Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၄၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">ဗိုလ်ချုပ်အဆင့်သားရဲ၏ မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ပွင့်လာပြီး ဟိုဟိုဒီဒီ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်လျက် ကြည့်ရှုနေကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုမျက်လုံးတစ်စုံစုံနှင့် ဆုံမိသူတိုင်းမှာ ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှသော ကြီးမားသည့် ကွာဟချက်ကြီးကို ခံစားလိုက်ရသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထို့အပြင် ပုရွက်ဆိတ်များကို ငုံ့ကြည့်နေသည့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့သော ဂရုမစိုက်သည့် အသွင်ကိုလည်း မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်ကြီးမှာ လုံးဝမှောင်အတိ ကျသွားပြီဟု လူတိုင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ မိမိတို့ အသက်ရှင်နိုင်ဦးမည်ဟူသော နောက်ဆုံးမျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းလေးမှာလည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့် ငြိမ်းသတ်ခြင်း ခံလိုက်ရလေပြီ။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်လေးမှာပင် အဝေးတစ်နေရာမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ပတ်... ပတ်... ပတ်..."</p> <p style="text-align:justify">အဆိုပါအသံကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဗိုလ်ချုပ်အဆင့်သားရဲပေါ်ရှိ မျက်လုံးများအားလုံးမှာ ထိုဘက်သို့ ချက်ချင်း လှည့်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် သွေးရောင်လက်မောင်းကြီးမှာလည်း တစ်ဖန် ပြန်လည်၍ မြောက်တက်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ရွှပ်... ရွှပ်... ရွှပ်...</p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ရွှံ့နွံထဲတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်အား အတင်းအဓမ္မ ဆွဲတိုက်လာသည့်နှယ် အသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အားလုံး အသံလာရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ အဝေးရှိ ဂြိုဟ်သားသားရဲကောင် အလောင်းပုံကြီးများကြား သွေးအိုင်နှင့် အသားစများထဲမှ လူတစ်ယောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသူမှာ ပိန်ချုံးနေသည်။ တစ်ချိန်က ပြည့်စုံသန်မာခဲ့သော သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခုအခါ အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ကြွေထည်တစ်စနှင့် တူနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အထူးသဖြင့် ရင်ဘတ်နေရာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားသည့် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုအပေါက်ကြီးမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားသဖြင့် နောက်ဘက်ရှိ အရာများကိုပင် မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကွင်းပြင်ရှိ လူအားလုံး၏အကြည့်များ လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ အချို့၏ရင်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ လျှံတက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကြယ်တာရာလူသားမျိုးနွယ်၏ တူညီသော သွေးသားဆက်နွယ်မှုမှ မြစ်ဖျားခံလာသည့် နက်ရှိုင်းသော စာနာမှုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန် မသေသေးပေ။ သို့သော် သေလုမြောပါး အခြေအနေနှင့်မူ သိပ်မကွာလှတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">“ဟိုင်ကျိတောက်... သခင်ကြီး ဟိုင်ကျိတောက်က ဘာလို့ မရောက်လာသေးတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">လမ်းပြသူနှစ်ဦးအနက်မှ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် မျက်လုံးများ နီရဲနေပြီး အံကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်ရာ သွားများပင် ကြေမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ သူ၏မျက်နှာတွင် နက်ရှိုင်းသော