Book List

<h2 style="text-align:center">ဓားသမား မဟုတ်သော ဓားသမား</h2> <h2 style="text-align:center">အခန်း (၅၂၉)</h2> <h2 style="text-align:center">မြူခိုးလူသားများ</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ရှေ့မှ မြူခိုးများမှာ အပြာနုရောင် သန်းနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အနီးကပ် စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်လိုက်မှသာလျှင် ထိုမြူခိုးလုံးတိုင်းမှာ မရေမတွက်နိုင်သော အပြာနုရောင် ရေခဲသလင်းမှုန်ကလေးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုရေခဲသလင်းမှုန်တို့မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းခြင်းမရှိဘဲ လေထုထဲ၌ ကခုန်လွင့်မျောလျက်ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify">အဆုံးအစမဲ့သော ထိုအပြာရောင် မြူပင်လယ်ကြီးမှာ ကျယ်ပြောလှသည့် သမုဒ္ဒရာတစ်ခုအလား ထင်မှတ်ရပြီး လူတို့၏ရင်ထဲတွင် အတိုင်းအဆမရှိသော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတို့ကို ဖန်တီးပေးနေလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ... ဒါက..." </p> <p style="text-align:justify">ခန်တယ်၏ မျက်နှာမှာ သွေးရောင်ပင် မရှိတော့ဘဲ ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူ ပါးစပ် အဟောင်းသား ဖြစ်နေပြီး တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို၏ ရင်ထဲ၌ ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဘာဖြစ်လို့လဲ... တစ်ခုခု မှားယွင်းနေလို့လား"</p> <p style="text-align:justify">ခန်တယ်က ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါ... ဒါက ရေခဲမြူ တွေပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ရေခဲမြူ...ဟုတ်လား" </p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုသည် ကျယ်ပြောလှသော အပြာနုရောင် မြူပင်လယ်ကြီးအား ကြည့်ရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အမည်မှာ ဆီလျော်လှသော်လည်း ခန်တယ်၏ မျက်နှာထားကြောင့် တစ်ခုခု အကြီးအကျယ် လွဲချော်နေပြီကို သူ ရိပ်မိလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဘာလို့လဲ... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">ခန်တယ် တံတွေးအား ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပေါင်ဒါမှုန့်များ လူးထားသည့်အလား ဖြူဖျော့နေတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အရှင်... အရှင် မသိလို့ပါ။ ဒီရေခဲမြူတွေကို တိမ်ပင်လယ်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးမှာရှိတဲ့ ရေခဲမြူလွှမ်း ဒေသ မှာပဲ တွေ့ရလေ့ရှိတာပါ။ ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေနိုင်မှာလဲ..."</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"မင်းပြောချင်တာက ဒီနေရာမှာ သူတို့ မရှိသင့်ဘူးပေါ့..."</p> <p style="text-align:justify">သူ အပြာရောင် မြူပင်လယ်ကြီးဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်စဉ်မှာပင် မမျှော်လင့်ထားသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်နေပြီဆိုသည့် အသိ ခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ အလျင်အမြန်ပင် မေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆို... လမ်းကော ဘယ်လိုဖြစ်သွားမလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"အရှင်... လမ်းပျောက်သွားပြီ" </p> <p style="text-align:justify">ခန်တယ်၏ အသံမှာ ထိတ်လန့်မှုတို့ဖြင့် တုန်ယင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို၏ ရင်ထဲ၌ ပိုမိုလေးလံသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆို... ရေတိမ်သန္ဓေသားတွေကော..."