လီရွှမ်ကို စိတ်ဝိဉာဉ်လက်ဖက်ရည်အား ဆက်သနေသည့် ချိုင်လင်းအာမှာ အံ့သြသွားသည်။ လက်တစ်ဝှေ့နှင့် သူသည် ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေကြီး၏ နိယာမစွမ်းအားကို စုစည်းနိုင်သည်လား။
ဤသည်မှာ ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေကြီး၏ နိယာမစွမ်းအား ဖြစ်သည်။ ယွဲ့ချန်မင်ကို ကြည့်ကာ သူမ၏မျက်နှာပေါ်၌ အားကျသည့်အကြည့်တို့ ပေါ်လာခဲ့၏။
ဆရာသခင်တစ်ယောက်ကို တွေ့ဆုံရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ကို ထူးကဲလှသည့် ကံတရားဖြစ်၏။ သူမ၏ ကံတရားသာလျှင် အလွန် မှေးမှိန်နေသည်လား။ အားကျမိပေမယ့် သူမသည် တောင်းဆိုရဲခြင်း မရှိပေ။
လီရွှမ်သည် စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်စွာဖြင့် စိတ်ဝိဉာဉ်လက်ဖက်ရည်ကို သောက်လိုက်၏။ ထိုအခါမှသာ ချိုင်လင်းအာအား မည်သည့်အခွင့်အရေးမှ ပေးအပ်ပြီးခြင်း မရှိကြောင်းကို အမှတ်ရလိုက်သည်။
သူသည် မြင့်မြတ်သည့် လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေစဉ်၌ အခွင့်အရေးတို့ကို ပေးသနားရာတွင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကျန်ရစ်မှုတို့ ရှိစေမည်နည်း။ ထို့အပြင် ဒီကောင်မလေး ချိုင်လင်းအာသည် သူ့ကို ကြိုးကြိုးစားစားနှင့် ခစားလေ့ရှိသည်။
လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေကြီး၏ စွမ်းအားတစ်မျှင်က ဖွဲ့စည်းလာပြီး ချိုင်လင်းအာကို ကြည့်သည်။ ထို့နောက် ခေါင်းကိုရမ်းကာပြော၏။
"နင်က အားနည်းလွန်းသေးတယ်.."
သူသည် ဆုပ်ထားသည့်လက်ကို အနည်းငယ် ဖြေလျှော့လိုက်၏။ ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေကြီး၏ စွမ်းအားမှာ အလွန် မှေးမှိန်လာခဲ့သည်။ ထိုအခါမှသာ ချိုင်လင်းအာဆီသို့ ပေးလိုက်၏။
ချိုင်လင်းအာသည် ဒီမှေးမှိန်သည့် ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေကြီး၏ နိယာမစွမ်းအား တစ်စွန်းတစ်စကိုသာ ခံနိုင်ရည်ရှိပါသည်။ မဟုတ်ပါက သူမ၏အဆင့်နှင့် ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေကြီး၏ နိယာမ အငွေ့အသက်ကိုပင် စုစည်းနိုင်ခြင်း မရှိသေးရာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိမည်နည်း။
စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ မြင့်တက်လာသည့် ချိုင်လင်းအာက ဒူးထောက်ကာ ကျေးဇူးတင်သည်။
"ဒီချီးမြှင့်မှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာကြီး.."
သူမသည် ကိုယ်ကိုယ်တိုင်၏ အားနည်းမှုအတွက် နောင်တရမိ၏။ ယခုမျှ ကြီးမားသည့် အခွင့်အရေးတို့ကို ခံနိုင်ရည်မရှိခဲ့ပေ။
"အင်း... ဒါကို သေသေချာချာလေ့လာပြီး နားလည်အောင်လုပ်.."
