Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၄၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ရှင့်အနေနဲ့ ကျွန်မတို့အပေါ် တာဝန်ယူရမယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ယဲ့ပုဖန်က ရဲစခန်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အားလုံးကို အစအဆုံး ပြန်လည် ပြောပြလိုက်ပြီး အဆုံးတွင် "အခုဆိုရင် ပြဿနာလာရှာတဲ့ လူမိုက်တွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နောက်ကွယ်က ဝမ်မိသားစုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့နဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်သွားရပြီ။ ငါတို့က အဲဒီကို သွားပြီး ခဏထိုင်၊ လက်ဖက်ရည် သောက်ရုံလေးပဲဆိုတော့ မကောင်းဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျူးချွဲ နံပါတ် (၁၃) က အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် "နည်းပြချုပ်... ကျွန်မတို့က အထူးဌာန ဖြစ်ပေမဲ့လည်း ဒေသခံ အာဏာပိုင်တွေနဲ့ ကျွန်မတို့က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဝင်မစွက်ဖက်ကြပါဘူး။ သူတို့က ကျွန်မတို့ကို ဒီလောက်အထိ ကြောက်စရာ မလိုဘူး မဟုတ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့က ငါတို့ရဲ့ အထူးအဆင့်အတန်းကို ကြောက်တာ မဟုတ်ဘူး။ နည်းပြချုပ် တစ်ယောက်တည်းကို ကြောက်နေတာ"</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့သည် အထူးရေးရာဗျူရို ကိစ္စကို စီတုချန်ခုန်းထံမှ သိရှိထားပြီးဖြစ်ရာ ကျူးချွဲအသင်းကို အကြမ်းဖျင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒီ ရဲစခန်းမှူးက နည်းပြချုပ် သူတို့ရဲ့ အဆောက်အအုံကိုပါ ထပ်ဖြိုပစ်မှာကို စိုးရိမ်လို့ အဲဒီလောက် ကြောက်နေတာနေမှာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">"တကယ်လား... အထူးရေးရာဗျူရိုမှာ သိုင်းပညာရှင်တွေ အများကြီး ရှိတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ နည်းပြချုပ်က ဘယ်လိုများ လုပ်လိုက်တာလဲ..."</p> <p style="text-align:justify">"နည်းပြချုပ်က တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ။ ရှင်က ကျွန်မရဲ့ အိုင်ဒေါလ်ပဲ... တခြားဘယ်သူမှ မရှိတော့ဘူး..."</p> <p style="text-align:justify">"နည်းပြချုပ်က အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ။ လက်တစ်ချောင်းတောင် မလှုပ်လိုက်ရဘဲ ရဲစခန်းက ကိစ္စအားလုံးကို အကုန် ရှင်းပေးသွားတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">မိန်းကလေးများ အားလုံး တက်ကြွစွာ ဆွေးနွေးနေကြပြီး ယဲ့ပုဖန်ကို ကြည့်နေသော သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လေးစား အားကျမှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့က နောက်ပြောင်လိုသော လေသံဖြင့် "နည်းပြချုပ်... ရှင်က လူငယ်တစ်ယောက်ပဲကို ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ထူးချွန်နေရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျူးချွဲ နံပါတ် (၁၉) က ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဟုတ်ပါ့... နည်းပြချုပ်လို ပြည့်စုံလွန်းတဲ့ ယောက်ျား တစ်ယောက်ကို မြင်ဖူးသွားမှတော့ ကျွန်မတို့ နောက်ပိုင်း ဘယ်လိုလုပ် အိမ်ထောင်ပြုလို့ ရတော့မှာလဲ။ နည်းပြချုပ်အနေနဲ့ ကျွန်မတို့အပေါ် တာဝန်ယူရမယ်" ဟု ပြောလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်တယ်... နည်းပြချုပ်က ကျွန်မတို့အပေါ် တာဝန်ယူရမယ်..."</p> <p style="text-align:justify">အခြား မိန်းကလေးများကလည်း ဝိုင်းဝန်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်တွင် ယဲ့ပုဖန်၏ မျက်နှာတွင် အနက်ရောင် မျဉ်းကြောင်းများ ကျသွားတော့သည်။ အပြင်လူတွေသာ ဒါကို မြင်သွားလျှင် သူက သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို တစ်ခုခု လုပ်ထားသည်ဟု တကယ်ကို ထင်သွားကြပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကဲပါ... အားလုံး အပြင်ထွက်ပြီး ဆုံဖြစ်တာ ရှားပါတယ်။ သောက်ကြရအောင်... အားလုံး အတူတူ သောက်ကြမယ်"</p> <p style="text-align:justify">ပြောပြီးနောက် သူက