Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 5</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝက်ကလေးကို လက်ခံခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>တာဝန်ခံရန်  တစ်ယောက်တော့ ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်နေပါပြီ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဟုမိသားစုရဲ့ အခြေအနေကို သူ အတော်အသင့် သိထားတာကိုး။</p> <p>တာဝန်ခံရန်က စိတ်ထဲကနေ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတယ်ဆိုပေမဲ့၊ ဟုပုချီ တစ်ယောက် စကားပလ္လင်ခံမနေဘဲ သူ့သားရဲ့ပါရမီက အလွန်ကို မြင့်မားလွန်းကြောင်း။ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း တစ်ကြိမ်သာ ပေါ်ထွက်နိုင်တဲ့ ဟုမိသားစုရဲ့ နံပါတ်တစ် "လက်ဖွဲ့မန္တန် ပါရမီရှင်" ဖြစ်ကြောင်းနဲ့ အရည်အချင်းစစ် အမှတ်ဟာ ၆ မှတ်တောင် ရထားကြောင်းတွေ တရပ်စပ် ကြွားလုံးထုတ်နေတာကို ကြားရတဲ့အခါမှာတော့ တာဝန်ခံရန်တစ်ယောက် ဆွံ့အသွားပါတော့တယ်။</p> <p>ဒီမှာကြည့်ဦး... ဒါတွေက လူပြောတဲ့ စကားတွေလား။</p> <p>ဒီနေ့သာ တခြားလူတစ်ယောက် ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် တာဝန်ခံရန်ကတော့ ဒီလို အော်မိမှာပါ။</p> <p>"ချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း"</p> <p>(ငါတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း  ဟာ အရင်က ဒုတိယအဆင့် အရွေးချယ်ခံပွဲ တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ ပါရမီအမှတ် (၈) မှတ် သတ်မှတ်ထားတာလေ၊ အခုဆိုရင် ပါရမီအမှတ် ၉ မှတ် ပြည့်မှသာ ဒုတိယအဆင့်ကို ဖြေဆိုခွင့်ရတာ။)</p> <p>(မင်းရဲ့ သားရထားတဲ့ ၆ မှတ်က ဘာလုပ်လို့ ရမှာလဲ။)</p> <p>တာဝန်ခံရန်က ဟုပုချီအတွက် ဘယ်လိုမျိုး အဆင်ပြေအောင် ပြန်ညှိပေးရမလဲလို့ စဉ်းစားနေတုန်းမှာပဲ ချူရှင်းဟီ က စကားစလိုက်ပါပြီ။</p> <p>"သခင်ကြီးဟု ပြောတာ တကယ်မှန်ပါတယ်။ ဒီလို ထူးခြားတဲ့ ပါရမီရှင်မျိုးက ငါတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းအတွက် တကယ်လိုအပ်နေတာပါ။ သူ့ကိုသာ လက်လွှတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ဂိုဏ်းအတွက် ဆုံးရှုံးမှုကြီး ဖြစ်မှာ အသေအချာပါပဲ။"</p> <p>တာဝန်ခံရန်</p> <p> "..."