Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၄၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify">ရှူး...</p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း... ဘုန်း...</p> <p style="text-align:justify">ဘီလူးကြီးနှင့် အဆင့် ၁၃ သားရဲကြီးတို့သည် ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ နှစ်ဦးစလုံး၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအား အချိန်မရွေး ပြိုကျသွားနိုင်သည့်အလား ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားစေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကြည့်ရှုနေသူတို့မှာ ကြက်သေသေနေကြရသည်။ သူတို့သည် ကြယ်တာရာအတွင်းရှိ တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုသို့ မတော်တဆ ရောက်ရှိသွားပြီး ကြယ်တာရာနတ်ဘုရားတို့၏ ရှေးဟောင်းတိုက်ပွဲများကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံတွေ့နေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ်က လူတိုင်း ခံစားခဲ့ရသော တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုကို စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြရန်ပင် မစွမ်းသာပေ။ ယခု သူတို့ရှေ့မှောက်ရှိ တိုက်ပွဲသည် လုံးဝ အဆင့် ၁၃ တို့၏ တိုက်ပွဲမျိုး ဖြစ်နေပြီဆိုသည်ကိုသာ သူတို့ သိလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူတို့အထဲမှ တစ်ယောက်သည် အဆင့် ၁၁ သာ ရှိသေးသည်ဟု မည်သူက ထင်မှတ်ထားနိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify">မီးတောက်လှိုင်းများနှင့် သွေးရောင်မိစ္ဆာမီးလျှံများက စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးအား လွှမ်းခြုံထားရင်း တိုက်ပွဲမှာ ဆက်လက်ပြင်းထန်နေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အနီရောင်ဘီလူးကြီးသည် တိုက်ပွဲတစ်ကြိမ်စီတိုင်းတွင် ပိုမိုသန်မာလာသည်။ မွေးဖွားစက ထွက်ပေါ်လာသော မတည်ငြိမ်သည့် အငွေ့အသက်များသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဘီလူးကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အနီရောင်အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို လူတိုင်း မြင်လိုက်ရသည်။ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ထိုစွမ်းအင်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသွားပြီး ခိုင်မာတည်ငြိမ်သွားသည်ဟု ဆိုရမည်။</p> <p style="text-align:justify">မကြာမီ ရင်းနှီးသော်လည်း လုံးဝစိမ်းသက်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ထိုအလင်းများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းမှာ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော ဧရာမဘီလူးကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">တစ်ကိုယ်လုံး နီရဲတောက်ပနေပြီး သန်စွမ်းကျစ်လျစ်သော အချိုးအစားမှာ အပြစ်ဆိုဖွယ်မရှိအောင် ပြီးပြည့်စုံလွန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">အရေပြားပေါ်တွင် ရွှေရောင်မျဉ်းကြောင်းများ ယှက်နွယ်ဖုံးလွှမ်းနေပြီး နေမင်း၏ အမှတ်အသားများသဖွယ် ခန့်ညားနေတော့သည်။ ထိုအရေပြားအောက်ရှိ အဖုအထစ်ထနေသော ကြွက်သားအုံများသည် သွေးသားဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ သန့်စင်သိပ်သည်းလှသော စွမ်းအင်ထု သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ခန့်ညားပြီး မြင့်မြတ်သောအသွင်ဆောင်ကာ နဖူးထက်တွင် ပုလဲလုံးများကဲ့သို့ တောက်ပသော အနီရောင်အစက်များ ရစ်ပတ်နေသောကြောင့် ကြည့်ရသူအပေါင်းအား နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ဖူးမြော်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ့ထံမှ ရှေးဟောင်းကမ္ဘာဦးကာလ၏ ရိုင်းစိုင်းခက်ထန်မှုနှင့် ယဉ်ပါးခြင်းမရှိသည့် အငွေ့အသက်များ တပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်နေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဒဏ္ဍာရီလာ နေမင်းကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော အနုမြူဗဟိုချက်တွင် အိပ်စက်နေကြသည့် ရှေးဟောင်းကြယ်တာရာနတ်ဘုရားတို့ လူတိုင်း၏မျက်မှောက်၌ အပြည့်အဝ နိုးထလာသည့်နှယ်ပင်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်။</p> <p style="text-align:justify">ဤသည်မှာ လုရှန်ပင်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လုရှန်၏ လက်ရှိအရွယ်အစားမှာ ယခင်ကထက် အဆတစ်ရာကျော်မျှ ပိုမိုကြီးမားနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူ၏မျက်လုံးအစုံမှာလည်း မီးခိုးရောင်သို့ ကူးပြောင်းသွားပြီး လောကဓံကို လုံးဝဂရုမစိုက်သည့်အလား