Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၈၇</h2> <h2 style="text-align: center;">စိတ်ဝိဉာဉ်ခန္ဓာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်၊ ဓားဆန္ဒက နှလုံးသားနောက်ကို လိုက်တယ်(၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>"ပုန်းဖို့မလိုဘူး... ငါက တိုက်ခိုက်ဖို့နဲ့ သိုင်းပညာလေ့လာဖို့အတွက် သင့်တော်တဲ့ နေရာတစ်ခုကိုပဲ ရှာချင်တာ။ လင်းနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ခြေဆန့်ချင်တာ.."</p> <p> </p> <p>ရွှီယန်က လွတ်လပ်စွာ ပြုံးသည်။ သူသည် သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ၏ လိုက်လံမှုအပေါ် စိုးရိမ်မှုအများကြီး မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ယွီလင့်စံအိမ်ရဲ့ အစစ်အမှန် တပည့်တစ်ယောက်ပဲ... အဲ့ဒါကြောင့်မလို့ လင်းနယ်မြေနဲ့ တော်တော်လေးရင်းနှီးမှာပေါ့... တိုက်ပွဲတွေ အလွယ်တကူ ဖြစ်ပွားပြီး ပရမ်းပတာဖြစ်နေတဲ့ နေရာတွေကို မင်းသိလား.."</p> <p> </p> <p>သူသည် လင်းနယ်မြေ၏ ကောင်းကင်အောက်တွင် လှည့်လည်ပြီး လောကကြီး၏ ထောင့်အသီးသီးကို စူးစမ်းကြည့်ရှု့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုမိုရှုပ်ထွေးသော နေရာသည် တိုက်ပွဲတို့ ဖြစ်ပွားရန်အတွက် ပိုမို အခွင့်အရေးများ၏။ ထို့ကြောင့် ရွှီယန်သည် သူ၏ နောက်ထပ်လားရာကို အုပ်ချုပ်မှုတို့ ယိုယွင်းကာ ပရမ်းပတာဖြစ်နေသည့် နေရာတစ်ခုအား ရွေးချယ်လို၏။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့သော နေရာ၌ ရန်သူများကို အလွယ်တကူ ဆွဲဆောင်နိုင်ကာ ပဋိပက္ခများ အဆက်မပြတ် ပေါ်လာနေမှာဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"လင်းနယ်မြေက ရှုပ်ထွေးတဲ့ နေရာတွေကို ပြောပါဆိုရင် သချွမ်ကတော့ ထိပ်ဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီနေရာက တောင်တွေ၊ ဓားမြတွေ၊ ထူထပ်တဲ့ တောအုပ်တွေနဲ့ ပြည့်နက်နေတယ်။ စိတ်ဝိဉာဉ်သားရဲတွေကလည်း ကောင်းကင်ဗိမာန် ဒေသနောက် ဒုတိယပဲ ကျတယ်။ တောင်တွေမြစ်တွေက ယှက်နွှယ်နေပြီး သချွမ်မြေက အရမ်းကို ကြမ်းတမ်းတယ်.."</p> <p> </p> <p>"သချွမ်မြေမှာ အဆင့်လွန် စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းတွေရဲ့ သြဇာအာဏာက အခြားဒေသတွေထက် အများကြီး အားနည်းသွားတယ်... အစက သွေးနတ်ဆိုးလည်း သွေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို အဲ့ဒီ့မှာ တည်ထောင်ပြီး စွမ်းအားမြင့်တက်လာခဲ့တာ.."</p> <p> </p> <p>"ပြောကြတာက ယနေ့အထိ သချွမ်ဒေသမှာ သွေးနတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေ ရှိနေသေးတယ်တဲ့။ သူတို့ကို သုတ်သင်ချင်တယ်ဆိုရင် အရမ်းကို ခက်ခဲတယ်.."</p> <p> </p> <p>"တောတောင်တွေက များပြားလွန်းလို့ ပုန်းအောင်းဖို့အတွက် အရမ်းသင့်တော်တယ်လေ... ပြီးတော့ ပြောကြတာက ရံဖန်ရံခါ သချွမ်မှာ ရှေးခေတ်အခါက သင်္ချိုင်းတွေ ပေါ်လာတာလည်း ရှိတယ်တဲ့။ ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီ့ကိစ္စတွေက အရမ်းကို ကြာညောင်းခဲ့ပါပြီ.."</p> <p> </p> <p>"ကောလဟာလ တစ်ခုလည်း ရှိတယ်... သွေးနတ်ဆိုးစွမ်းအားမြင့်တက်လာတုန်းက သူ သချွမ်က ရှေးဟောင်းဂူတစ်ခုကနေ သွေးနတ်ဘုရားအတတ်ကို ရခဲ့တာလို့ ပြောတယ်.."