Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၄၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">"ဘုန်း..."</p> <p style="text-align:justify">ဦးခေါင်းမဲ့သွားပြီဖြစ်သော ဆာလ်၏အလောင်းကို လုရှန်သည် အမှိုက်သရိုက်တစ်ခုနှယ် ဟင်းလင်းပြင်ထက်မှနေ၍ အသာအယာ ပစ်ချလိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး ဧရာမကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း၏ မျက်ခွံများမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေကြရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်၏ သဘာဝတုံ့ပြန်မှုတစ်ခုထက် ပိုနေတော့သည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ အသိဉာဏ်အာရုံတို့မှာ လုံးဝရှုပ်ထွေးပွေလီနေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုနှင့် ဗလာကျင်းနေမှုတို့သာ အထင်အရှား ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဆာလ် သေဆုံးသွားလေပြီ။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် အလွန်တရာ မြန်ဆန်သော သေဆုံးခြင်းဖြင့် ဇာတ်သိမ်းသွားခဲ့ရလေပြီ။ </p> <p style="text-align:justify">ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရလျှင် ခမ်းနားထည်ဝါ၍ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းလှသည့် ကြယ်တာရာအော်ပရာပြဇာတ်ကြီးတစ်ခုသည် အရှိန်အဟုန် အပြင်းဆုံးနှင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ကန့်လန့်ကာကြီးကို အတင်းအဓမ္မ ပိတ်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့အားလုံး မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြဆဲပင်။ </p> <p style="text-align:justify">အညံ့ခံထားသော သိုင်းသမားတစ်ယောက် ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားပြီးနောက်မှသာ လူတိုင်း ကြောင်အမ်းနေမှုမှ တဖြည်းဖြည်း သတိပြန်ဝင်လာကြတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါမှသာ ဆာလ်မှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အရှက်ရဖွယ်ကောင်းစွာ သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">နိယာမစွမ်းအား ငါးသွယ်အား နားလည်ထားပြီး ဂြိုဟ်သားသားရဲကောင်များ၏ ယုတ်မာလှသော စွမ်းအားများကို အသုံးပြုလျက် မိမိကိုယ်မိမိ အဆင့် (၁၃) အထိ ရောက်အောင် မြှင့်တင်ထားသူဆာလ်၏ ဦးခေါင်းမှာ ယခုမူ အစိစိပ်အမွှာမွှာ ချေမွခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">သူတို့တွင် ထပ်မံဖော်ပြရန်ပင် စကားလုံးများ မရှိတော့ချေ။ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲ၌ ရှိနေသော ရှုပ်ထွေးလှသည့် စိတ်ခံစားချက်များကို စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်တော့ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">သူတို့အားလုံးမှာ လုရှန်ကိုသာ မှင်သက်ကာ စိုက်ကြည့်နေမိကြတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာ အဆင့် (၁၁) မျှသာ ရှိသေးပုံရသော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာမူ အဆင့် (၁၃) ရှိသူတစ်ဦးပင်လျှင် မနှိမ်နင်းနိုင်လောက်အောင် စံချိန်တင်လောက်စရာ ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါက ကောင်းကင်ဘုံက လွှတ်လိုက်တဲ့ မိစ္ဆာကောင်ကြီးလား…”</p> <p style="text-align:justify">နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ အမြစ်တွယ်လာခဲ့သည့် သိုင်းပညာနှင့် စွမ်းအားအဆင့်အတန်းများအပေါ် နားလည်မှုတို့မှာ တဖြည်းဖြည်း ပြိုလဲပျက်စီးလာနေပြီ ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">လုရှန်၏ စွမ်းအားမှာ သူတို့၏ တန်ဖိုးထားမှုများနှင့် နားလည်မှုများကို လုံးဝ ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်လေပြီ။ </p> <p style="text-align:justify">ကျောက်တုံးလူသား ဒေါင်းတန်အား ပွေ့ဖက်ထားသော ဆာယာပင်လျှင် အလွန်အမင်း အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားရသဖြင့် စဉ်းစားဆင်ခြင်နိုင်စွမ်းကို လုံးဝဆုံးရှုံးသွားရသည်။ သူသည် သူ့ရှေ့မှ အစွမ်းထက်လှသော လုရှန်အား သူသိထားသည့် လူ ဟုတ် မဟုတ်ကိုပင် သံသယဝင်နေမိတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်မှာမူ ထိုသူများ ဘာတွေးနေသည်ကို အာရုံစိုက်နေရန် အချိန်မရှိပေ။ </p> <p style="text-align:justify">သူ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်ကျဉ်းလိုက်ပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အချက်တစ်ချက်ကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ရွှေရောင်ပယင်းရောင်များ စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုနေရာတွင် မျက်လုံးပေါင်းများစွာ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ပြည်ကြီးငါးလက်တံများ တွန့်လိမ်နေသည့် ပုံပျက်ပန်းပျက် မိစ္ဆာကောင်ကြီးတစ်ကောင်က သူ့အား ရက်စက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို လုရှန် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ တစ်ခုခုကို ရူးသွပ်စွာ ကျိန်ဆဲနေပုံရသလို တစ်ဖက်တွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှု သို့မဟုတ် ဂနာမငြိမ်ဖြစ်မှု တစ်ခုခုကို ဖော်ပြနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify">သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ဒေါသအား ကိုယ်စားပြုသည့် သွေးရောင်အလင်းတန်း အမြောက်အမြားမှာ အဆက်မပြတ် ပျံ့လွင့်လာကာ ပိုမိုသိပ်သည်းလာနေကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤသွေးရောင်အလင်းတန်းများသည် ဗလာနတ္ထိထဲမှနေ၍ စိမ့်ဝင်လာကြပြီး ကွင်းပြင်ထဲ၌ ကျန်ရှိနေသော သားရဲကောင်များ၏ မျက်လုံးများကိုလည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် နီရဲလာစေတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ပြည်ကြီးငါးလက်တံများကို ရူးသွပ်စွာ ဝေ့ယမ်းနေသော အဆိုပါ ပုံပျက်ပန်းပျက် မိစ္ဆာကောင်ကြီး၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လွင်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းတစ်ချက် ချက်ချင်း ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ မသေမျိုးဆဲလ် သုံးသိန်းသုံးသောင်းတို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တုန်ယင်နေကြသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုဆဲလ်တစ်ခုချင်းစီပေါ်တွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ဟု ခေါ်ဆိုသော မီးတောက်မှာ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အဆင့် ၁၃...။</p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်အား ထိပ်တိုက်နင်းခြေ ဖျက်ဆီးပြီးနောက်တွင်မူ လုရှန်သည် သူ၏ လက်ရှိစွမ်းအားအပေါ် အကြမ်းဖျင်း နားလည်မှု ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ဤနားလည်မှုမှာ လုံလောက်မှုမရှိသေးကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် ပိုမိုအားကောင်းသော ပြိုင်ဘက်များနှင့် ပိုမိုကြီးမားသော ဖိအားများကို လိုအပ်နေသည်။ ထိုအခါမှသာ မိမိကိုယ်မိမိ အစစ်အမှန် နားလည်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး မိမိ၏ စွမ်းရည်ကန့်သတ်ချက်များနှင့် အလားအလာရှိသော အထွတ်အထိပ်တို့ကို သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p style="text-align:justify">"အဆင့် ၁၃... အစစ်အမှန် အဆင့် ၁၃ ဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြစမ်းပါဦး"</p> <p style="text-align:justify">လုရှန် ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">…</p> <p style="text-align:justify">ဖြူဖွေးလှသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် မှောင်အတိကျနေသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံတစ်ခွင် လျှင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ နက်ရှိုင်းလှသော လှိုင်းတွန့်ဂယက်များကို ချန်ရစ်ခဲ့လေသည်။ ထိုပုံရိပ်မှာ တည်ငြိမ်အေးစက်သော မျက်နှာထားနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် အသက် (၃၀) အရွယ်ရှိပြီး ရှည်လျားလှသော ဆံနွယ်များမှာ တောက်ပဝင်းလက်နေသည်။ ဆံပင်အရောင်မှာ သူဝတ်ဆင်ထားသည့် အနက်စင်စစ် တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံနှင့် သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်ဘက် ကွဲပြားနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖြူဖွေးသောဆံပင်နှင့် ထိုသူသည် သူ၏ညာလက်တွင် ကျဉ်းမြောင်းရှည်လျားသော ဓားတစ်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုဓားမှာ ထူးဆန်းလှသော အသွင်ရှိပြီး မီးခိုးဖြူရောင် အဆင်းရှိလေသည်။ ဓားရိုးနှင့် ဓားလက်ကိုင်တို့မှာလည်း မည်သည့်အမျိုးအစားမှန်း မသိရသော တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်၏ အရိုးများနှင့် ပြုလုပ်ထားပုံရပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကိုဩဒိနိတ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကိုဩဒိနိတ်ကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ပေးပါဦး"</p> <p style="text-align:justify">ဖြူဖွေးသောဆံပင်နှင့် ထိုသူက သူ၏နားတွင် တပ်ဆင်ထားသော ဆက်သွယ်ရေးစက်ကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာသေဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် ဆက်သွယ်ရေးစက်အတွင်းမှ မမျှော်လင့်ထားသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သခင်ကြီး ဟိုင်ကျိတောက်... ခင်ဗျား အဲ့နေရာကို မရောက်သေးဘူးလား"</p> <p style="text-align:justify">ဖြူဖွေးသောဆံပင်နှင့် ထိုသူက ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"လမ်းမှာ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ကောင်နဲ့ ဆုံလို့ တိုက်ပွဲဖြစ်ခဲ့သေးတယ် ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူ လွတ်သွားခဲ့တယ်..."</p> <p style="text-align:justify">"ဪ... ကောင်းပါပြီ နားလည်ပါပြီ"</p> <p style="text-align:justify">ဆက်သွယ်ရေးစက်ထဲမှ လူက ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပြီး တည်နေရာပြ ကိုဩဒိနိတ်အသစ်တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ပေးပို့လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကိုဩဒိနိတ်ရဲ့ စွမ်းအင် အတက်အကျတွေက အရမ်းကို မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေတယ်။ သခင်ကြီး ဟိုင်ကျိတောက် အနေနဲ့ မြန်မြန်သွားဖို့ လိုလိမ့်မယ် ထင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">ကိုဩဒိနိတ်များ ပေးပို့ပြီးနောက် ထိုအသံက သတိပေးစကား ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နားလည်ပြီ"</p> <p style="text-align:justify">ဖြူဖွေးသောဆံပင်နှင့် ထိုသူက ဆက်သွယ်မှုကို အဆုံးသတ်လိုက်လေသည်။ သူ၏ တည်ငြိမ်လှသော မျက်ဝန်းအစုံမှာ အနည်းငယ်မျှ တဖျပ်ဖျပ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အလွန်အမင်း မြန်ဆန်နေသော သူ၏အရှိန်အဟုန်မှာ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို မြန်ဆန်သွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save