Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၃၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">သုတ်တော်စာလုံးများသည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော သစ်ရွက်များအလား အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">လှပသော ထိုရွှေရောင်သစ်ရွက်လေးများသည် တရားကျင့်ကြံသူများ၏ ထူးခြားသော တည်ငြိမ်သည့် အရှိန်အဝါကို ဆောင်ကြဉ်းလာသဖြင့် လူတို့အား မသိစိတ်ဖြင့် မိန်းမောသွားစေသည်။ ကျုံးရူ၏ မျက်နှာထား ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဆုတောင်းစွမ်းအား အမျှင်တန်းများသည် ကြက်ခြေခတ်တရားစက်ပေါ်သို့ ရစ်ပတ်သွားပြီး မှော်အဆောင်မှာ လင်းထိန်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တရားစက်ပေါ်တွင် သုတ်တော်စာလုံး အဝိုင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် လင်းထိန်လာသည်။ ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်အလင်းသည် ဇိုမိုနှင့် ဝေ့ရှန်းတို့အား အနောက်မှနေ၍ ဖုံးအုပ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒေါင်...</p> <p style="text-align:justify">ဗုဒ္ဓဂါထာ ရွတ်ဆိုသံများ ဟိန်းထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">သုတ်တော်စာလုံးများ အားလုံးမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ပါးလွှာသော ရွှေရောင်မျဉ်းကြောင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်၏ နေရာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော ရေခဲသလင်းတုံးလေးများသည် ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းများ၏ ရိုက်ခတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ကြွပ်ဆတ်သော အသံများနှင့်အတူ ၎င်းတို့မှာ ရေခဲမှုန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး ရေခဲမှုန်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ရေခဲဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားသော မီးအိမ်မီးတောက်များမှာ ရုတ်တရက် ကြီးထွားလာကြသည်။ ၎င်းတို့ တစ်ခုချင်းစီမှာ လက်သီးဆုပ်ခန့် ရှိကြပြီး လေထဲတွင် တုန်ခါလျက် လွင့်မျောနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျုံးရူ ထုတ်လွှတ်ထားသော အလင်းကာကွယ်ရေး ဒိုင်းမှာ ဤသေးငယ်လှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများရှေ့တွင် အလွန်ပင် နုနယ်လှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">နှစ်ဦးစလုံးမှာ စွမ်းအားချင်း မတူညီကြပေ။ မွေးရာပါ ကွာခြားချက်မှာ ယခုအခါတွင် အထင်းသား ပေါ်လွင်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">အလင်းအကာအကွယ် ဒိုင်းမှာ ချက်ချင်းပင် ကြေမွသွားတော့သည်။ ကျုံးရူ အံကြိတ်ကာ ညည်းတွားလိုက်ရင်း အနောက်သို့ ခြေလှမ်းပေါင်းများစွာ ဒယိမ်းဒယိုင် ဆုတ်ခွာသွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်း၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် ဓားနက်ကြီးအား သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရှေ့တွင် ကန့်လန့်ဖြတ် ကိုင်ထားလိုက်သည်။ သူ့ရှေ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည့်အလား ဖြစ်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ရွှေရောင်အလင်းတန်းများမှာ ထိုတွင်းနက်ကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို တစ်ခဏချင်းမှာပင် ခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း ဆီမှ မသိမသာ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ဝေ့ရှန်းအား အံ့ဩမှု အနည်းငယ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဝေ့ရှန်းအပေါ် ယခင်ကတည်းက အထင်ကြီးခဲ့သော်လည်း ဤမျှ ငယ်ရွယ်လှသော လူငယ်တစ်ဦးက နယ်ပယ်၏ အနားသတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">တကယ့်ကို ပါရမီရှင်ပဲ…။</p> <p style="text-align:justify">သူ ဘယ်ဂိုဏ်းက လာတာလဲ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မြူခိုးလူသားတွေနဲ့ ပေါင်းနေရတာလဲ…။</p> <p style="text-align:justify">ဒီဂိုဏ်းက ဘုံလေးပါး ကောင်းကင် ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို