို ကိုင်ဆောင်ကာ စစ်ဆေးမေးမြန်းရေး အခန်းထဲသို့ ထပ်မံ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သမားတော်ယဲ့... အားလုံးကို သေချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးပါပြီ။ ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်က အရာအားလုံးကို ဝမ်မိသားစုက ဝမ်ကျီမင်း လုပ်ခဲ့တာပါ။ တွမ်းဟိုင်လျန်နဲ့ အဲဒီ လူမိုက်တွေကို ခင်ဗျားရဲ့ ဆေးခန်းကို သွားနှောင့်ယှက်ဖို့ သူက ခိုင်းစေခဲ့တာပါ”</p> <p style="text-align:justify">“အခု ကျွန်တော် ဥပဒေကြောင်းအရ စစ်ဆေးပြီး သူ့ကို အချုပ်ထောင်ဆီ ပို့လိုက်ပါပြီ။ ဒါတွေက တရားဝင် စာရွက်စာတမ်းတွေပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး တစ်ချက်လောက် ကြည့်ပေးပါ"</p> <p style="text-align:justify">ပြောပြီးနောက် သူက ရာဇဝတ်မှုဖြင့် ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းခြင်းဆိုင်ရာ ခွင့်ပြုချက် စာရွက်စာတမ်းများကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ထိုစာရွက်များကို ယူကာ နှစ်ခေါက်သုံးခေါက်ခန့် အကြမ်းဖျင်း ဖတ်ရှုလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ "ဒီတစ်ခါ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပုံက တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စခန်းမှူး ဖူကျင်းရှန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး အလျင်အမြန်ပင် ဖားယားသော အမူအရာဖြင့် "သမားတော်ယဲ့... ဒီနေ့ကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီးရော ဘယ်လိုသဘောရလဲ ခင်ဗျာ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီကိစ္စကို ဒီလောက်နဲ့ပဲ အဆုံးသတ်လိုက်ကြတာပေါ့။ ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း ထွက်သွားမယ်... ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ ထပ်ဖြစ်တာမျိုးတော့ မလိုချင်ဘူးနော်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် ထွက်သွားရန် သဘောတူလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ စခန်းမှူး ဖူကျင်းရှန်းက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်ပြီး အလျင်အမြန်ပင် "စိတ်မပူပါနဲ့... နောက်နောင် ဒီလိုကိစ္စမျိုး လုံးဝ ထပ်မဖြစ်စေရပါဘူး" ဟု ကတိပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်၌ သူ ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုကို ချမှတ်ပြီးဖြစ်လေသည်။ ယဲ့ပုဖန် ထွက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ဓာတ်ပုံများကို လက်အောက်ငယ်သား အားလုံးထံ ချက်ချင်း ပေးပို့ရမည်။</p> <p style="text-align:justify">နောင်တစ်ချိန်တွင် ငရဲမင်းကို ပြဿနာ သွားရှာချင် ရှာမည်... သူ့ရှေ့ရှိ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကိုမူ လုံးဝ ပြဿနာ မရှာမိစေရ။ </p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီလေ... အခွင့်အရေးရှိရင် ထပ်တွေ့ကြတာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ပြောပြီးနောက် လှည့်ကာ တံခါးပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သမားတော်ယဲ့... ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ လိပ်စာကတ်ပါ။ နောက်ပိုင်းမှာ အကူအညီ လိုတာရှိရင် ကျွန်တော့်ဆီ ဖုန်းဆက်လိုက်ပါ"</p> <p style="text-align:justify">စခန်းမှူး ဖူကျင်းရှန်းက သူ့ဘေးတွင် ပြုံးဖြီးဖြီးဖြင့် ရပ်ကာ ရွှေရောင်စာလုံးများဖြင့် ရိုက်နှိပ်ထားသော လိပ်စာကတ် တစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် မမျှော်လင့်ထားသော ကိစ္စများအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦးဦးက ရှေးဟောင်းဆေးပညာဂိုဏ်း၏ ဆေးခန်းကို သွားရောက် ထိပါးမိပါက သူ ချက်ချင်း ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် သူ၏ အတွေးများကို သိရှိသော်လည်း အချိန်သိပ်မဖြုန်းချင်တော့သဖြင့် လိပ်စာကတ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ဦး တံခါးပေါက်မှ ထွက်လာသောအခါ စီတုတျန့်မော့နှင့် အခြား ကျူးချွဲအသင်းဝင် ၂၄ ဦးတို့မှာ ထိုနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် ထွက်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် သူမက