Book List

<h2 style="text-align:center">ကောင်းကင်မှာ ဝဲပျံမည့်စစ်ဘုရင်</h2> <h2 style="text-align:center">(စာစဉ်-၁၅၁)</h2> <p> </p> <h2 style="text-align:center">အပိုင်း(၂၄၈၁)</h2> <h2 style="text-align:center">ဒုတိယစမ်းသပ်မှု  </h2> <h2 style="text-align:center">* </h2> <p> </p> <p> </p> <p>      သွမ့်လင်းထျန်သည် ထိုအသံကို ကြားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စတင်ကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရပေ။ အသံသည် မည်သည့်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာမှန်း မသိပေ။ </p> <p>      “ဘယ်သူလဲ...”   </p> <p> </p> <p>      “ငါဘယ်သူလဲဆိုတာကို မင်းတို့ အရမ်း သိချင်နေကြမယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်... ငါက ဒီလောကငယ်ကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့သူတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ...”  </p> <p>    အသံပိုင်ရှင်သည် သွမ့်လင်းထျန်၏ စိတ်ကို ဖတ်နိုင်ပုံရသည်။ ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ </p> <p>      “ငါက ဘာလို့ ဒီလောကငယ်ကို ဖန်တီးသူတွေထဲက တစ်ယောက်လို့ ပြောရတာလဲဆိုတာကိုလည်း မင်းတို့ အရမ်း သိချင်နေကြမယ်လို့ ငါ ထင်တယ်...”   </p> <p>      ဤနေရာတွင် သူ စကားပြောရပ်သွားသည်။   </p> <p> </p> <p>      တကယ်တော့ အကြီးအကဲဟော်က သူသည် ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသော စိန့်ကောင်းကင် နဝမပုံစံ စွမ်းအားရှင် သုံးဦး ဖန်တီးထားသည့် လောကငယ်ထဲတွင် ရောက်နေကြောင်းကို သူ့အား ပြောပြထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် သွမ့်လင်းထျန်မှာ လုံးဝ အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ အခြားသူများ မအံ့ဩကြဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။   </p> <p> </p> <p>      “ဖန်တီးသူတွေထဲက တစ်ယောက်... ဒီအသံက သူဟာ ဒီလောကငယ်ကို ဖန်တီးသူတွေထဲက တစ်ယောက်လို့ ပြောလိုက်တာလား”   </p> <p>      သွမ့်လင်းထျန် ကြားခဲ့ရသော အသံကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သူတို့၏ အဆင့်အတန်း မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ သာမန် စိန့်ကောင်းကင် စတုတ္ထပုံစံ စွမ်းအားရှင်များဖြစ်စေ၊ ဒုစရိုက်မြို့တော်မှ စိန့်ကောင်းကင် သတ္တမပုံစံ စွမ်းအားရှင်များဖြစ်စေ သို့မဟုတ် အမှောင်နယ်မြေဂိုဏ်းမှ ဦးသျှောင်များဖြစ်စေ အားလုံးမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။   </p> <p>      ယခင်က သူတို့ အားလုံးသည် ဤလောကငယ်ကို ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသော စိန့်ကောင်းကင် နဝမပုံစံ စွမ်းအားရှင် တစ်ဦးတည်းကသာ ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း အသံက သူသည် ဤလောကငယ်ကို ဖန်တီးသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူတို့ကို အသိပေးနေသည်။   </p> <p>      ဤအသံသည် အခြေခံစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ခဲ့သူတိုင်းထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပို့လွှတ်ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ဤသည်မှာ တိုက်ဆိုင်မှုမဟုတ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။   </p> <p>      လက်ရှိတွင် လောကငယ်ထဲ၌ ကျန်ရစ်သူများမှာ အခြေခံစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ခဲ့သူများသာ ဖြစ်ကြသည်။   </p> <p> </p> <p>      “ငါက ဒီလောကငယ်ကို ဖန်တီးသူတွေထဲက တစ်ယောက်လို့ ပြောလိုက်တော့ ဒီလောကငယ်ကို ငါ တစ်ယောက်တည်း ဖန်တီးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို မင်းတို့ အားလုံး နားလည်ကြမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်...”   </p> <p>      အသံသည် လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ဆက်လက် ပျံ့လွင့်လာသည်။   </p> <p>      “ပထမဆုံးအနေနဲ့ ငါ့ကိုယ်ငါ မိတ်ဆက်ပေးရစေ... ငါက ကျန်တုံကျိပဲ... ငါဟာ စိန့်ကောင်းကင် နဝမပုံစံကို ရောက်ပြီး ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တယ်... ပြီးတော့ ဒေဝတာဘုံကို တက်လှမ်းဖို့ ပြင်ဆင်နေရင်း ဒီလောကငယ်ကို ဖန်တီးခဲ့တာပဲ” </p> <p>      သွမ့်လင်းထျန် အပါအဝင် သိရှိပြီးသူများမှာ ဤအကြောင်းကို ကြိုသိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် တည်ငြိမ်နေကြသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မသိသေးသူများမှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်ဝမ်းသာသွားကြသည်။   </p> <p> </p> <p>      သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် တကယ်ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်ပြီးသော စိန့်ကောင်းကင် နဝမပုံစံ စွမ်းအားရှင်များ ချန်ရစ်ခဲ့သည့် ရတနာသိုက်ထဲတွင် ရောက်ရှိနေကြောင်း အတည်ပြုချက်ကို ရရှိလိုက်သောကြောင့် သူတို့ အလွန် ဝမ်းသာသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ရတနာများစွာ ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။ လူမျိုက်များသာလျှင် ဤနေရာရှိ ရတနာများက သာမန်ဖြစ်သည်ဟု တွေးတောပေလိမ့်မည်။   </p> <p> </p> <p>      “စောစောက ငါ ပြောခဲ့သလိုပဲ ငါက ဒီလောကငယ်ကို ဖန်တီးသူတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ... ဒီလောကငယ်ကို ငါရယ် ငါ့သူငယ်ချင်းနှစ်ယောက်ရယ် ပူးပေါင်း ဖန်တီးခဲ့တာ... ငါ့လိုပဲ ငါ့သူငယ်ချင်းတွေကလည်း စိန့်ကောင်းကင် နဝမပုံစံမှာ ရှိကြပြီး ဒီလောကငယ်ကို မဖန်တီးခင် ကောင်းကင်ကပ်ဘေးတွေကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်ခဲ့ကြတယ်...”  </p> <p>      အသံက ဆက်ပြောလိုက်သည်။   </p> <p> </p> <p>      ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သွမ့်လင်းထျန်မှလွဲ၍ အခြားသူများမှာ သူတို့ ကြားလိုက်ရသောအရာကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ဒုစရိုက်မြို့တော်မှ စိန့်ကောင်းကင် သတ္တမပုံစံ စွမ်းအားရှင် အနည်းငယ်နှင့် အမှောင်နယ်မြေဂိုဏ်းမှ ဦးသျှောင်များပင်လျှင် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့ အားလုံးသည် သိုင်းတာအိုသူတော်စင်နယ်မြေမှ ထိပ်တန်းစွမ်းအားရှင်များ ဖြစ်ကြသောကြောင့် သူတို့၏ တည်ငြိမ်မှုကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရယူနိုင်ခဲ့ကြသည်။   </p> <p>      သူတို့ သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ အလွန် တအံ့တဩ ဖြစ်သွားကြသည်။   </p> <p> </p> <p>      “ဒီရတနာသိုက်ကို ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကို အောင်အောင်မြင်မြင် ကျော်ဖြတ်ပြီးတဲ့ စိန့်ကောင်းကင် နဝမပုံစံ စွမ်းအားရှင် သုံးယောက်က ချန်ထားခဲ့တာလား”   </p> <p> </p> <p>      “ဒါဆို ဒီထဲက ရတနာတွေက ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးတဲ့ စိန့်ကောင်းကင် နဝမပုံစံ စွမ်းအားရှင် သုံးယောက် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တာတွေပေါ့... သူတို့ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေကိုလည်း ဒီမှာ ချန်ထားခဲ့နိုင်ချေ ရှိတယ်”   </p> <p>      ဤဖြစ်နိုင်ချေကို တွေးမိသောအခါ စိန့်ကောင်းကင် သတ္တမပုံစံ စွမ်းအားရှင်များပင်လျှင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ သူတို့ အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး ဤနေရာရှိ ရတနာများကို ရယူရန် စောင့်မျှော်နေကြသည်။   </p> <p> </p> <p>      “ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးတဲ့ စိန့်ကောင်းကင် နဝမပုံစံ စွမ်းအားရှင် သုံးယောက် ချန်ထားခဲ့တဲ့ ရတနာသိုက်တဲ့... ငါတို့တော့ ထီပေါက်တာပဲ”   </p> <p> </p> <p>      “ဒီလောက် ကံကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးမျိုး ငါ ကြုံရမယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်ထားခဲ့မှာလဲ...”  </p> <p>      တစ်စုံတစ်ယောက်က ရယ်မောလိုက်သည်။   </p> <p> </p> <p>      “ဒါ တကယ် အံ့ဩစရာပဲ...”   </p> <p> </p> <p>      လူတိုင်း အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ အသံ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသောအခါမှသာ သူတို့ ငြိမ်ကျသွားကြသည်။   </p> <p>      “ငါတို့ သုံးယောက်စလုံး ငါတို့ တစ်ဘဝတာလုံး ရရှိခဲ့တဲ့ ရတနာတွေကို ဒီလောကငယ်ထဲမှာ ချန်ထားခဲ့တယ်... ဒါ့ပြင် ငါတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်တချို့ကိုလည်း ချန်ထားခဲ့သေးတယ်... ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးအထိ ကျန်ရစ်သူကပဲ ငါတို့ ဒီမှာ ချန်ထားခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ရရှိနိုင်လိမ့်မယ်...”  </p> <p>       ခဏအကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အသံက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ </p> <p>       “ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ အားလုံးမှာ အောင်မြင်နိုင်ချေ မြင့်မားတယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းတို့ အားလုံးက ငါတို့ ချမှတ်ထားတဲ့ အခြေခံစမ်းသပ်မှုတွေကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့လို့ပဲ... မင်းတို့ အနည်းစုကလွဲရင် ကျန်တဲ့လူတွေ အားလုံး ဖယ်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီ... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ဝမ်းသာဖို့ စောလွန်းသေးတယ်... အခြေခံစမ်းသပ်မှုတွေက အစပဲ ရှိသေးတယ်”   </p> <p>      ဤစကားကို ကြားသောအခါ သွမ့်လင်းထျန် အပါအဝင် လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြသည်။   </p> <p> </p> <p>      “စောစောက ငါတို့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေ အားလုံးက... အစပဲ ရှိသေးတာလား...”  </p> <p>      သွမ့်လင်းထျန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခါးသက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။   </p> <p> </p> <p>      အခြားသူများ အားလုံးသည်လည်း ဤသတင်းကြောင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။ သို့သော်လည်း ဤလူများမှာ အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်မနေဘဲ ဒေါသတကြီး ပေါက်ကွဲလာကြသည်။   </p> <p> </p> <p>      “ဒါ ဟာသလုပ်နေတာလား... အခုထိ ငါတို့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေ အားလုံးက အဆုံးသတ် မဟုတ်ဘဲ အစပဲ ရှိသေးတယ်ဆိုတာ တကယ်လား...  ငါတို့ကို နောက်နေတာလား”   </p> <p> </p> <p>      “အရင်စမ်းသပ်မှုတွေ အားလုံးကို အခြေခံပြီး ကြည့်ရင် စိန့်ကောင်းကင် စတုတ္ထပုံစံအောက်မှာ ရှိတဲ့ ဘယ်သူမှ အောင်မြင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး...”   </p> <p> </p> <p>      “အခုအချိန်မှာ ဒီလောကငယ်ထဲမှာ စိန့်ကောင်းကင် စတုတ္ထပုံစံအောက်က ကျင့်ကြံသူတွေ တစ်ယောက်မှ ရှိတော့မယ် မထင်ဘူး”   </p> <p> </p> <p>      လူတိုင်းက ဤအရာမှာ အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။ သို့သော်လည်း ချွင်းချက်တစ်ခု ရှိနေကြောင်းကို သူတို့ မသိခဲ့ကြပေ။ သွမ့်လင်းထျန်မှာ စိန့်ကောင်းကင် စတုတ္ထပုံစံနှင့် အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။   </p> <p>      လက်ရှိတွင် သွမ့်လင်းထျန်၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ စိန့်ကောင်းကင် ဒုတိယပုံစံသို့ ချဉ်းကပ်ရုံသာ ရှိသေးသည်။ သူသည် စိန့်ကောင်းကင် ဒုတိယပုံစံသို့ပင် မချိုးဖောက်ရသေးပေ။ သူသည် စိန့်ကောင်းကင် ပထမပုံစံဖြစ်သော သူတော်စင်မူရင်းပုံစံတွင်သာ ရှိနေသေးသည်။   </p> <p>      ဒုစရိုက်မြို့တော်တွင် ခြောက်လကြာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် သွမ့်လင်းထျန်၏ ကျင့်ကြံမှုအခြေခံသည် နောက်ဆုံးတွင် သူတော်စင်မူရင်းပုံစံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အံ့မခန်း အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း သွမ့်လင်းထျန်မှာမူ မကျေနပ်နိုင်သေးပေ။   </p> <p> </p> <p>      “အားနည်းတယ်... ငါ အရမ်း အားနည်းလွန်းတယ်... ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအခြေခံက အရမ်း အားနည်းနေတုန်းပဲ... ငါ့ရဲ့ စွမ်းအား အားလုံးကို ထုတ်သုံးပြီး နဂါးသွဲ့ကျောက်ဓားကို သုံးမှ သာမန် စိန့်ကောင်းကင် စတုတ္ထပုံစံ စွမ်းအားရှင် တစ်ယောက်ကို သတ်နိုင်မှာပဲ...”   </p> <p> </p> <p>      “တကယ်လို့ စိန့်ကောင်းကင် စတုတ္ထပုံစံ အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားရှင်ဆိုရင် ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန်ရအောင်ပဲ လုပ်နိုင်ပြီး သတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... တကယ်လို့ စိန့်ကောင်းကင် ပဉ္စမပုံစံ ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက် ပိုအဆင့်မြင့်တဲ့ စွမ်းအားရှင်သာဆိုရင် ငါ သေချာပေါက် ရှုံးမှာပဲ...”   </p> <p>      ယခင် စမ်းသပ်မှုများ အားလုံးသည် နောက်ထပ် စမ်းသပ်မှုများအတွက် အစပျိုးရုံသာ ဖြစ်သည်ဟု ကျန်တုံကျိ ပြောသည်ကို ကြားပြီးနောက် သွမ့်လင်းထျန် ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှု အတွဲများကို အောင်မြင်ရန်အတွက် သူ၏ စွမ်းအား အားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့ရပြီးပြီဖြစ်ရာ ဒုတိယ စမ်းသပ်မှု အတွဲများက မည်မျှ ပို၍ ခက်ခဲမည်ကို သူ စိတ်ကူးပင် မကြည့်နိုင်ပေ။ ထို့ပြင် ယင်းနောက်တွင် တတိယမြောက် သို့မဟုတ် စတုတ္ထမြောက် စမ်းသပ်မှုအတွဲများ ရှိမရှိကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။   </p> <p> </p> <p>      ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ သွမ့်လင်းထျန်၏ ရင်ထဲ လေးလံသွားသည်။   </p> <p>      “ဒါပြီးရင် မင်းတို့ အားလုံး ဒီနေရာကနေ တခြားနေရာသစ်တစ်ခုဆီ အပို့ခံရလိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းတို့က တခြားသူတွေနဲ့ အဖွဲ့ဖွဲ့ပြီး အတူတူ လုပ်ဆောင်ရလိမ့်မယ်... မင်းတို့ကို အဖွဲ့သုံးဖွဲ့ ခွဲလိမ့်မယ်... စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ဖို့အတွက် အဖွဲ့ဝင် အားလုံး စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်ဖို့ လိုအပ်တယ်... စမ်းသပ်မှု အဆုံးမှာ အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ပဲ ကျန်လိမ့်မယ်”   </p> <p>      ဖယ်ထုတ်ခံရခြင်းမှာ သဘာဝကျသောအရာဖြစ်သဖြင့် ဖယ်ထုတ်ခံရမည့်အကြောင်း ကျန်တုံကျိ ပြောသောအခါ မည်သူမျှ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိကြပေ။ သို့သော်လည်း ကျန်တုံကျိ၏ နောက်ဆက်တွဲ စကားများက လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာကို ပြောင်းလဲသွားစေသည်။   </p> <p> </p> <p>      “ဒုတိယစမ်းသပ်မှုအတွက်ကတော့ ဖယ်ထုတ်ခံရသူတွေဟာ လောကငယ်ထဲကနေ အပြင်ကို အပို့ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး... ဖယ်ထုတ်ခံရတယ်ဆိုတာ သေဆုံးခြင်းပဲ”   </p> <p> </p> <p>      သေဆုံးခြင်း.... </p> <p> </p> <p>      