“ ရှောင်အန်း”
ကျုံးမင်းကျန်းက သွားတွေ ကြိတ်ပြီး ပြောသည်။
“ကျွန်တော့်လည်း ဒီသတင်းကို မနက်ခင်း ညီလာခံပြီးမှ ကြားလိုက်ရတာ။ မယ်တော်ကြီးက တကယ် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာပဲ။ ဒီအချိန်လောက်ဆို ရှောင်အန်းရဲ့ မိသားစုက ကျိလီကို မကြာခင် ရောက်ခါနီးလောက်ပြီ”
“ ရှောင်အန်း”
ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်က အံ့ဩသွား ပြီး ထို့နောက် မယုံနိုင်ဖြစ်သွားသည်။
“မိဖုရားကြီးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီမိန်းကလေးကို နင်းဂုတကို ပို့ရတာလဲ။ ပြီးတော့ မင်းအဖေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သဘောတူနိုင်တာလဲ”
“ခမည်းတော်က ခွင့်မပြုဘဲနဲ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးက သူ့ဘာသာသူ ဘယ်လိုလုပ် ဆုံးဖြတ်ရဲမှာလဲ။ ပြီးတော့ အန်းကျစ်ရှန်းကလည်း သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ်လွှတ်ပေးရဲမှာလဲ”
ကျုံးမင်းကျန်းက အရမ်းဒေါသထွက်လွန်းလို့ လက်သီးတွေကို ဆုပ်ပြီး ပေါင်ကို ဒေါသတကြီး ထုရင်း သွားတွေ ကြိတ်ပြီး ပြောသည်။
“အခု တာ့အန်းက ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီဆိုတော့ ခမည်းတော်က ရှောင်အန်းကို နင်းဂုတဆီ ပို့တယ်။ ကျွန်တော့်ဘဝကို ဒုက္ခပေးဖို့ သူစိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတာပဲ”
ကျုံးမင်းကျန်း ပြောတာ မမှား ပေ။ တာ့အန်း ကိုယ်ဝန်ရှိလာတော့ သူ့ရဲ့ရာထူးကလည်း သဘာဝအတိုင်း မြင့်တက်လာပြီး မင်းသားဘွဲ့ ရဖို့လည်း သေချာသလောက်ပင်။ သို့ပေမယ့် အခုလို အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ ကျုံးဇီဟန်က အန်းမိသားစုကို နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံနဲ့ ထပ်ပြီး ဆက်စပ်ပေးလိုက်ပြန်သည်။ အပြင်ပန်းကြည့်ရင် တတိယမင်းသားရဲ့ အိမ်တော်နဲ့ တိုက်ရိုက်ပတ်သက်မှု မရှိဘူးလို့ ထင်ရပေမယ့် မိသားစုအရင်းအခြာဆိုတော့ ဘယ်လိုလုပ် ပတ်သက်မှုမရှိဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။ အန်းညီအစ်မ နှစ်ယောက် ရှိနေသရွေ့ ကျုံးမင်းဝေနဲ့ ကျုံးမင်းကျန်းတို့ ညီအစ်ကိုတွေဟာ အတူတူ ချည်နှောင်ခံထားရမှာပင်။ ထို့ကြောင့် ကျုံးမင်းကျန်းမှာ မကျေနပ်ချက်တွေ ပြည့်နှက်နေတာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။
“မင်းအဖေ တကယ်ရူးသွားပြီလား”
ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်က အရမ်းဒေါသထွက်လွန်းလို့ ခဏတာ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားပြီး အသက်ပြင်းပြင်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရှူသွင်းရင်း စိတ်ကို ငြိမ်အောင်ထားဖို့ ကြိုးစားသည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် ထရပ်ပြီး တံခါးဆီကို ဒေါသတကြီး လျှောက်သွားသည်။
“မယ်တော် ဘာလုပ်မလို့လဲ”
ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်က ဒေါသတကြီး တုန်ယင်နေပြီး ကျုံးမင်းကျန်းရဲ့ လက်ကို ဖယ်ရှားရင်း ဒေါသတကြီးပြောသည်။
“မယ်တော်၊ ခမည်းတော်က ကျွန်တော်တို့ကို မကျေနပ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသနေတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ သူ့ဒေါသကို ထပ်ပြီး လှုံ့ဆော်သင့်လား”
ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်က ဒေါသတကြီး သွားတွေကြိတ်နေတုန်းပင်။ နောက်ဆုံးတော့ စိတ်အေးသွားပြီး ဆိုဖာပေါ်မှာ ထိုင်ရင်း မကျေမနပ်ပြောသည်။
“ဒါပေမယ့် မင်းအဖေက ငါတို့ကို ဘာလို့ ဒီလိုဆက်ဆံတာလဲ။ ဘာလို့ သူက ငါတို့ကို အမြဲတမ်း မကျေနပ်နေတာလဲ။ ဘာလို့လဲ”
