Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၃၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">မီးအိမ်မီးတောက် ဗုဒ္ဓနယ်ပယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">အားလုံးသည် ရေခဲမြူများကြားထဲ၌ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မြူခိုးလူသားများသည် ရေခဲမြူထဲတွင် မွေးဖွားကြီးပြင်းလာသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်သည့် နည်းစနစ်များ ရှိကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">မြူခိုးလူသားတို့၏ ရွေ့လျားပုံကို ဇိုမိုတစ်ယောက် စူးစိုက်လေ့လာလိုက်ရာ သူတို့အသုံးပြုသည့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို အနည်းငယ် သတိပြုမိသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ဘေးတွင် ပါးလွှာသော ရေခဲမြူဒိုင်းများကို ဖန်တီးထားကြပြီး စိန်ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် ထိုရေခဲမြူဒိုင်းများက သူတို့အား ရေခဲမြူထုကြားထဲ၌ လျှောတိုက်သွားနိုင်စေရန် ကူညီပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခု ရုတ်ခြည်းပေါ်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် မြူခိုးလူသားများကို တုပ၍ စမ်းသပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူသည် ရေခဲမြူကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိသော်လည်း အခြားနည်းလမ်းများ ရှိနေသေးသည်။ အစပိုင်းတွင် သူ လုံးဝရှုံးနိမ့်သွားသော်လည်း ကျရှုံးမှုအရေအတွက် များလာသည်နှင့်အမျှ ထိုနည်းလမ်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှာဖွေတွေ့ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အစပိုင်းတွင် သူ လင်းစွမ်းအားကို သုံးစွဲခဲ့သော်လည်း လင်းစွမ်းအားမှာ အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းမြန်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် အသိစိတ်ဝိညာဉ်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သော်လည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင်မူ ရှန်စွမ်းအားမှာ အထိရောက်ဆုံးဖြစ်ပြီး ကုန်ခမ်းမှုမှာလည်း မပြောပလောက်ကြောင်း သူ ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ရှန်စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ရသည်မှာ လင်းစွမ်းအား သို့မဟုတ် အသိစိတ်ဝိညာဉ်ထက် များစွာပိုမို ခက်ခဲလှပေသည်။ ဇိုမို ထိုအခြေအနေကို မနည်းထိန်းထားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်းသည် ဇိုမိုပြုလုပ်နေသည်များကို ချက်ချင်း သတိထားမိသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သဘောပေါက်သွားသည်။ ဝေ့ရှန်းမှာ အလွန်ထက်မြက်သူဖြစ်ပြီး ဓားအနှစ်သာရပိုင်းတွင်လည်း ကျွမ်းကျင်မှု မြင့်မားလှသည်။ သူသည် ဇိုမိုကဲ့သို့ အရာရာကို စုံအောင်လုပ်သူ မဟုတ်သဖြင့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို လျင်မြန်စွာ ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ ဓားအနှစ်သာရများဖြင့် စိန်ပုံသဏ္ဌာန် အကာအကွယ်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရာ သူ၏အရှိန်မှာလည်း ရုတ်တရက် မြင့်တက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ဘင်းယာယိုနှင့် အခြားသူများအား အံ့အားသင့်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘင်းယာယို ရုတ်တရက် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အရှေ့မှာပဲ... ငါ သူ့ကို ရှာတွေ့ပြီ"</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်းသည် အန္တရာယ်အငွေ့အသက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ ခြေလှမ်းများကို ရပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားကာ တပည့်သုံးဦးအား အော်ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"မြန်မြန်... ပြေးကြ"</p> <p style="text-align:justify">တပည့်သုံးဦးမှာ မှင်သက်သွားပြီး မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။ သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ မနှေးလှပေ။ လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး အရပ်မျက်နှာသုံးခုသို့ ခွဲပြေးကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် ရှပ်ရှပ်တိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">အပြာရောင်အလင်းတန်း