Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၀၄</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>“လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး၊ မယ်တော် စိတ်ပူမနေပါနဲ့”</p> <p> </p> <p> ကျုံးမင်းကျန်း က ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက်၏ လက်ကို ညင်သာစွာ ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “ကျွန်တော်တို့က နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံနဲ့ မတူပါဘူး။ အိမ်ရှေ့စံက ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်တဲ့ မိဖုရား ကျန်းရှန့် ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သားတော်အစစ်လေ။ ပြီးတော့ အဘွားတော်ကိုယ်တိုင် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးထားတာ။ ဘယ်လောက်တောင် ဩဇာ ကြီးမားလိုက်သလဲ။ အဲ့အပြင် နန်းကျ အိမ်ရှေ့စံကို ကျိုး မင်းဆက်ရဲ့ အလေးစားခံရဆုံး ကွန်ဖြူးရှပ်ပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ မင်းမှုထမ်းပညာရှင် တင်းယွမ်ဝမ် က သင်ကြားပေးခဲ့တာ။ စာပေသမားတွေကြားမှာ သူ့ဩဇာက ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ။ သူက ရွှီမိသားစု တစ်ခုလုံးရဲ့ ထောက်ခံမှုအပြည့်အဝရထားပြီး တင်းယွမ်ဝမ် က သူ့အတွက် လမ်းခင်းပေးခဲ့တာ။ ဒါနဲ့တင် နန်းကျ အိမ်ရှေ့စံက သာမန်မင်းသားတစ်ပါး မဟုတ်တော့ဘူး။ သာမန်မင်းသားတစ်ပါးက သူနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပါ့မလဲ။ နန်းတွင်းကို ဝင်လာတဲ့အချိန်ကတည်းက သူ့ဂုဏ်သတင်းက တိုးတက်လာပြီး အိမ်ရှေ့စံဖြစ်လာပြီးနောက်မှာ သူ့နာမည်က ပိုပြီး ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့လာခဲ့တယ်။ ခမည်းတော်က အသံထွက်ပြီး မပြောခဲ့ပေမယ့် သူ့အိမ်ရှေ့စံကို ကြောက်လည်းကြောက်၊ မုန်းလည်းမုန်းခဲ့မှာ သေချာတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီအချိန်တုန်းက သူက အသက်လေးဆယ်ကျော်ပဲ ရှိသေးတာ။ သူ့ဘဝရဲ့ အကောင်းဆုံးအရွယ်ပဲ။ သူ့ကို အရိပ်အာဝါသပေးနေတဲ့ အိမ်ရှေ့စံကို ဘယ်လိုလုပ် သည်းခံနိုင်ပါ့မလဲ။ ခမည်းတော်က နှစ်ပေါင်းများစွာ စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ နောက်ဆုံးမှာ သူ့ကို အရေးယူခဲ့တာ။ ကျွန်တော်သာဆို အဲဒီလောက်အထိ ကြာကြာသည်းခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p>“ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။”</p> <p>ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက် က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း နားမလည်စွာနဲ့ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “နန်းချခံရတဲ့ အိမ်ရှေ့စံက ဘယ်လောက်ပဲ ဩဇာကြီးခဲ့ဖူးပါစေ၊ အခုတော့ သူက ကိုယ်တစ်ပိုင်း သေနေတဲ့ မသန်မစွမ်းတစ်ယောက်ပဲဟာ။ ဘာလို့ အခု သူ့ကို ချီးကျူးနေရတာလဲ။”</p> <p> </p> <p>ကျုံးမင်းကျန်း က လက်ဖက်ရည်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်းသောက်ရင်း ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p> “အမေ၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ခမည်းတော်က ဘယ်လိုမင်းသားမျိုးကိုမှ သည်းမခံနိုင်ဘူးဆိုတာ နားလည်စေဖို့အတွက် ကျွန်တော် ဒီစကားတွေ ပြောခဲ့တာပါ။ ဒါပေမယ့် သူက ကျွန်တော်နဲ့ မယ်တော့်အပေါ်မှာ မကျေနပ်ချက်တွေ ရှိနိုင်ပေမယ့် ကျွန်တော်တို့က အိမ်ရှေ့စံလို ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုး လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကျောက်မိသားစုက ဘယ်လောက်ပဲ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားပါစေ၊ ရွှီမိသားစု နဲ့ ယှဉ်လို့မရဘူး။ ဒါကြောင့် ခမည်းတော်က မကျေနပ်ရင်တောင် ကျွန်တော်တို့ကို အရေးယူမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့က နှိမ့်ချပြီး မထင်မရှားနေသရွေ့ သူ့အမျက်ဒေါသကို ဆွဲဆောင်မိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ခမည်းတော်မှာ သားတော်များများစားစား မကျန်တော့ဘူး။ မသန်မစွမ်းဖြစ်နေတဲ့ အိမ်ရှေ့စံအပြင် ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ စတုတ္ထမင်းသားက ရှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးပြီး ဒုတိယမင်းသားကလည်း ကလေးမရှိတာ ကြာပြီ။ ဒါဆိုရင် အင်ပါယာမိသားစုကို ချဲ့ထွင်ဖို့ ကျွန်တော်တစ်ယောက်ပဲ ရှိတော့တာ။ ကျွန်တော်က ပြင်းထန်တဲ့ ပြစ်မှုမကျူးလွန်သရွေ့ ခမည်းတော်က ကျွန်တော့်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ အရေးယူမှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p> </p> <p>ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက် က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p> “ဒါဆို ရှောင်အန်း ကို နင်းဂုတ ကို ပို့ဖို့ ခမည်းတော်က သဘောတူခဲ့တာက ငါတို့ကို သတိပေးဖို့ပဲလား”</p> <p> </p> <p>ကျုံးမင်းကျန်း က စိတ်အားထက်သန်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး</p> <p> </p> <p>“မယ်တော်ပြောတာ အမှန်ပဲ။ ဒါကြောင့် အခုကစပြီး အမေ့ကို အတတ်နိုင်ဆုံး သတိထားပြီး ဆောင်ရွက်ပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်စကားက ရိုင်းသွားရင် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ၊ ဒါပေမယ့် အမေ့ရဲ့ ဒေါသက မကြာသေးခင်က အနည်းငယ် ပြင်းထန်လွန်းနေတယ်။ အရင်တုန်းကတော့ ကိစ္စမရှိပေမယ့် အခု ကျောက်မိသားစုက နန်းတွင်းမှာ ဒီလိုမြင့်မားတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်နေပြီး ကျွန်တော့်ကို ဘွဲ့ပေးတော့မှာဆိုတော့ ပိုပြီး ထိန်းချုပ်သင့်တယ်”</p> <p> </p> <p>ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက် က သက်ပြင်းချရင်း</p> <p> “သိပါတယ်။ အဲဒီမိန်းမယုတ်ကို ငါ ဒုက္ခပေးတာ ရပ်လိုက်ပြီ မဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>သူမသည် ဧကရာဇ်က ဟွေ့ကွေ့ဖေးအား ဦးစားပေးတာကို မကျေမနပ်ဖြစ်ပြီး အချိန်အတော်ကြာ ဒေါသကို ထိန်းထားခဲ့ပေမယ့် ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပေ။</p> <p>“ဒါပေမယ့် အန်းကျစ်ရှန်း ရဲ့ နှစ်မျက်နှာရှိတဲ့ အပြုအမူကို ကျွန်တော် ပိုပြီး သံသယဝင်လာတယ်။ ရှောင်အန်း က မြို့တော်မှာ မရှိတော့ပေမယ့် ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စမျိုးကို သူက ကျွန်တော်တို့ဆီ ဘာလို့ အသိမပေးရတာလဲ။ တကယ်ကို ဒေါသထွက်စရာပဲ။”</p> <p> </p> <p>ကိုယ်လုပ်တော်ကျောက် လည်း ဒေါသထွက်တဲ့ပုံစံနှင့် ပြောသည်။</p> <p> “အဲဒီ မြေခွေးအို အန်းကျစ်ရှန်း၊ အရင်ဆုံး သူက တိတ်တဆိတ် မင်းမိန့်ကို တောင်းပြီး ရှောင်အန်း ကို အိမ်ရှေ့စံရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော် ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ အခုလည်း သူက တိတ်တဆိတ်ပဲ နင်းဂုတ ကို ပို့လိုက်တယ်။ မင်းရဲ့ခမည်းတော်က တကယ်ကို မုန်းစရာကောင်းတာ။ ကျောက်မိသားစုကို အနိုင်ကျင့်ရလွယ်တယ်လို့ ထင်နေလား”</p> <p> </p> <p>ကျုံးမင်းကျန်း က လက်ဖက်ရည်ကို ထပ်သောက်ရင်း အေးစက်စက်ပြန်ဖြေသည်။</p> <p> </p> <p>“သူက တကယ်ပဲ မုန်းစရာကောင်းတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ခမည်းတော်ရဲ့ အမိန့်ကို လုပ်ဆောင်နေတာ။ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို အရေးယူပြီး ဒီသတင်းက ခမည်းတော်ဆီ ရောက်သွားရင် ကျွန်တော်တို့ပဲ အပြစ်တင်ခံရမှာ။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အခြေအနေကို ပိုဆိုးစေလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p> “ဒါ့အပြင် တာ့အန်းက အခု ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ လုံးဝ မလုပ်သင့်တာက ကလေးကို ထိခိုက်စေနိုင်တဲ့ စိတ်ဖိစီးမှုတွေ ဖြစ်စေတာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ တကယ်ပဲ အန်းကျစ်ရှန်း ကို အရေးယူမယ်ဆိုရင် သူ့ကိုယ်ဝန်ကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လက်ဖက်ရည်သောက်ပြီးနောက် သူမက စိတ်အေးသွားပြီး သားကို အကြံဉာဏ်ပေးသည်။</p> <p>“ဒီကိုယ်ဝန်ဆောင်ကာလမှာ တာ့အန်းကို ဂရုစိုက်ပါ။ မင်းရဲ့ဖခင်က သူမကို အရမ်းအရေးထားတယ်။ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ သူ့ကို ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးပါစေ၊ သန်စွမ်းပြီး ကျန်းမာတဲ့ မြေးတစ်ယောက် ပေးနိုင်တာနဲ့ ဘာမှ မယှဉ်နိုင်ဘူး။”</p> <p> “မနက်စာ စားပြီးပြီလား”</p> <p>ကျုံးမင်းကျန်း က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> “မနက်စာ စားဖို့ အချိန် ဘယ်ရှိပါ့မလဲ။ မနက်ခင်း နန်းတွင်းအစည်းအဝေး ပြီးတာနဲ့ မယ်တော့်ကို လာတွေ့ဖို့ ပြေးလာခဲ့တာ။ ဒါပေမယ့် အခုတော့ နည်းနည်း ဆာလာပြီ”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save