</p> <p> </p> <p>ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ချွေဟွားယွီက ဖြေကြား၏။</p> <p> </p> <p>ရွှီယန်၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားသည်။</p> <p>"အဲ့ဒါဆိုလည်း သချွမ်ကိုသွားတာပေါ့... မင်း သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမက လူတွေဆီကို သတင်းဖြန့်လိုက်။ ရွှီယန်  သချွမ်ကိုသွားပြီလို့... သူတို့ကို နည်းနည်းလောက် စိုးရိမ်အောင် လုပ်ပေးလိုက်မယ်.."</p> <p> </p> <p>သွေးနတ်ဆိုးသည် သချွမ်၌ စွမ်းအားတို့ မြင့်တက်လာခဲ့၏။ ယခုအချိန်၌ သူသည်လည်း ထိုနေရာသို့ သွားမည်ဖြစ်ရာ သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမအနေနှင့် မစိုးရိမ်ဘဲ နေမည်လား။</p> <p> </p> <p>ချွေဟွားယွီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက တွန့်ကွေးသွားသည်။ ရွှီယန်သည် သချွမ်တွင် သိုင်းထောင်ခန်းမမှ သိုင်းသမားများကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရန် စီစဉ်ထား၏။ သူသည် အမှန်တကယ်ကို သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမအား ကြောက်လန့်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"ပြဿနာ မရှိဘူး.."</p> <p>ချွေဟွားယွီက ချက်ချင်းပင် သဘောတူ၏။</p> <p> </p> <p>"သွားတော့မယ်... ကံမကုန်ရင် ပြန်ဆုံကြမယ်.."</p> <p>ရွှီယန်သည် နန်းတော်အတွင်းမှ ထွက်ခွာကာ သချွမ်ဆီသို့ သွားရန် ပြင်ဆင်၏။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် ခေါင်းကိုလှည့်ကာ ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ ချိနဲ့နေတဲ့ပုံစံကို ကြည့်ရတာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တကယ်ပဲ ပြဿနာရှိနေပုံပဲ။ ချန်ချင်းစံအိမ်ကို သွားပြီး ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာညီမကို ရောဂါသွားပြကြည့်လေ.."</p> <p> </p> <p>ချွေဟွားယွီမှာ အံ့ဩသွားသည်။</p> <p>"ချန်ချင်းစံအိမ်လား... ငါနားလည်ပြီ.."</p> <p> </p> <p>ရွှီယန်က ခေါင်းငြိမ့်သည်။ ထို့နောက် နေရာမှပျောက်ကွယ်သွားပြီး သချွမ်ဆီသို့ ဦးတည်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ချွေဟွားယွီက လေပူများကို မှုတ်ထုတ်သည်။ နောက်ဆုံး၌ စိတ်သက်သာရာရ သွား၏။ ရွှီယန်ကို ရင်ဆိုင်နေရသည့် ဖိအားသည် အမှန်တကယ်ကို ကြီးမားလှပါသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ပြန့်ကျဲနေသည့် သစ်ကိုင်းကိုကြည့်ကာ အနည်းငယ် ပဟေဠိဖြစ်သွား၏။ သူ၏ စိတ်ဝိဉာဉ်သစ်ပင်တွင် အမှန်တကယ်ကို တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်လား။</p> <p> </p> <p>"ယွီလင့်စံအိမ်ကို ပြန်ရမယ်... ငါ အာရုံတစ်ခု ရနေတယ်... ရွှီယန်နဲ့ ရန်သူဖြစ်လာလို့ မရဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်.."</p> <p> </p> <p>ချွေဟွားယွီတွင် ခံစားချက်တစ်ခု ရနေ၏။ ဒီတစ်ကြိမ်တွင် သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမ၏ ကံကောင်းမှုအားလုံးတို့ ဆုံးရှုံးသွားတော့မည့်ဟန် ရသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီယန်၏ မြင့်တက်သည့် အရှိန်အဟုန်သည် ရပ်တန့်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ အတိတ်တုန်းက သွေးနတ်ဆိုးထက်ပင် များစွာ ကျော်လွန်၏။</p> <p> </p> <p>ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် ရွှီယန်၏ သချွမ်သို့ သွားသည့်သတင်းသည် ပျံ့နှံ့လာခဲ့၏။ သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမရှိ စွမ်းအားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များသည် အမှန်တကယ်ကို စိုးရိမ်သွားကြသည်။ ရွှီယန်ကို လိုက်လံသတ်ဖြတ်ရန်အတွက် အကြီးအကဲတို့ကို စေလွှတ်၏။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းတွင် လော့ဒေသရှိ ချန်ချင်းစံအိမ်၌...