Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၉၆</h2> <h2 style="text-align: center;">လင်းနယ်မြေ၌၇နှစ်၊ ၅ခုမြောက်သိုင်းပညာစနစ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲလျုံကို သွားခေါ်လိုက်.."</p> <p>ထန်းကျင်းယန်က ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် လေးနက်သည့် အသံဖြင့်ခိုင်း၏။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်မလေး.."</p> <p>အစေခံက ထွက်ခွာသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲလျုံ... ကျွန်မကြားတာတော့ ရှင့်မှာ ယွီကျိုးက ကျိန်နိုင်ငံနဲ့ အဆက်အသွယ်အချို့ ရှိတယ်တဲ့။ ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးရင် ကျွန်မအဲ့ဒီ့ကို သွားလည်ချင်တယ်။ လူအချို့နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးလို့ရမလား.."</p> <p> </p> <p>ထန်းကျင်းယန်က အပြုံးတစ်ခုဖြင့် မေး၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ကိစ္စသေးလေးပါ... ကျိန်နိုင်ငံဆီကို ဒီတံဆိပ်ပြားသာ ယူသွားလိုက်ပါ နန်းတော်သခင်မငယ်.."</p> <p>အကြီးအကဲလျုံက ခေါင်းငြိမ့်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲလျုံ.."</p> <p>ထန်းကျန်းယန်မှာ ဝမ်းသာသွား၏။ အကြီးအကဲလျုံကို ပြန်ခိုင်းပြီးနောက် သူမသည် ယွီကျိုးဆီသို့ ခရီးစဉ်အား စီမံသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအတွင်းရေးကိစ္စများအတွက် မည်သည့်ပေါက်ကြားမှုမှ မရှိစေရန် သူမကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်ရန် လိုအပ်သည်။ ထိုနေ့တွင် ထန်းကျင်းယန်သည် ယွီကျိုးဆီသို့ ခရီးစတင်ထွက်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>"အလုပ်ဖြစ်တယ်..."</p> <p>ရှေ့တွင် ပျံသန်းနေသည့် သင်္ဘောကိုကြည့်ကာ ဖန်းဟောင်က နဖူးမှ ချွေးစေးများကို သုတ်သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အသံပြု၏။</p> <p> </p> <p>"ငါစမ်းကြည့်မယ်.."</p> <p>စုလင်းရှုံမှာ စမ်းသပ်ကြည့်ရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။ လက်တစ်ဝှေ့နှင့်အတူ ဆယ်ပေရှိသည့် မိုးပျံသင်္ဘောသည် ချက်ချင်းပင် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး လက်ဝါးပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။ ဒီအချိန်၌ ၎င်းသည် ကစားစရာ အရုပ်တစ်ခုနှင့်သာ တူညီနေပါသည်။</p> <p> </p> <p>စုလင်းရှုံသည် မြန်ဆန်သော ရွေ့လျားမှုနှင့်အတူ လေထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မိုးပျံသင်္ဘောကို လွှတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဘုန်း.."</p> <p>ပေ၁၀၀ရှိသည့် သင်္ဘောကြီးပေါ်၌ အဆောက်အအုံများစွာတို့ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းသည် ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးတို့ဖြင့် ဝန်းရံနေကာ အသက်သွင်းလိုက်လျှင် ခရမ်းရောင်နဂါးတစ်ကောင် လှည့်လည်နေသည့် ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအား ဖြစ်ပေါ်စေသည်။</p> <p> </p> <p>"မိုးပျံသင်္ဘောက ချဲ့လို့လည်း ရတယ်။ ကျုံ့လို့လည်း ရတယ်... သူ့ရဲ့အဓိကကိုယ်ထည်က မြေကြီးပေါ်မှာဆို ပျောက်ကွယ်သွားပြီး စံအိမ်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ကာကွယ်မှုနဲ့ တိုက်ခိုက်မှု နှစ်ခုစလုံးအတွက်လည်း စွမ်းဆောင်ရည်တွေရှိတယ်.."