Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၇၄၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">ခရမ်းရောင်နေမင်းကြီးမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြန့်ကားလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အရာရာသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်လျှင် ဆုတ်ယုတ်တတ်သည် ဟူသော ဆိုရိုးအတိုင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">တောက်ပလှသော အလင်းရောင်အပေါင်းတို့သည် တစ်ခဏချင်းပင် မှေးမှိန်ကွယ်ပျောက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံများ ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်လာပြီး မျက်စိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်မူ အားလုံး၏ မျက်သူငယ်အိမ်များမှာ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ကျုံ့ဝင်သွားကြရသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျယ်ပြောလှသော စစ်မြေပြင်ကြီးမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဟင်းလင်းပြင်အလယ်၌ ကီလိုမီတာ ဆယ်ဂဏန်းခန့် အချင်းရှိသည့် ဧရာမ ဘဲဥပုံအလင်းလုံးကြီး တစ်ခုသာ တည်ရှိနေတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအလင်းလုံးကြီးအား သိပ်သည်းလှသော လျှပ်စီးကြောင်းများနှင့် မီးလျှံတို့က  ရစ်ပတ်ဖုံးအုပ်ထားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်း၏ အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ရာ သန္ဓေတည်နေဟန်ရှိပြီး နှလုံးခုန်သံကဲ့သို့သော အသံကိုပင် ကြားနေရသည်။ ထိုအရာသည် ပျော့ပျောင်းငြိမ်သက်သော်လည်း ပြင်းထန်သော ဖျက်ဆီးခြင်းအငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း ဇဝေဇဝါဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဂြိုဟ်သားသားရဲများ အဆင့် ၁၃ ဗိုလ်ချုပ်အဆင့် သားရဲကြီးနှင့် လုရှန်၏ ပုံရိပ်တို့အား အသည်းအသန် ရှာဖွေနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မျက်ရှိရှေ့ရှိ အလင်းလုံးကြီးမှလွဲ၍ အခြားအရာ ဘာမျှမရှိတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဆံဖြူအမျိုးသားသည် အလင်းလုံးကြီးကို မျက်တောင်မခတ် စူးစိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် သူ၏လက်ထဲမှ အရိုးဓားကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်သွင်းလိုက်သည်။ သူ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မီးခိုးဖြူရောင်စွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အလင်းလုံးကြီးအား လွှမ်းခြုံပစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူ မိမိအနောက်ရှိ လူအုပ်ကို ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာပင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သွားကြစို့... အခြေစိုက်စခန်း ရောက်မှပဲ အကျိုးအကြောင်း ဆက်ပြောကြတာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း ကမန်းကတန်း တုံ့ပြန်လိုက်ကြပြီး ဆံဖြူအမျိုးသား ပျံသန်းရာနောက်သို့ အမှီလိုက်ပါသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူတို့ပတ်ပတ်လည်ရှိ အက်ကွဲနေသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်စေ့စပ်သွားပြီး မူလအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မြင်တွေ့နေရသည်။ ထို့ပြင် သူတို့နှင့်အတူ ခရမ်းနီရောင် ဖုံးလွှမ်းထားသော ဧရာမအလင်းလုံးကြီးမှာလည်း အတူပါရှိလာသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းမှာ အခြားကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ရသလို ခံစားနေကြရသည်။ အတိတ်ကို ပြန်တွေးကြည့်လျှင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှမှာ အိပ်မက်တစ်ခုနှယ်ပင်။</p> <p style="text-align:justify">မိမိတို့၏ အဖော်အများအပြား ပျောက်ဆုံးသွားပြီး ကျန်ရှိသူများမှာလည်း ဒဏ်ရာအသီးသီး ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်သည်ဆိုသော အချက်သာမရှိပါက ဤအရာများ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။ အဓိပ္ပာယ်မဲ့လွန်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မည်သည့်အခါမျှ မေ့ပျောက်နိုင်မည်မဟုတ်သော ဖြစ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">အုပ်စုကြီးမှာ ဆံဖြူအမျိုးသားနောက်သို့ တွေဝေငေးမောရင်း လိုက်ပါလာကြရာ မည်မျှကြာအောင် ပျံသန်းခဲ့ရသည်ကိုပင် သတိမမူမိတော့ချေ။ နောက်ဆုံးတွင် လမ်းပြသူနှစ်ဦးအနက်မှ တစ်ဦး၏ အသံထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့ ရောက်ပြီ"</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဟင်းလင်းပြင်စစ်မြေပြင် ဟု ခေါ်ဆိုသော နေရာစစ်စစ်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ပထမဆုံး မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ဧရာမအနက်ရောင် ကတော့ပုံစံ အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအဆောက်အအုံကြီးသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ တွဲလောင်းဆွဲထားသည့်နှယ် ရှိနေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကီလိုမီတာပေါင်းများစွာအထိ ရှည်လျားကာ ဧရာမ စစ်ပွဲခံတပ်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုစစ်ပွဲခံတပ်ကြီး၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးရှိသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ယာဉ်ပျံများနှင့် သင်္ဘောကြီးများမှာ ပေါလောပေါ်နေကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းအားလုံးကို အပြာရောင်အလင်းအမြှေးပါးဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မြင်ကွင်းသည် ကြည့်ရသူအပေါင်းအား အံ့ဩကြည်ညိုဖွယ်ကောင်းသော ခမ်းနားထည်ဝါမှုကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">စစ်သည်တော်များမှာ စစ်မြေပြင်အခြေစိုက်စခန်း၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုကြောင့် မှင်သက်နေကြသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုစဉ် တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံနှင့် လက်နက်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော စစ်သည်များ တင်ဆောင်လာသည့် ယာဉ်ပျံအချို့မှာ အလင်းအမြှေးပါးအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"သခင်ကြီး ဟိုင်ကျိတောက်"</p> <p style="text-align:justify">ထိုလူစုသည် ဆံဖြူအမျိုးသားအား ဦးစွာ အရိုအသေပေး နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဟိုင်ကျိတောက် အနည်းငယ်မျှသာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ ပြန်ခေါ်လာသော အုပ်စုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထားလိုက်သည်။ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏လက်ထဲမှ ဧရာမခရမ်းနီရောင် အလင်းလုံးကြီးအား အလင်းအမြှေးပါး ပြင်ပ၌ ထားကာ မိန့်ကြားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါကို စောင့်ရှောက်ဖို့ လူနှစ်ယောက် ထားလိုက်ပါ"</p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် အလင်းအမြှေးပါးအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">အခြေစိုက်စခန်းမှ လူနှစ်ဦးမှာ ခရမ်းနီရောင်အလင်းလုံးကြီးကို စောင့်ကြပ်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ကျန်လူများမှာ ဆံဖြူအမျိုးသား ပြန်ခေါ်လာသော သိုင်းသမားများကို ကြိုဆိုလက်ခံရန် အလျင်အမြန် သွားရောက်ကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက်တွင်မူ သူတို့သည် တင်းကျပ်လှသော စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုများကို ဆက်တိုက်ရင်ဆိုင်ကြရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စမ်းသပ်မှု အောင်မြင်သူများသာ အခြေစိုက်စခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ မအောင်မြင်ပါက အတင်းအကျပ် ပြန်လွှတ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် ဟင်းလင်းပြင်စစ်မြေပြင်သို့ အပြီးအပိုင် ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခံရခြင်းတို့နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify">သခင်ကြီး ဟိုင်ကျိတောက်သည် ကတော့ပုံစံ ဧရာမစစ်ပွဲခံတပ်ကြီး၏ ထိပ်ဆုံးနေရာ၌ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုနေရာမှာ လူအများဖြင့် စည်ကားနေပြီး သွားလာနေသူ အတော်များများ ရှိသည်။ ဤနေရာတွင် ရှိနေသူတိုင်းမှာ အနည်းဆုံး အဆင့် ၁၁ စွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်ထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤစစ်မြေပြင်ရှိ လက်တစ်ဆုပ်စာမျှသာရှိသော အဆင့် ၁၃ အစွမ်းထက်သူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဟိုင်ကျိတောက်အား သူ၏ ထူးခြားလှသောအသွင်ကြောင့် လူအများက ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လူအများအပြားက