</p> <p>တာဝန်ခံရန် ပြောချင်နေပါပြီ။</p> <p>(ရှင်းဟီရာ၊ ဒီလောက်အသည်းယားစရာကောင်းတဲ့ စကားတွေကို မင်း ဘယ်လိုများ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောထွက်ရတာလဲ။)</p> <p>အဲဒီနောက် တာဝန်ခံရန်ကို စကားပြောခွင့်တောင် မပေးဘဲ ဟုပုချီက ဝက်လိုပုံစံရှိတဲ့ သူ့သားကို ချက်ချင်း လှမ်းခေါ်လိုက်ပါတယ်။</p> <p>"လာ။ ဝင်ဟိုင်၊ မင်းရဲ့ လက်ဖွဲ့မန္တန် စွမ်းရည်ကို ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီ ရှေ့မှာ ပြလိုက်စမ်း။"</p> <p>ကျားကနေ ခွေးမမွေးဘူးလို့ ဆိုရိုးရှိကြတာကိုး။</p> <p>ဟုပုချီရဲ့ တောင်းဆိုချက်က ငယ်ငယ်တုန်းက နှစ်သစ်ကူးမှာ မိဘတွေက ဆွေမျိုးတွေရှေ့မှာ အတင်း ထွက်ကပြခိုင်းသလိုမျိုးပါပဲ။</p> <p>တကယ်လို့ သာမန်ကလေးတစ်ယောက်ဆိုရင်တော့ အနည်းဆုံးတော့ မျက်နှာမှာ မကျေနပ်တဲ့ အရိပ်အယောင် ပေါ်မိမှာပါ။ ဟုတ်တယ်မလား။</p> <p>ဒါပေမဲ့ ဟုဝင်ဟိုင် ကို ကြည့်လိုက်ပါဦး။ သူက စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ အမူအရာနဲ့ ရှေ့ကို လျှောက်လာပြီး ချူရှင်းဟီရဲ့ ရှေ့မှာတင် လက်ဖွဲ့မန္တန် အစွမ်းပြပါတော့တယ်။</p> <p>ဟုဝင်ဟိုင်ဟာ လက်ဖွဲ့မန္တန် ဖော်စပ်ဖို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အပုံလိုက်ကြီးကို ကိုင်ပြီး စတင်လိုက်ပါပြီ။</p> <p>ချူရှင်းဟီကတော့ လက်ဖွဲ့မန္တန် ပညာရပ်အကြောင်း သိပ်မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မသိတာက အဓိက ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဓိက ပြဿနာက ဟုဝင်ဟိုင်ရဲ့ လက်ဖွဲ့မန္တန် ရေးသားတဲ့နှုန်းက တကယ်ကို မြန်ဆန်လွန်းနေတာပါ။</p> <p>ဝက်ခေါင်းလို ပုံစံရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် လက်တွေက ဒီလောက်အထိ သွက်လက်နေရတာလဲဆိုတာ စဉ်းစားလို့တောင် မရပါဘူး။</p> <p>ချူရှင်းဟီ နည်းနည်းတော့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပါတယ်။ ဒီဟုဝင်ဟိုင်က တကယ်ပဲ လက်ဖွဲ့မန္တန် ပါရမီရှင်များလား။ တကယ်လို့ သူကသာ ပါရမီရှင် ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ သူ့ကို လက်ခံလို့ မဖြစ်ဘူးလေ...။</p> <p>စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ ဟုဝင်ဟိုင်ဟာ လက်ဖွဲ့မန္တန်တစ်ခုကို အပြီးသတ်လိုက်ပြီး အားလုံးရဲ့ ရှေ့မှာပဲ သူ့လက်ထဲက လက်ဖွဲ့မန္တန်အကြောင်း မိတ်ဆက်ပြပါတယ်။</p> <p>"ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီရေ။ ကြည့်ပေးပါဦး။ ကျွန်တော့်လက်ထဲက လက်ဖွဲ့မန္တန်က 'လျှပ်စီးလက်ဖွဲ့'ပါ။ ဒီလက်ဖွဲ့က လျှပ်စီးစွမ်းအားကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပါတယ်။ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး အကန့်အသတ်မရှိ အသုံးချနိုင်ပါတယ်။ မိုးကြိုး လျှပ်စီး... ပေါ်ထွက်စေ။"</p> <p>ဟုဝင်ဟိုင်က ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ လက်ဖွဲ့မန္တန်ကို လွှတ်လိုက်ပါတယ်။ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့...