Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း(၂၄၈၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျန်တုံကျိက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်လား </h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>       </p> <p>      အချိန်များ ဆက်လက် ကုန်ဆုံးသွားသည်။ </p> <p> </p> <p>      အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားပြီကို သွမ့်လင်းထျန် မသိလိုက်ခင်မှာပင် အကြီးအကဲဟော်က ပြောလိုက်သည်။ </p> <p>       “မြန်မြန်လုပ်... မင်းရဲ့ ဘယ်ဘက်က ကန့်သတ်နေရာလွတ်ဆီကို သွား... မြန်မြန်သွား” </p> <p> </p> <p>      အကြီးအကဲဟော်က သွမ့်လင်းထျန်ကို တိုက်တွန်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သွမ့်လင်းထျန်၏ အရေပြားအောက်တွင် တငွေ့ငွေ့လောင်ကျွမ်းနေသော နေသူတော်စင်မူရင်းစွမ်းအင်များ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ သူသည် အကြီးအကဲဟော် ပြောသော လားရာဆီသို့ သူ ကျွမ်းကျင်ထားသော နည်းစနစ်များ အားလုံးကို အသုံးပြုကာ အမြင့်ဆုံးအမြန်နှုန်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားသည်။ </p> <p>      အကူအညီ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ဖြစ်သည့် ဒြပ်စင်ဝါးမျိုခြင်းနည်းစနစ်နှင့် လှုပ်ရှားမှု နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ဖြစ်သည့် ရွှေကျီးကန်းတောင်ပံတို့၏ အကူအညီဖြင့် သွမ့်လင်းထျန်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လမ်းတစ်ဝက်ကို ရောက်ရှိသွားသည်။ </p> <p> </p> <p>      ထိုအချိန်တွင်... </p> <p> </p> <p>      ဝုန်း... </p> <p> </p> <p>      အဝေးမှ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ခဏတာမျှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အကယ်၍ ပေါက်ကွဲမှုသာ ထိုထက်ပိုကြာခဲ့ပါက သွမ့်လင်းထျန်သည် ဆက်မသွားဘဲ ရပ်တန့်လိုက်မည် ဖြစ်သည်။ ယခုမူ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် သူ အနည်းငယ် နှေးကွေးသွားသည်။ ခဏအကြာတွင် သူ ပြန်လည် အရှိန်တင်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>      ခဏအကြာတွင် သွမ့်လင်းထျန်သည် နေရာလွတ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် ပင်ကိုဝိညာဉ်အမြစ်များ ပါဝင်သော ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များကို အာရုံခံရန် သူ၏ နတ်ဘုရားအာရုံကို ချက်ချင်း အသုံးပြုလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>      မဲနယ်ရောင် ပင်ကိုဝိညာဉ်အမြစ်၊ မဲနယ်ရောင် ပင်ကိုဝိညာဉ်အမြစ်... မဲနယ်နုရောင် ပင်ကိုဝိညာဉ်အမြစ် သုံးခု ရှိတယ်... အပြာရောင် ပင်ကိုဝိညာဉ်အမြစ် လေးခု... </p> <p>      သွမ့်လင်းထျန်သည် ပင်ကိုဝိညာဉ်အမြစ်များကို ဝါးမျိုရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>      မဲနယ်ရောင် ပင်ကိုဝိညာဉ်အမြစ် သုံးခုဆိုတော့ ဒီနေရာမှာ သေသွားတဲ့ စိန့်ကောင်းကင် သတ္တမပုံစံ ဒါမှမဟုတ် အထက်အဆင့် စွမ်းအားရှင် သုံးယောက် ရှိတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ... </p> <p>      ခဏအကြာတွင် သွမ့်လင်းထျန်သည် သူ၏ အာရုံကို သူ၏ ပင်ကိုဝိညာဉ်အမြစ်ထံသို့ ပြောင်းလိုက်သည်။ လက်ရှိတွင် ၎င်းသည် တဖြည်းဖြည်း ပို၍ ရင့်လာကာ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းလေး တစ်ခုပင် ပေါ်လာပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်တွင် သူ၏ ပင်ကိုဝိညာဉ်အမြစ်မှာ ခရမ်းရောင် ပင်ကိုဝိညာဉ်အမြစ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားရန် အလွန် နီးစပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ ခဏတာမျှ သူ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ </p> <p> </p> <p>      တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြား ကန့်သတ်နေရာလွတ်တစ်ခုတွင်... </p> <p> </p> <p>      “တတိယစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်”  </p> <p>       ကျန်တုံကျိ၏ အသံက လေထုထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ </p> <p> </p> <p>      “ငါတို့ စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်သွားပြီဟေ့” </p> <p>       တစ်စုံတစ်ယောက်က ရယ်မောလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>      “ငါတို့ အသက်ရှင်ပြီ... ငါတို့ အသက်ရှင်ပြီ” </p> <p> </p> <p>      “ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်တွေနဲ့အတူ ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ်တွေလည်း ပါလာလေ့ရှိတယ်ဆိုတဲ့ စကားရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ဒီနေ့တော့ ငါ သဘောပေါက်သွားပြီ” </p> <p> </p> <p>      သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသဖြင့် ယနေ့သည် သူတို့ဘဝ၏ အပျော်ရွှင်ဆုံးနေ့ ဖြစ်သည့်အလား ကျယ်လောင်စွာ စကားပြောနေကြသည်။ သူတို့ထဲမှ အသန်မာဆုံးဖြစ်သော စိန့်ကောင်းကင် သတ္တမပုံစံ ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးပင်လျှင် စိတ်အေးလက်အေး သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုစီ ပေါ်လာကြသည်။ </p> <p> </p> <p>      သို့သော်လည်း ခဏအကြာတွင် သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။  </p> <p>     “အဘွားမြွေ... သေသွားပြီ” </p> <p>     ဤလူမှာ လောကငယ်၏ အဝင်ဝတွင် အဘွားမြွေနှင့် တွေ့ခဲ့သော မန်ဟောင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူ၏ အဖွဲ့ထဲတွင် မရှိသောကြောင့် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။ </p> <p> </p> <p>      လက်ရှိ၌ အဖွဲ့သုံးဖွဲ့ထဲတွင် မန်ဟောင်တို့ အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်းသာ ကျန်တော့သည်။ </p> <p> </p> <p>      “အဘွားမြွေလည်း ဝင်လာတာလား”  </p> <p>      အဘိုးအိုတစ်ဦးက မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ </p> <p> </p> <p>      မန်ဟောင်နှင့် အဘွားမြွေတို့ကဲ့သို့ပင် ဤအဘိုးအိုသည်လည်း ဒုစရိုက်မြို့တော်မှ စိန့်ကောင်းကင် သတ္တမပုံစံ ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် ဒုစရိုက်မြို့တော်၏ ထောက်တိုင်များထဲမှ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ တကယ်တမ်းတွင် ဤအဘိုးအိုသည် မန်ဟောင်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အဘွားမြွေနှင့် ပို၍ ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး ရှိသည်။ </p> <p> </p> <p>      “အင်း”   </p> <p>    မန်ဟောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။  </p> <p>     “ကျုပ် သူ့ကို အပြင်မှာ တွေ့ခဲ့ပြီး ကျုပ်တို့ တစ်ပြိုင်တည်း ဒီနေရာကို ဝင်လာခဲ့ကြတာပဲ”  </p> <p> </p> <p>      အဘိုးအိုက သူ့ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မိတ်ဆွေဟောင်းအတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသောကြောင့် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြေကွဲနေသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ဆက်တိုက် ရေရွတ်လိုက်သည်။ </p> <p>     “အဘွားမြွေ... မင်း မလာခဲ့သင့်ဘူး... မင်း မလာခဲ့သင့်ဘူး” </p> <p> </p> <p>      “အခု...”  </p> <p>     ရုတ်တရက် ကျန်တုံကျိက ထပ်မံ အသံထွက်လာသည်။ ယင်းက မန်ဟောင်နှင့် အခြားသူများ၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်ပြီး သူတို့ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ </p> <p>      “တတိယစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်လို့ မင်းတို့ အားလုံး အရမ်း ဝမ်းသာနေကြမှာပဲ... မင်းတို့ အားလုံးက ရတနာတွေနဲ့ ငါတို့ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေကို ရဖို့ တစ်လှမ်း ပိုနီးစပ်သွားပြီလို့ တွေးနေကြတယ် မလား” </p> <p> </p> <p>      ဤအခိုက်အတန့်တွင် မန်ဟောင်နှင့် အခြား စိန့်ကောင်းကင် သတ္တမပုံစံ စွမ်းအားရှင် နှစ်ဦးတို့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ ကျန်တုံကျိ၏ စကားများမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်ဟု