Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၄၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">ဖော်ပြရန်ပင် ခက်ခဲလှသည့် ဧရာမ ပုံပျက်ပန်းပျက် မိစ္ဆာကောင်ကြီး တစ်ကောင်သည် တိုက်ပွဲမြေပြင်၏ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် အလျင်အမြန် ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ အစောပိုင်းက ဆာလ်၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် ရှိနေခဲ့သော ရုပ်တုနှင့် တစ်ထေရာတည်း တူညီလှသော်လည်း ပိုမိုကြီးမားကာ ပိုမိုရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အသွင်ရှိလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အရွယ်အစားမျိုးစုံရှိသော မျက်လုံးများမှာ တဖျပ်ဖျပ်ခတ်နေကြပြီး ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော ပြည်ကြီးငါးလက်တံများမှာလည်း ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းလျက် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ရူးသွပ်စွာ ဝှေ့ယမ်းနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ယုတ်မာလှသည့် အရှိန်အဝါများနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာသည့် သွေးရောင်မီးလျှံအစုအဝေးများမှာ ဒီရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုပမာ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လုံးဝလွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းမှာ ထိုဧရာမ မိစ္ဆာကောင်ကြီးအား ကြောင်အမ်းကာ စိုက်ကြည့်နေမိကြသည်။ လုရှန် ပေးခဲ့သော အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများမှပင် အပြည့်အဝ မလွတ်မြောက်နိုင်သေးပေ။ ယခုမူ သူတို့၏ စိတ်အာရုံမှာ ဤမြင်ကွင်းကြောင့် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံရိုက်ခတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သွေးရောင်မီးလျှံအစုအဝေးတစ်ခုမှာ ကြောင်အမ်းနေသော သိုင်းသမားတစ်ယောက်၏အပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ကျရောက်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အဆင့် (၁၂) အထိ စွမ်းအားရှိသော ထိုကြယ်တာရာအဆင့်သိုင်းသမား၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် မျက်နှာမှာ အလျင်အမြန်ပင် တွန့်လိမ်လာပြီး ဖောင်းကြွလျက် အက်ကွဲလာတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အောက်ဘက်မှနေ၍ ခြေလက်သစ်များနှင့် မျက်လုံးသစ်များမှာ အစီအရီ တိုးထွက်လာကြသည်။ မျက်တောင်အနည်းငယ်ခတ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် သူသည် သာမန်လူသားတစ်ဦးဘဝမှ ပေရာနှင့်ချီ၍ ကြီးမားသော ကြောက်မက်ဖွယ်သားရဲကောင်ကြီးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသတ္တဝါမှာ ခပ်တိုးတိုး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အနီးဆုံးရှိ သိုင်းသမားအား ခုန်အုပ်လိုက်ကာ နှစ်ဦးသား အသည်းအသန် လုံးထွေးတိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သွေးစက်များနှင့်အတူ အော်ဟစ်သံများမှာလည်း မပြတ် ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။ ထိုအခါမှသာ ကျန်ရှိနေသောသူများ ရုတ်တရက် သတိဝင်လာကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဆင့် (၁၃)... ဒါက အဆင့် (၁၃) ဗိုလ်ချုပ်အဆင့် သားရဲကောင်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ရုပ်သွင်ပဲ..." </p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ယောက်က တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျန်ရှိနေသော လူသားသိုင်းသမား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ ကစဉ့်ကလျား ထွက်ပြေးကြသည်။ သူတို့သည် မျက်နှာများ ဖြူရော်လျက် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းနေသော မိစ္ဆာမီးလျှံများကို အသည်းအသန် ရှောင်ရှားနေကြရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သော ဧရာမထူးဆန်းသည့် သားရဲကောင်အုပ်စုကြီးမှာလည်း မိစ္ဆာမီးလျှံများနှင့် ယုတ်မာလှသော အရှိန်အဝါများ၏ လှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် ပိုမို၍ ရူးသွပ်ကာ သွေးဆာလာကြတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ငြိမ်ကျစပြုနေသော တိုက်ပွဲဒီရေမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်မြင့်တက်လာပြန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဧရာမ ပုံပျက်ပန်းပျက် မိစ္ဆာကောင်ကြီးမှာ မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် လုရှန်အား စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ပြည်ကြီးငါးလက်တံများ ပြည့်နှက်နေသော ပါးစပ်မှလည်း ထူးဆန်းသော အသံများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်ကမူ ၎င်းတို့အား လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး တိုက်ပွဲမြေပြင်ကိုသာ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ဆာယာနှင့် ဒေါင်းတန်တို့အား သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ မသေမျိုးဆဲလ် သုံးသိန်းသုံးသောင်းတို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ လုရှန်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို တောက်ပလာတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ယံတွင် ရွှေရောင်အမြီးတန်းကြီးတစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့ပြီး ပုံပျက်ပန်းပျက် မိစ္ဆာကောင်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ သူ ပြင်းထန်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤမျှပြင်းထန်လှသော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် မိစ္ဆာကောင်ကြီးမှာ လွင့်ထွက်သွားရပြီး အနောက်ရှိ သားရဲအုပ်ကြီးနှင့် အပြင်းအထန် ဆောင့်မိသွားလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း..."