သုံးခု ရေခဲမြူထဲမှ ပျံထွက်လာပြီး တပည့်သုံးဦးအား ထိမှန်သွားသည်။ အပြာရောင်ရေခဲမြူများမှာ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ပင် ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ သူတို့၏ ထိတ်လန့်နေသော အမူအရာများမှာ မျက်နှာပေါ်၌ပင် အေးခဲသွားပြီး ရေခဲရုပ်တုများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖျန်း... ဖျန်း... ဖျန်း…</p> <p style="text-align:justify">ရေခဲရုပ်တုသုံးခုမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ခဏချင်းမှာပင် တစ်စစီကြေမွသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း သူ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုဘဲ ရေခဲမြူထဲသို့ ထိုးဆင်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် ဤသတင်းကို ဂိုဏ်းထံသို့ သေချာပေါက် ပို့ရမည်။ ဤမျှအင်အားကြီးသော မြူခိုးလူသားမျိုးနွယ်စု ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">"ပြေးချင်တာလား..." </p> <p style="text-align:justify">ဘင်းယာယို၏ မျက်နှာတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တို့ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း ရေခဲမြူထဲသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှူး... ရှူး…</p> <p style="text-align:justify">အဆိပ်ပြင်းမြွေများ တွားသွားသည့်အလား အသံနှစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြူခိုးများမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပါးလွှာသော ရေခဲမြူအမျှင်တန်း နှစ်ခုမှာ တင်းကျန်းဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ တောက်ပသော အပြာရောင်အလင်းတန်း နှစ်ခုမှာ တင်းကျန်း၏ခန္ဓာကိုယ်အား တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဖောက်ထွင်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ဘင်းယာယို၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း၏ ပုံရိပ်မှာ ရေခဲမြူထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရသည်မှာ သူ၏ ပုံရိပ်ယောင်သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အားလုံး... နောက်ဆုတ်ကြ" </p> <p style="text-align:justify">ဘင်းယာယို ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မြူခိုးလူသားများမှာ ဒီရေကျသွားသည့်အလား နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်ကြရာ ဘင်းယာယို တစ်ဦးတည်းသာ အရှေ့တွင် ကျန်ရစ်တော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုနှင့် အခြားသူများမှာလည်း ဘေးတစ်ဖက်သို့ နောက်ဆုတ်လိုက်ကြသော်လည်း ဇိုမိုမှာ ပို၍ အကြံသမားဆန်သည်။ သူသည် တစ်ဖက်လူ ထွက်မပြေးနိုင်အောင် ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ ပိတ်ဆို့ထားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း၏ ပုံရိပ်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်ပေါ်လာသည်။ သူ ဘင်းယာယိုအား စိုက်ကြည့်လျက် ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်ဆက်နဲ့ တွေ့ဆုံရမယ်လို့ ငါ ထင်မထားခဲ့ဘူး... တင်းကျန်း တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဘင်းယာယိုက မလှုပ်မယှက်ဘဲ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဘာကြောင့် ငါတို့ရဲ့ တားမြစ်နယ်မြေထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတာလဲ..."</p> <p style="text-align:justify">"တားမြစ်နယ်မြေ ဟုတ်လား..." </p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း၏ မျက်ခွံများ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆိုရင် အဲဒီအရာက မင်းတို့လက်ထဲမှာ ရှိနေတာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒီအရာ ဟုတ်လား..." </p> <p style="text-align:justify">ဘင်းယာယို၏ အကြည့်မှာ စူးရှသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟားဟား..." </p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"စကားတွေ အများကြီး မပြောတော့ပါဘူး... ဒီမှာရှိတဲ့ လူတွေထဲမှာ မင်းတစ်ယောက်ပဲ ငါနဲ့ စွမ်းအားချင်း ယှဉ်နိုင်တာ ငါ မြင်ပါတယ်... ငါ့ကို ဒီမှာ ထိန်းထားနိုင်မလားဆိုတာ မင်းရဲ့စွမ်းရည်ပေါ်မှာပဲ မူတည်လိမ့်မယ်..."