အကူအညီမဲ့မှုနှင့် နောင်တတရားများ ပေါ်လွင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ လုရှန်အတွက် ကြီးမားလှသော ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အဆင့် ၁၁ မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း အဆင့် ၁၃ ဗိုလ်ချုပ်အဆင့် ဂြိုဟ်သားသားရဲကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အသက်ရှင်လျက် ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်၏ ပါရမီနှင့် တောက်ပမှုတို့မှာ ဟင်းလင်းပြင်စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေရန် လုံလောက်လှသည်။ အချိန်သာ ရခဲ့လျှင် ထိုမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပါရမီရှင်တစ်ယောက် မည်မျှအထိ ကြီးထွားလာနိုင်မည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယခုမူ သူသည် အဆင့် ၁၃ ဗိုလ်ချုပ်အဆင့် ဂြိုဟ်သားသားရဲကောင်နှင့် သေရေးရှင်ရေးတိုက်ပွဲကို အတင်းအကျပ် ဆင်နွှဲနေရသဖြင့် သေမင်းတံခါးဝ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ ကောင်းကင်မြွေ ကြယ်တာရာစနစ်တစ်ခုလုံးအတွက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကြီး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">ကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ လူသားစစ်သည်တော်များစွာကလည်း ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်ထားကြသဖြင့် လုရှန် ကြည့်နေသော သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် နက်ရှိုင်းသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုများ ပေါ်လွင်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုဝမ်းနည်းမှုမှာ လုရှန်ယ်တိုင်၏ လျင်မြန်စွာ ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒါက အဆင့် ၁၃ ရဲ့ စွမ်းအားလား”</p> <p style="text-align:justify">လုရှန် မိမိရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်အပေါက်ကြီးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ညင်သာစွာ ထိတွေ့လိုက်သည်။ ရင်ဘတ်ပေါက်နေသည်ကိုပင် ခြင်ကိုက်ခံရသလို သဘောထားနေပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify">အဆင့် ၁၃ ဗိုလ်ချုပ်အဆင့် ဂြိုဟ်သားသားရဲကောင်၏ သွေးရောင်လက်တံကြီးမှာ သူ၏ရွှေရောင်သလင်းကျောက်ကိုယ်ထည်ကို ရိုက်ချိုးကာ ကြယ်တာရာခန္ဓာကိုယ်အား ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဒဏ်ရာ၏အစွန်းများတွင် အဆင့် ၁၃ ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ အများအပြား ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်ရာ သူ၏မသေမျိုးဆဲလ်များ အလိုအလျောက် ပြန်လည်ကုသခြင်းကို ဟန့်တားထားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“တော်တော်တော့ အထင်ကြီးစရာပဲ”</p> <p style="text-align:justify">လုရှန် တိုးညှင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် အဝေးရှိ အဆင့် ၁၃ ဗိုလ်ချုပ်အဆင့် သားရဲကောင်ကြီးအား အေးဆေးစွာ မော့ကြည့်၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မင်း ကံကောင်းတာပဲ... ဒီအသွင်နဲ့ ငါ့ကို မြင်ခွင့်ရတဲ့ ပထမဆုံးလူက မင်းပဲ”</p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လုရှန် သူ၏နဖူးကို လက်တစ်ချောင်းဖြင့် ညင်သာစွာ ထိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် လုရှန်၏နဖူးမှ တောက်ပသော အနီရောင်အစက်တစ်ခု ပွင့်အာလာသည်။ ထို့နောက် ဒုတိယအစက် တတိယအစက် စသဖြင့် ရေတွက်၍မရနိုင်သော တောက်ပသည့် အနီရောင်အလင်းတန်းများသည် လုရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းအသီးသီးမှ ဖြာထွက်လာတော့သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုအလင်းများက သူ့အား လုံးဝလွှမ်းခြုံသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အငွေ့အသက်တစ်ခု လုရှန်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဤအငွေ့အသက်မှာ လွန်စွာ တည်ငြိမ်မှုမရှိဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လေးလံနေကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ချက်ချင်း ဖိချေလိုက်ပြီး လုရှန်ရှိနေသော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို အမှောင်ထုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအမှောင်ထုအတွင်း၌ နီမြန်းသော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ပြန်လည်စုစည်း ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ ထိုဖြစ်စဉ်မှာ မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်တာရာအပေါင်း သန္ဓေတည်ခြင်း မွေးဖွားခြင်း ကြီးထွားခြင်းနှင့် ပျက်သုဉ်းခြင်းတို့ တစ်ခဏချင်း ဖြစ်ပျက်သွားသည့်နှယ် ပုံပေါ်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အားလုံးမှာ နေရာတွင်ပင် ကျောက်ရုပ်သဖွယ် မှင်သက်မိသွားကြပြီး လုရှန်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ် အသွင်ပြောင်းလဲမှုကြီးကို ငေးမောကြည့်နေမိကြကုန်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မကြာမီပင် နီရဲသော အလင်းတန်းများစွာ ပစ်ထွက်သွားပြီး ဒါဇင်နှင့်ချီသော ဂြိုဟ်သားသားရဲတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို တစ်ခဏချင်း ဖောက်ထွင်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ကြရသည်။ ထိုအလင်းနှင့် ထိမိသမျှ သားရဲဟူသမျှသည် အဆင့် ၁၁ ဖြစ်စေ ၁၂ ဖြစ်စေ ကွာခြားမှုမရှိဘဲ အသက်ရှူကြိမ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လောင်ကျွမ်းအရည်ပျော် ပျောက်ကွယ်သွားရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အဆင့် ၁၃ ဗိုလ်ချုပ်အဆင့်ရှိ သားရဲကြီး၏ ရင်ဘတ်ပေါ်မှ သွေးရောင်လက်တံကြီးပေါ်သို့လည်း ထိုအလင်းများ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဧရာမယဉ်ပျံကြီးတစ်စင်းစာမျှ တုတ်ခိုင်လှသော ထိုလက်တံကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ကာ လောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းကြောင့် လူတိုင်း၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် အခြေအနေကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကြကာ ထိတ်လန့်တကြား နောက်ဆုတ်ပြေးကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် နီမြန်းသော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲကုန်ကာ စစ်မြေပြင်ဟင်းလင်းပြင်၏ ထက်ဝက်နီးပါးအထိ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အဆမတန် ကြီးမားလာခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">မရေမတွက်နိုင်သော ဂြိုဟ်သားသားရဲတို့သည်လည်း ထိုအလင်းထဲ၌ ဝါးမျိုခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ အတွင်းသို့ ပိတ်မိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အော်ဟစ်သံပင် မပြုနိုင်တော့ဘဲ အကြွင်းအကျန်မျှပင် မရှိတော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကမ္ဘာပျက်ကိန်း ဆိုက်ရောက်သည့်အလား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ဤမြင်ကွင်းမှာ ဘေးမှကြည့်နေသူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများကို ပျက်ယွင်းသွားစေသည်။ အဆင့် ၁၃ ဗိုလ်ချုပ်အဆင့် သားရဲကြီး၏ မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများပင်လျှင် တဖျပ်ဖျပ် ခတ်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် မျက်တောင်တစ်ခတ်၏ တစ်ထောင်ပုံ တစ်ပုံမျှသော အချိန်အတွင်း ထိုသတ္တဝါကြီးမှာ စူးရှစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပြိုကျနေသော နီရဲသည့်အလင်း ဗဟိုချက်ဆီသို့ ၎င်း၏လက်တံကြီးကို ရမ်းခါပစ်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အရာခပ်သိမ်းကို ဆွဲဖြဲပစ်နိုင်စွမ်းသော ကြောက်မက်ဖွယ် အသံလှိုင်းများသည် လက်တံကြီး၏ ပေါက်ကွဲအားနှင့်အတူ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာပြီး များပြားလှသော အနီရောင်အလင်းတန်းများကို လိမ်ကောက်ပုံပျက်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">နီရဲသော