စမ်းသပ်မှုမှာ သေရေးရှင်ရေး စမ်းသပ်မှုဖြစ်ကြောင်း ကြားသောအခါ လူတိုင်း၏ မျက်နှာများ တင်းမာသွားကြသည်။ ဤအရာကို ကြားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အားနည်းသော ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ လောကငယ်ထဲသို့ ဝင်လာမိသည့်အတွက် နောင်တရသွားကြသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤလောကတွင် နောင်တအတွက် ကုသစရာ ဆေးမရှိပေ။   </p> <p> </p> <p>      လက်ရှိတွင် သွမ့်လင်းထျန်သည် ကျန်ရစ်သူများထဲတွင် အားအနည်းဆုံး ကျင့်ကြံသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူသည် လောကငယ်ထဲသို့ ဝင်လာမိသည့်အတွက် နောင်တမရပေ။ ထို့အစား သူ၏ နောက်ထပ် ခြေလှမ်းအတွက် စတင် စီစဉ်လိုက်သည်။   </p> <p> </p> <p>      ကျန်တုံကျိရဲ့ စကားတွေအရဆိုရင် ဒုတိယစမ်းသပ်မှုအတွက် ငါတို့ကို အဖွဲ့သုံးဖွဲ့ ခွဲလိမ့်မယ်... အဖွဲ့ဝင် အားလုံးက တန်းတူ အရေးကြီးပြီး အတူတကွ ပူးပေါင်း လုပ်ဆောင်ကြရမယ်... ဒါက လူတိုင်း အောင်မြင်ဖို့ လိုတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ... ဆိုလိုတာက အဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက် ကျရှုံးတာနဲ့ တစ်ဖွဲ့လုံး ကျရှုံးမှာပဲ...   </p> <p>      သွမ့်လင်းထျန် ဤအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ စိတ်အေးလက်အေး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။   </p> <p>      သွမ့်လင်းထျန်သည် သူ၏ စွမ်းအားတစ်ခုတည်းကိုသာ အားမကိုးရပါက စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်နိုင်ချေ ပိုများမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ပို၍ အစွမ်းထက်သော သူများနှင့် တစ်ဖွဲ့တည်း ကျပါက သူ အောင်မြင်နိုင်ချေ မြင့်မားသည်။   </p> <p>      လူအများအပြားသည်လည်း ထိုအတွေးမျိုး တွေးနေကြသည်။  </p> <p>  </p> <p>      “ငါ ပိုအစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအားရှင်တွေနဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်းကျဖို့ မျှော်လင့်တယ်... အဲဒီလိုဆိုရင် ငါ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်နိုင်ချေ ပိုများလိမ့်မယ်...”   </p> <p> </p> <p>      “နတ်ဘုရားတို့... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျုပ်ကို စိန့်ကောင်းကင် သတ္တမပုံစံ အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအားရှင်တွေနဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်း ထားပေးပါ...”   </p> <p>      အားနည်းသော ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ အားနည်းသော ကျင့်ကြံသူများနှင့် တစ်ဖွဲ့တည်း မကျစေရန် ပြင်းပြစွာ ဆုတောင်းနေကြသည်။ </p> <p>       အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မာနကြီးသော အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများမှာ မည်သူနှင့် တစ်ဖွဲ့တည်းကျမည်ကို ဂရုမစိုက်ကြပေ။ အားနည်းသော ကျင့်ကြံသူများက သူတို့ကို နှောင့်နှေးစေနိုင်သဖြင့် အားနည်းသော ကျင့်ကြံသူ အများအပြားနှင့် တစ်ဖွဲ့တည်း မကျစေရန် ဆုတောင်းနေသူ အချို့လည်း ရှိကြသည်။ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့တွင် အားနည်းသော ကျင့်ကြံသူ အရမ်းများပြားနေပါက သူတို့ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။   </p> <p> </p> <p>      “အခု ငါ ကြေညာမယ်...”  </p> <p>      ကျန်တုံကျိ၏ အသံက လေထုထဲတွင် ရုတ်တရက် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာရာ သွမ့်လင်းထျန် အပါအဝင် လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ </p> <p>      “ဒုတိယစမ်းသပ်မှု စတင်ပြီ” </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save