လီရွှမ်က ခေါင်းငြိမ့်၏။ ချိုင်လင်းအာသည် ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေကြီး၏ နိယာမအမျှင်ကို ဒီဗိုင်းဝိဉာဉ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် စူးရှသည့်နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။
သူမ၏ မျက်လုံးများက ဝေဝါးသွားပြီး ဒီဗိုင်းဝိဉာဉ်မှာ ဖိအားအောက်တွင် ခံနိုင်ရည်မရှိလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
နေရာတစ်ခုကိုရှာကာ အလျှင်အမြန် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ပြီးနောက် စုလင်းရှုံဆီမှ ရရှိထားသည့် ဝိဉာဉ်အားဖြည့်ခြင်းဆေးလုံးအား သောက်လိုက်၏။ ထိုအခါမှသာ ထိုကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေကြီး၏ စွမ်းအားအမျှင်ကို လေ့လာကာ စတင်သန့်စင်နိုင်ခဲ့သည်။
လီရွှမ်မှာတော့ အလွန်ဝမ်းသာနေပြီး သီချင်းတအေးအေးနှင့် ရှိနေ၏။ သို့ရာတွင် သူ၏ ဉာဏ်ပညာကြီးမြတ်သည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်ကို ထိန်းသိမ်းထားရန် ကျယ်လောင်စွာ သီဆိုလိုစိတ်ကို ဖိနှိပ့်ထားရသည်။
'ဘယ်သူတွေများ ဒီမဟာပညာရှိကို လာရောက်တွေ့ဆုံကြဦးမလဲ... ငါ့လို မဟာပညာရှိတစ်ယောက်ကို တွေ့ဆုံနိုင်တာက ကြီးမားတဲ့ကံကောင်းခြင်းပဲ..'
လီရွှမ်သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရေရွတ်၏။ ဒီအချိန်၌ စိတ်အခြေအနေကောင်းမွန်နေရာ တစ်ယောက်ယောက်သာ သူ့ကို လာတွေ့ပါက အခွင့်အရေးတစ်ခုအား ရရှိရန် ကံပါလာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒဏ်ရာများကို လာရောက်ကုသသည့် လူများမှာတော့ ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်း မပြုပေ။ ထိုလူများသည် သူ့ဆီသို့ လာခြင်းမဟုတ်ပါ။
ဖန်းဟောင်က ကပြာကယာ လျှောက်လာပြီးနောက် တင်ပြသည်။
"ဆရာ... ဆရာ့ကို တစ်ယောက်ယောက်က တွေ့ချင်တယ်လို့ ပြောပါတယ်.."
လီရွှမ်မှာ အနည်းငယ် ပဟေဠိဖြစ်သွား၏။ သူ့ကို မည်သူက လာရောက်တွေ့ဆုံ ချင်နေသနည်းဟု စဉ်းစားသည်။ လင်းနယ်မြေတွင် မည်သည့် မိတ်ဆွေမှ မရှိပေ။ အတွင်းဘက်နယ်မြေ၌ ပင်လျှင် သူကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ပါးကို တွေ့ချင်သည့်လူတိုင်း လာရောက်တွေ့ဆုံခွင့် မရှိပေ။
"ရှဲ့ထန်းဟန်များလား..."
သူ၏စိတ်ထဲသို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်လာသည့် အမည်မှာ လင်းနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် ရှဲ့ထန်းဟန်ဖြစ်သည်။
သို့ရာတွင် မကြာခင် ထိုအတွေးကို ဖယ်ထုတ်လိုက်၏။ ရှဲ့ထန်းဟန်မှာ သူ၏ ဓားတာအိုတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ရာ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် တစ်ခါတည်း လာရောက်တွေ့ဆုံမှာဖြစ်၏။
"ဒီဆရာသခင်ကို... ဘယ်သူကများ တွေ့ဆုံချင်တာလဲ.."
သူသည် လက်ဖက်ရည်ကို သောက်ရင်းက အသာမေးလိုက်၏။
"ယွိကောင်းက ကျွန်တော့်ဆီကို စာတစ်ခု ပို့လာခဲ့တာပါ... တစ်ဖက်လူပြောတာက သူက အဆုံးမဲ့ကြယ်တာရာ အကယ်ဒမီရဲ့ ကျောင်းအုပ် ဝူထန်းနန်ဖြစ်ပြီး စီနီယာအစ်ကိုကြီးရဲ့ ညွှန်ကြားမှုအောက်ကနေ ယွီကျိုးရဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ခွဲကို ရောက်ရှိလာတာလို့ ဆိုတယ်။ ပြီးတော့ ဆရာ့ကို တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းခဲ့ပါတယ်.."
ဖန်းဟောင်က ဆက်သွယ်ရေးအဆောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်းက ပြော၏။
အဆုံးမဲ့ကြယ်တာရာအကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းအုပ်လေလား...
