Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၈၈</h2> <h2 style="text-align: center;">ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သိုင်းပညာ၏ ဒီဗိုင်းဆန်းကြယ်စွမ်းအား၊ အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လိင်ထုံး၏မျက်နှာက ညှို့မှိုင်းနေ၏။ သို့ပေမယ့် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နက်နေပါသည်။</p> <p> </p> <p>မည်ကဲ့သို့သော ခွန်အားမျိုးသည် လူတိုင်းကို လုံးဝလှည့်ဖြားနိုင်သနည်း... သူကိုယ်တိုင်ပင် သတိမထားမိအောင် ဖြစ်စေခဲ့သနည်း ဟူသည်အား အံ့သြနေမိ၏။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုးက ဒီလိုမျိုး စွမ်းဆောင်နိုင်မှာလဲ..."</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူသည် အလွန်တည့်တိုးဆန်စွာ ပြုမူခဲ့ရာ ဆိုလိုသည်မှာ နောက်ပိုင်းတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် တုံ့ပြန်လာမည့် သူတို့၏ အန္တရာယ်များကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဟု ဖြစ်၏။ လိင်ယွင်တောင်စံအိမ်၏ လက်တုံ့ပြန်မှုကို ဂရုမစိုက်သည့်ဟန် ရသည်။ ယုံကြည်ချက် အပြည့်ဖြင့် ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>"မျိုးဆက်စုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့များလား..."</p> <p> </p> <p>လိင်ထုံးက အသက်ကိုနက်ရှိုင်းစွာရှူပြီး ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့တွေပြန်နှင့်ကြ... ငါ ချန်ချင်းစံအိမ်ကို သွားပြီးတော့ စုံစမ်းကြည့်လိုက်မယ်.."</p> <p> </p> <p>"ဂရုစိုက်ပါ အကြီးအကဲ.."</p> <p> </p> <p>အခြားလူများလည်း ချန်ချင်းစံအိမ်မှာ ထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားကြောင်းကို နားလည်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း ထွက်ခွာသွားပြီးသည့်တိုင် လိင်ထုံးသည် ရပ်နေဆဲရှိ၏။ ချန်ချင်းစံအိမ်သို့ ဝင်ရောက်သည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့သည်များကို ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်သည်။ သို့ပေမယ့် မည်သည့်နေရာတွင် ပြဿနာရှိလဲဟူသည်ကို နားမလည်နိုင်ဘဲ ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>'မဟုတ်သေးဘူး...'</p> <p>ရုတ်တရက် သူ၏မျက်နှာက ပြောင်းလဲသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မှားယွင်းမှုကို နားလည်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ပြီးခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ် အတွင်းတွင် ဒဏ်ရာရရှိထားသည့် သိုင်းသမားများသည် ချန်ချင်းစံအိမ်၏ အပြင်ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် များစွာ ရောက်ရှိနေကြ၏။ သို့ပေမယ့် စံအိမ်၏ အနီးတွင်တော့ အရာအားလုံးမှာ ပုံမှန်အတိုင်းသာ ရှိနေပြီး မည်သည့်သိုင်းသမားမှ ဒဏ်ရာများကို လာရောက်ကုသခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ သိသာစွာပင် ပုံမှန်မဆန်လှပါ။ အဝေးတွင် ရစ်ဝဲနေသည့် ဒဏ်ရာရရှိထားသည့် လူများစွာတို့ ရှိနေပြီး စံအိမ်၏အနီးတွင်တော့ မည်သည့်လူနာမှ ရှိမနေပေ။</p> <p> </p> <p>သိသာစွာပင် သူသည် သက်ဆိုင်ရာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးသည်နှင့် စိတ်ညို့ခြင်းခံရကာ အရာအားလုံးမှာ ပုံရိပ်ယောင်များ ဖြစ်လာခဲ့ဟန် ရသည်။ လူသားများပင် အပါအဝင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် ပိုမိုစဉ်းစားလေလေ ပိုမိုကြောက်ရွံ့လေ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ မည်ကဲ့သို့သော ပညာရပ်ဖြစ်သနည်း။ သူကဲ့သို့ အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ကိုပင် လှည့်ဖြားခဲ့ကာ စွမ်းအားကြီးမားသည့် ဒီဗိုင်းဝိဉာဉ်နှင့်ပင် သတိထားမိခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>'ငါ အဲ့ဒီ့သိုင်းသမားတွေကို ချန်ချင်းစံအိမ်အကြောင်း စပ်စုချင်ကြလို့ အပြင်မှာ လှည့်လည်နေတာလို့ပဲ ထင်ထားခဲ့တာ။ ဒါပေမယ့်...'