Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၂၄၈၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">စွမ်းအားမဲ့ခြင်း </h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>        “အကြီးအကဲဟော်” </p> <p>       ရုတ်တရက် သွမ့်လင်းထျန်က အကြီးအကဲဟော်ကို မေးလိုက်သည်။ </p> <p>       “သူတို့ကို အပြင်ကို ပို့ဖို့ ဒါမှမဟုတ် စမ်းသပ်မှုတွေကို ရပ်တန့်ဖို့ နည်းလမ်း ရှိလား” </p> <p> </p> <p>      ပင်ကိုဝိညာဉ်အမြစ်များမှာ ကြီးမားသော သွေးဆောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း သွမ့်လင်းထျန်သည် ရွေးချယ်ခွင့်ရှိမည်ဆိုပါက လူနှစ်ဖွဲ့၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန် ပို၍ စိတ်ဝင်စားသည်။ ယင်းမှာ သူ စိတ်ထားနူးညံ့သောကြောင့် မဟုတ်ပေ။ အပယ်ခံနယ်မြေမှ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များက သိုင်းတာအိုသူတော်စင်နယ်မြေ၏ အောက်ပိုင်းပြည်နယ်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီဟူသော ကောလာဟလများကို သူ တွေးမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ </p> <p>      အထက်ပိုင်းပြည်နယ်ရှိ လူများက ဤအကြောင်း ပြောဆိုမှု အများစု ရပ်တန့်သွားကြသော်လည်း သွမ့်လင်းထျန်မှာ စိုးရိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သူ၏ ဆဌမအာရုံက သူ့ကို ပြောနေသည်။ </p> <p> </p> <p>       </p> <p>      ‘ကြိုတင် ကာကွယ်ခြင်းက အမြဲ ပညာရှိရာကျတယ်’ ဆိုသည့် အဆိုလိုပင်ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>      အကယ်၍ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များက သိုင်းတာအိုသူတော်စင်နယ်မြေ၏ အောက်ပိုင်းပြည်နယ်ကို တကယ် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာလျှင် မည်သို့ လုပ်မည်နည်း။ ထိုအချိန်ကျလျှင် သိုင်းတာအိုသူတော်စင်နယ်မြေ၏ အောက်ပိုင်းပြည်နယ်ရှိ အသက်များ ဆုံးရှုံးရမည်သာမက အထက်ပိုင်းပြည်နယ်သည်လည်း ထိခိုက်မှု ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရပေ။ ထိုအချိန်ကျလျှင် လူသားများသည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များကို ဆန့်ကျင်ရန် စည်းလုံးညီညွတ်စွာ ရပ်တည်ရမည် ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>      လက်ရှိတွင် ကျန်တုံကျိနှင့် အခြေတည်စင်္ကြရှင် နှစ်ဦး ဖန်တီးခဲ့သည့် လောကငယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသူများထဲတွင် သေဆုံးသွားသော ပိုင်လီနှင့် ဝေ့ဆော်တို့အပြင် စိန့်ကောင်းကင် သတ္တမပုံစံနှင့် အထက်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ရှိနေရမည်မှာ သေချာသည်။ </p> <p>      အကယ်၍ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များက အထက်ပိုင်းပြည်နယ်ကို ကျူးကျော်ရန် ရည်ရွယ်ထားပါက ဤစိန့်ကောင်းကင် သတ္တမပုံစံနှင့် အထက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များနှင့် စစ်ပွဲတွင် လူသားများအတွက် အဓိက အင်အားစု ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။ </p> <p>      ထိုအကြောင်းအရင်းကြောင့် သူ ဤလူများကို အသက်ရှင်စေချင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p>      သွမ့်လင်းထျန်သည် သူတို့ကို မသိသလို ပင်ကိုဝိညာဉ်အမြစ်များက သူ့အတွက် ကြီးမားသော သွေးဆောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ကို အသက်ရှင်စေချင်ဆဲ ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>      “ကျုပ် ရတနာခုနှစ်ပါးနန်းဆောင်ထဲကနေ မထွက်နိုင်သရွေ့ သူတို့ကို အပြင်ကို မပို့ပေးနိုင်သလို အခြေတည်စင်္ကြရှင် သုံးယောက် ဖန်တီးထားတဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေကိုလည်း ရပ်တန့်လို့ မရဘူး” </p> <p>      အကြီးအကဲဟော်က သွမ့်လင်းထျန်၏ မေးခွန်းကို လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>      အကြီးအကဲဟော်၏ အဖြေက သွမ့်လင်းထျန်ကို စိတ်ပျက်သွားစေသည်။ ခဏအကြာတွင် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိဟန်ဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ </p> <p>      “အကြီးအကဲဟော် ကျုပ် သူတို့ကို ဘယ်လို ကယ်လို့ရမလဲဆိုတာ ပြောပြလို့ရမလား” </p> <p>      သွမ့်လင်းထျန်က မေးလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>      “မင်းလား မင်းက အရမ်း အားနည်းလွန်းတယ် သူတို့ကို ကယ်ဖို့ဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ မင်းက စင်္ကြရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေမှ ရမယ်” </p> <p>      အကြီးအကဲဟော် ပြောလိုက်ရာ သွမ့်လင်းထျန်၏ မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်စီးသွားသည်။ </p> <p>      “မင်း သူတို့ ကန့်သတ်နေရာလွတ်ရဲ့ တည်နေရာကို သိရင်တောင် မင်းရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားနဲ့ ဝင်လို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး.... သူတို့ကို ကယ်ဖို့ဆိုရင် ပိုဝေးပေါ့” </p> <p>      ခဏအကြာတွင် အကြီးအကဲဟော်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ </p> <p>      “အခု မင်း လုပ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာက ဘေးကနေ ကြည့်နေပြီး ဒီလူတွေရဲ့ ပင်ကိုဝိညာဉ်အမြစ်တွေကို အလဟဿ မဖြစ်စေဖို့ပဲ....မင်း  သူတို့ကို  ကယ်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး... မင်းက စွမ်းအားမဲ့နေတယ်....သူတို့ကို မကယ်နိုင်တဲ့အတွက် မင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်နေစရာ အကြောင်းမရှိဘူး” </p> <p>      အကြီးအကဲဟော်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် သူသည် ဤလူများ သေဆုံးသွားခြင်းကို ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ကြောင်း သွမ့်လင်းထျန် သိလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>      ထို့နောက် အကြီးအကဲဟော်က သွမ့်လင်းထျန်ကို ကန့်သတ်နေရာလွတ် နှစ်ခု တည်ရှိရာကြား အလယ်သို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သွမ့်လင်းထျန်သည် အကြီးအကဲဟော်၏ ညွှန်ကြားချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>      တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြား အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့မှာ တတိယစမ်းသပ်မှုကို ဖြတ်ကျော်နေကြသည်။ ဒုတိယစမ်းသပ်မှုမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီး တတိယစမ်းသပ်မှုသို့ ဆက်သွားနိုင်သည့်အတွက် သူတို့ အလွန် ဝမ်းသာနေကြသည်။ သို့သော်လည်း တတိယစမ်းသပ်မှု၏ စည်းမျဉ်းမှာ ဒုတိယစမ်းသပ်မှုနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိလိုက်ရသောအခါ ပြန်လည် စိုးရိမ်လာကြသည်။ </p> <p> </p> <p>        ................ </p> <p> </p> <p>       ဒုတိယစမ်းသပ်မှုမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော လူနှစ်ဖွဲ့သည် အခြားအဖွဲ့မှ လူများ အရင်သေဆုံးသွားစေရန် အဆက်မပြတ် ဆုတောင်းနေကြသည်။ အဆုံး၌ သူတို့အဖွဲ့ထဲမှ တစ်ယောက်ယောက် သေဆုံးသွားပါက သူတို့အားလုံးလည်း သေဆုံးရမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ပြန်လည်ရွေးချယ်ခွင့်ရှိပါက သူတို့ထဲမှ အများစုသည် ဤနေရာသို့ ဝင်လာခဲ့ကြမည် မဟုတ်ပေ။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူတို့တွင် ထိုရွေးချယ်ခွင့် မရှိတော့ပေ။ </p> <p> </p> <p>      တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သွမ့်လင်းထျန်သည် လူနှစ်ဖွဲ့ တတိယစမ်းသပ်မှုကို ဖြတ်ကျော်နေကြသော ကန့်သတ်နေရာလွတ်နှစ်ခုကြားရှိ နေရာလွတ်တစ်ခုတွင် အနားယူနေသည်။ သူသည် မည်သည့်ပူပန်မှုမျှမရှိဘဲ အနားယူနေပုံရသော်လည်း သူ၏ရင်ထဲတွင် လေးလံနေသည်။ </p> <p>      သဘာဝကျကျပင် သွမ့်လင်းထျန်သည် သူ ဝါးမျိုနိုင်မည့် ပင်ကိုဝိညာဉ်အမြစ်များအပေါ် အလွန် သွေးဆောင်ခံနေရသော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ကျိုးကို ဘေးဖယ်ထားကာ ပိုမိုကြီးမားသော