သူ၏ ခွက်ထဲသို့ ဝိုင်ငဲ့ကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်။ အခြား မိန်းကလေးများလည်း ထိုနည်းတူပင် ခွက်ထဲမှ ဝိုင်များကို အကုန်သောက်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝိုင်တစ်ခွက် သောက်ပြီးနောက် အားလုံး သီချင်းစဆိုကြပြီး စီတုတျန့်မော့က မိုက်ခရိုဖုန်းကို ပထမဆုံး ယူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့ နည်းပြချုပ်အတွက် ကျွန်မ ရှင့်ကိုပဲ ချစ်တယ် ဆိုတဲ့ သီချင်းလေး ဆိုပြပါ့မယ်"</p> <p style="text-align:justify">တေးဂီတ စတင်လာပြီးနောက် သူမ သီချင်း စဆိုလေသည်။ ထိုမိန်းကလေးမှာ အဆိုအတော်လေး ကောင်းပြီး ပုံစံတကျ ရှိလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">အစပိုင်းတွင် သူမ တစ်ယောက်တည်း ဆိုနေခြင်းဖြစ်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင်မူ ကျူးချွဲအသင်း တစ်ဖွဲ့လုံး စုရုံးလာကာ မိုက်ခရိုဖုန်းဖြင့် အသံကုန် အော်ဆိုကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများအားလုံးက မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ယဲ့ပုဖန်ထံသို့သာ ကျရောက်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သီချင်းဆုံးသွားသောအခါ ကျူးချွဲအသင်း တစ်ဖွဲ့လုံးသည် ယဲ့ပုဖန်ထံသို့ ရုတ်တရက် အပြေးအလွှား သွားရောက်ကာ သူ့ကို ဝိုင်းထားလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ ပါးကို အရင်ဆုံး နမ်းလိုက်ရာမှ စတင်ပြီးနောက် သူသည် မိန်းကလေးများ၏ နီစွေးသော နှုတ်ခမ်းများကြားတွင် နစ်မွန်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်မှာ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေတော့သည်။ ဤမိန်းကလေးများ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုရှေ့တွင် သူ တကယ်ကို မငြင်းဆန်နိုင်သလို ထွက်လည်း မပြေးနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">အဆုံးသတ် ရလဒ်မှာမူ သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာပေါ်တွင် နှုတ်ခမ်းနီရာ ၂၅ ခု ဖုံးလွှမ်းသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နည်းပြချုပ်... ရှင် ဒီပုံစံနဲ့ဆို အချောဆုံးပဲ"</p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ လက်ရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျူးချွဲအသင်း တစ်ဖွဲ့လုံးမှာ တခစ်ခစ် ရယ်မောနေကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အားလုံး ပျော်ရွှင်နေကြစဉ်မှာပင် သီးသန့်အခန်း၏ တံခါးမှာ ဝုန်းခနဲ အကန်ခံလိုက်ရပြီး ပွင့်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အနီရောင် ရင်ဖုံးအင်္ကျီ ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် အပြင်ဘက်မှ ယိုင်နဲ့နဲ့ ဝင်လာပြီး ဒုတ် ဟူသော အသံနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကယ်ကြပါဦး... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ကယ်ကြပါဦး..."</p> <p style="text-align:justify">ထိုမိန်းကလေးမှာ ထိတ်လန့်နေပုံရပြီး လူတိုင်းထံမှ အကူအညီ တောင်းခံနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ်မှာပင် ကိုယ်ရံတော် ဟု ယူဆရသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံပြည့်နှင့် လူ လေးငါးယောက်ခန့် အပြင်ဘက်မှ ပြေးဝင်လာကြသည်။ ဦးဆောင်လာသူမှာ အသက် ၄၀ ဝန်းကျင်အရွယ် နှုတ်ခမ်းမွေး စူးစူးနှင့် လူတစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"နံစော်နေတဲ့ ခွေးမ... မင်းက ငါတို့ သခင်လေးကိုတောင် ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့။ သေချင်နေတာလား။ မြန်မြန် ငါတို့နောက်ကို လိုက်ခဲ့စမ်း..."</p> <p style="text-align:justify">ဤလူများအားလုံးမှာ မောက်မာကြပြီး သီးသန့်အခန်းထဲရှိ အခြားသူများကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ ထိုမိန်းကလေးထံသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကယ်ကြပါဦး... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ကယ်ကြပါဦး။ သူတို့ အားလုံးက လူမိုက်တွေပါ။ သူတို့ ကျွန်မကို ခေါ်သွားတာ လုံးဝ ခွင့်မပြုပါနဲ့နော်..."