</p> <p> </p> <p>လိင်ထုံးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရေရွတ်သည်။ ချန်ချင်းစံအိမ်နှင့် ဝေးကွာနေရာ ထိုနေရာရှိ လူနာများသည် အလွန်လျော့ရဲစွာ နေကြပြီး တန်းစီခြင်းပင် မပြုကြတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ့အနေနှင့် ထိုလူများမှာ ဒဏ်ရာ လာရောက်ကုသခြင်း ဖြစ်သည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>'ဘယ်လောက်ကောင်းတဲ့ လှည့်ကွက်လဲ...'</p> <p>လိင်ထုံးသည် ရွေ့လျားသွားပြီး ချန်ချင်းစံအိမ်သို့ ဦးတည်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ချန်ချင်းစံအိမ်၏ အပြင်ဘက်တွင် လူနာများသည် တန်းစီနေပြီး ဝင်ရောက်ရန် စောင့်စားနေကြသည်။ ထိုအထဲတွင် စိတ်ဝိဉာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကောင်းကင်လူသား အများအပြားတို့ ပါဝင်ပြီး သူသည် သက်ဆိုင်ရာ စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းတစ်ခုမှ အသိ အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ကိုပင်  တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအကြီးအကဲသည် တစ်ချိန်က ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရရှိထားပြီး အခြေခံပင် ပျက်စီးသွားခဲ့၏။ ကျင့်ကြံမှုတွင် မည်သည့်တိုးတက်မှုမှ မရှိတော့ဘဲ သူ၏သက်တမ်းမှာ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်၌ သူပင်လျှင် ကုသရန်အတွက် တန်းစီစောင့်စားနေ၏။ ထိပ်တန်း စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်လင့်ကစား သူသည် လေလွင့်သိုင်းသမားများနှင့် အတူတူရပ်ကာ တန်းစီနေရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ရှေ့တွင် ပိုမိုကာပင် နာမကျန်းဖြစ်နေသည့် ဒဏ်ရာဟောင်းများနှင့် ကောင်းကင်လူသားကြီးတစ်ယောက် ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုပုံကိုတွေ့ရပြီးနောက် လိင်ထုံး၏နှလုံးသားက လေးလံသွားသည်။ ချန်ချင်းစံအိမ်တွင် တစ်ခုခုဖြစ်ပွားခဲ့တာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ မဟုတ်ပါက စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းများရှိ အကြီးအကဲများပင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး နာနာခံခံနှင့် တန်းစီမည်လဲ။</p> <p> </p> <p>သူသည် အသက်ကို နက်ရှိုင်းစွာရှူပြီး ချန်ချင်းစံအိမ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"အနောက်ဘက်မှာ တန်းသွားစီစမ်း.."</p> <p>လူအုပ်အတွင်းရှိ သိုင်းသမားများထဲမှ တစ်ယောက်က သူ့ကို အလိုမကျစွာဖြင့် စူးရဲစွာကြည့်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ဘာကြည့်တာလဲ... စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ သိုင်းသမားလို့ ပြောမလို့လား။ ရက်အနည်းငယ်ကပဲ စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ သိုင်းသမားတစ်ယောက် စည်းမျဉ်းကိုချိုးဖျက်လို့ အသတ်ခံခဲ့ရတယ်။ မင်းလည်း စည်းမျဉ်းကို မလိုက်ပဲ တန်းမစီဘူးဆိုရင် ကုသခံရမယ်မထင်နဲ့.."</p> <p> </p> <p>ထိုသိုင်းသမားက လုံးဝ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"ဟန့်.."