သူတို့ ထင်လိုက်ကြသည်။ သို့သော်လည်း အခြားသူများမှာမူ သတိမထားမိကြဘဲ အလွန် ဝမ်းသာနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ </p> <p>      အမှန်ပင် သူတို့ အားလုံး အလွန် ပျော်နေကြသည်။ </p> <p> </p> <p>      “ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းတို့ကို ပြောချင်တာက ငါတို့ ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ဒီလောကငယ်ထဲမှာ အမွေအနှစ်တွေ မပြောနဲ့ ရတနာတွေလည်း မရှိဘူးကွ”  </p> <p>     ကျန်တုံကျိ၏ အသံက လှောင်ရယ်သံနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>      ကျန်တုံကျိ စကားပြောအပြီးတွင် မန်ဟောင်နှင့် အခြား စိန့်ကောင်းကင် သတ္တမပုံစံ စွမ်းအားရှင် နှစ်ဦးတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ လုံး၀ ပြောင်းလဲသွားသည်။ </p> <p> </p> <p>      ရတနာ မရှိဘူးလား </p> <p>      အမွေအနှစ် မရှိဘူးလား </p> <p>      သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်း မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>      “ရတနာ မရှိဘူးလား... အမွေအနှစ် မရှိဘူးလား” </p> <p> </p> <p>      “ဒါက... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... ဒါ ဟာသလုပ်နေတာလား” </p> <p> </p> <p>      “သူ ငါတို့ကို နောက်နေတာလား” </p> <p> </p> <p>      ခဏအကြာတွင် အခြားသူများလည်း သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။ သူတို့ ကျန်တုံကျိ၏ စကားများကို ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် အေးစက်သော အမှန်တရားကို လက်ခံရန်မှတစ်ပါး အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ </p> <p> </p> <p>      “သူ နောက်နေတာ မလား” </p> <p> </p> <p>      “ဖြစ်နိုင်ပါတယ်” </p> <p> </p> <p>      မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သော လူအချို့လည်း ရှိနေသေးသည်။ </p> <p> </p> <p>      ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသော စိန့်ကောင်းကင် နဝမပုံစံ စွမ်းအားရှင် သုံးယောက်က သူတို့ကို ကစားဖို့ သက်သက်အတွက် လောကငယ်တစ်ခု ဖန်တီးခဲ့တာ မဖြစ်နိုင်ဘူး မလား...  </p> <p>      သူတို့ ယုံကြည်ဖို့ ခက်ခဲနေသည်။ </p> <p> </p> <p>      “ငါနဲ့ ငါ့သူငယ်ချင်းတွေက မင်းတို့ အားလုံးကို ကစားဖို့ သက်သက်အတွက် အချိန်တွေ အားထုတ်မှုတွေ အများကြီးပေးပြီး လောကငယ်တစ်ခု ဖန်တီးခဲ့တယ်ဆိုတာကို မင်းတို့ထဲက အများစုက ယုံကြည်ဖို့  ခက်ခဲနေလိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်”  </p> <p>       လူများ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းနိုင်သည့်အလား ကျန်တုံကျိက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ </p> <p>        “မင်းတို့ အားလုံးက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ ဖြစ်နေတဲ့အတွက် ငါ အမှန်အတိုင်း ပြောပြမယ်... တကယ်တော့ ငါနဲ့ ငါ့သူငယ်ချင်းတွေက လူသားတွေ မဟုတ်ဘူး...ဒါပေါ့... ငါတို့က သူတော်စင်သားရဲတွေလည်း မဟုတ်ဘူး... ငါတို့က လူသား မိစ္ဆာစစ်ပွဲ ပြီးသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ မတတ်သာလို့ သိုင်းတာအိုသူတော်စင်နယ်မြေမှာ နေခဲ့ရတဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေပဲ...ငါတို့က  လူသားစွမ်းအားရှင်တွေရဲ့ မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်မှုကနေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်နိုင်လောက်အောင် ကံကောင်းခဲ့တယ်” </p> <p> </p> <p>      ကျန်တုံကျိ၏ စကားများက မန်ဟောင်နှင့် အခြားသူများကို အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ </p> <p>      မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေလား </p> <p> </p> <p>      ကိုယ်ကိုယ့်ကိုယ် ကျန်တုံကျိဟု ဆိုသော ထိုသူသည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များထဲမှ မိစ္ဆာတစ်ကောင်လော... </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save