</p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်မျိုးလည်း မသိတော့ဘူး..." </p> <p style="text-align:justify">ခန်တယ်က ခေါင်းခါပြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ကျွန်တော်မျိုးလည်း အဲဒီဒေသထဲကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးဘူး။ အဲဒီနေရာရဲ့ အနက်ပိုင်းကို သွားတဲ့လူဆိုတာ အတော်လေး ရှားတယ်... သိပ်ကို အန္တရာယ်ကြီးလွန်းလို့လေ။ အရှင် ကြည့်ပါဦး... ဒီရေခဲမြူတွေက တော်တော်ကြီး အေးစက်တာ။ ကာကွယ်ပေးနိုင်တဲ့ ရတနာ ဒါမှမဟုတ် မြင့်မားတဲ့ ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအား မရှိရင် ဒီမြူခိုးတွေနဲ့ ထိမိရုံနဲ့တင် လူတစ်ယောက်က ခဲသွားနိုင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်းသည် သူ၏ ဓားနက်ကြီးကို မြှောက်ကာ ဓားဖျားဖြင့် ရေခဲမြူထဲသို့ စမ်းသပ်ထိုးသွင်းကြည့်လိုက်သည်။ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပင် ဓားနက်ကြီး၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် နှင်းခဲလွှာများ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်း ဓားအား ခါယမ်းလိုက်သည်။ နှင်းခဲများ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း သူ၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေဆဲဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့ သတိထားမှ ဖြစ်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို ကြည့်ရင်း ဇိုမို၏ ရင်ထဲတွင် ဒွိဟစိတ်တို့ လှိုင်းထနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ပန်းတိုင်ဖြစ်သော ရေတိမ်သန္ဓေသား သာလျှင် အာဂွီအား ကုသပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ ကိုယ်ရေးကိစ္စအတွက် ဝေ့ရှန်းနှင့် ကျုံးရူတို့အား အန္တရာယ်ထဲသို့ ဆွဲမထည့်လိုပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်းသည် ဇိုမို၏ စိတ်ထဲမှ အကြံအစည်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ရိပ်မိသွားသည်။ သူ ပြုံးလိုက်ရင်း ဆိုသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ရေခဲမြူလေးပဲဟာ... ညီလေး... စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့။ ရေတိမ်သန္ဓေသားကို ရှာဖို့က ပိုအရေးကြီးတယ်။ သွားကြစို့"</p> <p style="text-align:justify">သူ မဆိုင်းမတွပင် ရေခဲမြူထဲသို့ တိုက်ရိုက် လှမ်းဝင်သွားသည်။ ကျုံးရူသည်လည်း အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အရှင်... အချိန်က သိပ်မရှိတော့ဘူးနော်"</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားရသည်။ သူ မတုံ့ဆိုင်းတော့ဘဲ ကူးပြောင်းခြင်း တံဆိပ် တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်ပြီး ခန်တယ်အား လှမ်းပေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဒီနေရာအတွက် နိမ့်လွန်းတယ်။ အရင် ပြန်နှင့်တော့... ဒီကူးပြောင်းခြင်း အစီအရင်က မင်းကို ကျွန်းပေါ် တိုက်ရိုက် ပို့ပေးလိမ့်မယ်..."</p> <p style="text-align:justify">ခန်တယ်မှာ ရေခဲမြူလွှမ်းသော ဒေသသို့ တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးသဖြင့် လမ်းပြအဖြစ် ဆက်လက် ဆောင်ရွက်ပေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ကျန်သူများနှင့် ယှဉ်လျှင် ခန်တယ်မှာ အားနည်းလွန်းပြီး ရေခဲမြူမှာလည်း အန္တရာယ်ကြီးလှသည်။ သူ့အား ကာကွယ်ပေးရန် အချိန်မရှိနိုင်တော့သဖြင့် ဇိုမို ပြန်ခိုင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကူးပြောင်းခြင်းတံဆိပ်ကို ခန်တယ်အား ပေးလိုက်ပြီးနောက် ဇိုမိုသည် အာဂွီအား ခေါ်ဆောင်ကာ ရေခဲမြူထဲသို့ ဝင်ခဲ့တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မြူခိုးများထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားသော အေးစက်မှုကြီးမှာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားမှ တိုးဝင်လာသည်။ သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်ဖြစ်သည့် ဇိုမိုပင်လျှင် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ်မှာပင် နွေးထွေးသော အရှိန်အဝါတစ်ခု သူ့အား လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ဇိုမို၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် နေမင်းသလင်းမျိုးစေ့ ပေါ်လာသည်။ ထိုအရာသည် သိမ်မွေ့သော အလင်းတန်းများအား ထုတ်လွှတ်ကာ ဇိုမို အာဂွီနှင့် အသေးလေးများကို ဖုံးအုပ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို အံ့အားသင့်သွားရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">နေမင်းသလင်းမျိုးစေ့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် အမြဲတိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး မည်သည့်အခါမျှ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် နေမင်းသလင်းမျိုးစေ့ ရှိနေသည်ကိုပင် မေ့နေတတ်သည်။ ရေခဲမြူ၏ အေးစက်မှုက နေမင်းသလင်းမျိုးစေ့အား နိုးကြွလာအောင် လှုံ့ဆော်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်းနှင့် ကျုံးရူတို့သည်လည်း ကိုယ်ပိုင် ကာကွယ်ရေးများ ပြုလုပ်ထားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပါးလွှာသော ဓားအနှစ်သာရများ လွှမ်းခြုံထားသည်။ ထိုအလွှာသည် အလွန်ပင် ပါးလွှာလှပြီး ဝေ့ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အား အမြှေးပါးတစ်ခုကဲ့သို့ ပတ်ထားသည်။ ရေခဲမြူများက ထိုဓားအနှစ်သာရအလွှာနှင့် ထိတွေ့မိလိုက်သည်နှင့် ဝါးမြိုခံလိုက်ရသည့်အလား ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျုံးရူကမူ ကြက်ခြေခတ်တရားစက်ကို ကိုင်ထားပြီး အနှေးအမြန် လှည့်နေသည်။ ရွှေရောင် သုတ်တော်စာလုံးလေးများက ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လွင့်မျောနေပြီး ပေါ်လိုက် ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေသည်။ ရေခဲမြူ၏ ထူးဆန်းသော အေးစက်မှုက ထိုပါးလွှာသော သုတ်တော်စာလုံး အကာအကွယ်ကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို သူတို့နောက်သို့ လိုက်မီသောအခါ သုံးဦးသားသည် ဝေ့ရှန်းအား အရှေ့ဆုံးတွင် ထား၍ တြိဂံပုံစံ အနေအထားဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"လောကကြီးက တကယ် ကျယ်ပြောတာပဲ... ဆန်းကြယ်တာတွေလည်း အစုံပါလား" </p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒီတစ်ခေါက် တိမ်ပင်လယ် ခရီးစဉ်မှာ ငါ့ရဲ့ အမြင်တွေ တော်တော်လေး ကျယ်ပြန့်လာတယ်... အကြီးအကဲတွေ ကမ္ဘာပတ်ရတာကို ဘာလို့ ကြိုက်ကြလဲဆိုတာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို ခေါင်းကို ဆတ်ဆတ်ခါယမ်းလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒီရေတိမ်သန္ဓေသားသာ မဟုတ်ရင် ဒီလို ကျက်သရေမရှိတဲ့ နေရာကို ငါ လာမှာ မဟုတ်ဘူး... အော်... ဒါပေမဲ့ တိမ်တိုက်သံတမန်တွေကတော့ တော်တော်လေး အသုံးဝင်သားပဲ..."</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်းက ဇိုမို၏ လောဘတက်နေသည့် ပုံစံကို မြင်သောအခါ ရယ်မောလိုက်မိပြီး ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ဝင်လာသည်။ စွမ်းအားအရဆိုလျှင် ညီလေးသည် သူ့အား ယှဉ်နိုင်သည့် ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦးဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း သူ၏ စရိုက်ကမူ ဝေ့ရှန်း မြင်ဖူးသမျှ ပါရမီရှင် လူငယ်အားလုံးနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ တွေ့ဖူးသည့် ပါရမီရှင်များဖြစ်သော အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည့် လင်ချန်နှင့် အခြားသူများသည် ထူးကဲသော ဉာဏ်ရည်နှင့် နက်နဲသော ပါရမီများ ရှိကြသည် သို့မဟုတ် ခိုင်မာသော စိတ်နှလုံး ရှိကြသည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဓားမှတစ်ပါး အခြားအရာများကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ညီလေးကမူ ထိပ်တန်း ဉာဏ်ကြီးရှင်တစ်ယောက်ဟု သတ်မှတ်ရန် ဝေးစွ။ သူ၏ စရိုက်မှာ တက်ကြွလွန်းပြီး စီးပွားရေးသမားဆန်ကာ ပိုက်ဆံကို အလွန် မက်မောသည်။ သူသည် အလုပ်မျိုးစုံ မန္တန်မျိုးစုံ ဓားကျမ်းများ တံဆိပ်များ အစီအရင်များနှင့် လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း အစရှိသည်တို့ကို နည်းနည်းစီ သင်ယူထားပြီး ဝေ့ရှန်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးသော ထူးထူးဆန်းဆန်း အရာများစွာကိုလည်း သိထားသေးသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ ညီလေး သင်ယူထားသည့် အရာများကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူသည် "အရာရာကို စုံအောင်လုပ်သော်လည်း တစ်ခုမှ မအောင်မြင်သူ" ဟူသော စံနမူနာရှင် ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ညီလေး၏ စွမ်းအားမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြင့်မားသည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြန်သည်။ ညီလေး မည်သို့မည်ပုံ ဤအခြေအနေအထိ ကျင့်ကြံလာနိုင်သည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ပေ။ ဝေ့ရှန်း ခေါင်းခါရင်း ရယ်မောကာ ထိုမေးခွန်းကို မေ့ဖျောက်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ညီလေးက ရေတိမ်သန္ဓေသားကို မှတ်မိလား..." </p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်း မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်တယ်..." </p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ သေချာ ပြင်ဆင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ ညီလေးမှာ ပုံမှန်အချိန်တွင် အားကိုးမရသလို ထင်ရသော်လည်း အရေးကြီးသည့် ကိစ္စများ၌ မည်သည့်အခါမျှ အမှားမလုပ်တတ်ကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထိုသို့ တွေးတောရင်း ဝေ့ရှန်းမှာ အတွေးနက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ အတွင်းပိုင်းသို့ တိုးဝင်လေလေ ရေခဲမြူ၏ အေးစက်မှုမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာလေလေဖြစ်သည်။ အပြာရောင်မှာ ပို၍ ရင့်သန်လာပြီး မြူခိုးများကို ဖွဲ့စည်းထားသော ရေခဲသလင်းမှုန်များမှာလည်း ပိုမိုကြီးမားလာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မြေပြင်ပေါ်ရှိ တိမ်မြက်တို့မှာ ရေခဲရုပ်တုငယ်လေးများအဖြစ် တောင့်ခဲနေကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">တစ်ခါတစ်ရံ တွေ့ရလေ့ရှိသည့် တိမ်သားရဲများမှာလည်း အသက်မဲ့သော ရေခဲတုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲနေသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အပြာရောင်အလွှာတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းလျက် ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify">သုံးဦးသား၏ မျက်နှာထားများ တင်းမာသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ရေခဲမြူများ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ထိုသားရဲများမှာ ထွက်ပြေးရန်ပင် အခွင့်အရေး မရခဲ့ကြောင်း ခြေရာခံများက သက်သေပြနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် အာဂွီ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ ဗလာကျင်းပြီး သစ်သားတုံးကဲ့သို့ တောင့်တင်းနေသော မျက်ဝန်းများမှာ ရေခဲမြူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထိုမျက်လုံးထဲတွင် ခရမ်းရောင်အလင်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုမှာမူ ရေခဲမြူများ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းကြောင့် ရေတိမ်သန္ဓေသားများ ပျက်စီးသွားမည်ကိုသာ စိုးရိမ်နေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် မြူခိုးများထဲမှ ရှပ်ရှပ်တိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သုံးဦးသားမှာ ချက်ချင်းပင် သတိဝီရိယရှိသော အမူအရာဖြင့် အသင့်အနေအထား ပြင်လိုက်ကြသည်။ ရေခဲမြူထဲတွင် အပြာရောင် မျက်လုံးတစ်စုံ ပေါ်လာသည်။ သုံးဦးသားမှာ ပြင်းထန်သော အန္တရာယ်၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မဆိုင်းမတွပင် ဝေ့ရှန်း၏ လက်ထဲမှ ဓားနက်ကြီးမှာ ရှေ့သို့ ဝှစ်ခနဲ ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">နက်မှောင်ပြီး ဗလာဖြစ်နေသော ဓားအနှစ်သာရသည် ရေခဲမြူများအား ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ကာ တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ထည်အား