</p> <p style="text-align:justify">ဘင်းယာယို ဘာမှပြန်မပြောပေ။ သူ လက်မောင်းများကို ဖြန့်လိုက်ပြီး လက်ချောင်းများကိုလည်း ကားလိုက်သည်။ သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များမှ အပြာရောင်အလင်းတန်း ဆယ်ခုမှာ အလင်းအမျှင်တန်းလေးများအလား တွဲလောင်းကျနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း၏ မှော်အဆောင် မှာ အလွန်ပင် ထူးခြားလှသည်။ ၎င်းမှာ သူ နေ့စဉ် တရားရွတ်ဆိုရာတွင် အသုံးပြုလေ့ရှိသော သစ်သားငါး ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသစ်သားငါးမှာ လုံးဝနက်မှောင်နေပြီး သေးငယ်လှသော ကြက်သွေးရောင် သုတ်တော်စာလုံးလေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သစ်သားထုသည့် လက်ကိုင်တံမှာလည်း ကောက်ကွေးနေသော သုတ်တော်စာလုံးများ ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း ထိုသစ်သားငါးကို ထုတ်လိုက်သည်နှင့် ဇိုမိုနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာထားများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သတ္တမအဆင့် မှော်အဆောင်…။</p> <p style="text-align:justify">ဒါက သေချာပေါက် သတ္တမအဆင့် မှော်အဆောင်ပဲ…။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်းတွင် သတ္တမအဆင့် မှော်အဆောင် ရှိနေခြင်းမှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းမှ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးတွင် သတ္တမအဆင့် မှော်အဆောင် မရှိဟုဆိုလျှင် မည်သူမျှ ယုံမည်မဟုတ်ပေ။ ဇိုမိုနှင့် အခြားသူများသည် သတ္တမအဆင့် မှော်အဆောင်၏ စွမ်းအားကို သိထားကြသည်။ ကျုံးရူ၏ တရားစက်မှာလည်း သတ္တမအဆင့် မှော်အဆောင် ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p style="text-align:justify">နှစ်ခုစလုံးမှာ သတ္တမအဆင့် မှော်အဆောင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ရွှေအမြုတေအဆင့်နှင့် ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်တို့၏ လက်ထဲတွင် ရှိသော စွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သတ္တမအဆင့် မှော်အဆောင်များသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ အသုံးပြုနိုင်သည့် အမြင့်ဆုံးအဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်။ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် သူတို့သည် မှော်အဆောင်၏ စွမ်းအားကို ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ထုတ်ဖော်နိုင်ကြသည်။ အများစုမှာ ၁၀ ပုံ တစ်ပုံခန့်သာ သုံးနိုင်သည်။ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကမူ သတ္တမအဆင့် မှော်အဆောင်၏ အစွမ်းအစအပြည့်အဝကို အသုံးပြုနိုင်ကြပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အစွမ်းမှာ အချက်အလက်များစွာအပေါ် မူတည်သည်။ လင်းစွမ်းအား ကျင့်စဉ်၏အရည်အသွေး ကိုယ်ပိုင်နားလည်သဘောပေါက်မှုနှင့် မှော်အဆောင်များ အစရှိသဖြင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်နှင့် ရွှေအမြုတေအဆင့်တို့အကြားရှိ စွမ်းအားချောက်ကမ္ဘာကြီးကိုမူ မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ မကျော်လွှားနိုင်ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">မည်သည့်ပညာရပ်မှာမဆို ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများက အကြွင်းမဲ့သာလွန်နေမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် တင်းကျန်းထုတ်လိုက်သော သစ်သားငါးမှာ သတ္တမအဆင့် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဇိုမို ရုတ်တရက် မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဝင်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်မည့် ဖျက်ဆီးအားဆိုသည်မှာ...