</p> <p> </p> <p>ဒန်ဆေးအင်မော်တယ်ဟူသည့် အမည်သည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပျံ့နှံလာခဲ့ပြီး သိုင်းသမားများစွာတို့သည် ဒဏ်ရာများကို လာရောက် ပြသကြ၏။</p> <p> </p> <p>အများစုတို့မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ကုသနိုင်ခြင်း မရှိသည့် ရောဂါဟောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။ သို့မဟုတ် အခြေခံ ထိခိုက်နေသည့် သိုင်းသမားများပင် မျှော်လင့်ချက်အချို့ဖြင့် ရောက်ရှိလာကြ၏။</p> <p> </p> <p>ချန်ချင်းစံအိမ်ရှိ လူများမှာ စတင် အလုပ်များလာကြသည်။ သေးငယ်သည့် ဒဏ်ရာနှင့် ရောဂါ မပြင်းထန်သည့် လူနာများကို ဒန်ဆေးလုံးဖြင့် ကုသပေးပါက လုံလောက်သည်။</p> <p> </p> <p>စိတ်ဝိဉာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကောင်းကင်လူသားများနှင့် ၎င်း၏အထက်ရှိ သိုင်းသမားများ ရောက်လာမှသာလျှင် စုလင်းရှုံက ကိုယ်တိုင် ကုသပေး၏။</p> <p> </p> <p>လိင်ထုံးလည်းပဲ ရက်အနည်းငယ် ကြာတိုင်းတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အချိန်တိုင်းတွင် သူသည် အလွန်ကျေနပ်နေပြီး ကြီးမားသည့် အကျိုးအမြတ်တို့ ရရှိခဲ့ပုံ ပေါ်၏။</p> <p>သို့ပေမယ့် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု အတွင်း၌ ကျဆင်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ကိုတော့ လုံးဝ သတိထားမိခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ဖန်းဟောင်မှာ မိုးပျံသင်္ဘောကို တည်ဆောက်နေဆဲ ရှိ၏။</p> <p>မိုးပျံသင်္ဘော၏ အသွင်အပြင်ကို ရေးဆွဲပြီးဖြစ်ကာ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ပြုလုပ်ပြီး နေပါပြီ။ သို့ရာတွင် ပြီးမြောက်ရန်အတွက် ခရီးအရှည်ကြီး လိုအပ်သေး၏။</p> <p> </p> <p>လီရွှမ်က တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်သည်။ ဒီမိုးပျံသင်္ဘောက တော်တော်လေး ကောင်းပါသည်။ လင်းနယ်မြေတွင် လှည့်လည်ပါက ဒေသခံများကဲ့သို့ စိတ်ဝိဉာဉ်သားရဲများကို စီးနင်းစရာ မလိုတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် မိုးပျံသင်္ဘောသည် ချန်ချင်းစံအိမ် အဖြစ်လည်း တစ်ခါတည်း ပြောင်းလဲလို့ရ၏။ ဤသည်က စုလင်းရှုံအတွက် နေရာတိုင်းတွင် လူနာများကို ကုသရန် သင့်တော်လှသည်။</p> <p> </p> <p>"သင်၏တပည့် ရွှီယန်သည် နှလုံးသားဓားအဆင့်၏ အကြီးစားကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သင်သည် ဓားဆန္ဒကို စိတ်ကြိုက် ထိန်းချုပ်နိုင်သည့်စွမ်းအင်အား ရရှိလာသည်.."</p> <p> </p> <p>ရွှီယန်သည် နှလုံးသားဓားအဆင့်၌ အကြီးစားကျွမ်းကျင်မှုသို့ ရောက်ရှိခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"ဓားဆန္ဒကို လိုသလို ထိန်းချုပ်တယ်..."</p> <p>လီရွှမ်သည် နှလုံးသားထဲ၌ စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့၏။ ယခုအချိန်မှ စတင်ပြီး သူသည် ဓားဆန္ဒများကို ဆက်လက်လေ့လာစရာ မလိုတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အတွေးတိုင်းနောက်သို့ ဓားဆန္ဒက လိုက်ပါလာမည် ဖြစ်၏။ ဓားဆန္ဒမှာ သူ့အတွက် အတွေးတစ်ခုထက် မပိုတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ရဲ့ ခွန်အားက တိုးတက်လာပြန်ပြီ.."