ဤသည်မှာ သူ၏တပည့်ကြီးမှ တိုက်ရိုက်စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ တွေ့ဆုံခြင်းက ကိစ္စမရှိပေ။ ယခုအချိန်၌ အဆင့်ချိုးဖျက်ပြီးခါစ ရှိသေးရာ စိတ်အခြေအနေသည် ကောင်းမွန်နေ၏။ ဒီအချိန်၌ လာရောက် လည်ပတ်သူတိုင်းသည် စစ်မှန်စွာ ကံကောင်းသည့်လူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆရာသခင်တစ်ပါးကို တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်းက ကံကောင်းမှုဖြစ်၏။
"အဲ့ဒါဆိုလည်း သူ့ကို လာခိုင်းလိုက်.."
လီရွှမ်က ခေါင်းငြိမ့်ကာ သဘောတူ၏။
"ကျွန်တော်အခုပဲ ယွိကောင်းကို စာပြန်လိုက်ပါမယ်... ဧည့်သည်ကို ခွင့်ပြုကြောင်း ပြောခိုင်းလိုက်ပါမယ်.."
ဖန်းဟောင်က ခေါင်းငြိမ့်သည်။
"အင်း.."
လီရွှမ်က သဘောတူပြီးနောက် ဖန်းဟောင်သည် သူ၏ မိုးပျံသင်္ဘော ပြုလုပ်ခြင်း၌ ဆက်လက်အလုပ်သွားရှုပ်၏။
"အဆုံးမဲ့ကြယ်တာရာ အကယ်ဒမီရဲ့ ကျောင်းအုပ်... ယွဲ့ချန်မင်က တစ်ချိန်က ဝမ်ရှင်းရဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ ဒါ့ကြောင့်မို့လို့ သူတို့တွေက အသိအကျွမ်းဟောင်းတွေ ဖြစ်နေလောက်တယ်မလား.."
အဆုံးမဲ့ကြယ်တာရာ အကယ်ဒမီမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့၏။ သို့ပေမယ့် ၎င်း၏ ကျောင်းအုပ်မှာတော့ အသက်ရှင်ကျန်ဆဲ ရှိသေးသည်။ ဤသည်က တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားကြီးမားပုံကို ပြသနေ၏။
ဝူထန်းနန်မှာ ရွှီယန်၏ ဆရာဖြစ်သူသည် လော့ဒေသ၏ ချန်ချင်းစံအိမ်၌ တည်ရှိနေကြောင်းကို သိရပြီးနောက် ပဟေဠိဖြစ်သွား၏။
ဖြစ်နိုင်တာက ဒီဒဏ္ဍာရီဆန်တဲ့ ဒန်ဆေးနတ်သမီးက ရွှီယန်ရဲ့ ဆရာများလား...
တစ်ဖက်လူသည် သိုင်းသမားတစ်ယောက်၏ အခြေခံကိုပင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်အောင် ကုသနိုင်လေသည်။အမှန်တကယ်ကို အံ့သြဖို့ကောင်း၏။
သူသည် ချန်ချင်းစံအိမ်ဆီသို့ အမြန် သွားရောက်ခဲ့သည်။ အကွာအဝေးက ကြီးမားရာ ခရီးစဉ်မှာ ရှည်ကြာ၏။
"ဘယ်လိုရှိလဲ..."
ချန်ချင်းစံအိမ်တွင် လီရွှမ်က ယွဲ့ချန်မင်ကိုကြည့်ကာမေးသည်။
"ဂျူနီယာ ကောင်းကင်နဲ့ကမ္ဘာမြေကြီးရဲ့ နိယာမအမျှင်ကို လုံးဝ သန့်စင်ပြီးလု နီးနေပါပြီ။ ဒါပေမယ့် ပြီးမြောက်ဖို့အတွက် အချိန်နည်းနည်းလောက် ပိုယူရပါဦးမယ်.."
ယွဲ့ချန်မင်က လေးစားစွာဖြင့် ဖြေကြားသည်။
"ဒီကောင်းကင်နဲ့ကမ္ဘာမြေကြီးရဲ့ နိယာမအမျှင်ကို ဒီလောက် အချိန်တိုအတွင်းမှာ လက်ခံနိုင်တာကလည်း မင်းရဲ့ ထူးကဲတဲ့ပါရမီပဲ.."