</p> <p> </p> <p>လိင်ထုံးက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့သည်။ အရှိန်အဝါတစ်ခု မြင့်တက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ရန်တွေ့နေသည့် သိုင်းသမား၏ပုံစံက ကြီးစွာပြောင်းလဲသွားပြီး သူသည်မြေပြင်ပေါ်၌ တုန်ခါစွာ လဲကျသွားသည်။ အခြား ဒဏ်ရာကုသရန် တန်းစီနေကြသည့် သိုင်းသမားများလည်း ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်ယင်နေကြ၏။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဒီလူသည် အသန်မာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်လေလား။</p> <p> </p> <p>"လိင်ယွင်တောင်စံအိမ်ရဲ့ အကြီးအကဲပဲ..."</p> <p>လူအုပ်အတွင်းရှိ စိတ်ဝိဉာဉ်ဂိုဏ်းမှ သိုင်းသမားအချို့၏ ပုံစံများက ပြောင်းလဲသွားသည်။ လိင်ထုံး၏ ဝတ်စုံကိုကြည့်ကာ သူတို့သည် လိင်ယွင်တောင်စံအိမ်မှ အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်သည်ကို မှတ်မိလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>လိင်ထုံးသည် ချန်ချင်းစံအိမ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထိုအခါမှသာ ချန်ချင်းစံအိမ်မှာ သူအမြဲတမ်း မြင်နေရသည့် ပုံစံနှင့် ခြားနားနေကြောင်းကို နားလည်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အံကိုကြိတ်ပြီး နက်ရှိုင်းသည့်အသံဖြင့်ပြော၏။</p> <p> </p> <p>"ချန်ချင်းစံအိမ်... ဘယ်လောက် ပြောင်မြောက်တဲ့ နည်းလမ်းလဲ.."</p> <p> </p> <p>သူသည် အလွန် ဒေါသထွက်နေ၏။ လိင်ယွင်တောင်စံအိမ်၏ ဂုဏ်သရေရှိ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အသန်မာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်သည့် သူသည် ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေကြီး၏ နိယာမ တစ်စွန်းတစ်စကိုပင် သန့်စင်ထားခဲ့၏။ ယခုကဲ့သို့ အရူးလုပ်ခံရတာ သည်းခံနိုင်စရာ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲလိင်... ဘာလိုလို့လဲ မသိဘူး.."</p> <p>ယွဲ့အာက အံ့ဩစွာမေးသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ မသိသည်မှာ လိင်ထုံးသည် အလွန်ဒေါသထွက်နေပြီး နေရာမှာတင် ပေါက်ကွဲလုမတတ် ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ အခြားလူများကလည်း လိင်ထုံးကို ခေါင်းလှည့်ကြည့်ပြီးနောက် သူတို့၏ အလုပ်များကိုသာ ဆက်လက် ပြန်လုပ်နေကြသည်။ လုံးဝ ဂရုစိုက်ခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"ပြန်ပြီးတဲ့အခါကျရင် ဒီဆေးလုံးကို တစ်ရက်တစ်လုံး သုံးရက်ကြာအောင် သောက်ရမယ်... အဲ့ဒါဆိုရင် ပျောက်ကင်းသွားလိမ့်မယ်.."</p> <p> </p> <p>မုန့်ရှူရှူက ဒဏ်ရာရရှိထားသည့် လူငယ်တစ်ယောက်ကို ဒန်ဆေးလုံးများအား ပေးနေ၏။</p> <p> </p> <p>"နောက်တစ်ယောက်.."</p> <p>သူသည် အလျှင်လိုခြင်းမရှိဘဲ ရောဂါစစ်ဆေးမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွဲ့အာမှာလည်း လိင်ထုံးကို မေးခွန်းတစ်ခွန်း မေးပြီးနောက် ရောဂါစစ်ဆေးခြင်း ဒီဗိုင်းကိရိယာကို ဆက်လက်အသုံးပြုကာ လူနာများကို ရောဂါစစ်ဆေးပေးသည်။</p> <p> </p> <p>မုန့်ရှူရှူနှင့် ရှီအာက ရောဂါလက္ခဏာအတိုင်း ဒန်ဆေးလုံးများကို ခွဲဝေပေး၏။ ကျိုးယင်မှာ ကုသစရိတ်ကို လက်ခံသည်။</p> <p> </p> <p>စုလင်းရှုံသည် မိုးပျံသင်္ဘောအား ပြုလုပ်ရာတွင် နစ်မြုပ်ထားပြီး ဆေးခန်း၌ မျက်နှာလာပြခြင်းပင် မရှိဘဲ သင်္ဘော၏ ကိုယ်ထည်ကို ပြီးမြောက်စေရန် ကူညီနေပါသည်။</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ချန်မင်မှာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရှိနေပြီး ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေကြီး၏ နိယာမတို့ကို စုစည်းရာ၌ အာရုံစိုက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>လီရွှမ်သည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရင်းက သက်တောင့်သက်သာနှင့် ထိုက်ချန်းစာအုပ်ကို ဖတ်နေသည်။ ချိုင်လင်းအာက စပ်ပေးသည့် စိတ်ဝိဉာဉ်လက်ဖက်ရည်ကို သောက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဒေါသထွက်မှုကို မည်သူမှ အာရုံထားခြင်း မရှိပေ။ လိင်ထုံးသည် လက်သီးတို့ကို တင်းကြပ်စွာဆုပ်ရင်းမှ ဒေါသဖြင့် တုန်ခါနေ၏။ သူ၏ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲနေသည့် ဒီဗိုင်းကိရိယာသည် မိုးကြိုးရောင်အလင်းတို့ ဖျော့တော့စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကြည့်ရသည်မှာ အချိန်မရွေး ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်တော့မည့်ဟန် ရ၏။ သို့ပေမယ့် ထိုသို့ဆိုလျှင်တောင် သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပင်လယ်စိတ်ဝိဉာဉ် မျိုးနွယ်မှ စွမ်းအားကြီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ လူငယ်တစ်ယောက်ကို လက်ဖက်ရည် စပ်ပေးနေခြင်းအား တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူငယ်သည် သက်တောင့်သက်သာနှင့် အနှောင့်အယှက်ကင်းမဲ့စွာ ရှိနေ၏။ အငွေ့အသက်ကို မြင်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ သာမန်လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမယ့် ထိုကဲ့သို့သော တည်ငြိမ်မှုက လိင်ထုံးကို ပိုမိုစိုးရိမ်စေ၏။ ဆိုလိုသည်မှာ တစ်ဖက်လူသည် အလွန်ယုံကြည်ချက်ရှိပါသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟန့်.."</p> <p>သူသည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့ပြီးနောက် မာကျောသည့်အသံဖြင့် ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"ချန်ချင်းစံအိမ်... မင်းတို့တွေ သတိထားနေကြ.."</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် နောက်သို့လှည့်ကာ ထွက်ခွာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"ထားလိုက်... သူက လူပြက်တစ်ယောက် သက်သက်ပဲ.."</p> <p> </p> <p>"ကြည့်ရတာ အရမ်းတွေ ဒေါသထွက်နေသလိုပဲ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စွမ်းအားမဲ့တယ်ဆိုတာကို လက်မခံနိုင်ဘူးဖြစ်နေတာ ဖြစ်မယ်.."</p> <p> </p> <p>"သူဒေါသထွက်ပြီး သေသွားမှာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်.."</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်လောက်ဘူး... သူက အထွတ်အထိပ် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပဲ။ အဲ့လောက်အထိ အားမနည်းလောက်ဘူး.."</p> <p> </p> <p>အနောက်ဘက်မှ မုန့်ရှူရှူနှင့် ရှီအာတို့၏ စကားပြောသံများက သူ၏နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ လိင်ထုံး၏ မျက်လုံးများက သွေးနီရောင် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဒီဘာမဟုတ်သည့် ခွန်အားနိမ့်ပါးသူများသည် သူ့ကိုဘယ်လိုလုပ်ပြီး လှောင်ပြောင်ရဲသနည်း။ ဤသည်က လွန်ကျူးသွားပါပြီ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်တစ်ဖက်က ခါးရှိ ဒီဗိုင်းကိရိယာအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ နောက်သို့လှည့်ကာ တိုက်ခိုက်ပြီး ထိုသိမ်ဖျင်းသည့် ပုရွက်ဆိတ်နှစ်ကောင်ကို သုတ်သင်လိုက်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေ၏။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save