</p> <p style="text-align:justify">ထိုမိန်းကလေးမှာ အသက် ၂၀ ဝန်းကျင်ခန့်သာ ရှိသေးပြီး အတော်လေး လှပသော်လည်း လက်ရှိအချိန်တွင် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အထိတ်တလန့် အမူအရာများ အပြည့် ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">နှုတ်ခမ်းမွှေးစစနှင့် သူ၏ လူများ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သနားစရာကောင်းပြီး ခိုကိုးရာမဲ့နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရပ်လိုက်စမ်း... ယောက်ျားကြီး တစ်ယောက်က မိန်းမတစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်လို့ ရမယ်များ ထင်နေကြတာလား”</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့က ထိုလူများရှေ့တွင် ရပ်ကာ မိန်းကလေးကို သူမနောက်တွင် ကွယ်ထားပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သီးသန့်အခန်းထဲတွင် အလင်းရောင် မှိန်နေသဖြင့် နှုတ်ခမ်းမွှေးစစနှင့် လူသည် ယခုမှသာ သူ၏ ရှေ့ရှိ မိန်းကလေးများ အားလုံးမှာ အလွန် လှပကြကြောင်း သတိပြုမိသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်းပင် လင်းလက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်မလေး... မြန်မြန် ဖယ်လိုက်စမ်း။ သူက ငါတို့ သခင်လေး အလိုရှိတဲ့လူပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"နင့်သခင်လေးက ဘယ်သူဖြစ်ဖြစ် ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး။ သူက မလိုက်ချင်ဘူးဆိုရင် နင်တို့ အတင်းအကျပ် ခေါ်သွားလို့ မရဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"ကောင်မလေး... မင်းက ဘယ်သူ့ကို သွားရှုပ်နေလဲဆိုတာ တကယ်ကို မသိတာပဲ။ မင်းက သခင်လေးရဲ့ ကိစ္စကို ဝင်စွက်ဖက်ရဲတယ်ပေါ့... ဒါဆိုရင် မင်းကိုပါ တစ်ခါတည်း ခေါ်သွားရတာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">နှုတ်ခမ်းမွှေးစစနှင့် လူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာသွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။ သူ့အမြင်တွင် စီတုတျန့်မော့ကဲ့သို့သော လှပသည့် မိန်းမချောလေးကို သူ၏ သခင်ထံသို့ ဆက်သနိုင်ပါက ဆုလာဘ်များစွာ ရရှိမည်မှာ သေချာလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သေချာသည်မှာ သူ လုံးဝ ဦးနှောက်မရှိသူတော့ မဟုတ်ပေ။ အစောပိုင်းက သီးသန့်အခန်းထဲရှိ အခြေအနေကို သူ အကဲခတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်သည် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေသဖြင့် သူ မမြင်တွေ့ခဲ့ရပေ။ သူနာပြုဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးများကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် ဆေးရုံတစ်ခုခုမှ သူနာပြုများ ဤနေရာတွင် လာရောက် ဆုံစည်းကြခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ သခင်၏ အဆင့်အတန်းနှင့် နောက်ခံအရ သာမန် သူနာပြုများကို သဘာဝကျကျပင် အရေးစိုက်မည် မဟုတ်ချေ။ ထိုသို့ တွေးလိုက်ရင်း သူက စီတုတျန့်မော့ကိုပါ တစ်ခါတည်း ခေါ်သွားရန် ရည်ရွယ်ကာ သူမ၏ လက်မောင်းကို လှမ်းဆွဲလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"နင်က သေချင်နေတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် စင်တီမီတာ အတော်အတန်မြင့်သော ဒေါက်မြင့်ဖိနပ် စီးထားသည့် သူမ၏ ခြေတံရှည်ကြီးဖြင့် နှုတ်ခမ်းမွှေးစစနှင့် လူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ပြင်းထန်စွာ ကန်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း…</p> <p style="text-align:justify">"အား..."