လူသိရှင်ကြား ချိုးဖောက်ရဲတာလား…။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း၏ ချီးကျူးမှုနှင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုများမှာ ခဏချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ မျက်စိထဲတွင် ဝေ့ရှန်း၏ နယ်ပယ်မှာ ကြမ်းတမ်းပြီး အားနည်းလှပေသည်။ တင်းကျန်းသည် ဂိုဏ်းထဲတွင် အာဏာ မရှိသော်လည်း ဤအချက်ကြောင့်ပင် သူသည် ကျင့်ကြံမှုအပေါ် ပို၍ အာရုံစိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လွန်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ဆယ်က သူသည် နယ်ပယ်၏ တံခါးဝသို့ လှမ်းဝင်နိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ မီးအိမ်မီးတောက် ဗုဒ္ဓနယ်ပယ်ကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည်။ ဤအနှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း သူ၏ ရှာဖွေမှုနှင့် ပြည့်စုံအောင် ပြုပြင်မှုများက သူ၏ မီးအိမ်မီးတောက် ဗုဒ္ဓနယ်ပယ်အား သိသိသာသာ ကြီးထွားလာစေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ တင်းကျန်း၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားအား သိရှိသူ လူနည်းစုထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထျန်းဟွမ်းမှ ရှန်ဝူးဟိုင်ပင် ရှုံးနိမ့်ပြီး တိမ်ပင်လယ်နယ်မြေမှ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရသည်ကို သိထားသော်လည်း ဂိုဏ်းချုပ်မှာမူ တင်းကျန်းအနေဖြင့် ဤတာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မမြင်ရသော လက်တစ်စုံက ရွှေရောင် အလင်းမျှင်တန်းများ အားလုံးကို စုစည်းလိုက်သည့်အလား လေထုမှာ တုန်ခါသွားတော့သည်။ ဝေ့ရှန်း၏ ရှေ့တွင် ဧရာမ ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆံချည်မျှင်ခန့် ပါးလွှာသော မျဉ်းကြောင်းများမှာ ဝေ့ရှန်း၏ ရှေ့ တွင်းနက်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">တွင်းနက်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်း၏ မျက်နှာထား ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ထိုတွင်းနက်ကြီးမှာ ကျယ်လောင်လှသော အသံနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ ဝေ့ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားသော်လည်း အနောက်သို့ တစ်လှမ်းမျှပင် မဆုတ်ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစအချို့ စီးကျလာသည်။ ဒဏ်ရာရသွားသော်လည်း ဝေ့ရှန်း လက်မလျှော့ပေ။ သူ၏ စူးရှသော အကြည့်များမှာ တင်းကျန်းပေါ်တွင်သာ စွဲမြဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ခိုင်မာတဲ့ စိတ်ဓာတ် ထူးကဲတဲ့ ပါရမီ...။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း ရင်ထဲ၌ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">နှမြောစရာပဲ...။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း၏ စူးရှပြီး နူးညံ့သော မျက်ဝန်းထဲ၌ စူးရှသောအလင်းတစ်ခု ဖျတ်ခနဲ လက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘင်းယာယို၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားနေသည်။ တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားမှာ သူ့ထက် သာလွန်နေသည်မှာ ရှင်းလင်းလှပေသည်။ သူတို့၏ တိုတမ်အား ဆုံးရှုံးခဲ့သော မြူခိုးလူသားများသည် တိမ်ပင်လယ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၌ အသက်ရှင်နိုင်ရန် နှစ်ပေါင်း သောင်းချီကြာ ရုန်းကန်ခဲ့ကြရသည်။ သတိမထားမိခင်မှာပင် သူတို့၏ စွမ်းအားများမှာ ဆုတ်ယုတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းကဲ့သို့ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဤကဲ့သို့သော ဆုတ်ယုတ်မှုမှာ ပို၍ ထင်ရှားလာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ကို အလွတ်မပေးနိုင်ဘူး…။</p> <p style="text-align:justify">ဘင်းယာယို သိထားသည်မှာ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူ ထွက်ပြေးသွားပါက မြူခိုးလူသားများအတွက် စောင့်ကြိုနေသည်မှာ တဖြည်းဖြည်း မျိုးတုံးသွားခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ရွှမ်ခုန်းဘုရားကျောင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ယခု