ချက်ချင်း ရှေ့တိုးလာကာ "နည်းပြချုပ်... ကျွန်မတို့ ဒီကိစ္စကို ဒီအတိုင်းပဲ လွှတ်ထားလိုက်တော့မလို့လား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စခန်းမှူး ဖူကျင်းရှန်း၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ပြဿနာ ထပ်တက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် "သခင်မလေး... အားလုံးက နားလည်မှု လွဲသွားတာပါ။ သမားတော်ယဲ့ကို ကျွန်တော် ရှင်းပြပြီးပါပြီ" ဟု ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က မိန်းကလေးများကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်များ အနိုင်ကျင့်ခံရတာ ရှိသေးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အားလုံးက ခေါင်းခါပြကာ "ကျွန်မတို့ အဆင်ပြေပါတယ်" ဟု ဖြေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဆင်ပြေရင် ပြီးရောလေ... သွားကြစို့"</p> <p style="text-align:justify">ပြောပြီးနောက် သူက အားလုံးကို ဦးဆောင်ကာ တုန်းချန်ခရိုင် ရဲစခန်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူတို့ အပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့် တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော ဝမ်ရွှမ်တယ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခပ်ဟဟ ပြုံးလိုက်ပြီး နောက်ပြောင်လိုသော အမူအရာဖြင့် "အဘိုးကြီးဝမ်... ခင်ဗျားက ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ။ ကျွန်တော့်ကို လာကြိုတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ယဲ့ပုဖန်... ငါ မင်းကို တစ်ခုလောက် လာပြောတာ။ အရမ်းကြီး စောစောစီးစီး အောင်ပွဲခံမနေနဲ့ဦး။ ရှန်ကျန်း နတ်အပ်ဘုရင် ဆေးခန်းကို တစ်နေ့ကျရင် ငါ ပြန်ယူမှာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်၌ ဝမ်ရွှမ်တယ်၏ မျက်နှာမှာ ရေညှစ်ချလိုက်၍ ရနိုင်လောက်အောင်ပင် မှိုင်းညို့နေချေပြီ။ အစောပိုင်းက သူ၏ အဆက်အသွယ်များနှင့် ဩဇာအာဏာ အားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း သူ၏ သားဖြစ်သူကို ကယ်ထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့ ဝမ်မိသားစုသည် ဆုံးရှုံးမှု များသွားသည် ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။ ဆေးခန်းကို ပြန်မရခဲ့သည့် အပြင် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုများနှင့်ပါ ရင်ဆိုင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပြီလေ... ခင်ဗျားတို့ ဝမ်မိသားစုကို ကျွန်တော် အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးပါ့မယ်။ ဆေးပညာမှာ ကျွန်တော့်ကို ကျော်လွန်နိုင်သရွေ့ ဆေးခန်းကို ပြန်ယူလို့ ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလို အောက်လုံးတွေ ထပ်သုံးမယ်ဆိုရင်တော့ အကျိုးဆက်ကို ခင်ဗျားတို့ကိုယ်တိုင် ခံရလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန် စကားပြောပြီးသည်နှင့် ထိုအဘိုးကြီးကို ထပ်မံ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သူ၏ လူများကို ဦးဆောင်ကာ ထိုနေရာမှ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ့လို လူချောလူသန့် တစ်ယောက်က ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မိန်းမချောလေး ၂၅ ဦး ခြံရံလျက် သွားလာနေသည်မှာ ရောက်လေရာ နေရာတိုင်းတွင် လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူက အချိန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စီတုတျန့်မော့နှင့် အခြားသူများကို "ညစာစားချိန် ရောက်နေပြီ။ ဘာစားချင်ကြလဲ... ငါ ဒကာခံမယ်" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟေး... နည်းပြချုပ် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ"</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်မတို့ စားရုံတင် မကဘူး... KTV ပါ သွားချင်တယ်..."</p> <p style="text-align:justify">"နည်းပြချုပ်... ကျွန်မတို့ကို အပြင်ခေါ်သွားပြီး ပျော်ပျော်ပါးပါး ထားပေးပါနော်..."