</p> <p>လီရွှမ်သည် နှလုံးသားထဲ၌ သက်ပြင်းချ၏။ ထို့အပြင် သူ၏ သိုင်းပညာ အတွေ့အကြုံတို့လည်း ဆက်တိုက် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ မုန့်ချုံနှင့် ရွှီယန်တို့က သူ့ကို သိုင်းပညာ အတွေ့အကြုံများအား ဆက်တိုက် တန်ပြန်အကျိုးပြုမှု ပေးနေ၏။</p> <p> </p> <p>အချိန်သည် ကုန်ဆုံးနေပြီး ရွှီယန်နှင့် မုန့်ချုံတို့၏ သတင်းများမှာ ဆက်တိုက် ပျံ့နှံလာခဲ့သည်။ ချန်ချင်းစံအိမ်အတွင်းတွင် လူတိုင်းသည် အံ့ဩနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>ရှီအာကဲ့သို့ လူတစ်ယောက်ပင်လျှင် သွေးဆူကာဖြင့် စိတ်အားထက်သန်နေပါသည်။ သူသည် ပြင်ပသို့ ထွက်ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အတွက် နာမည်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုနေ၏။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမယ့် ဤသည်မှာ စိတ်ကူးမျှသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>တကယ့်တကယ်တွင် လုပ်ဆောင်ရဲခြင်း မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ခွန်အားမှာ အလွန်အားနည်းလွန်းလှ၏။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာအစ်ကိုကြီးက အရမ်းကို စွမ်းအားကြီးလွန်းတယ်.."</p> <p> </p> <p>ဖန်းဟောင်မှာ နှလုံးသားထဲမှ လေးစားသွားမိတယ်။</p> <p> </p> <p>ရွှီယန်သည် သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမဆီမှ ဒီဗိုင်းကိရိယာတစ်ခုကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ကာ လုယူခဲ့၏။ ထို့အပြင် သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမသည် သူ့ကို မည်သည်မှ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ဤသည်မှာ အလွန် စွမ်းအားကြီးမား လွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>ဒီတစ်ကြိမ်တွင် အဆင့်လွန် စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းတစ်ခုသည် နင်းချခြင်း ခံခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။ လေလွင့်သိုင်းသမားများ၏ အဆင့်လွန် စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းများအပေါ် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှုသည် ကြီးစွာ အားနည်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>'လောကကြီးမှာ ထောင်နဲ့ချီတဲ့ ပါရမီရှင်တွေ ရှိကြတယ်... ဒါပေမယ့် ရွှီယန်ကတော့ စံပြတစ်ယောက်ပဲ..'</p> <p> </p> <p>လီရွှမ်က ပြုံး၏။</p> <p> </p> <p>'မုန့်ချုံလည်း မဆိုးဘူး... သူလည်း အဆင့်ချိုးဖျက်လောက်တော့မယ်..'</p> <p> </p> <p>လီရွှမ်သည် အလွန် ကျေနပ်သွား၏။ တပည့်လေးယောက်တို့တွင် အားလုံးတို့သည် ကိုယ်ပိုင် အောင်မြင်မှုများရှိကြပြီး သူ့ကို စိတ်သက်သာရာ ရစေသည်။</p> <p> </p> <p>"အခုဆိုရင် တစ်လကြာနေပြီ... ရှင်တို့ လိင်ယွင်တောင်စံအိမ်ကလူတွေ ဘာဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမှ မရှိဘဲ လုံးဝကောင်းသွားတာ အတည်ပြုပြီးပြီ။ စောင့်ကြည့်စရိတ်ကို ပေးပြီးတော့ ဆက်နေဦးမှာလား.."</p> <p> </p> <p>ယွဲ့အာက လိင်ထုံးကိုကြည့်ကာ မေး၏။ သဘောတူထားသည့် တစ်လတာအချိန်မှာ ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"မလိုတော့ဘူး... ငါသူတို့ကို အခုပဲ ပြန်ခေါ်သွားလိုက်မယ်.."</p> <p> </p> <p>လိင်ထုံး၏ မျက်နှာသည် အပြုံးတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သူသည် ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ကြီးမားသည့် အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိခဲ့ဟန်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ.."