</p> <p>လက်ဖွဲ့မန္တန်အင်းကွက်က မြေပေါ်ကို ဘုတ်ခနဲ ပြုတ်ကျသွားပြီ။ အဲဒီနောက်မှာတော့... ဘာမှ ဆက်ဖြစ်မလာပါဘူး...။</p> <p>ချူရှင်းဟီ: "..."</p> <p>တာဝန်ခံရန်: "..."</p> <p>အခုလေးတင် ရောက်လာတဲ့ မာလင်း တောင်မှ မျက်လုံးအဝိုင်းသားနဲ့ ဘာဖြစ်သွားတာလဲဆိုပြီး ကြောင်ကြည့်နေမိပါပြီ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အားလုံးက ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေတုန်းမှာပဲ ဟုပုချီက ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p>"ဟားဟားဟားဟား... ဝင်ဟိုင်၊ မင်း တော်တော်လေး စွမ်းဆောင်နိုင်တာပဲ။ အခု လက်ဖွဲ့မန္တန် ဖော်စပ်တာ ရှုံးနိမ့်သွားတယ်ဆိုပေမဲ့၊ မင်းရဲ့ ဖော်စပ်တဲ့နှုန်းက အရင်ကထက် အများကြီး မြန်လာပြီပဲ။ မာနမကြီးနဲ့။ ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်ကြိုးစားချေ။"</p> <p>"ချီးမွမ်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဖေ။ ဝင်ဟိုင် ဘယ်တော့မှ မာနကြီးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"</p> <p>ရှိနေကြသူတွေ အားလုံး</p> <p> "..."</p> <p>(ရှင်းဟီလည်း ဆွံ့အသွားပါပြီ။ ငါက လက်ဖွဲ့မန္တန်အကြောင်း မသိဘူးဆိုပေမဲ့၊ လက်ဖွဲ့မန္တန်တွေ အင်းကွက်ကိုတော့ မြင်ဖူးပါတယ်လေ။။</p> <p>လက်ဖွဲ့မန္တန်တစ်ခုရဲ့ စွမ်းအားဆိုတာ အောင်မြင်အောင် ဖော်စပ်နိုင်မှုအပေါ်မှာ အခြေခံရမှာ မဟုတ်လား။</p> <p>ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ ငါကိုယ်တိုင်က မရှက်ရင် ရှက်ရမှာက တခြားလူလို့များ သဘောထားနေကြတာလား။</p> <p>ဒီအချိန်မှာတော့ ချူရှင်းဟီ တကယ့်ကို သဘောပေါက်သွားပါပြီ။</p> <p>တာဝန်ခံရန်ကတော့ ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး စကားလုံးတွေ ပျောက်ရှနေပါတယ်။ တာဝန်ခံရန်က ရှင်းဟီကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမှန်းတောင် မသိတော့ပါဘူး။</p> <p>(ဟုပုချီ၊ ဟုပုချီ။ မင်းမှာ အရှက်ဆိုတာရော ရှိရဲ့လား။ မင်းရဲ့ သားကို ဂိုဏ်းထဲသွင်းချင်တယ်လို့ ပြောတာကို ရှင်းဟီက သဘောတူထားပြီးပြီ မဟုတ်လား။)</p> <p>(သူက ၆ မှတ်ပဲ ရထားတာကိုတောင် ရှင်းဟီက ဘာမှမပြောဘူးလေ။ အဲဒီမှာတင် ရပ်လိုက်လို့ မရဘူးလား။)</p> <p>(အခုတော့ ဟုဝင်ဟိုင်ကို အတင်း ထကပြခိုင်းတယ်။ ငါကလည်း မင်းရဲ့သားမှာ ထူးခြားတဲ့ ပါရမီတစ်ခုခု ရှိမလားလို့ အောက်မေ့တာ။ အခုတော့ ဒါပဲလား။)</p> <p>(ပြီးတော့ မာနမကြီးနဲ့ဦးတဲ့။ သူက ကျရှုံးသွားတာလေ... ကျရှုံးသွားတဲ့ဟာကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မာနကြီးလို့ ရမှာလဲ။)</p> <p>တာဝန်ခံရန်ကတော့ ရှင်းဟီသာ ဟုပုချီကို