ရပ်တန့်ကာ သူ့အား ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် "သခင်ကြီး ဟိုင်ကျိတောက်" ဟု နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဟိုင်ကျိတောက်သည် ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် အခြေစိုက်ခံတပ်ခန်းမအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ဗဟိုရှိ စက်ဝိုင်းပုံဓာတ်လှေကားကို စီးကာ အောက်သို့ ဆင်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဓာတ်လှေကား ရပ်တန့်သွားသောအခါ အနာဂတ်ဆန်သော နည်းပညာများ ပြည့်နှက်နေသည့် ကျယ်ဝန်းတောက်ပသော ဧည့်ခန်းမကြီးတစ်ခုက သူ့အား ဆီးကြိုနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာမှာ အလွန်တိတ်ဆိတ်နေပြီး အဖြူရောင်အကာအကွယ်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားကာ သိမ်မွေ့လှပသော ဆံပင်တိုမိန်းကလေးတစ်ဦးသာ ကုလားထိုင်ပေါ်၌ ထိုင်၍ တစ်ခုခုကို သောက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">ဟိုင်ကျိတောက် ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဆံပင်တိုမိန်းကလေးက ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"သခင်ကြီး ဟိုင်ကျိတောက်... အတော်လေး မြန်မြန် ပြန်ရောက်လာတာပဲလား။ ကျွန်မက အနည်းဆုံး စကြာဝဠာရက် ခုနစ်ရက် ရှစ်ရက်လောက် ကြာမယ် ထင်နေတာ။ ရှင် ရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ လူသစ်စုဆောင်းရေးအဖွဲ့က အကုန် သေကုန်ကြပြီလား"</p> <p style="text-align:justify">"ဒီစကားလုံးအသစ်တွေကို နင် ဘယ်ကနေ သင်လာတာလဲ မာသ"</p> <p style="text-align:justify">ဟိုင်ကျိတောက်က မိန်းကလေးကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"လူတွေကို အောင်မြင်စွာ ပြန်ခေါ်လာနိုင်ခဲ့ပါပြီ။ အခု ငါ စစ်သေနာပတိချုပ်ကြီးနဲ့ တွေ့ဖို့ လိုတယ်။ သူ အလုပ်များနေလား"</p> <p style="text-align:justify">ဆံပင်တိုမိန်းကလေးက နောက်ပြောင်သည့်ဟန်ဖြင့် လျှာထုတ်ပြလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဌာနမှူးကြီးက အထဲမှာ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ အလုပ်များနေသလားဆိုတာတော့ ကျွန်မ မသိဘူး။ သခင်ကြီး ဟိုင်ကျိတောက်အတွက် ကျွန်မ သွားပြောပေးလို့ ရပါတယ်။ မြန်မြန်လေး လုပ်ပေးပါ့မယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဟိုင်ကျိတောက်က သူမအား အမြန်သွားရန် တိုက်တွန်းလိုက်ပြီး ခန်းမအတွင်းရှိ နေရာတစ်ခု၌ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုင်နေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဟိုင်ကျိတောက် ထိုင်ပြီးမကြာမီမှာပင် ဆံပင်တိုမိန်းကလေး ပြန်ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"စစ်သေနာပတိချုပ်ကြီးက စောင့်နေပါတယ်။ သခင်ကြီး ဟိုင်ကျိတောက်"</p> <p style="text-align:justify">ဟိုင်ကျိတောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ခန်းမ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် တံခါးများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပွင့်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">မိုးထိလုမတတ် မြင့်မားသော ဧရာမ သတ္တုတံခါးကြီးရှေ့သို့ ရောက်သည်အထိ သူ လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">တံခါးကြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်သွားချိန်တွင်မူ အလွန်ကျယ်ဝန်းလှသော အခန်းကြီးတစ်ခန်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify">အခန်းအတွင်း၌ ပရိဘောဂဟူ၍ တစ်ခုသာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ အခန်း၏ ထက်ဝက်နီးပါး နေရာယူထားသော ဧရာမ သတ္တုစားပွဲကြီး တစ်လုံးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">စားပွဲ၌ ထိုင်နေသူမှာ လက်ခြောက်ဖက်ပါသော ဧရာမဘီလူးကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">အရပ်ဆယ်မီတာနီးပါး ရှိကာ ခံ့ညားထည်ဝါလှသော ဩဇာတိက္ကမ အပြည့်ရှိလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဘီလူးကြီးတွင် မျက်လုံးခြောက်လုံး ပါရှိပြီး ၎င်းတို့အနက် နှစ်လုံးမှာ ယခုအခါ ဟိုင်ကျိတောက်အပေါ်သို့ စူးစိုက်ကျရောက်လာသည်။ သူ နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် စကားစလိုက်သည်</p> <p style="text-align:justify">"ဟိုင်ကျိတောက်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save