မြူခိုးလူသား မျိုးနွယ်စုမှာ ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ နုနယ်လှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ ငါတို့ လန် ကို ပြန်တွေ့ပြီလေ…။</p> <p style="text-align:justify">လန်အား ပြန်လည် ရှာတွေ့ခဲ့သော မြူခိုးလူသား မျိုးနွယ်စုသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သောင်းချီကကဲ့သို့ပင် ပြန်လည် သန်မာလာလိမ့်မည်ဟု ဘင်းယာယို ယုံကြည်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အချိန်လိုတယ်... ဒီလူကို အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားခွင့်မပြုနိုင်ဘူး…</p> <p style="text-align:justify">ဘင်းယာယိုသည် ယခင်က မခံစားဖူးသော ပြင်းထန်သည့် ယုံကြည်ချက်မျိုးကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်သူငယ်အိမ်များမှာ အညစ်အကြေးများ အားလုံး ဖယ်ရှားခံလိုက်ရသည့်အလား ပို၍ ကြည်လင်လာပြီး အပြာရောင် သန်းလာတော့သည်။ ၎င်းတို့သည် တောက်ပနေသော မီးအိမ်အလင်း ပင်လယ်ကြီးအား ရောင်ပြန်ဟပ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘင်းယာယို၏ ခြေဖဝါးမှနေ၍ အပြာနုရောင် အေးစက်စက် အရှိန်အဝါတစ်ခု မြင့်တက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘင်းယာယို မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်မောင်းများကို အထက်သို့ မြှောက်လိုက်သည်။ အပြာရောင် အလင်းအမျှင်တန်း ဆယ်ခုမှာ အမြစ်များအလား အမှောင်ထုထဲသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း၏ မျက်နှာထား အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်လူ ဤမျှ အလျင်အမြန် အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့ပေ။ ဘင်းယာယို၏ ပြတ်သားမှုမှာ တင်းကျန်း၏ တရားနှလုံးသားအား ပထမဆုံးအကြိမ် လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤဝေခွဲမရမှုနှင့် တုံ့ဆိုင်းမှု အစအနလေးမှာ အလွန်ပင် အန္တရာယ်ရှိသော အားနည်းချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘင်းယာယို မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်သူငယ်အိမ်ထဲတွင် အပြာရောင်အလင်းတစ်ခု လက်သွားသည်။ မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မပြဘဲ အပြာရောင် အလင်းအမျှင်တန်းများမှာ ကြေမွသွားပြီး ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မျက်စိတစ်ဆုံးတွင် အပြာရောင် အလင်းအမျှင်တန်းများ၏ အပိုင်းအစများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် အမြစ်မရှိသော မိုးမခခက်လေးများအလား ဖြည်းညင်းစွာ ကျဆင်းလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း အလွန်ပင် သတိကြီးစွာ ထားလိုက်သည်။ သူ၏ လင်းစွမ်းအားများကို လက်ထဲရှိ သစ်သားလက်ကိုင်တံထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း…</p> <p style="text-align:justify">သစ်သားငါးအား ထုနှက်လိုက်တိုင်း လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော မီးအိမ်မီးတောက်များမှာ ခုန်ပေါက်နေကြပြီး မီးလျှံများမှာလည်း ပို၍ ကြီးထွားလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကမ္မမီး" </p> <p style="text-align:justify">ကျုံးရူ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေသည်။ သူသည် ယခင် တိုက်ခိုက်မှုတွင် ဒဏ်ရာရထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် သူ့အသံမှာ အောနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုမှာ မူလက မည်သို့ ရှောင်ရမည်ကို တွေးနေသော်လည်း ကျုံးရူနှင့် ဝေ့ရှန်းတို့၏ ဒဏ်ရာများကြောင့် ရှောင်တိမ်းရန် အတွေးကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ရတော့သည်။ အငြိုးဟောင်းနှင့် အငြိုးသစ်များ ပေါင်းစုံသွားသည်။ သူ တင်းကျန်းအား မုန်းတီးစွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး ရှာနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကမ္မမီးများ တုန်ခါနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ မည်းမှောင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးနဲ့ ကစားတာလား…ငါ့ထက် ဘယ်သူက ပိုကျွမ်းကျင်မှာလဲ…။</p> <p