ငြင်းပယ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဒါဟာ တကယ့်ကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ ကိစ္စပဲလို့ ခံစားနေရပါပြီ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ တာဝန်ခံရန်က ချူရှင်းဟီသာ ငြင်းလိုက်ရင် ဟုမိသားစုကို ဘယ်လို ပြန်ချော့ရမလဲလို့ စဉ်းစားနေတုန်းမှာပဲ ချူရှင်းဟီက ပြောလိုက်ပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း လက်ဖွဲ့မန္တန် ပါရမီရှင်ပါပဲ။ ညီလေး ဝင်ဟိုင်၊ မင်းရဲ့ လက်ဖွဲ့မန္တန် ဖော်စပ်တဲ့နှုန်းက ငါမြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အမြန်ဆုံးပဲ။ ဒီလို ပါရမီမျိုးကမှ တကယ့်ပါရမီရှင် ဆိုတဲ့ စကားလုံးနဲ့ ထိုက်တန်တာ။"</p> <p> </p> <p>"မင်းက ငါတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း  က အသည်းအသန် ရှာဖွေနေခဲ့တဲ့ ရှားပါးပါရမီရှင်မျိုးပဲ။ မင်းအဖေ ပြောတာမှန်တယ်၊ မင်းကိုသာ လက်လွှတ်လိုက်ရရင် ငါတို့ဂိုဏ်းအတွက် ကြီးမားလှတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကြီးပဲ။"</p> <p>ဒီစကားကို ပြောနေချိန်မှာ ချူရှင်းဟီရဲ့ မျက်လုံးထဲ မျက်ရည်တွေတောင် ဝဲတက်နေပါပြီ။</p> <p>(ဒီအဘိုးကြီးက လက်ဖွဲ့မန္တန်အကြောင်း နားမလည်ဘူးဆိုရင်တောင် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်စမ်းပါ၊ ဟုဝင်ဟိုင်ရဲ့ လက်ဖွဲ့မန္တန် ဖော်စပ်တဲ့နှုန်းက မမြန်ဘူးလား။)</p> <p>(ဘာ။ ကျရှုံးသွားတယ် ဟုတ်လား။)</p> <p>(ကျရှုံးတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ မြန်သလား၊ မမြန်ဘူးလားဆိုတာကိုပဲ ကြည့်လေ။)</p> <p>ပြီးတော့ ဒီလက်ဖွဲ့မန္တန်လေးကို အထင်မသေးလိုက်ပါနဲ့။ ချူရှင်းဟီ သေချာမြင်လိုက်တာကတော့ ဟုဝင်ဟိုင်ဟာ ခုနက ကျရှုံးသွားတဲ့ လက်ဖွဲ့မန္တန်တစ်ခုတည်းအတွက်တင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အတော်များများကို သုံးပစ်လိုက်တာကိုပါ။</p> <p>(ဒါက လက်ဖွဲ့မန္တန် ပါရမီရှင်တင် မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက တကယ့်ကို အဖြုန်းအတီး ပါရမီရှင်ကြီးပဲ...။)</p> <p>(တကယ်လို့ ဒီကောင်သာ ဂိုဏ်းထဲဝင်လာမယ်ဆိုရင် တခြားဘာမှ လုပ်စရာမလိုပါဘူး။ သူ သုံးဖြုန်းမယ့် အရင်းအမြစ် ပမာဏတစ်ခုတည်းနဲ့တင် အရင်တုန်းက အစွမ်းကုန် ဖြုန်းတီးခဲ့တဲ့ အိုးရန်မင်တောင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်ဖို့ ခဲယဉ်းသွားလိမ့်မယ်။)</p> <p>(ဘာ။ သူက ဒုတိယ အိုးရန်မင် ဖြစ်လာမှာကို စိုးရိမ်နေတာလား။)</p> <p>(ငါ ချူရှင်းဟီက အဲဒါကို ကြောက်နေမယ် ထင်သလား။)</p> <p>(ငါ့ဘဝမှာ ဘယ်တုန်းကများ နောက်ကျောကို ဓားနဲ့ အထိုးမခံရဖူးလို့လဲ။ နောက်ထပ် နှစ်ချက်လောက် အထိုးခံရရင်တောင် ငါ့အတွက် အထူးအဆန်း