</p> <p>ယွဲ့အာ၏ မျက်နှာက ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>လိင်ထုံးသည် လူနာများကို ဦးဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွား၏။ ချန်ချင်းစံအိမ်၏ အခင်းအကျင်းကို ဖယ်ရှားလိုက်တာ သိုင်းသမားများမှာ အဆုံးမသတ်နိုင်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အရေအတွက် အကန့်အသတ်ကို ပြုလုပ်ထားရ၏။ အကန့်အသတ် ပြည့်ပါက မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်စေကာမူ နောက်တစ်နေ့အထိ စောင့်ရန်လိုအပ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ချန်ချင်းစံအိမ်၏ အပြင်ဘက်တွင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း တန်းစီနေသည့် လူများရှိနေ၏။ ပြဿနာရှာသည့် ဧည့်သည်အချို့ပင် ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမယ့် ကျုရှင်ကျန့်၏ ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် ထိုပြဿနာရှာသူများသည် ကြီးမားသည့် တန်ကြေးကို ပေးခဲ့ရ၏။ နှောင်းပိုင်း စိတ်ဝိဉာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကောင်းကင်လူသားပင်လျှင် ပြဿနာလုပ်ရဲခြင်း မရှိပေ။ ချိုင်လင်းအာက တစ်ချက်တည်းနှင့် ပြဿနာရှာသူ တစ်ယောက်ကို ရိုက်သတ်ခဲ့ဖူး၏။</p> <p> </p> <p>"အသန်မာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ပဲ..."</p> <p> </p> <p>ဤနည်းအားဖြင့် မည်သူမှ ပြဿနာရှာရဲခြင်း မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>လိင်ယွင်တောင်စံအိမ်သို့ ပြန်သည့် ခရီးစဉ်တလျှောက်တွင် လိင်ထုံးနှင့် သူ၏လူစုသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နက်နေကာ ခြေလှမ်းများ သွက်လပ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒန်ဆေးအတတ်ကို မင်းတို့တွေ ရခဲ့ပြီးပြီလား.."</p> <p>လိင်ထုံးက နက်ရှိုင်းသည့်အသံဖြင့် မေးသည်။</p> <p> </p> <p>"ရခဲ့ပါတယ်.."</p> <p>သိုင်းသမားတစ်ယောက်က ခေါင်းငြိမ့်၏။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းတယ်... ငါတို့ လိင်ယွင်တောင်စံအိမ်မှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေ ရှိတယ်။ ငါတို့သာ ဒီပညာကို လေ့လာပြီးရင် ချန်ချင်းစံအိမ်က ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်.."</p> <p> </p> <p>လိင်ထုံး၏ မျက်နှာပေါ်၌ အေးစက်သည့် အလင်းတစ်ခု လက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>"ဒန်ဆေးလုံး အချို့ကိုရော ခိုးခဲ့လား..."</p> <p> </p> <p>"ခိုးခဲ့ပါတယ်.."</p> <p>နောက်ထပ် သိုင်းသမားတစ်ယောက်က ခေါင်းငြိမ့်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့ကို ဒန်ဆေးပညာ လျှို့ဝှက်စာအုပ် ပြကြည့်ဦး.."</p> <p>လိင်ထုံးက မနေနိုင်ဘဲ တောင်း၏။</p> <p> </p> <p>ဒန်ဆေးလုံး လျှို့ဝှက်စာအုပ်ကို ရရှိခဲ့သည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယူဆထားသည့် သိုင်းသမားက သိုလှောင်အိတ်အတွင်းမှ စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ကာပေးသည်။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲ... ဒီမှာပါ.."</p> <p> </p> <p>လိင်ထုံးက ယူကာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးသည် ချက်ချင်းပင် တောင့်တင်းသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"မင်းစာအုပ်များ မှားပြီး ထုတ်လိုက်တာလား.."