</p> <p style="text-align:justify">နှုတ်ခမ်းမွှေးစစနှင့် လူသည် စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ထိုကန်ချက် တစ်ချက်တည်းကြောင့်ပင် သီးသန့်အခန်း အပြင်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားကာ… ဒုတ် ဟူသော အသံနှင့်အတူ စင်္ကြံနံရံကို သွားဆောင့်မိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ကျူးချွဲအသင်းမှ အခြားအဖွဲ့ဝင်များသည်လည်း သက်ညှာမနေကြတော့ဘဲ ကျန်ရှိနေသော အမျိုးသား သုံးဦးကိုလည်း အပြင်သို့ လွင့်စင်သွားအောင် ကန်ထုတ်ပစ်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">နှုတ်ခမ်းမွှေးစစနှင့် သူ၏ လူများသည် သူနာပြုဝတ်စုံနှင့် ဤလှပသော မိန်းကလေးများတွင် ဤမျှ အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည်များ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြပေ။ သူတို့အားလုံးမှာ မျက်ရည်ကျသည် အထိ အရိုက်ခံလိုက်ရပြီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"နင်တို့ ခွေးမတွေ... အားလုံး စောင့်နေလိုက်စမ်း"</p> <p style="text-align:justify">ရက်စက်သော ခြိမ်းခြောက်စကားကို ဆိုပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းမွှေးစစနှင့် လူသည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ဦးဆောင်ကာ ဘေးရှိ သီးသန့်အခန်းတစ်ခုထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။ လူပိုခေါ်ရန် သွားခြင်း ဖြစ်ပုံရပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ ထွက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရင်ဖုံးအင်္ကျီနှင့် မိန်းကလေးက အလျင်အမြန်ပင် "အစ်မတို့... မြန်မြန် ပြေးကြပါ။ အဲဒီ လူဆိုးတွေက လူအများကြီးပဲ။ မကြာခင် သူတို့ ပြန်လာလိမ့်မယ်" ဟု သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့ကို ဂရုစိုက်မနေနဲ့။ သူတို့ လာရင် ငါတို့ ထပ်ပြီး ရိုက်ထုတ်ပစ်လိုက်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">စီတုတျန့်မော့သည် သဘာဝကျကျပင် ဤသာမန်လူများကို ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ချေ။ သူမက ထိုမိန်းကလေးကို ဆွဲခေါ်လာကာ ဆိုဖာပေါ်ရှိ ယဲ့ပုဖန်အား ပြရင်း "ဒါက ငါတို့ရဲ့ ဘော့စ်ပဲ။ သူသာ မင်းကို ကူညီချင်တယ်ဆိုရင် ဘာပြဿနာမှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အပြင်လူများရှေ့တွင် သူ့ကို နည်းပြချုပ်ဟု မခေါ်ရန် ယဲ့ပုဖန်က ဤမိန်းကလေးများကို အစောပိုင်းက သတိပေးထားခဲ့သဖြင့် သူတို့က အခေါ်အဝေါ်ကို ဘော့စ်အဖြစ် ပြောင်းလဲခေါ်ဝေါ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှင်..."</p> <p style="text-align:justify">ထိုမိန်းကလေးမှာ အစပိုင်းတွင် လန့်သွားပြီး ဤနေရာတွင် အမျိုးသားတစ်ဦး ရှိနေမှန်း ယခုမှသာ သတိပြုမိသွားပုံရသည်။ သူမ၏ စိတ်ကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် "မင်္ဂလာပါ ဘော့စ်" ဟု နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော့် နာမည်က ယဲ့ပုဖန်ပါ... သမားတော် တစ်ယောက်ပါ။ ကျွန်တော့်ကို သမားတော်ယဲ့ ဒါမှမဟုတ် အစ်ကိုယဲ့လို့ ခေါ်လို့ရပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ယဲ့ပုဖန်က ထိုမိန်းကလေးအား "မင်း နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ။ ခုနက ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်မ နာမည် လျိုယွင်ပါ။ ရှန်းရှီးကနေ မြို့တော်ကို လာပြီး ဒီ KTV မှာ စားပွဲထိုး လာလုပ်တာပါ။ ခုနက ဘေးအခန်းကို သောက်စရာတွေ သွားပို့ရင်းနဲ့ လူဆိုးတွေနဲ့ ဆုံခဲ့တာပါ။ အဲဒီ သခင်လေးဆိုတဲ့လူက ကျွန်မကို အတင်း သောက်ခိုင်းပြီး သူ့လက်တွေကလည်း မကင်းမရှင်း လုပ်လာတယ်”</p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီအချိန်က ကျွန်မ အရမ်းလန့်သွားပြီး အလောတကြီးနဲ့ သူ့ခေါင်းကို ဝိုင်ပုလင်းနဲ့ ရိုက်ခွဲလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ အပြင်ကို ပြေးထွက်လာတာ..."</p> <p style="text-align:justify">ကိစ္စက ရိုးရှင်းလှပြီး ကြားလိုက်သည်နှင့် အားလုံး သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် ခြေသံများ ဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အပြင်ဘက်မှ လူတစ်စု အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ကို ဦးဆောင်လာသူမှာ အရက်နံ့များ ဟောင်နေသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူက "ဒီနေ့... ငါ ကျင်းကျောက်ရဲ့ လူတွေကို ဘယ်သူကများ ရိုက်ရဲလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့" ဟု မောက်မာစွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save