အခြေအနေကို တွေးတောရမည် ဖြစ်သည်။ </p> <p>      အကယ်၍ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များက သိုင်းတာအိုသူတော်စင်နယ်မြေကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာလျှင် မည်သို့လုပ်မည်နည်း.... </p> <p> </p> <p>      သွမ့်လင်းထျန်သည် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ အစွမ်းထက်လာစေရန် သူ၏ ပင်ကိုဝိညာဉ်အမြစ်ကို တိုးတက်ချင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် သူသည် ခူအယ်နှင့် သူတို့၏ သမီးလေးကို မီးပူဇော်ခြင်းဂိုဏ်းမှ တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>      ခူအယ်သာ ငါ့နေရာမှာဆိုရင်လည်း ဒီလိုပဲ ဆုံးဖြတ်မှာပဲ.... </p> <p>      ခူအယ် မည်မျှ ကြင်နာတတ်ကြောင်း သွမ့်လင်းထျန် ကောင်းကောင်း သိသည်။ အကယ်၍ သူသာ မိမိကိုယ်ကျိုးအတွက် လူ့အသက်ပေါင်းများစွာကို စတေးပြီး လူသားများကို မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များရှေ့တွင် အကာအကွယ်မဲ့ဖြစ်သွားစေသည်အထိ လုပ်ဆောင်ခဲ့မည်ဆိုပါက သူ သူမကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့လျှင်တောင် ခူအယ် သေချာပေါက် စိတ်မကောင်းဖြစ်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ </p> <p>      သို့သော်လည်း သွမ့်လင်းထျန်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ သူသည် ထိုစွမ်းအားရှင်များကို ကယ်တင်ချင်ခဲ့လျှင်တောင် သူ၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် ကန့်သတ်နေရာလွတ်များထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။ </p> <p> </p> <p>      ကျုပ် ခင်ဗျားတို့အားလုံးကို မကယ်ချင်တာ မဟုတ်ဘူး... ကျုပ် တကယ်ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်တာပါ.... </p> <p>      ဤအခိုက်အတန့်တွင် သွမ့်လင်းထျန်သည် ကူကယ်ရာမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သူ ထိန်းချုပ်၍မရနိုင်သော အရာအချို့ ရှိနေကြောင်းကို သူ သိသည်။ </p> <p>      ဘဝဆိုသည်မှာ အမြဲတမ်း ချောမွေ့နေမည် မဟုတ်ပေ။ </p> <p> </p> <p>      “အကြီးအကဲဟော်... ကန့်သတ်နေရာလွတ် တစ်ခုခုထဲက လူတွေ ဖယ်ထုတ်ခံရတဲ့အခါ အဲဒီစွမ်းအားက ဒီကို ပျံ့လာမှာလား... ကျုပ် အရင်ကလိုပဲ ရတနာခုနှစ်ပါးနန်းဆောင်ထဲမှာ ပုန်းနေသင့်သလား”  </p> <p>     သွမ့်လင်းထျန်က အကြီးအကဲဟော်ကို မေးလိုက်သည်။ </p> <p>      အကယ်၍ သတ်ဖြတ်ခြင်းအစီအရင်ထံမှ စွမ်းအားက သွမ့်လင်းထျန် ရှိနေသော နေရာသို့ ပြန့်နှံ့လာနိုင်ပါက သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအဖျက်စွမ်းအားက မည်မျှ အစွမ်းထက်ကြောင်းကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ဧရာမဂူကြီး ပျက်စီးသွားရုံသာမက ပိုင်လီနှင့် ဝေ့ဆော်တို့ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားရှင်များပင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အသတ်ခံလိုက်ရသည်။ သူတို့ဆီမှ ဘာမျှပင် ကျန်မနေခဲ့ပေ။ ဤအကြောင်းကြောင့် သူ သတိထားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>      “အဲဒီလို လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး” </p> <p>       သွမ့်လင်းထျန်၏ မေးခွန်းကို အကြီးအကဲဟော်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ </p> <p>       “သတ်ဖြတ်ခြင်းအစီအရင်ရဲ့ စွမ်းအားက ကန့်သတ်နေရာလွတ်ကိုပဲ သက်ရောက်မှု ရှိတာ... ပေါက်ကွဲမှုရဲ့ စွမ်းအားကို အမြင့်ဆုံးရောက်အောင် လုပ်ဖို့အတွက် အချိန်ခဏလေးပဲ ကြာပြီး သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာတစ်ခုအပေါ်ပဲ သက်ရောက်မှုရှိတာ... မင်း ရတနာခုနှစ်ပါးနန်းဆောင်ထဲမှာ ပုန်းနေဖို့ မလိုဘူး... မင်း ကန့်သတ်နေရာလွတ် တစ်ခုခုဆီ သွားဖို့ အချိန်ကောင်းကို စောင့်နေရုံပဲ” </p> <p>      သွမ့်လင်းထျန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အကြီးအကဲဟော်၏ အချက်ပြမှုကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save