</p> <p>သူက သံသယဖြင့် မေး၏။</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ပါဘူး အကြီးအကဲ... ဒီစာအုပ်ပါပဲ.."</p> <p> </p> <p>လိင်ထုံးက အသက်ကိုနက်ရှိုင်းစွာရှူပြီး စာအုပ်နှင့်ပေါက်ကာ ဒေါသတကြီး ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဘာမို့လို့လဲ..."</p> <p> </p> <p>သိုင်းသမားမှာ မှင်သက်သွား၏။ သူသည် စာအုပ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကောက်ကွေးသောလက်ရေးနှင့် ပဲပင်ပေါက်သဖွယ် သင်္ကေတများသာ ရှိနေကြောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ တကယ့်ကို အရှုပ်အထွေးပုံ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏မျက်နှာက ပြောင်းလဲသွားပြီး စာအုပ်ကို အလျှင်အမြန် လှန်‌လောကြည့်သည်။ စာမျက်နှာတိုင်းသည် တူညီလုနီးပါး ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ငါသေသေချာချာ ကူးယူထားတာကို။ တစ်ခုမှတောင် အလွဲမခံခဲ့ဘူး.."</p> <p> </p> <p>သူသည် သိုလှောင်အိတ်ကိုထုတ်ကာ အတွင်းရှိအရာအားလုံးတို့ကို သွန်ထုတ်၏။ ဒန်ဆေးလျှို့ဝှက်ကျမ်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး ကူးယူထားသည်မှာ ဒီစာအုပ်သေချာပါသည်။</p> <p> </p> <p>လိင်ထုံးသည် မကောင်းသည့် ခံစားချက်တို့ ရလာခဲ့၏။ သူသည် ဒန်ဆေးလုံးကို ခိုးယူခဲ့သည်ဟူသည့် သိုင်းသမားကိုကြည့်ကာ နက်ရှိုင်းသည့်အသံဖြင့် ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ ဆေးလုံးကရော ဘယ်မှာလဲ.."</p> <p> </p> <p>ထိုသိုင်းသမားသည် စိုးရိမ်စွာ ခံစားလိုက်ရ၏။ သူသည် ခိုးယူလာသည့် ဆေးလုံးကို လက်ဝါးအတွင်းသို့ သွန်ထည့်ကာ အနီးကပ်ကြည့်သည်။ သူ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်းပင် အစိမ်းရောင် ပြောင်းသွား၏။ ကြည့်ရသည်မှာ ရွံ့လုံးအနည်းငယ်နှင့် တူနေပါသည်။</p> <p> </p> <p>လိင်ထုံး၏မျက်နှာက ညှို့မှိုင်းသွား၏။ သူသည် မျောက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကစားခြင်း ခံခဲ့ရသည်ဟု သိလိုက်သည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ယခုအချိန်၌ ချန်ချင်းစံအိမ်မှ လူများသည် သူတို့ကို ဟားတိုက်နေလောက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုကိစ္စသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ စဉ်းစားလေလေ ပိုမိုကြောက်စရာကောင်းလေ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူကဲ့သို့ စွမ်းအားကြီးမားလှသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပင်လျှင် ကြောင်တောင်စွာဖြင့် ပုံရိပ်ယောင်အတွင်းသို့ ကျဆင်းခဲ့ရ၏။ ထိုထက် ကြောက်စရာကောင်းတာ မည်သည်ရှိသေးလို့နည်း။</p> <p> </p> <p>"ငါ ဘာထူးဆန်းတာကိုမှ သတိမထားမိခဲ့ဘူး..."</p> <p>ထိုအချိန်၌ လိင်ယွင်တောင်စံအိမ်ရှိ ဒဏ်ရာရရှိသူများထဲမှ စွမ်းအားကြီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်က လေးနက်စွာပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲ... သူတို့တွေ ကျွန်တော်တို့ကို ဒီနည်းလမ်းနဲ့ စော်ကားခဲ့တယ်။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ လိင်ယွင်တောင်စံအိမ်ကို အနိုင်ကျင့်တာပဲ... တိုက်ခိုက်ကြရအောင်... သူတို့တွေအကုန်လုံးကို ဖမ်းဆီးရမယ်.."</p> <p> </p> <p>သိုင်းသမားတစ်ယောက်က ဒေါသတကြီး ပြောသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save