အေးစက်တည်ငြိမ်နေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကြယ်တစ်လုံးသည် မွေးဖွားလာချိန်မှစပြီး ကနဦးအခြေအနေ ပင်မကြယ်တာရာအဆင့် အစရှိသည်များကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် အကြီးမြတ်ဆုံးသော ဂုဏ်ကျက်သရေဖြစ်သည့် အထွတ်အထိပ်သို့ ဆိုက်ရောက်လာခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအဆင့်တွင် အရွယ်အစား တောက်ပမှုနှင့် အပူချိန်တို့သည် သိသိသာသာ မြင့်တက်လာပြီး သာမန်ထက် အဆပေါင်းတစ်သောင်းအထိ ရောက်ရှိသွားတတ်သည်။ ဤအခြေအနေကိုပင် ကြယ်နီကြီးအသွင်ဟု ခေါ်ဆိုလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကြယ်တာရာလမ်းစဉ်… ကြယ်နီကြီးအသွင်"</p> <p style="text-align:justify">တိတိကျကျ ဆိုရလျှင် ၎င်းမှာ မပြီးပြည့်စုံသေးသော ကြယ်နီကြီးအသွင်သာ ရှိသေးသည်။ အကြောင်းမှာ လုရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မသေမျိုးဆဲလ်တိုင်းနှင့် ကြယ်တာရာမျိုးစေ့တိုင်းမှာ ယခင်ကထက် အဆတစ်ရာခန့်သာ ကျယ်ပြန့်လာသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုအခြေအနေမှာပင် သူ၏ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီထက် ပိုတိုးမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ့ရဲ့ရုပ်ခန္ဓာနဲ့ ဝိညာဉ်ဟာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကြယ်တာရာစွမ်းအင်တွေရဲ့ ဝါးမျိုမှုကို အရင်ဆုံး ခံလိုက်ရလိမ့်မယ်"</p> <p style="text-align:justify">သို့တိုင်အောင် ၈၅၇ ရာခိုင်နှုန်းသော ကြယ်နီကြီးအသွင်၏ တစ်ရာခိုင်နှုန်းမျှသော စွမ်းအင်ကပင် လုရှန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အလွန်တရာ မတည်ငြိမ်သော မဟာဓာတ်ပေါင်းဖိုကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားအနည်းငယ်စီတိုင်းကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်နေသည်။ ဤမတည်ငြိမ်မှုကို သိမ်မွေ့လှသော ညီမျှမှုတစ်ခုဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည့် သူ၏ သိုင်းနတ်ဘုရားအခြေအနေသာ မရှိပါက သူသည် ဤကဲ့သို့သော အောင်မြင်မှုကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ပြင် ၎င်းမှာ ဆက်လက်၍ တည်ငြိမ်လာနေသေးသည်။ ဤအခြေအနေ၌သာ သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အသွင်အပြင်ကို ပုံဖော်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပါက ကြယ်နီကြီးအသွင်မှ ဧရာမ အနီရောင်အလင်းလုံးကြီးအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ဆုတ်ယုတ်သွားနိုင်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း...</p> <p style="text-align:justify">လုရှန် သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အဆင့် ၁၃ ဗိုလ်ချုပ်အဆင့် သားရဲကြီး၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ သွေးရောင်လက်တံကြီးကို အရှိန်ကုန် လွှဲထိုးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">လက်သီးကျရောက်သွားသော နေရာ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတို့က စူးရှတောက်ပမှုနှင့် အပူရှိန်တို့ ပြည့်နှက်နေသော တွင်းဖြူ တစ်ခုအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ရိုက်ချိုးလိုက်ပြီး သွေးရောင်လက်တံကြီးပေါ်ရှိ ဧရာမအသားစများကို လျင်မြန်စွာ လောင်ကျွမ်းအရည်ပျော်သွားစေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒီခံစားချက်က တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">လုရှန် စိတ်ထဲမှ မနေနိုင်ဘဲ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ယခုမှသာ ကြယ်တစ်လုံး၏ စစ်မှန်သောစွမ်းအားမှာ မည်သို့ရှိသည်ကို သူ အမှန်တကယ် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် တွင်းဖြူတစ်ခုက သူ့နောက်သို့ တကောက်ကောက် လိုက်ပါနေသကဲ့သို့ပင် ခံစားရသည်။</p> <p style="text-align:justify">အလင်းနှင့် အပူကဲ့သို့သော အစွန်းရောက် ယန် သဘောတရားများနှင့် သက်ဆိုင်သည့် စကြာဝဠာနှင့် ကြယ်တာရာတို့အတွင်း စီးဆင်းနေသော မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သည့် စွမ်းအင်တို့၏ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရကို သူ ခံစားသိရှိနေရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤစွမ်းအင်၏ စစ်မှန်သော အနှစ်သာရကို ရိုးရှင်းစွာ ဆိုရလျှင်မူ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify">"နိယာမ..."