</p> <p style="text-align:justify">မိန်းကလေးများ အားလုံးမှာ ငယ်ရွယ်ကြပြီး ခွန်အားအပြည့်အဝ ရှိနေသော လူငယ်အရွယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ယခု သူတို့ သုံးရက်တာ ခွင့်ရထားပြီဖြစ်ရာ သေချာပေါက် အပန်းဖြေ အနားယူချင်ကြမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်းပါပြီ... မင်းတို့ သဘောကျသလို လုပ်ကြတာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည်လည်း ဤသို့သော တောင်းဆိုမှုကို ငြင်းပယ်မည် မဟုတ်ပေ။ သူက စီတုတျန့်မော့နှင့် အခြားသူများကို အရင်ဆုံး ညစာလိုက်ကျွေးပြီးနောက် အင်ပါယာဟု အမည်ရသော KTV တစ်ခုကို ရှာတွေ့သဖြင့် အထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူနာပြုဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ဤမျှ များပြားသည့် မိန်းမချောလေးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ KTV မှ စားပွဲထိုးလေးမှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး သူတို့ ဘာလာလုပ်ကြသည်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"လူကြီးမင်းနဲ့ သခင်မလေးတို့... ဘာများ အကူအညီပေးရမလဲ ခင်ဗျာ"</p> <p style="text-align:justify">သူက ရှေ့သို့ တိုးလာကာ ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သော်လည်း စကားပြောနေစဉ် သူ၏ မျက်လုံးများက အမျိုးသမီး အဖွဲ့ဝင်များကို ခိုးကြည့်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ ကြည့်မိသည်မှာလည်း မဆန်းပေ...။ အမျိုးသားတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ အကြည့်များကို တကယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယုတ္တိကျကျ တွေးကြည့်လျှင် ဤနေရာသည် မြို့တော်ရှိ ထိပ်တန်း KTV တစ်ခုဖြစ်ရာ အလှလေးများကို နေ့စဉ် မြင်တွေ့နေရသော်လည်း ဤမျှ လှပသော အမျိုးသမီးများမှာ တကယ်ကို ရှားပါးလှသလို ဤမျှများပြားသော အရေအတွက်မျိုး တစ်ပြိုင်နက် ပေါ်လာခြင်းမျိုးမှာ ပို၍ပင် ရှားပါးလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်များက ထိုအထဲမှ တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသားထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် အစောပိုင်းက ဆေးခန်းမှ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်ခံခဲ့ရသဖြင့် လူနာကြည့်ရာတွင် ဝတ်ဆင်လေ့ ရှိသော အင်္ကျီရှည်ကြီးကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ အပြင်သို့ ရောက်ပြီးနောက် အဝတ်အစားလဲရန် အချိန်မရခဲ့သဖြင့် KTV ကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် ကြည့်ရသည်မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က "ဒီမှာ သီးသန့်အခန်းတွေ ရှိသေးလား။ အခန်းကျယ် တစ်ခန်း လိုချင်တယ်။ မင်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ... ငါတို့မှာ လူတော်တော် များတယ်" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"လူကြီးမင်း... ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ အမြင့်ဆုံးအဆင့် VIP သီးသန့်အခန်းပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။ လူ ၃၀ လောက်ကို ပြဿနာမရှိ ဆံ့ပေမဲ့ အနည်းဆုံး သုံးစွဲရမယ့် ငွေပမာဏကတော့ ယွမ် တစ်သိန်းပါ"</p> <p style="text-align:justify">"ပြဿနာ မရှိပါဘူး... အဲဒီအခန်းပဲ ပေးပါ"</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ကဲ့ပါ လူကြီးမင်း... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်နောက်က လိုက်ခဲ့ပါ"</p> <p style="text-align:justify">စားပွဲထိုးလေးက ပြောပြီးနောက် လမ်းပြရန် လှည့်ထွက်လာခဲ့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပို၍ပင် သိချင်စိတ် ပြင်းပြလာတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဒီလူငယ်လေးက ဘယ်သူများလဲ။ </p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာသို့ လာရောက်၍ ငွေကြေး အမြောက်အမြား သုံးစွဲသူ အများအပြား ရှိသော်လည်း အလှလေး အများအပြားကို တစ်ခါတည်း ခေါ်လာသူမျိုးကိုမူ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မကြာမီမှာပင် စားပွဲထိုးလေးက အားလုံးကို သီးသန့်အခန်း တစ်ခန်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ထိုအခန်းမှာ ဇိမ်ခံဆန်ရုံသာမက အလွန်လည်း ကျယ်ဝန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">လူ ၃၀ သာမက လူ ၅၀ ပင် ဆံ့နိုင်ပေရာ အနည်းဆုံး သုံးစွဲရမည့် ငွေပမာဏ ယွမ် တစ်သိန်း ဖြစ်နေသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"လူကြီးမင်း... ဘာများ သုံးဆောင်ချင်ပါသလဲ ခင်ဗျာ"</p> <p style="text-align:justify">"အကောင်းဆုံး သစ်သီးပန်းကန်ကို ချပေးပါ။ ပြီးတော့ အားလုံးအတွက် အကောင်းဆုံး ဝိုင်နီ တစ်ယောက် တစ်ပုလင်းစီ ယူခဲ့" </p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဗျာ..."