style="text-align:justify">တစ်ဖက်လူမှာ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် မိစ္ဆာအိုကြီး ဖြစ်နေလျှင်ပင် သူ မကြောက်။ သူ၏ ကြီးပွားတိုးတက်ရာ လမ်းစမှာ မီးနှင့် ကစားခြင်းမှ စတင်ခဲ့သည် မဟုတ်လော။</p> <p style="text-align:justify">ကမ္မမီး ဆိုသည်မှာ တရားကျင့်ကြံသူများ၏ အလွန် အဆိပ်ပြင်းသော မီးတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိမိသွားပါက ဝိညာဉ်များပင် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားပေလိမ့်မည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ထိုအရာအား ကြောက်ရွံ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဇိုမို မကြောက်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ကမ္မမီးမှာ အစွမ်းထက်သော်လည်း ၎င်းမှာ ဆဋ္ဌမအဆင့် မီးလျှံတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး မဟာနေမင်း အလွှာလိုက်မီးလျှံနှင့် အဆင့်တူပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူ့တွင် ဆန်းကြယ်သော ရတနာဖြစ်သည့် နေမင်းသလင်းမျိုးစေ့လည်း ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p style="text-align:justify">သူနှင့် တစ်ဖက်လူအကြားရှိ စွမ်းအားကွာခြားချက်မှာ ကြီးမားလှပေသည်။ ဇိုမိုသည် မီး ထိန်းချုပ်ရာတွင် ပိုမို ကျွမ်းကျင်သော်လည်း တင်းကျန်းနှင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ပါက အောင်နိုင်ရန် မည်သည့် အခွင့်အရေးမျှ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဇိုမိုသည် ကောက်ကျစ်သော သူတစ်ယောက် ဖြစ်ရာ တင်းကျန်းအား လူသိရှင်ကြား ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ရင်ဆိုင်ပါမည်လော။</p> <p style="text-align:justify">အစ်ကိုကြီး၏ ခန့်မှန်းချက်က ဇိုမိုအား စွမ်းအားကွာခြားချက်ကို သိမြင်စေခဲ့သည်။ ကျုံးရူနှင့် ဝေ့ရှန်းတို့ တိုက်ခိုက်ခံရပြီးနောက် ရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာများက ဇိုမိုအား ဤကွာခြားချက်အပေါ် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်သွားစေခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">အရှေ့တည့်တည့်မှ တိုးဝင်ပါက အခွင့်အရေး မရှိပေ။ သူသည် စိတ်ထဲရှိ တိုက်ခိုက်လိုသော စိတ်ဓာတ်ကို အတင်းဖိနှိပ်ကာ အခွင့်အရေးကို စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်ကို ဖော်ထုတ်ရန် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့် အဆိပ်ပြင်းမြွေတစ်ကောင်နှင့် တူလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မီးအိမ်မီးတောက်များ ပြင်းထန်စွာ ကြီးထွားလာပြီး အလင်းအမျှင်တန်းများဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ လှုပ်ရှားလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ လက်များကို ဖြန့်လိုက်ရာ မဟာနေမင်း အလွှာလိုက်မီးလျှံမှာ မည်သည့် ကန့်သတ်ချက်မျှ မရှိဘဲ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ အလွှာလိုက် မီးလျှံများမှာ ဒေါသတကြီး ပွင့်ကားလာသည်။</p> <p style="text-align:justify">အမှောင်ထုထဲတွင် ဇိုမိုသည် မဟာနေမင်း အလွှာလိုက်မီးလျှံ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ချက်ချင်း ခံလိုက်ရသည်။ သူသည် မီးလျှံများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် တောက်ပသော မီးလျှံအလွှာများ ရှိနေသဖြင့် အလွန်ပင် မျက်စိကျိန်းလောက်စရာ ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကမ္မမီးမှာ ခဏမျှ ထူးဆန်းစွာ ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကမ္မမီးသည် အလွန်တရာ ယင်ဓာတ် ပြင်းထန်သော မီးဖြစ်သည်။ မဟာနေမင်း အလွှာလိုက်မီးလျှံမှာမူ အလွန်တရာ ယန်ဓာတ်  ပြင်းထန်သော မီးဖြစ်သည်။ မဟာနေမင်း အလွှာလိုက်မီးလျှံ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ကောင်းကင်ယံမှ ကမ္မမီးမှာ သက်ရောက်မှု ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ လောကကြီး၏ ယင်နှင့် ယန် အခြေခံအကျဆုံး ပဋိပက္ခပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း၏ မီးအိမ်မီးတောက် ဗုဒ္ဓနယ်ပယ်တွင် ကမ္မမီး ပါဝင်နေသော်လည်း ၎င်းမှာ အဓိက အချက်အချာ မဟုတ်ပေ။ သူသည် ကမ္မမီးကို ပြုပြင်ရာတွင် အချိန်အများကြီး မပေးခဲ့ပေ။ တရားကျင့်ကြံသူများသည် များသောအားဖြင့် ကမ္မမီး၏ ယုတ်မာမှုကို မနှစ်သက်ကြသဖြင့် ဤအချက်က ဇိုမိုအတွက် အခွင့်အရေး ဖြစ်သွားခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုရပ်တန့်မှုမှာ အလွန်ပင် တိုတောင်းလှသည်။ သို့သော် ထိုတိုတောင်းလှသော အခိုက်အတန့်လေးအတွင်းမှာပင် အပြာရောင် အလင်းအမျှင်တန်းများမှာ လျှောတိုက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း၏ မျက်နှာထား ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ…။</p> <p style="text-align:justify">အဲဒီကောင်... သူ့ဆီကနေ ဘာထူးခြားမှုကိုမှ မခံစားခဲ့ရပါဘူး…။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း သူ၏ မျက်စိကိုပင် သူ မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေရသည်။ သူသည် ဇိုမိုတို့အဖွဲ့နှင့် အကြိမ်အနည်းငယ် ဆုံခဲ့ဖူးသော်လည်း အကြိမ်တိုင်းတွင် သူ၏ အကြည့်မှာ ဝေ့ရှန်းနှင့် ကျုံးရူတို့ဆီမှာသာ ရှိခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ ဇိုမိုအား အာရုံထဲပင် မထည့်ခဲ့ပေ။ သူ၏ မျက်စိထဲတွင် ဇိုမိုသည် အလွန်ပင် သာမန်ကာလျှံကာ ဖြစ်နေသည်။ လူအုပ်ကြားထဲတွင်ဆိုပါက ရှာတွေ့လိမ့်မည်ပင် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အလွန်ပင် သာမန်ကာလျှံကာ ဖြစ်လှသော ဤလူငယ်က သူ့အား သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေးလိုက်ချေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">တကယ့်ကို ယုတ်မာတဲ့ စရိုက်ပဲ…သူက ဒီလောက်အထိ အကြာကြီး ပုန်းနေနိုင်ခဲ့တာလား…။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အေးစက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခု မြင့်တက်လာသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူသည် ဇိုမိုကို ကြည့်နေရန် အချိန်မရှိပေ။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုနုနယ်လှပုံရသော အပြာရောင် ပိုးမျှင်တန်းလေးများက သူ့အား အန္တရာယ်ရှိသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေးနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤမျှ ပြင်းထန်သော အန္တရာယ် အငွေ့အသက်မျိုးမှာ လွန်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း ပေါ်မလာခဲ့ဖူးပေ။</p> <p style="text-align:justify">အပြာရောင် အမျှင်တန်းများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့် ၎င်းတို့သည် မြေအောက်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားကြသည်။ မြေပြင်ပေါ်မှနေ၍ အပြာရောင် အညှောင့်လေးများမှာ အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အန္တရာယ် အငွေ့အသက်မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာသဖြင့် တင်းကျန်းတစ်ယောက် ချောက်ကမ်းပါးအစွန်းတွင် ရပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ သူ သတိမထားပါက ချောက်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားပေလိမ့်မည်။ တင်းကျန်း ချွေးများ စီးကျလာပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာလည်း ဖြူဖျော့သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအပြာရောင် အညှောင့်လေးများသည် သူ၏ မီးအိမ်မီးတောက် ဗုဒ္ဓနယ်ပယ်အား မြေကြီးထဲ ဖြတ်သွားသည့်အလား အလွယ်တကူ ဖောက်ထွင်းသွားသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါ... ဒါက ဘာလဲ…”</p> <p style="text-align:justify">မရေမတွက်နိုင်သော အမျှင်တန်းများမှာ မြေကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး အပြာရောင် အညှောင့်လေးများအဖြစ် ပေါက်ထွက်လာကြသည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ မီးအိမ်မီးတောက် ဗုဒ္ဓနယ်ပယ်မှာ အပေါက်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီလိုမျိုး ရှုံးနိမ့်သွားတာလား…”</p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်တွင် တင်းကျန်း၏ မျက်နှာမှာ မှင်သက်နေသည်။ လွန်ခဲ့သော အနှစ်နှစ်ဆယ်က သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နယ်ပယ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့ပြီး