</p> <p style="text-align:justify">လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ထူးဆန်းသော သားရဲကောင်များမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားကြပြီး ခေတ္တမျှအတွင်း တိုက်ပွဲမြေပြင်၌ ဘေးကင်းရာ နေရာလွတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">တိုက်ပွဲဗဟိုချက်အား လူအုပ်နှင့်ဝေးရာသို့ ရွှေ့ပစ်လိုက်ခြင်းပင်။ ထိုအရာမှာ လုရှန်အနေဖြင့် ဤလူသားများအတွက် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော အရာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ဆက်လက် အသက်မရှင်နိုင်ကြလျှင် လုရှန်အနေဖြင့် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်၏ ရွှေရောင်လက်မောင်းနှစ်ဖက်မှာ သားရဲဗိုလ်ချုပ်၏ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပုံရိပ်ယောင်ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ မြုပ်ဝင်နေပြီး တစ်ဖက်သို့ပင် ထိုးဖောက်ထွက်တော့မည့်အလား ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မိစ္ဆာကောင်ကြီး၏ အော်ဟစ်သံများမှာ ပိုမိုစူးရှလာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော သွေးရောင်မိစ္ဆာမီးလျှံများနှင့် လက်တံများမှာ လုရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘုန်း... ဘုန်း... ဂျွတ်... ဂျွတ်..."</p> <p style="text-align:justify">လက်တံတစ်ချက် ရိုက်လိုက်တိုင်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် မှန်ကွဲသွားသကဲ့သို့ အနက်ရောင် အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်သွားရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သွေးရောင်မိစ္ဆာမီးလျှံများမှာလည်း လုရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရူးသွပ်စွာ လောင်ကျွမ်းလျက် ရှိကြသည်။ ထိုနာကျင်မှုမှာ အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်နေပြီး ဝိညာဉ်ကိုပင် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သကဲ့သို့ပင်။ </p> <p style="text-align:justify">လုရှန်၏ ပါးပြင်ပေါ်မှ ကြွက်သားများမှာ မသိမသာ ထိုးထွက်လာပြီး သူ၏ခန့်ညားသော မျက်နှာမှာ တွန့်လိမ်လျက် မျက်လုံးများမှာလည်း ဒေါသရိပ်များ လွှမ်းမိုးနေတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းရှိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများမှာ အစွမ်းကုန် နိုးထလာခဲ့လေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်သည် သူ၏လက်မောင်းများကို အပြင်ဘက်သို့ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲဖြဲလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မသေမျိုးဆဲလ် သုံးသိန်းသုံးသောင်းတို့မှာ ဟိန်းဟောက်အော်ဟစ်လျက် အားကောင်းလှသော စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ထုတ်လွှတ်ပေးနေတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤစွမ်းအားများအားလုံးသည် လုရှန်၏ လက်မောင်းများဆီသို့ စုစည်းသွားသည်။ သူ၏တောင့်တင်းလှသော လက်မောင်းပေါ်ရှိ နေမင်းကဲ့သို့သော အစင်းကြောင်းများမှာလည်း တောက်ပလာတော့သည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတို့မှာ ပျစ်ခဲနေသော အရည်များပမာ ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကွဲအက်စမ်း..."</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်သည် အတင်းအဓမ္မ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည့် အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ပြိုင်ဘက်ကင်း အားကောင်းလှသော စွမ်းအားအောက်တွင် ဗိုလ်ချုပ်အဆင့်သားရဲ၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ဘဲ စုတ်ပြဲသွားသည့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">လုရှန်၏ တိုက်ကွက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ခန္ဓာကိုယ်အလယ်ဗဟိုရှိ ဒဏ်ရာကြီးမှာ ဘေးနှစ်ဖက်သို့ တစ်စစနှင့် ပိုမိုပြဲထွက်လာနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဝေါင်း..."</p> <p style="text-align:justify">ဗိုလ်ချုပ်အဆင့် မိစ္ဆာကောင်ကြီးမှာ ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">အသံလှိုင်းများသည် လှိုင်းတွန့်များအဖြစ် စုစည်းသွားပြီး အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ကားသွားတော့သည်။ အနီးနားရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ထူးဆန်းသည့် သားရဲကောင်များမှာ အဆိုပါ အသံလှိုင်း၏ ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ပေါက်ကွဲထွက်ကုန်ကြရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အဝေးမှ လူသားသိုင်းသမားများမှာလည်း မိမိတို့၏နားများကို အလျင်အမြန် ပိတ်ထားကြရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လုရှန်သည် တိုက်ပွဲဗဟိုချက်အား အဝေးသို့ ရွှေ့ပေးထားခဲ့သည်။ မဟုတ်လျှင်မူ သူတို့အားလုံး သေဆုံးကုန်ကြလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် အနီးဆုံးနေရာတွင်ရှိနေပြီး အားလုံးအား ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေရသော လုရှန်မှာမူ ကြွေထည်များ ကျိုးပဲ့သွားသကဲ့သို့ပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင်အစအနများ တဖြုတ်ဖြုတ် ကြွေကျနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်၏မျက်နှာကို မည်သူမျှ မမြင်ရတော့ဘဲ အသံလှိုင်းများကြားတွင် ရူးသွပ်စွာ လွင့်ပျံနေသော သူ၏ရှည်လျားသည့် ဆံပင်နက်ကြီးများကိုသာ မြင်တွေ့နေရတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူသည် အဆိုပါ ဗိုလ်ချုပ်အဆင့်သားရဲအား တစ်စစီ ဆွဲဖြဲပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြရသည်။ ဤမြင်ကွင်းမှာ လုရှန်တစ်ယောက် ဆာလ်အား လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ချေမွခဲ့စဉ်ကထက် အဆပေါင်းရာကျော်မျှ ပိုမိုပြင်းထန်နေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဆာလ်သည် မည်မျှပင် သန်စွမ်းပါစေ သူကား အဆင့် (၁၂) မျှသာ ရှိသေးသည်။ လုရှန်မှာမူ ယခုအချိန်တွင် အစစ်အမှန် အဆင့် (၁၃) ဗိုလ်ချုပ်အဆင့် သားရဲနှင့် တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလား။ </p> <p style="text-align:justify">အဆင့် (၁၁) သာ ရှိသေးသူတစ်ဦးက အဆင့် (၁၃) သားရဲအား မည်သို့လျှင် အနိုင်ယူနိုင်ပါမည်နည်း။ ဤသည်မှာ မည်သို့သော ကောင်းကင်ဘုံမှ စေလွှတ်လိုက်သည့် မိစ္ဆာမျိုးနည်း။ </p> <p style="text-align:justify">ဤအကြောင်းသာ အပြင်သို့ ပေါက်ကြားသွားပါက ဂလက်ဆီတစ်ခုလုံးအား တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း ဆွံ့အလျက် တိတ်ဆိတ်နေကြစဉ်မှာပင် တစ်ကွင်းလုံးအား တုန်ခါနေစေသော ကြောက်မက်ဖွယ်အသံလှိုင်းများမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဗိုလ်ချုပ်အဆင့်သားရဲပေါ်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း မှိတ်သွားကြပြီး ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်တွင်မူ ရုတ်တရက် ပြန်လည်ပွင့်လာကြပြန်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သွေးရောင်အလင်းတန်းတို့မှာ ဟုန်းခနဲ တောက်ပလာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘုန်း..."</p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုမှာ လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံကို ထိုးဖောက်ဖြတ်သန်းသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ရွှေရောင်အရိပ်မှာ ရုတ်တရက် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားရပြီး အနောက်ဘက်ရှိ ထူးဆန်းသော သားရဲအုပ်ကြီးထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆောင့်မိကာ ဧရာမသွေးကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပြူးကျယ်သွားကြရကာ အလိုအလျောက် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ယခင်က တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပုံရိပ်ယောင်အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့သော ဗိုလ်ချုပ်အဆင့်သားရဲမှာ ယခုအခါတွင်မူ အစစ်အမှန်အရှိတရားအဖြစ် လုံးဝပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။ သူ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမို၍ပင် ကြီးမားလာပုံရသည်။ ထိုထူးဆန်းပြီး ပုံပျက်ပန်းပျက် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဧရာမ ကြယ်တာရာယာဉ်ပျံတစ်စင်းနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်၍ ရနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တောင့်တင်းလှသည့် လက်မောင်းကြီးတစ်ဖက် ပေါက်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် တောင့်တင်းလှပြီး သွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုလက်မောင်းကြီးပေါ်တွင် တွန့်လိမ်နေသော ခြေလက်တံပေါင်း (၂၂၇) ခု ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် အစွန်းကုန် ယုတ်မာကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤဧရာမလက်မောင်းကြီး ပေါ်ထွက်လာမှုနှင့်အတူ ဗိုလ်ချုပ်အဆင့်သားရဲထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို၍ ကြောက်စရာကောင်းလာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤဟင်းလင်းပြင်၏ ကောင်းကင်ယံမှာလည်း သွေးရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် လေးလံလှသော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ မမြင်ရသော ဧရာမကျောက်တုံးကြီးပမာ အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲလောက်အောင် လေးလံလှပေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ... ဒါက ဗိုလ်ချုပ်အဆင့် ဂြိုဟ်သားသားရဲရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ရုပ်သွင်လား..." </p> <p style="text-align:justify">တုန်ရီနေသော အသံတစ်သံ ကွင်းပြင်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းမှာ မသိမသာ တုန်ယင်နေကြသည်။ ယခင်က တစ်ခါမျှ မရှိဖူးသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှု လေထုကြီးမှာ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးသို့ အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">အထူးသဖြင့် သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်သည့် လုရှန်သည် သွေးရောင်လက်မောင်းကြီး ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် လွင့်စင်သွားခဲ့ရပြီ မဟုတ်ပါလား။ </p> <p style="text-align:justify">သူ မည်သို့ရှိနေမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save