လက်တံကြီးသည် အလင်းများပြိုကျနေသည့် အဆင့်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ခြေလက်အင်္ဂါများမှာ ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းအရည်ပျော်သွားပြီး အမွေးအမျှင်ကင်းစင်နေသည့် အသားတုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုလက်တံကြီးမှာ အလွန်တုတ်ခိုင်လွန်းလှသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ် အနီရောင်အလင်းလှိုင်းများက ရိုက်ခတ်နေသည့်တိုင် အလင်းလုံးကြီးအတွင်းသို့ မတုန်မလှုပ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင်မူ သွေးရောင်လက်တံကြီးသည် အနီရောင်အလင်းလုံးကြီးအတွင်းသို့ အပြည့်အဝ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">အဆင့် ၁၃ ဗိုလ်ချုပ်အဆင့် သားရဲကြီး၏ ရုပ်ဆိုးလှသော မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ၎င်းကို ချေမွပစ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း...</p> <p style="text-align:justify">ထိုအခိုက် ဧရာမ အနီရောင် အလင်းဘောလုံးကြီးသည် အပြင်ဘက်သို့ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ကျယ်ပြောလှသော အနီရောင်အလင်းတန်းများသည် လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။ မျက်လုံးများကို တင်းကျပ်စွာ မှိတ်ထားသည့်တိုင် မျက်ရည်များ ဝေလာသည်အထိပင်။ </p> <p style="text-align:justify">မရေမတွက်နိုင်သော နေမင်းကြီးများ မိမိရှေ့မှောက်၌ ပေါက်ကွဲသွားသည်ကို ကြည့်နေရသည့်အလား ခံစားရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">အမြင်အာရုံများ ပြန်လည်ကြည်လင်လာချိန် ကွင်းပြင်အတွင်း ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်ကာ ဆွံ့အသွားကြရသည်။</p> <p style="text-align:justify">သွေးရောင်လက်တံကြီးထက် အနည်းငယ်မျှသာ သေးငယ်သော ကြယ်နီကြီးသဏ္ဌာန် ဧရာမဘီလူးကြီးတစ်ကောင်မှာ ကွင်းပြင်ထက်တွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုဘီလူးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အား သိပ်သည်းလှသော အနီရောင်အလင်းများက ဖုံးလွှမ်းထားပြီး သူ၏မျက်နှာကို ကွယ်ဝှက်ထားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">မြင်တွေ့နေရသည်မှာ ထိုဘီလူးကြီးသည် သူ၏ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ဖြန့်ကြက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး အဆင့် ၁၃ ဗိုလ်ချုပ်အဆင့် သားရဲကြီး၏ သွေးရောင်လက်တံကြီးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝေါင်း...</p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေသည့် နက်ရှိုင်းလှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးသည် ဘီလူးကြီး၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အစွမ်းကုန် အားညှစ်ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သွေးရောင်လက်တံကြီးကို လွှဲရမ်းလိုက်ပြီး အဆင့် ၁၃ သားရဲကြီး၏ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများကြားမှ ဝေးလံသောနေရာသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ချက်ချင်းပင် ဘီလူးကြီးသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းကာ ဟင်းလင်းပြင်အများအပြားကို အက်ကွဲသွားစေလျက် အဆင့် ၁၃ သားရဲကြီး၏အပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။ သူ လက်ကို လွှဲကာ အဆင့် ၁၃ သားရဲကြီးထံသို့ ပြင်းထန်လှသော လက်သီးချက်များဖြင့် ထိုးချလိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">လက်သီးတစ်ချက်စီတိုင်းတွင် လွန်စွာ စူးရှတောက်ပသော အနီရောင်အလင်းတန်းများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူလှိုင်းများ ပါဝင်နေသည်။ စစ်မြေပြင်ရှိ ဂြိုဟ်သားသားရဲတို့သည် ဘီလူးကြီး၏ လက်ထဲ၌ မီးလောင်ကျွမ်းခံရသော ပုရွက်ဆိတ်ငယ်များနှင့်သာ တူနေတော့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">အနီရောင်အလင်း တစ်ချက် လက်သွားသည်နှင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ ပြာမှုန့်များသာ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save