လီရွှမ်က အသိအမှတ်ပြုစွာ ခေါင်းငြိမ့်၏။
ယွဲ့ချန်မင်၏ စိတ်ဝိဉာဉ်ခန္ဓာသည် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပေမယ့် သူသည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီးနောက် ဖီးနစ်တစ်ကောင်၏ ပြန်လည်မွေးဖွားသည့်နှယ် တူညီသည့် စွမ်းဆောင်ရည်တို့ကို ပြသလာခဲ့သည်။
စိတ်ဝိဉာဉ်ခန္ဓာတစ်ခု၏ ပါရမီမှာ အမှန်တကယ်ကို ထူးကဲ၏။ ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေကြီး၏ နိယာမအပေါ် ဆက်သွယ်နိုင်မှုမှာ အခြား သိုင်းသမားများထက် များစွာပိုမိုသာလွန်သည်။
ချိုင်လင်းအာမှာလည်း ပါရမီလစ်ဟင်းနေသည် မဟုတ်ပေ။ ပင်လယ်စိတ်ဝိဉာဉ်မျိုးနွယ်၏ တော်ဝင်သွေးမျိုးဆက်တစ်ယောက် အနေနှင့် သူမသည် သွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားကို အသက်သွင်းရသေးခြင်း မရှိသည်သာ ရှိ၏။
ထို့ကြောင့် ပါရမီမှာ ယွဲ့ချန်မင်လောက် မြင့်မားခြင်း မရှိသေးဘဲ ကောင်းကင်နှင့်ကမ္ဘာမြေကြီး၏ နိယာမစွမ်းအားအမျှင်ကို သန့်စင်ရန် အချိန်ပိုယူရသည်။
"ဆရာကြီးရဲ့ အခွင့်အရေးပေးမှုကိုပဲ ကျေးဇူးတင်ရပါမယ်... မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်ယွဲ့ချန်မင် ဒီအခြေအနေအထိ ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး.."
ယွဲ့ချန်မင်က ကျေးဇူးတင်စွာ ပြော၏။
"မကြာခင်မှာ အဆုံးမဲ့ကြယ်တာရာ အကယ်ဒမီရဲ့ ကျောင်းအုပ် ဝူထန်းနန် လာပြီးတော့ လည်ပတ်လိမ့်မယ်... သူက မင်းရဲ့ အသိအကျွမ်းတစ်ယောက် မလား... သူရောက်လာရင် ဧည့်ခံတဲ့တာဝန်ကို မင်းယူလို့ရတယ်.."
လီရွှမ်က ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြော၏။
ယွဲ့ချန်မင်မှာ အံ့သြသွားသည်။
"ကျောင်းအုပ် မသေသေးဘူးလား..."
"သူသေသွားပြီလို့ မင်းထင်ထားတာလား.."
လီရွှမ်၏ မျက်ခုံးများက မြင့်တက်သွား၏။
ယွဲ့ချန်မင်က နက်ရှိုင်းသည့်အသံဖြင့် ပြောသည်။
"အရင်တုန်းက... အကယ်ဒမီမှာ သစ္စာဖောက်တစ်ယောက် ရှိခဲ့တယ်။ ပြောကြတာက ကျောင်းအုပ်က အဆိပ်ခပ်ခံရပြီး လုပ်ကြံတိုက်ခိုက်တာလည်း ခံခဲ့ရတယ်တဲ့။ ပြီးတော့ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရခဲ့တယ်။ သိုင်းတစ်ထောင်ခန်းမရဲ့ အရှင်သခင်ဟောင်းက သတ်လိုက်တာကို ခံခဲ့ရတယ်လို့တောင် ကြားတယ်။ အဲ့ဒီ့ကတည်းက သူ့ရဲ့သတင်းလည်း ဘာမှမကြားတော့ဘူး။ ပြောကြတာက သူသေဆုံးခဲ့ပြီးပြီတဲ့.."
လီရွှမ်မှာ တိတ်တဆိတ် အံ့သြသွားသည်။ ဒီဝူထန်းနန်သည် သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ သူသည် အသက်ရှင်သန်ကာ ပြန်လာနိုင်ခဲ့၏။
ထို့အပြင် သူ့ဆီသို့လည်း လာရောက်လည်ပတ်ဦးမည်ဖြစ်သည်။ ရှင်းလင်းစွာပင် ထူးကဲသည့် ကံတရားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်၏။
"ငါသိပြီ.."
သူက ခေါင်းငြိမ့်သည်။
ယွဲ့ချန်မင်က သိလိုစွာမေး၏။
"ဆရာကြီး... ကျောင်းအုပ်ကို သိတာလားမသိဘူး.."
"မသိဘူး.."
လီရွှမ်က ခေါင်းကိုရမ်းသည်။
"သူ ငါ့ဆီကို လာလည်နိုင်ဖို့ ရွှီယန်က လမ်းညွှန်ပေးလိုက်တာ... အခုတလော ငါလည်း အချိန်အားနေတာနဲ့ တွေ့ဖို့ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ.."
***