မဟုတ်တော့ပါဘူး။)</p> <p>(လူဆိုတာ တစ်နေ့ သေရမှာပဲဆိုပြီး အသက်ဆက်မရှင်ဘဲ နေလို့မရဘူးလေ။ ဟုတ်တယ်မလား။)</p> <p>(ကျရှုံးနိုင်ခြေရှိတယ်ဆိုပြီး ကိုယ့်ရဲ့ အိပ်မက်တွေကို အကောင်အထည်မဖော်ဘဲ နေလို့မရဘူးလေ။)</p> <p>(ဟုဝင်ဟိုင်က နောက်ကျရင် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီကို နောက်ကျောကနေ ဓားနဲ့ထိုးနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ အခုကတည်းက သူ့ကို ဂိုဏ်းရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ ဖြုန်းတီးခွင့် မပေးဘဲ နေလို့မဖြစ်ဘူး မဟုတ်လား။)</p> <p>(ဟုဝင်ဟိုင်ကို ကြည့်လိုက်ပါဦး... သူက မျက်နှာဖောင်းဖောင်း၊ နားရွက်ကားကားနဲ့ ကြည့်ရတာ ဘယ်လိုမှ ဉာဏ်ကောင်းမယ့်ပုံ မပေါက်နေဘူး။)</p> <p>(ဒါပေမဲ့ သူဖော်စပ်တဲ့ လက်ဖွဲ့မန္တန်တွေမှာတော့ အပြစ်ပြောစရာ မရှိပါဘူး။ ကျရှုံးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မြန်တယ်။)</p> <p>(အဓိကအချက်ကတော့ သူ ဘယ်လောက်တောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိသလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်ဦး။)</p> <p>ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ငါသာ သူ့နေရာမှာဆိုရင် ကျရှုံးသွားတာနဲ့ ရှက်လွန်းလို့ မြေကြီးထဲပဲ ဝင်သွားချင်မိမှာပါပဲ။)</p> <p>(ဒါပေမဲ့ ဟုဝင်ဟိုင်ကို ကြည့်ပါဦး... သူက အရှက်ရလို့ စိတ်ပျက်သွားတဲ့ အမူအရာ လုံးဝ မရှိနေဘူး။)</p> <p>"ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မောက်မာမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဆိုတဲ့ သူ့စကားကလည်း အပြောသက်သက် မဟုတ်ဘဲ ရင်ထဲကလာတာပါ။</p> <p>(ဒါကြောင့် ဒီ အညံ့စား ပါရမီရှင် ကိုတော့ ငါတို့ဂိုဏ်းက သေချာပေါက် ခေါ်ရမယ်။)</p> <p>ချူရှင်းဟီကတော့ ဒီလက်ဖွဲ့မန္တန် ပါရမီရှင်ကို ဂိုဏ်းထဲသွင်းဖို့ ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သလို၊ ပထမအဆင့် အရွေးချယ်ခံပွဲကိုလည်း ဖြေစရာမလိုဘဲ တန်းအအောင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ဒုတိယအဆင့်အတွက်ကတော့ ဟုမိသားစုအနေနဲ့ လုံးဝ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ ဒီနှစ် ဒုတိယအဆင့်မှာ ဘယ်သူကပဲ တပည့်တွေကို စစ်ဆေးစစ်ဆေး၊ ဟုဝင်ဟိုင် ဂိုဏ်းထဲဝင်ခွင့်ရဖို့ကိုတော့ ချူရှင်းဟီက ရာနှုန်းပြည့် အာမခံလိုက်ပါပြီ။</p> <p>ဟုပုချီဟာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ သူ့ရဲ့ ဝဖိုင့်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးတောင် တုန်ယင်နေပါတော့တယ်။ ဟုဝင်ဟိုင်ကလည်း ချူရှင်းဟီကို မျက်ရည်ဝဲနေတဲ့ မျက်လုံးလေးတွေနဲ့ "ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီ" လို့ တတွတ်တွတ် ခေါ်နေပါပြီ။</p> <p>ဟုပုချီဟာ သူ့ရှေ့က ချူရှင်းဟီကို ကြည့်ပြီးနောက် မိုးကောင်းကင်ကြီးကို လှမ်းကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိပါတယ်။</p> <p>(ဒဏ္ဍာရီထဲက ချူရှင်းဟီဆိုတာ တကယ်ပါပဲလား။)</p> <p> လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်းမှာ ဟုပုချီဟာ သူ့သားကို ပညာသင်ပေးဖို့အတွက် အင်အားကြီး မိသားစုအတော်များများဆီ ခေါ်သွားခဲ့ဖူးပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ကုန်းစွန်းမိသားစု ဆီကိုပေါ့။</p> <p>ကုန်းစွန်းမိသားစုဟာ ဒီနေ့ခေတ် မဟာမိသားစုကြီး (၃) စုထဲမှာ တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ လက်ဖွဲ့မန္တန် ပညာရပ်က တစ်လောကလုံးမှာ အလွန်ကို ကျော်ကြားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကုန်းစွန်းမိသားစုရဲ့ ဒီနေ့အောင်မြင်မှုတွေ နောက်ကွယ်မှာ ဟုမိသားစုရဲ့ ကူညီပံ့ပိုးမှုတွေ အများကြီး ပါဝင်ခဲ့တယ်ဆိုတာကိုတော့ လူသိနည်းပါတယ်။</p> <p>ကုန်းစွန်းမိသားစု မထွန်းကားသေးခင်တုန်းက သူတို့ဟာ ဟုမိသားစုဆီမှာ အကြိမ်ကြိမ် လာရောက် ပညာသင်ခဲ့ကြတာပါ။ အဲဒီအချိန်မှာ ဟုမိသားစုက ကုန်းစွန်းမိသားစုကို ပညာကုန် သင်ပေးခဲ့တယ်လို့ မဆိုနိုင်ရင်တောင် လမ်းညွှန်မှုတွေ အများကြီး ပေးခဲ့တာတော့ အမှန်ပါပဲ။</p> <p>(အခု ငါတို့ဟုမိသားစု ဆုတ်ယုတ်သွားတဲ့ အချိန်မှာတော့ ငါ့သားကို မင်းတို့ ကုန်းစွန်းမိသားစုဆီ ပညာသင်ဖို့ ပို့တာတောင် အခွင့်အရေးလေး တစ်ချက် မပေးကြဘူးပေါ့လေ။)</p> <p>ဟုပုချီဟာ နောက်ဆုံးတော့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကိုပဲ ရွေးချယ်ခဲ့ပါတယ်။ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက လက်ဖွဲ့မန္တန်မှာ မကျော်ကြားဘူးဆိုပေမဲ့ ချူရှင်းဟီကတော့ နာမည်ကျော်ကြားတာကိုး။</p> <p>လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်း မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ကြည့်လိုက်ပါဦး။ အိုးရန်မိသားစု... ဖန်းယုကျန်... ဝမ်တျန်းနု... မူယွဲ့နိုင်ငံ...</p> <p>ချူရှင်းဟီဟာ မှော်ရတနာ သွန်းလောင်းတာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ နတ်ဘုရား ပန်းခတ်ပညာရပ်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သန့်စင်မှု အတတ်ပညာမှာပဲဖြစ်ဖြစ်... ဒဏ္ဍာရီတွေကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖန်တီးခဲ့တာ မဟုတ်လား။ ဒါတွေအားလုံးဟာ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ကျွမ်းကျင်တဲ့ အတတ်ပညာတွေမို့လို့လား။</p> <p>မဟုတ်ပါဘူး။ ချူရှင်းဟီရဲ့ ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးအချက်က တစ်ဖက်လူရဲ့ အကျွမ်းကျင်ဆုံး အပိုင်နိုင်ဆုံး နယ်ပယ်မှာပဲ အဲဒီလူကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူပြနိုင်တာပါပဲ။</p> <p>အင်အားကြီး မိသားစု (၃) စုထဲက ဟွမ်မိသားစု ကတော့ ပြိုကွဲသွားပါပြီ။ အခုဆိုရင် ဂျင်မိသားစုက အင်အားကြီး (၃) စုစာရင်းထဲ ဝင်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်လို့ ကြားရတယ်။</p> <p>ရှီမိသားစုကတော့ ဝမ်တျန်းနုရဲ့ နင်းခြေခြင်းကို ခံလိုက်ရပါပြီ။</p> <p>(ကုန်းစွန်းမိသားစုက ငါ့သား ဟုဝင်ဟိုင်ကို ငြင်းပယ်လိုက်တာဟာ သူတို့ရဲ့ အမြင်ကျဉ်းမြောင်းမှုကို ပြလိုက်တာပါပဲ။)</p> <p>(အခု ငါ့သားဟာ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ရောက်သွားပြီ။ မိသားစုတွေရဲ့ ရန်သူတော်လို့ နာမည်ကြီးတဲ့ ချူရှင်းဟီရဲ့ တန်ဖိုးထားမှုကိုလည်း ရသွားပြီဆိုတော့... ငါ့သား တက်လှမ်းမယ့်နေ့ဟာ သိပ်မဝေးတော့ပါဘူး။)</p> <p>တာဝန်ခံရန်ကတော့ ဘေးကနေ ကြည့်ရင်း လုံးဝကို အံ့ဩမှင်သက်နေခဲ့ပါတယ်။</p> <p>(ရှင်းဟီရာ... ဒါက နည်းနည်းတော့ လွန်မနေဘူးလား။ ဒီဟုဝင်ဟိုင်က ကြည့်ရတာ တကယ်ကို ဉာဏ်မကောင်းတဲ့ပုံစံပဲဟ...။)</p> <p>တာဝန်ခံရန် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတာနဲ့ မတူဘဲ မာလင်းကတော့ တည်ငြိမ် လေးနက်တဲ့ မျက်နှာထားနဲ့ ဖြစ်နေပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>"ဒီဝက်ကလေးက ကြည့်ရတာ ဉာဏ်မကောင်းသလိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီ ရဲ့ အရမ်းကို ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေတဲ့ မျက်နှာထားကို ကြည့်လိုက်ဦး။ ဒါက နက်နဲတဲ့ အဓိပ္ပာယ် တစ်ခုခု ရှိနေပုံပဲ။"</p> <p>"ဒါကြောင့် ဒီလူမှာ တစ်ပါးသူမသိတဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုခုတော့ သေချာပေါက် ရှိရမယ်။ မဟုတ်ရင် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီက ဒီလောက်အထိ စိတ်လှုပ်ရှားနေမှာ မဟုတ်ဘူး။"</p> <p>အရင်တုန်းက မဟာမိုးကောင်းကင်မြို့တော်  မှာတုန်းက ပါရမီရှင် ၃ဦးရဲ့ အချက်အလက်တွေကို မြင်ပြီး ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီရဲ့ မျက်နှာမှာ စိတ်ပျက်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ထင်ဟပ်ခဲ့တာကို မာလင်း မှတ်မိနေပါသေးတယ်။</p> <p>ဒါပေမဲ့ အခုလို လူတစ်ယောက်ကို မြင်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ မျက်နှာထားမျိုးကိုတော့ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီက မူယွဲ့နိုင်ငံ  