မီးအိမ်မီးတောက် ဗုဒ္ဓနယ်ပယ် ဟု အမည်ပေးခဲ့သည်။ နောက်ထပ် အနှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်း သူသည် ၎င်းကို ပြည့်စုံအောင် ပြုပြင်ရန်အတွက်သာ အချိန်အားလုံးကို အသုံးချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ ပိုမို သန်မာလာပြီး ပိုမို ပြီးပြည့်စုံလာခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်သန္ဓေအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် သူ၏ မီးအိမ်မီးတောက် ဗုဒ္ဓနယ်ပယ်အား အနိုင်မယူနိုင်ဟု သူ ယုံကြည်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ယခုအခါ အပေါက်ပေါင်းများစွာ ဖြစ်နေသော မီးအိမ်မီးတောက် ဗုဒ္ဓနယ်ပယ်မှာ အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေပြီး မီးအိမ်မီးတောက်များမှာလည်း ဝေဝါးနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုအရာမှာ လေထဲတွင် တုန်ခါနေသော မီးအိမ်မီးတောက်လေး တစ်ခုကဲ့သို့ပင်…။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ချောမွေ့သော အရေပြားပေါ်တွင် အရေးအကြောင်းများ အလျင်အမြန် ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ နှလုံးသားမှာ သေဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">အမှောင်ထု ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မီးအိမ်မီးတောက်များလည်း ငြိမ်းသွားသည်။ ပြောင်းလဲမှုများမှာလည်း မှိန်ဖျော့သွားတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း၏ လက်ထဲရှိ သစ်သားလက်ကိုင်တံမှာ အက်ကွဲသွားပြီး သစ်သားငါးမှာလည်း အပိုင်းပိုင်း အစစ ကြေမွကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တင်းကျန်း၏ အကြည့်မှာ ဇိုမိုပေါ်သို့ ရုတ်တရက် စွဲမြဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အကြည့်မှာ ရုတ်တရက် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသွားသည်။ တီကောင်တစ်ကောင်အလား ကောက်ကွေးနေသော အမည်းရောင်မျဉ်းကြောင်းတစ်ခုမှာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ တက်လာပြီး မြင်ရသူအား ထိတ်လန့်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူပဲ…သူ ငါ့ရဲ့ မီးအိမ်မီးတောက် ဗုဒ္ဓနယ်ပယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာ…။</p> <p style="text-align:justify">ကျုံးရူ၏ မျက်နှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"မကောင်းတော့ဘူး… သူ ရူးသွားပြီ"</p> <p style="text-align:justify">သတိပေးစကား ပြောအပြီးမှာပင် တင်းကျန်းသည် သူ၏ နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘင်းယာယိုမှာမူ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူသည် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကိုပင် မလှုပ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမိုကမူ လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ကျုံးရူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် သူ အန္တရာယ်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ အလိုအလျောက် ရှောင်တိမ်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ အနောက်တွင်ရှိသော လူနှစ်ဦးကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝေ့ရှန်းနှင့် ကျုံးရူတို့မှာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။ အာဂွီမှာလည်း မြူခိုးလူသားအား တိုက်ခိုက်ပြီးကစဉ်ကတည်းက တိတ်ဆိတ်ခြင်းထဲသို့ ပြန်လည် နစ်ဝင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ အသေးလေးများမှာလည်း...။</p> <p style="text-align:justify">ဇိုမို၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ သွေးများ တိုးဝင်လာတော့သည်။ သူ အနောက်သို့ မဆုတ်ဘဲ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရှန်စွမ်းအားကို စွမ်းအားသုံးမျိုးအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ သူသည် ထိုကဲ့သို့သော အရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ သူ၏ ရှန်စွမ်းအားများကို လှည့်ပတ်လိုက်ရင်း ထူးဆန်းသော အနေအထားဖြင့် တင်းကျန်းဆီသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save