“ဒါက ဦးလေးရဲ့ မကြာသေးခင်က နန်းတွင်းလှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ခမည်းတော်ကို မနှစ်မြို့စေခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်”
ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်က အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ပြောသည်။
“မင်းဦးလေးက မင်းခမည်းတော်ကို မကျေနပ်အောင် ဘယ်တုန်းကမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ သူက မင်းကို အိမ်ရှေ့စံအဖြစ် ခန့်အပ်ဖို့ ကိစ္စတောင် မပြောခဲ့ဘဲ၊ တခြားသူတွေလို ဒုတိယမင်းသားကို အကြံပြုခိုင်းခဲ့တာ။ ဘာလို့ မင်းအဖေက စိတ်ဆိုးရမှာလဲ”
“ပထမတော့ ကျွန်တော်လည်း နားမလည်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမယ့်ခမည်းတော်က ရှောင်အန်းကို နင်းဂုတဆီ ပို့ဖို့ ခွင့်ပြုလိုက်တဲ့အခါမှပဲ ကျွန်တော် နောက်ဆုံးတော့ သဘောပေါက်သွားတာ”
ကျုံးမင်းကျန်းက
ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်ကို လက်ဖက်ရည်ငှဲ့ပေးရင်း လေသံအေးအေးနဲ့ ပြောသည်။
“ဦးလေးက ဝန်ကြီးချုပ်အဖြစ် အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော် အမှုထမ်းခဲ့တယ် သူက ဝန်ကြီးဌာနကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားတာ။ ရာထူးမရှိတော့ပေမယ့် သူ့ရဲ့ အနည်းငယ်လှုပ်ရှားမှုကတောင် ဝန်ကြီးဌာနတစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခတ်စေတယ်။ ဒါကြောင့်ပဲ အိမ်ရှေ့စံခန့်အပ်ရေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အရာရှိတွေရဲ့ အမြင်တွေက အရမ်းကို တစ်သားတည်း ဖြစ်နေတာ။ ပြီးတော့ အခုမှ ခန့်အပ်ခံရတဲ့ ဝန်ကြီးချုပ်အသစ် ချွေ့ရိုအန်းကလည်း ဒါကို ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူး။ ခမည်းတော်က လူမိုက်မဟုတ်ဘူး။ သူအကုန်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေတာ။ သဘာဝအတိုင်း သူဒေါသထွက်ပြီး ကျွန်တော့်အပေါ်ကို လာပုံချတာပဲ”
“ဒါက မင်းရဲ့အမှားမှ မဟုတ်တာ။ မင်းက နန်းတွင်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီ၊ ကြိုးကြိုးစားစားနဲ့ သစ္စာရှိရှိ အလုပ်လုပ်ခဲ့တာလေ။ ဘယ်သူက ငြင်းနိုင်မှာလဲ။ မင်းက နန်းတော်မျိုးဆက်ကို တိုးချဲ့ပေးခဲ့တာ”
ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်က သွားတွေကြိတ်ပြီး ပြောသည်။
“အမြဲတမ်း သံသယရှိပြီး မယုံကြည်တဲ့သူက မင်းအဖေပဲ။ အခု ကျောက်မိသားစုက နည်းနည်းလေး ပိုပြီး ထင်ပေါ်လာတော့ သူက မင်းကို မကျေနပ်ဖြစ်နေပြီ။ ပြီးတော့ ချွေ့ရိုအန်းကို နန်းတွင်းမှာ ဖိနှိပ်ခံရတယ်ဆိုပြီး ရုတ်တရက် ဒုတိယမင်းသားကို ပြန်သနားပေးနေတယ်။ ရယ်စရာပဲငါတို့က ကိုယ်လုပ်တော်ရှုနဲ့ သူ့သားနဲ့ ဘယ်သူက ပိုပြီး ကံဆိုးတဲ့သူအဖြစ် ပိုကောင်းကောင်း သရုပ်ဆောင်နိုင်လဲဆိုတာ ပြိုင်ရမှာလား”
“မယ်တော်၊ ခမည်းတော်က အမြဲတမ်း ဒီလိုပဲ။ နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံနဲ့ သွမ့်ချန်းဟုန်တို့နဲ့လည်း ဒီလိုပဲ မဟုတ်ခဲ့ဘူးလား။ ဘုရင့်အာဏာနဲ့ နီးစပ်လာလေ၊ သူက သံသယပိုရှိလာလေ၊ ပြီးတော့ သည်းမခံနိုင်လေပဲ”
“ကျွန်တော်တို့ အိမ်ရှေ့စံကို နန်းချဖို့ အရမ်းကြိုးစားခဲ့ကြတယ်၊ အခုတော့ ကျွန်တော်တို့က ဧကရာဇ်ရဲ့ မျက်လုံးစူးစရာ ဖြစ်လာပြီ”
“မင်းပြောတာက ငါတို့က နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံနဲ့ တူတဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ် ရောက်နေပြီလို့ ပြောတာလား”
ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်ရဲ့ ဒေါသက ကြောက်ရွံ့မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမမျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုတွေ အပြည့်နဲ့ ဒီစကားကို မေးလိုက်သည်။
***