က တပည့်တွေကို တွေ့တုန်းကမှ မာလင်း မြင်ဖူးခဲ့တာပါ။</p> <p>အဲဒီတုန်းက လူတိုင်းပဲ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီ အကဲခတ်မှားသွားပြီလို့ ပြောခဲ့ကြတာလေ။ ဒါပေမဲ့ အခု မူယွဲ့နိုင်ငံရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်တွေက ဘာများ ထပ်ရှင်းပြနေစရာ လိုသေးလို့လား။</p> <p>ဒီနေ့မှာလည်း ဒီဝက်ကလေးက ဘာစွမ်းရည်မှ မရှိသလို ထင်ရပေမဲ့၊ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီကို ဒီလောက်အထိ စိတ်လှုပ်ရှားအောင် လုပ်နိုင်တယ်ဆိုကတည်းက ဒီဝက်ကလေးက လုံးဝ သာမန်မဟုတ်တာ သေချာပါတယ်။ မာလင်းကတောင် သူ့ရဲ့ အနာဂတ် ဆရာဘိုးဘိုး ရာထူးကို ဒီဝက်ကလေးက ခြိမ်းခြောက်လာမလားလို့တောင် စိတ်ပူလာမိပါတယ်။</p> <p>ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေတဲ့ ဟုမိသားစု ကို ပြန်လွှတ်ပြီးတဲ့နောက်၊ ချူရှင်းဟီဟာ တခြားမိသားစုအသီးသီးက လူတွေနဲ့ ဆက်တွေ့ပါတယ်။ သူတို့မိသားစုတွေက တပည့်တွေကို မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း  ထဲ သွင်းချင်တယ်လို့ ကမ်းလှမ်းလာတာနဲ့ ချူရှင်းဟီက ချက်ချင်းပဲ သဘောတူလိုက်ပါပြီ။</p> <p>“ဘာ။ ခင်ဗျားတို့မိသားစုက တပည့်က အရည်အချင်းစစ်မှာ ၆ မှတ်ပဲ ရတာလား။”</p> <p>“၆ မှတ်ရတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ ၆ မှတ်ဆိုတာ တကယ်ကို ကောင်းတဲ့အမှတ်ပဲလေ... အောင်မှတ်ပဲ မဟုတ်လား...။ ဒီလို ထူးခြားတဲ့ ပါရမီရှင်မျိုးက ငါတို့ဂိုဏ်းထဲကို မဖြစ်မနေ ဝင်ရမယ်။”</p> <p>“ဘာ။ ခင်ဗျားတို့မိသားစုက တပည့်က ၉ မှတ် ရထားတာလား။”</p> <p>“၉ မှတ်တောင် ရထားမှတော့ ပုံမှန်စာမေးပွဲပဲ သွားဖြေလေကွာ၊ ငါ့ကို လာပြောနေစရာ လိုသေးလို့လား...။”</p> <p>“ဟမ်။ မင်းတို့တို့ရဲ့ ၉ မှတ်က အတုကြီးလား။”</p> <p>“အို... ငါတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကိုတောင် လှည့်စားနိုင်တဲ့ ဒီလို အတုအယောင် ဖန်တီးနိုင်စွမ်းဆိုတာ တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့ ပါရမီပဲ၊ မင်းတို့လည်း ငါတို့ဂိုဏ်းထဲ ဝင်လို့ရတယ်။”</p> <p>ဒီလိုနဲ့ပဲ တာဝန်ခံရန်  တစ်ယောက် ပါးစပ်အဟောင်းသား  ဖြစ်နေပေမယ့် ချူရှင်းဟီဟာ မိသားစုအမြောက်အမြားရဲ့ တပည့်တွေကို ပထမအဆင့် အရွေးချယ်ခံပွဲ အောင်မြင်ဖို့အတွက် ဘာမှစဉ်းစားမနေဘဲ သဘောတူပေးခဲ့ပါတယ်။</p> <p>တာဝန်ခံရန်ခမျာ မျက်ရည်တွေတောင် ဝဲနေပါပြီ။</p> <p> ရှင်းဟီရာ... ဒါက နည်းနည်းတော့ လွန်မနေဘူးလား။</p> <p>အဲဒီထဲမှာပါတဲ့ တချို့လူတွေဆိုရင် ငါကိုယ်တိုင်တောင် လက်ခံဖို့ မဝံ့ရဲတဲ့သူတွေမို့ပါကွာ။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save