</p> <p style="text-align:justify">"ဒါဟာ ကြယ်တာရာလမ်းစဉ်ရဲ့ နိယာမစွမ်းအားပဲ"</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်အနေဖြင့် အနည်းငယ်မျှသော ဝိုးတဝါးကောက်ကြောင်းလောက်ကိုသာ ခံစားသိရှိနိုင်သေးသော်လည်း ဤမျှနှင့်ပင် လုံလောက်အောင် ကြောက်စရာကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်မှုသည် ရန်သူ၏ကာကွယ်မှုကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပြီး သူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့သော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ </p> <p style="text-align:justify">အမြင့်မားဆုံးနှင့် အစစ်မှန်ဆုံးဖြစ်သော အဆင့် ၁၃ ၏ အနှစ်သာရပင်။</p> <p style="text-align:justify">ရှူး...</p> <p style="text-align:justify">လုရှန် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ရာ နေနတ်ဘုရားအမှတ်အသားများ ဖုံးလွှမ်းနေသော သူ၏ရင်ဘတ်ကြီးမှာ ဖောင်းကြွမြင့်တက်လာသည်။ ထို့နောက် အရပ်မျက်နှာ အားလုံးဆီသို့ ပြန်လည်မှုတ်ထုတ်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအသက်ရှူထုတ်မှုမှာ နေမင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ လာသော သေစေနိုင်လောက်သည့် ပူလောင်ပြင်းပြသော လေပူလှိုင်းကြီးနှင့် တူညီနေပြီး ဖြတ်သန်းရာလမ်းကြောင်းရှိ အရာခပ်သိမ်းကို လွင့်စင်သွားစေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဟင်းလင်းပြင်၏ အရောင်အဆင်းများ မှေးမှိန်သွားပြီး အောက်ခြေရှိ အမည်းရောင်အလွှာများ ပေါ်ထွက်လာသည်။ လေပူနှင့် ထိမိသော ဂြိုဟ်သားသားရဲတို့မှာ ဖယောင်းတိုင်များနှယ် အရည်ပျော်ကျသွားကြရသည်။</p> <p style="text-align:justify">အဆင့် ၁၁ ဖြစ်စေ ၁၂ ဖြစ်စေ ချက်ချင်းပင် ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားကာ ကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ အဆင့်အကျယ်ကြီးတစ်ခုကို ရှင်းလင်းသွားစေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် လုရှန် ရှေ့သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ သူ၏ နောက်တွင် စူးရှတောက်ပသော မီးတောက်လမ်းကြောင်းတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး အဆင့် ၁၃ ဗိုလ်ချုပ်အဆင့် သားရဲကြီး၏ ရှေ့မှောက်၌ ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူသည် ဧရာမယာဉ်ပျံကြီးသဖွယ် တုတ်ခိုင်သော သွေးရောင်လက်တံကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ကာ အားကုန် ဆွဲဖြဲလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဂျွတ်... ဂျွတ်...</p> <p style="text-align:justify">ဧရာမအသားစ လက်တံကြီးဆီမှ ထူးဆန်းသော ညည်းညူသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြိုကျတော့မည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း...</p> <p style="text-align:justify">တောက်လောင်နေသော မီးပန်းများအကြား၌ လုရှန် ထိုအရာကြီးအား အတင်းအကျပ် နှစ်ပိုင်းချိုးပစ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျိ...</p> <p style="text-align:justify">အဆင့် ၁၃ ဗိုလ်ချုပ်အဆင့် သားရဲကြီးမှ စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ် အသံလှိုင်းကြီးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို တိုက်ခတ်သွားသော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ လုရှန်အပေါ် မည်သည့်သက်ရောက်မှုမျှ မရှိတော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်သည် မျက်နှာအမူအရာ ကင်းမဲ့နေဆဲဖြစ်ကာ လက်ထဲမှ ပြတ်တောက်သွားသော လက်တံကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ ခုန်အုပ်ကာ တစ်ဖက်သားရဲကြီးကို ရက်ရက်စက်စက် ထိုးကြိတ်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်၏ လက်သီးတစ်ချက် ကျရောက်သွားတိုင်း ဧရာမတွင်းဖြူကြီးတစ်ခု အလိုအလျောက် ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">လွန်စွာပူပြင်းသော စွမ်းအင်များမှာ ထိုတွင်းဖြူအတွင်း၌ သောင်းကျန်းနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုအရည်ပျော်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဤအဆင့် ၁၃ ဗိုလ်ချုပ်အဆင့် သားရဲကြီး၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။ ထိုစွမ်းအားသည် နက်ရှိုင်းသော အနီရောင်ရှိပြီး စိတ်ခံစားမှုများကို လှုံ့ဆော်နိုင်သည့် ထူးဆန်းသော စွမ်းရည်ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လုရှန်သည် သားရဲကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးချလိုက်သော်လည်း အတားအဆီးကို လုံးဝ မဖောက်ထွင်းနိုင်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သားရဲကြီး၏ မျက်လုံးပေါင်းများစွာကို သူ စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ အထင်အမြင်သေးစွာ လှောင်ပြောင်နေသော အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်း ငါ့ကို ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဟု ပြောနေသည့်အလားပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save