</p> <p> </p> <p>"အခင်းအကျင်းကနေတစ်ဆင့် အကာအကွယ်ကို အသက်သွင်းပြီး စစ်မှန်တဲ့ နဂါးတစ်ကောင် လှည့်လည်နေသလို စိတ်ကူးယဉ်ပုံရိပ်တွေကိုလည်း ပေါ်လာစေနိုင်တယ်.."</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် အဲ့ဒါကို လှည့်လည်နေစေဖို့ သက်ဆိုင်ရာ စိတ်ဝိဉာဥ်ပုံဆောင်ခဲ ပမာဏတစ်ခုတော့ လိုအပ်တယ်။ တန်တော့တန်ပါတယ်.."</p> <p> </p> <p>"လေထဲမှာပျံသန်းနိုင်ပြီး အမြင့်ဆုံးအမြန်နှုန်းက အထွတ်အထိပ်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ပျံသန်းနေတာထက် မနှေးကွေးဘူး။ ပြီးတော့ ပုန်းအောင်းတဲ့ စွမ်းရည်အချို့လည်းရှိတယ်.."</p> <p> </p> <p>ဖန်းဟောင်က ရှင်းပြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီမိုးပျံသင်္ဘောနဲ့ဆိုရင်... လင်းနယ်မြေ တလျှောက်လုံးမှာ ဆေးပညာကို လိုက်လံကျင့်ကြံလို့ရပြီ။ ချန်ချင်းစံအိမ်ရဲ့ နာမည်ကလည်း လင်းနယ်မြေတလျှောက် ကျော်ကြားလာပြီး ဒန်ဆေးနတ်သမီးကို တွေ့ဆုံနိုင်တဲ့လူတွေက ကောင်းမွန်တဲ့ ကံကြမ္မာနဲ့လူတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်.."</p> <p> </p> <p>စုလင်းရှုံက တက်ကြွစွာ ပြော၏။ ရှီအာ၊ ကျိုးယင်နှင့် မုန့်ရှူရှူတို့လည်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး မိုးပျံသင်္ဘောပေါ်သို့ တတ်ကြသည်။ မည်ကဲ့သို့ ထိန်းချုပ်ရမည်ကို ရင်းနှီးအောင် ပြုလုပ်၏။</p> <p> </p> <p>သင်္ဘောပျံသန်းရန်အတွက် လိုအပ်သည့် စိတ်ဝိဉာဉ်ပုံဆောင်ခဲများမှာတော့ သူတို့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပေ။</p> <p>သူတို့သည် ကျောက်စိမ်းနတ်ဘုရားဂိုဏ်းနှင့် စုမိသားစုတို့၏ ရတနာတိုက်များကို လုယူထားပြီး စိတ်ဝိဉာဉ်ပုံဆောင်ခဲများစွာအား ပိုင်ဆိုင်ထား၏။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ချန်ချင်းစံအိမ်သည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း စိတ်ဝိဉာဉ်ပုံဆောင်ခဲ များစွာကိုဝင်ပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ်် အသုံးပြုနိုင်စွမ်း ရှိပါသည်။</p> <p> </p> <p>ဖန်းဟောင်သည် သူ၏ မိုးပျံသင်္ဘောကိုလည်း စတင်ပြုလုပ်၏။ အတွေ့အကြုံတို့ ရှိနေပြီးဖြစ်ကာ ဒုတိယမြောက်မိုးပျံသင်္ဘောသည် ပထမတစ်ခုလောက်လည်း စွမ်းအားကြီးရန် မလိုရာ ပြုလုပ်ရန် ခက်ခဲခြင်းမရှိပါ။</p> <p> </p> <p>ဆရာဖြစ်သူ၏ မိုးပျံသင်္ဘောသာလျှင် ပိုမိုကြွယ်ဝသည့် အတွေးများနှင့် အားထုတ်မှုတို့ကို လိုအပ်ခြင်းဖြစ်၏။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အသုံးပြုရန်အတွက်မှာတော့ သင့်တော်သလိုသာ ပြုလုပ်နိုင်ပါသည်။</p> <p> </p> <p>ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဒုတိယမြောက် မိုးပျံသင်္ဘောကို နောက်ဆုံးတွင် ထုလုပ်ပြီး၏။ ယခုအချိန်၌ ဖန်းဟောင်သည် မျိုးဆက်စုံမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ဌာနချုပ်သို့ သွားရောက်လည်ပတ်ရန် အချိန်ကျခဲ့ပါပြီ။ ထိုနေ့တွင် သူသည် ဆရာဖြစ်သူနှင့် မိတ်ဆွေများကို နှုတ်ဆက်စကား ပြောကြား၏။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီးနဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုတို့က လင်းနယ်မြေတလျှောက် နာမည်ကျော်ကြားနေပြီးပြီ... ငါ့ရဲ့ ဒန်ဆေးနတ်သမီးဆိုတဲ့ နာမည်ကလည်း ကျော်ကြားနေပြီးပြီ။ အခု နင့်အလှည့်ပဲ.."</p> <p> </p> <p>စုလင်းရှုံက ဖန်းဟောင်ကို ဒန်ဆေးလုံးများအား ပေးသည်။</p> <p> </p> <p>"စိတ်ချပါအမ... ကျွန်တော့နာမည် ဖန်းဟောင်လည်း လင်းနယ်မြေတလျှောက် မကြာခင် ပျံ့နှံလာစေရပါမယ်.."</p> <p>ဖန်းဟောင်က ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>ပေ၃၀ရှည်လျားသည့် မိုးပျံသင်္ဘောသည် ကောင်းကင်သို့ပျံသန်းသွားပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လျှပ်တပြက်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သင်္ဘောပေါ်တွင် လူနှစ်ယောက်တို့ ရပ်နေ၏။ ဤသည်မှာတော့ ဖန်းဟောင်နှင့် ယွဲ့ချန်မင်တို့ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"လူနာတွေကို ကုသဖို့အတွက် နောက်ထပ် နေရာအသစ်ကို ရှာရမယ့်အချိန်ပဲ.."</p> <p> </p> <p>စုလင်းရှုံက အမိန့်ပေး၏။ ထို့ကြောင့် ရှီအာ၊ ကျိုးယင်နှင့် မုန့်ရှူရှူတို့က ထုတ်ပိုးမှုများကို စတင်လုပ်ဆောင်ကာ အရာအားလုံးတို့ကို သင်္ဘောပေါ်သို့ ရွေ့ပြောင်းသည်။</p> <p> </p> <p>ကျုရှင်ကျန့်လည်း လာရောက်နှုတ်ဆက်၏။ သူသည် ချန်ချင်းစံအိမ်၌ ဆက်လက်နေလိုပေမယ့် ဒီနေရာမှာ သူနှင့်သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိကြောင်းကို သိပါသည်။ ထို့အပြင် ပါရမီရှင်များ၏ တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရဦးမည်လည်းဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>"ကျု့ရှင်ကျန့်... ဒီဆေးလုံးတွေက နင့်အတွက်.."</p> <p>စုလင်းရှုံက သူ့ကို ဒန်ဆေးလုံးတို့အား ပေးသည်။</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ ရွှေဦးချိုသမင်ကိုလည်း နင့်ကို ပြန်ပေးလိုက်မယ်.."</p> <p> </p> <p>စုလင်းရှုံက ထပ်ပေါင်းပြောသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေဦးချိုသမင်မှာ ချစ်ဖို့ကောင်း၏။ သို့ပေမယ့် ကြောင်နီလောက် မခင်တွယ်မိပေ။ ဤသည်က သူမကို ကြောင်နီအား အနည်းငယ် လွမ်းဆွတ်စေ၏။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိန်းကလေးစု.."</p> <p>ကျုရှင်ကျန့်က ကျေးဇူးတင်၏။</p> <p> </p> <p>"ရှောင်ကျင်း... မင်းကတကယ့်ကို အရှုံးသမားပဲ.."</p> <p>သူသည် ရွှေဦးချိုသမင်ကို စီးနင်းရင်းမှ ရေရွတ်စွာပြော၏။</p> <p> </p> <p>"မင်းအတွက် ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ငါရှာပေးခဲ့တယ်... ဒါပေမယ့် မင်းက မဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး... မင်းရဲ့ကံတရားက လုံလောက်မှုမရှိဘူး။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါနဲ့ပဲနေတော့။ ငါ့ရဲ့ ညွှန်ကြားချက်ကို နားထောင်ပြီးတော့ လမ်းမှားကို မရောက်စေနဲ့.."