ဖော်ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ရှေ့တွင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ဖန်သလင်းကဲ့သို့ တောက်ပနေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ သူမတွင် နက်မှောင်သော အပြာရောင် မျက်လုံးတစ်စုံ ရှိပြီး ဆံပင်များမှာ စင်ကြယ်သော နှင်းဖြူရောင် ဖြစ်ကာ မေးစေ့မှာ ချွန်မြနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ အသွင်အပြင်မှာ လူလုပ်ထားသော ဖယောင်းရုပ်ထုတစ်ခုကဲ့သို့ လှပလွန်းသည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းငယ်များမှာ အရောင်ကင်းမဲ့နေပြီး ခန္ဓာကိုယ် ပတ်ပတ်လည်တွင် အပြာနုရောင် ရေခဲမြူများ လှည့်ပတ်နေကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါ်လိုက် ပျောက်လိုက် ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုနှင့် အခြားသူများ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ရေခဲသလင်းမှုန်များမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် သဲအရှင်များကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အောက်ပိုင်းမှာလည်း ထိုရေခဲများဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မြူခိုးလူသားတွေ" </p> <p style="text-align:justify">ပုယောင်နှင့် ဝေတို့၏ အာမေဍိတ်သံများက ဇိုမို၏ အသိစိတ်ထဲ၌ တစ်ချိန်တည်းလိုလို ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို၏ ရင်ထဲ၌ ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အလျင်အမြန်ပင် မေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"မြူခိုးလူသားတွေဆိုတာ ဘာလဲ..."</p> <p style="text-align:justify">သူ့တွင် မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ပုယောင်နှင့် ဝေတို့ နှစ်ယောက်စလုံး တစ်ပြိုင်တည်း အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ခြင်းမှာ ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..." </p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ မောက်မာမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့နောက် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလား မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပုယောင်၏ မျက်နှာမှာလည်း သိပ်မသာယာလှပေ။ သူ၏ အမူအရာမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"မြန်မြန်... ပြေးတော့"</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို၏ ဦးနှောက်မှာ ဗလာဖြစ်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မဟုတ်တော့ဘူး…။</p> <p style="text-align:justify">ပုယောင်သည် သာမန်အားဖြင့် အရာအားလုံးကို အထင်သေးတတ်သူ ဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ ပြေးရန် ပြောလိုက်ခြင်းမှာ ဤသည်မှာ ပထမဆုံး ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အခြေအနေ တစ်ခုတည်းကြောင့်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားမှာ ပုယောင်ကိုယ်တိုင်ပင် သတိထားနေရလောက်အောင် မြင့်မားနေခြင်း ဖြစ်ရမည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဇိုမို၏ အသိဉာဏ်မှာ ထူးထူးခြားခြား ကြည်လင်သွားသည်။ သူ ဝေ့ရှန်းနှင့် ကျုံးရူတို့အား ထွက်ပြေးရန် ခေါ်ယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင် တစ်ခုခုက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ဖြစ်မှန်းမသိဘဲ သူတို့၏ ခြေထောက်များမှာ သိမ်မွေ့သော ရေခဲမြူစီးကြောင်းများဖြင့် ရစ်ပတ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ မည်မျှပင် ရုန်းကန်ပါစေ လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်းနှင့် ကျုံးရူတို့မှာလည်း အခြေအနေကို ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားကြသဖြင့် မျက်နှာများ ပျက်သွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့ မည်မျှပင် စွမ်းအားများကို လှည့်ပတ်စေကာမူ ထိုပါးလွှာသော ရေခဲမြူစီးကြောင်းများမှာ လုံးဝ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify">သုံးဦးသား၏ မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">အသေးလေးများမှာလည်း ချွင်းချက်မဟုတ်ဘဲ အားလုံး ခိုင်မြဲစွာ ချည်နှောင်ခံထားရသည်။ သာမန်အချိန်တွင် ဆရာကြီးလုပ်တတ်သော ငတုံးငှက်မကြီးမှာလည်း ချည်နှောင်ခြင်း ခံထားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">မြူခိုးလူသား အမျိုးသမီးက သူတို့အား တည်ငြိမ်စွာ ငေးကြည့်နေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အောက်မှ ရေခဲသလင်းမှုန်များက သူမအား ထောက်ပံ့ထားပြီး သူတို့အနီးသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပို့ဆောင်ပေးနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုမှာ သူတို့၏ ခရီးလမ်းဆုံးပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ စွမ်းအားကွာခြားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် ထွက်ပြေးရန်ပင် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"မြူခိုးလူသားတွေဆိုတာ ဘာလဲ..." </p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲ၌ အမူအရာ မပျက်ဘဲ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ပုယောင်နှင့် ဝေတို့ သေချာပေါက် သိကြပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှေးဟောင်း မျိုးနွယ်စု တစ်ခုပဲ" </p> <p style="text-align:justify">ဝေ့၏ လေသံမှာ ပုံမှန်အတိုင်း တည်ငြိမ်မှု မရှိသေးပေ။ </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့က သိပ်နာမည်မကြီးပေမဲ့ အမြဲတမ်း တည်ရှိနေခဲ့ကြတာပဲ… ခေတ်တိုင်း ခေတ်တိုင်းမှာ သူတို့ ရှိနေခဲ့တဲ့ ခြေရာလက်ရာတွေကို တွေ့နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ အခုအချိန်အထိ ရှင်သန်နေဦးမယ်လို့တော့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး…”</p> <p style="text-align:justify">ပုယောင်၏ အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသူဖြစ်သဖြင့် မြူခိုးလူသားများမှာ မည်သူများ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုများမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက မျိုးတုံးသွားပြီဟု လူတိုင်းက ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">တိမ်ပင်လယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာတွင် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုမှ ကံကောင်းစွာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ဦးကို တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify">ယောင်တို့၏ အထက်တန်းလွှာ ပညာရေးကို သင်ယူခဲ့ရသော ပုယောင်သည် သာမန် ယောင်များထက် လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို ပို၍ သိရှိထားသည်။ သို့သော် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုများနှင့် ပတ်သက်လျှင် ကျင့်ကြံသူလောက မိုလောက သို့မဟုတ် ယောင်လောကတွင် ဖြစ်စေ ကောက်ချက်ချမှုမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့အားလုံး မျိုးတုံးသွားခဲ့ကြလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု…။</p> <p style="text-align:justify">ယခုအကြိမ်တွင် ဇိုမိုပင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ နေမင်းမျိုးနွယ်စုကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော မျိုးနွယ်စုကြီးပင်လျှင် နှစ်ပေါင်း သောင်းချီကတည်းက မျိုးတုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုတစ်ခုက မည်သို့မည်ပုံ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နေနိုင်သနည်း။</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် မြူခိုးလူသား အမျိုးသမီး၏ အကြည့်မှာ ဇိုမိုပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။ သူမသည် ဇိုမို၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်လှမ်း လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:center"><br /> ***</p>


Save