။</p> <p style="text-align:justify">သစ်သားငါးနှင့် လက်ကိုင်တံကို ကိုင်ထားကာ တည်ကြည်သော မျက်နှာထားရှိသည့် တင်းကျန်းကို ကြည့်ရင်း ဇိုမိုသည် ဘင်းယာယိုအနေဖြင့် ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါစေဟုသာ ဆုတောင်းနေမိသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်ဆိုသည်မှာ သူ့အား အမြဲညယုံကြည်မှုကင်းမဲ့စေသည့် အရာပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို သူ၏အမူအရာကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားသော်လည်း ဝေ့ရှန်းနှင့် ကျုံးရူတို့မှာမူ တိုက်ခိုက်လိုသော စိတ်ဓာတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်းသည် ဝိုင်းရံခံထားရခြင်း မရှိသည့်အလား မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူသည် သစ်သားငါးကို ဘေးတွင်ထားလိုက်ပြီး ခေါင်းငုံ့ကာ မျက်လွှာချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သစ်သားငါးကို စတင်ထုနှက်ကာ တရားစတင်ရွတ်ဆိုတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း…</p> <p style="text-align:justify">သစ်သားငါးမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံမှာ ဝေးလံသော တောင်ကြားထဲရှိ ရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်းများဆီမှ လွင့်ပျံ့လာသည့်အလား ခပ်ရေးရေးသာ ကြားနေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အလင်းရောင်မှာ တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူတို့မြင်ကွင်းထဲရှိ ရေခဲမြူများ၏ အပြာရောင်မှာ အမှောင်ထု၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ အမှောင်ထုထဲမှ ပုံရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရုပ်လုံးပေါ်လာကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူတို့မှာ ပုခုံးတစ်ဖက်ဖော်ထားသော သင်္ကန်းများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် တရားကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုပုံရိပ်များသည် ဇိုမိုတို့အဖွဲ့အား မြင်ပုံမရဘဲ ခါးကိုကိုင်းထားကြသည်။ ထိုစဉ် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ မီးအိမ်မီးတောက်လေးတစ်ခု လင်းထိန်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုတရားကျင့်ကြံသူ ပုံရိပ်များသည် ဆက်တိုက်ခါးကိုင်းထားကြပြီး မီးအိမ်များကို လိုက်လံထွန်းညှိနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးအိမ်မီးတောက်လေးများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု လင်းထိန်လာပြီး ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်ပွင့်များအလား လွင့်မျောနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးအိမ် အလင်းတန်းများဆီမှ ဗုဒ္ဓဂါထာတော်များ၏ ရွတ်ဆိုသံများမှာ လှိုင်းလုံးများအလား ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို၏ မျက်နှာမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဝေ့ရှန်းကမူ ဓားနက်ကြီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ လက်နေသည်။ သူ ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက အစစ်အမှန် နယ်ပယ် လား..."</p> <p style="text-align:justify">"နယ်ပယ် ဟုတ်လား..." </p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို အံ့ဩနေရာမှ သတိပြန်ဝင်လာသည်။ ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူကြောင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သူက ဓားကျင့်ကြံသူမှ မဟုတ်တာ..."</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို သိထားသည်မှာ နယ်ပယ် ဆိုသည်မှာ ဓားအနှစ်သာရ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်တစ်ခု ဖြစ်သည်ဟုသာ။ အကြီးဆုံး အစ်ကိုကြီးသည်ပင် ၎င်းကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အနားသတ်အဆင့်သို့သာ ရောက်ရှိနေသေးခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဓားကျင့်ကြံသူမှ မဟုတ်ဘူး..." </p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်း တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဓားကျင့်ကြံသူပဲဖြစ်ဖြစ် တံဆိပ်ကျင့်ကြံသူပဲဖြစ်ဖြစ် တရားကျင့်ကြံသူပဲဖြစ်ဖြစ်... သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်လာပြီဆိုရင် လမ်းစဉ်တွေအားလုံးက နယ်ပယ် ကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းဆိုတဲ့ နေရာမှာပဲ ပြန်ဆုံကြတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ကျုံးရူလည်း ထိုအချိန်တွင် ဝင်ရောက်ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"တရားကျင့်ကြံသူတွေကတော့ ဒါကို မဟာလွတ်မြောက်ခြင်းလို့ ခေါ်ကြတယ်"</p> <p style="text-align:justify">သူ၏လေသံတွင် တောင့်တမှုများ ပါဝင်နေသည်။ သူ၏နားလည်သဘောပေါက်မှု စွမ်းရည်မှာ ဝေ့ရှန်းလောက် မမြင့်မားပေ။ သူသည် ရှားပါးသော ဆုတောင်းစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း သူ၏အဆင့်မှာ မမြင့်မားသေးသဖြင့် နယ်ပယ်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုသည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မသိနားမလည်မှုအပေါ် ရှက်ရွံ့မနေပေ။ သူ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက ပုံရိပ်ယောင်လား... ဒီသူခိုးကတုံးက ပုံရိပ်ယောင် မန္တန်တွေမှာ ကျွမ်းကျင်တာနော်... ငါတို့တောင် လမ်းမှာ အလိမ်ခံရမလို ဖြစ်ခဲ့သေးတာ"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက ပုံရိပ်ယောင် အတတ်ပညာ မဟုတ်ဘူး..." </p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်းက ခေါင်းခါရင်း ခက်ခဲစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲတော့ ငါမသိဘူး... ဒါပေမဲ့ သူက သိပ်ကိုအစွမ်းထက်တယ်... ငါတို့ သတိထားရမယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် သူခိုးကတုံးကတော့ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်ပဲပေါ့" </p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မဟုတ်ဘူး... ငါဆိုလိုတာက အဲဒါမဟုတ်ဘူး..." </p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်း ခေါင်းခါပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နယ်ပယ်ဆိုတာ ပိုင်းခြားထားတဲ့ မျဉ်းတစ်ကြောင်းပဲ... ဒါကို နားလည်တဲ့သူနဲ့ နားမလည်တဲ့သူကြားမှာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလောက် ကွာခြားမှုရှိတယ်... နယ်ပယ်ဆိုတာ နားလည်သဘောပေါက်မှုနဲ့ ဆိုင်တာ... ကျင့်ကြံမှုနဲ့ မဆိုင်ဘူး... ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ရှိတိုင်းလည်း နယ်ပယ်ကို နားလည်တာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်သွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အစ်ကိုကြီး ပြောချင်တာက ဒီသူခိုးကတုံးက ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် သူခိုးကတုံးတွေထဲမှာမှ အဆင့်မြင့် သူခိုးကတုံးတစ်ယောက်ပေါ့... ဟုတ်လား..."</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်း၏ မျက်နှာထားမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟုတ်သလိုလို မဟုတ်သလိုလိုပါပဲ... ငါတို့အခြေအနေအတွက်တော့ အတူတူပါပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့ သူ့ရှေ့မှာ ဘယ်နှစ်ကွက်လောက် ခံနိုင်မလဲ..." </p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို လက်တွေ့ကျကျ မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါမသိဘူး..." </p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်း ခေါင်းခါပြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့ သူ့ရဲ့ တစ်ကွက်ကိုတောင် တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား မသေချာဘူး... ညီလေး... မင်းရဲ့... အဲဒီထူးဆန်းတဲ့... ငါအဲဒါကို သိပ်ပြီး နားမလည်သေးဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို ချက်ချင်းသဘောပေါက်သွားသည်။ ဝေ့ရှန်း ရှင်းလင်းစွာ မပြောသော်လည်း သူဆိုလိုသည်မှာ သူတို့သည် တင်းကျန်း၏ တစ်ကွက်ကိုပင် တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း ဖြစ်သည်။ သူ ချက်ချင်းပင် အားကိုးတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အစ်ကိုကြီးဘင်းယာယိုရဲ့ နောက်မှာပဲ ပုန်းနေကြရအောင်လေ... အစ်ကိုကြီးဘင်းယာယိုက သိပ်ပြီး အစွမ်းထက်ပုံရတယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဘင်းယာယိုသည် ပုံရိပ်များနှင့် မီးအိမ်များကြားထဲ၌ မည်သည့်ထိတ်လန့်မှုမျှ မရှိဘဲ ရပ်နေသည်။ ဆံချည်မျှင်ခန့်သာ ရှိသော အပြာရောင်အလင်းအမျှင်တန်း ဆယ်ခုမှာ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုအမျှင်တန်းများမှာ အဆက်မပြတ် ရှည်လျားလာကြသည်။ အမျှင်တန်းများ၏ အခြားတစ်ဖက်မှာမူ အမှောင်ထုထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသဖြင့် အဆုံးကို မမြင်ရပေ။ ဤသည်မှာ အဆင့်မြင့် တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။ ဇိုမိုနှင့် အခြားသူများ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ထက် များစွာ သာလွန်နေချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း၏ သက်ပြင်းချသံ မီးအိမ် အလင်းတန်းများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်ဆက်တွေက မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ…ငါ့ရဲ့ မီးအိမ်မီးတောက် ဗုဒ္ဓနယ်ပယ်က အပြည့်အဝ မအောင်မြင်သေးဘူး... တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ဘင်းယာယို၏ ခြေထောက်အောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် တစ်ကျန်းပတ်လည်အထိ အပြာနုရောင် ရေခဲမြူများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုရေခဲမြူမှ ထွက်ပေါ်လာသော အပြာရောင် အလင်းတန်းမှာ ဤနက်မှောင်သော မီးအိမ်အလင်းပင်လယ်ကြီးနှင့် ယှဉ်လျှင် အလွန်ပင် မျက်စိကျိန်းလောက်စရာ ဖြစ်နေပေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဘင်းယာယို၏ မျက်နှာထားမှာ အေးစက်နေသော်လည်း သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ ချီးကျူးဂုဏ်ပြုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့သာ ရေခဲမြူထဲမှာ မရှိရင် ငါမင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ မျက်နှာထားမှာ ရုတ်တရက် တည်ကြည်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် အပြာရောင် အလင်းများ လက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ အခုတော့... သေပေတော့"</p> <p style="text-align:justify">သူ လက်များကို ဖြန့်လိုက်ရာ အပြာရောင် အမျှင်တန်း ဆယ်ခုမှာ ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး လေထဲသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">မရေမတွက်နိုင်သော အပြာရောင် အလင်းအမျှင်တန်းများသည် မီးအိမ် အလင်းပင်လယ်ကြီးနှင့် မီးအိမ်များ ထွန်းညှိနေသော တရားကျင့်ကြံသူ ပုံရိပ်များကြားထဲသို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ဖြတ်သန်းသွားကြသည်။ ထိုအလင်းတန်းများ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် အလွန်အမင်း အေးစက်လှသော နှင်းခဲများမှာ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အပြာရောင် အလင်းတန်းများ၏ ရိုက်ခတ်ခြင်းကို ခံရသော မီးအိမ် မီးတောက်များမှာ ငြိမ်းသွားခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းတို့မှာ အေးခဲသွားသည့်အလား ရပ်တန့်သွားကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုအလင်းတန်းများ၏ နောက်မှ ကပ်ပါလာသော အဖြူရောင် နှင်းခဲများမှာ မီးလျှံများ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထို့နောက် နှင်းခဲများမှာ ထူထဲလာပြီး မီးအိမ် မီးတောက်များကို အကာအရံပြုလုပ်ကာ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">တောက်ပနေသော ရေခဲသလင်းတုံးလေးများမှာ လေးထောင့်စတုရန်း ပုံသဏ္ဌာန်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုတုံးလေးတစ်ခုချင်းစီ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အေးခဲနေသော မီးအိမ် မီးတောက်လေးတစ်ခုစီ ရှိနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုမီးတောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းရောင်မှာ ရေခဲတုံးလေးထဲတွင် ရောင်ပြန်ဟပ်နေပြီး တောက်ပကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပေသည်။ မီးအိမ် မီးတောက်များကို ပိတ်ဆို့ထားသော ထိုရေခဲသလင်းတုံးလေးများသည် ကောင်းကင်ယံမှ ကြယ်ပွင့်များအလား လေထဲတွင် လွင့်မျောနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း၏ မျက်ခုံးများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ ပိုမိုခန့်ညားထည်ဝါပြီး တန်ခိုးအာဏာ ရှိလာပုံရသည်။ သစ်သားငါးနှင့် လက်ကိုင်တံပေါ်ရှိ ကောက်ကွေးနေသော ကြက်သွေးရောင် သုတ်တော်စာလုံးများမှာ အသက်ဝင်လာသည့်အလား တဖြည်းဖြည်း လှုပ်ရှားလာကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify"><br /> ရုတ်တရက် ရွှေရောင် သုတ်တော်စာလုံးတစ်ခု သစ်သားငါး၏ ပါးစပ်ထဲမှ ပျံထွက်လာသည်။ ထို့နောက် ရွှေရောင် သုတ်တော်စာလုံး အစဉ်လိုက်မှာ သစ်သားငါးထဲမှ လေထဲသို့ တန်းစီ ပျံထွက်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ခဏချင်းမှာပင် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးမှာ ရွှေရောင် တောက်ပနေသော သုတ်တော်စာလုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သုတ်တော်စာလုံးတစ်ခုမှာ ကျုံးရူ၏ ဘေးမှ ဖြတ်၍ လွင့်မျောသွားသည်။ မျက်လုံးများ မှိတ်ထားသော ကျုံးရူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save