</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စားပွဲထိုးလေး၏ ရင်တတွတ်တွတ် ခုန်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"လူကြီးမင်း... ကျွန်တော်တို့ဆီက အကောင်းဆုံး ဝိုင်နီက ပြင်သစ် ဝိုင်စက်ရုံကနေ တိုက်ရိုက် လေယာဉ်နဲ့ တင်သွင်းလာတဲ့ Romanee-Conti ပါ။ တစ်ပုလင်းကို ယွမ် တစ်သိန်း ကျပါတယ်။ လူကြီးမင်း တကယ် ယူမှာ သေချာရဲ့လား ခင်ဗျာ"</p> <p style="text-align:justify">တကယ်တမ်းတွင် မြို့တော်ရှိ ထိပ်တန်း KTV တစ်ခုဖြစ်ရာ ဤနေရာတွင် ဝိုင်ကောင်းများစွာ ရှိပြီး အချို့မှာ ယွမ် တစ်သိန်းကျော်ပင် တန်ဖိုးရှိသော်လည်း ပုလင်း ၂၆ ပုလင်းအထိတော့ သေချာပေါက် မရှိနိုင်ပေ။ သိုလှောင်ထားမှု အတော်လေး များသော အဆင့်မြင့် ဝိုင်နီဆို၍ ဤတစ်မျိုးသာ ရှိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အဲဒါပဲ ယူမယ်" ဟု အတည်ပြုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်ကဲ့ပါ လူကြီးမင်း... ခဏလေး စောင့်ပေးပါခင်ဗျာ။ ချက်ချင်း ပြင်ဆင်ပေးပါ့မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်၌ စားပွဲထိုးလေးမှာ ဝမ်းသာလွန်း၍ ခုန်ပေါက်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားတော့သည်။ တစ်ပုလင်းလျှင် ယွမ် တစ်သိန်းတန်သော ဝိုင်နီ ၂၆ ပုလင်းကို မှာယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်ရာ သူရမည့် ကော်မရှင်ခ တစ်ခုတည်းကပင် သူ၏ တစ်နှစ်စာ လစာနှင့် ညီမျှနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ဝိုင်၏ ဈေးနှုန်းကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ဤမိန်းကလေးများက သူ့ကို လာရောက် ကူညီပေးရုံ သာမက ရဲစခန်းသို့ပင် သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသဖြင့် သူ အလွန် ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်နေမိသည်။ ထို့ကြောင့် အားလုံးကို ဝိုင်ကောင်းကောင်း တိုက်ရသည်မှာ သင့်လျော်လှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မကြာမီမှာပင် စားပွဲထိုးလေးက အခြားသူများကို ခေါ်ကာ သောက်စရာများ၊ သစ်သီးပန်းကန်များနှင့် အခြားပစ္စည်းများကို လာချပေးပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တံခါးပိတ်သွားပြီးနောက် စීတုတျန့်မော့က "နည်းပြချုပ်... တကယ်တော့ ကျွန်မတို့ရဲ့ ရာထူးတွေနဲ့ ဆိုရင် ဒီနေ့ အဲဒီ ရဲအရာရှိတွေကို မျက်နှာသာ ပေးနေစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်မတို့က ဘာလို့ သူတို့နောက်ကို လိုက်သွားရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျူးချွဲ နံပါတ် (၁) ကလည်း ထောက်ခံလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါ့... ကျွန်မတို့က ရွှမ်ယွမ်စံအိမ်ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေလေ။ သူတို့ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်မှာ လုံးဝ မရှိပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ခပ်ဟဟ ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါတို့က အထူးဌာန ဖြစ်ပေမဲ့လည်း တချို့ စည်းမျဉ်းတွေကိုတော့ လိုက်နာဖို့ လိုသေးတာပေါ့။ အရမ်းကြီး လွန်ကျူးနေစရာ မလိုပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဖမ်းရမယ့်သူ တစ်ယောက် ရှိနေတယ်။ ငါတို့သာ ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားလိုက်ရင် နည်းနည်း လွန်သွားသလို ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ရဲစခန်းကို အကူအညီ တောင်းလိုက်တာက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ" ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save