</p> <p> </p> <p>"ငါ့စကားကိုသာ ကောင်းကောင်းနားထောင်ခဲ့ရင် ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုးကို မင်းလက်လွှတ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး.."</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါကြောင့်မို့လို့... ငါပြောရင် တစ်သွေမတိမ်းသာလိုက်လုပ်... အစွမ်းကုန်သာ လိုက်လုပ်... ရန်သူကို ထိပ်တိုက်တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြောရင်တောင် မတွန့်ဆုတ်နဲ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အားလုံးက မင်းရဲ့ကောင်းကျိုးအတွက်ပဲ.."</p> <p> </p> <p>ရွှေဦးချိုသမင်က ခေါင်းငြိမ့်သည်။</p> <p>"ကျွန်တော်နားလည်ပါပြီ... နောက်တစ်ခါကျရင် မင်းရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် သံသယဝင်တာတွေ အမြင်မှားတာမျိုးတွေ မရှိစေရပါဘူး.."</p> <p> </p> <p>လီရွှမ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက တွန့်ကွေးသွားသည်။ တစ်ဖက်လူသည် ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုပြီး ရွှေဦးချိုသမင်ကို ဦးနှောက်ဆေးမည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>"ချန်ချင်းစံအိမ်က ခရီးဆက်ရင်းနဲ့ ဆေးပညာအတွေ့အကြုံတွေ့ကို ရှာဖွေမှာမို့လို့ ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာသွားတော့မယ်... ဒီနေ့မှာ ဆေးကုသဖို့အတွက် စောင့်နေတဲ့လူတွေ ပြန်လို့ရပြီ... တကယ်လို့ ရေစက်ရှိသေးရင် ပြန်ဆုံကြမယ်.."</p> <p> </p> <p>ချိုင်လင်းအာက ကုသရန် စောင့်စားနေကြသည့် သိုင်းသမားအတန်းလိုက်ကို ပြောသည်။ စွမ်းအားကြီးမားသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုလူများကို စိတ်ပျက်စွာ ဆုတ်ခွာသွားရစေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း.."</p> <p>မိုးပျံသင်္ဘောသည် ချန်ချင်းစံအိမ်၏ အထက်၌ ထည်ဝါစွာဖြင့် ပေါ်လာခဲ့၏။ ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်ကို ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးများက ဝန်းရံနေပြီး တောက်ပသည့်အလင်းက အရပ်မျက်နှာအားလုံးတို့ဆီသို့ ပျံ့နှံသွားသည်။ စစ်မှန်သည့် နဂါးတစ်ကောင်ပင်လျှင် ဝန်းရံနေပုံရ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအံ့ဖွယ်ကောင်းသည့် မြင်ကွင်းက သိုင်းသမားအားလုံးတို့ကို မှင်သက်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဘယ်လို ဒီဗိုင်းကိရိယာမျိုးလဲ.."</p> <p> </p> <p>"ငါလည်းမသိဘူး... တစ်ခါမှလည်း မကြားဖူးဘူး.."</p> <p> </p> <p>မိုးပျံသင်္ဘောသည် ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ဖြေးညှင်းစွာ တက်သွားပြီးနောက် မနှေးမမြန် ရွေ့လျားနေ၏။ ၎င်း၏ ထည်ဝါမှုကို တမင် ပြသနေဟန်ရသည်။</p> <p> </p> <p>လီရွှမ်သည် မိုးပျံသင်္ဘော၏ စံအိမ်အထက်၌ ထိုင်ကာ လမ်းတလျှောက်ရှိ မြင်ကွင်းများကို သက်တောင့်သက်သာနှင့် ခံစားနေ၏။ ချိုင်လင်းအာက နံဘေးတွင်ခစားသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save