ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကတော့ အရမ်းကို အလှမ်းဝေးလွန်းနေပါတယ်။ ထူးထူးခြားခြားကို အဆင့်အတန်းခွဲခြားလွန်းနေတာပါ။
အထူးသဖြင့် ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်သစ်စုဆောင်းတဲ့နေရာကို ကြည့်ဦးလေ။ အဆောက်အဦးက မြင့်မားလွန်းရုံတင်မကဘဲ အခုအချိန်မှာတော့ သုသာန်တစပြင်လိုကို တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေတာပါ။
ဒါဟာ တကယ့်ကို မြင့်မြတ်ပြီး အလှမ်းဝေးလွန်းတဲ့ အသွင်ဆောင်နေတာပေါ့။
လင်းစုကိုယ်တိုင် ယွမ်လင်မြို့မှာ တပည့်သစ်စုဆောင်းရေးကို ကြီးကြပ်နေတာဖြစ်ပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်တော့ လင်းစုတစ်ယောက် ဒေါသထွက်လွန်းလို့ ခေါင်းမီးတောက်မတတ် ဖြစ်နေပါပြီ။
ဒီနှစ်မှာ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းက တပည့်သစ် လုံးဝမခေါ်ဘူးဆိုတဲ့ သတင်းကို ဘယ်သူကများ စတင်ဖြန့်လိုက်သလဲဆိုတာ သူ လုံးဝစဉ်းစားလို့ မရပါဘူး။
ဒီသတင်းကို ကြားလိုက်ရတဲ့ ခဏမှာပဲ လင်းစုဟာ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ ထောက်လှမ်းရေးသမား အားလုံးကို စုံစမ်းဖို့နဲ့ ဒီနောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူကို ဖမ်းဆီးဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်ပါတယ်။
လင်းစုရဲ့ အထင်ကတော့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကို ဒီလိုနည်းနဲ့ ပစ်မှတ်ထားတိုက်ခိုက်ရဲတဲ့သူဟာ ချူရှင်းဟီ ပဲ ဖြစ်ရမယ်လို့ ခံစားနေရတာပါ။
ဒါပေမဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အခြေအနေတွေက နည်းနည်း ထူးဆန်းလာပါတယ်။
ထောက်လှမ်းရေးသမားတချို့ရဲ့ အဆိုအရ ဒီသတင်းကို ဖြန့်တဲ့သူတွေဟာ ဘိုးဘေးအင်မော်တယ် မြို့တော်က လာတာဖြစ်ပြီး၊ အဲဒါကို ကျန်းယုစီစဉ်ထားတာလို့ သိရပါတယ်။
ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ လင်းစုဟာ စားပွဲကို ရိုက်ပြီး ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပါပြီ။
“ကျန်းယု... မင်း ဒီလောက်တောင် အဆိပ်ပြင်းတာလား။ ဒါ ချူရှင်းဟီ ခိုင်းတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ကျန်းယုက ချူရှင်းဟီရဲ့ စကားအတိုင်း လုပ်တတ်တယ်ဆိုတာ လူတိုင်းသိတာပဲ။”
ဒါပေမဲ့ လင်းစုက ချန်ရှောင်ထျန်း ဆီကို ဝိညာဉ်ငှက်လေးကတစ်ဆင့် လှမ်းမေးဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာပဲ ထောက်လှမ်းရေးသမားတွေဆီက နောက်ထပ် သတင်းတွေ ရောက်လာပါတယ်။
“ဒါက ဘာကြီးလဲ။”
“ရှင်းယွဲ့ဂိုဏ်းလည်း ပါဝင်နေတယ် ဟုတ်လား။”
“ပြီးတော့ ကောင်းကင်ဘုံဓားဂိုဏ်းရောလား။”
“ယွီရွှီနန်းတော် (ယုရှုနန်းတော်) ကလည်း သတင်းတွေ ဖြန့်နေတာလား။”
“ဒါပေမဲ့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း ကတော့ ဘာမှ မလုပ်ဘူးတဲ့။”
ဒါကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ လင်းစုက ပိုပြီးတော့တောင် ဒေါသထွက်သွားပါပြီ။
"ဒါ ချူရှင်းဟီ လုပ်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်။"
လင်းစုရဲ့ စကားကို ကြားတော့ ထောက်လှမ်းရေးသမားတွေ အားလုံး အံ့ဩသွားကြပါတယ်။
“အဲ... ဆရာဘိုးဘိုး ကျွန်တော်တို့ ပြောတာကို သေချာကြားလိုက်ရဲ့လား။”
“ဂိုဏ်းကြီး (၁၀) ဂိုဏ်းထဲမှာ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း တစ်ခုတည်းကပဲ မပါတာလေ။ ကျန်တဲ့ဂိုဏ်းတွေ အကုန်ပါနေတာကို။ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ချူရှင်းဟီ လုပ်တာလို့ ခင်ဗျား ကြားလိုက်ရတာလဲ။”
ထောက်လှမ်းရေးသမားတွေက ဒီကိစ္စမှာ ချူရှင်းဟီ ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်ဆိုတဲ့ အထောက်အထား မရှိကြောင်း လင်းစုကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောပြလိုက်ကြပါပြီ။
ဒါပေမဲ့ လင်းစုက စားပွဲကို ထပ်ရိုက်ပြီး ကြေညာလိုက်ပါတယ်။
"မင်းတို့ ဘာမှနားမလည်ကြပါဘူး။"
"စကားပုံတစ်ခု ရှိတယ်လေ။ 'အစစ်အမှန်က အနှစ်မဲ့ပြီး၊ အနှစ်မဲ့တာက အစစ်အမှန်' တဲ့။ ချူရှင်းဟီဆိုတာ ဉာဏ်ပညာအရာမှာ နတ်ဆိုးဖြစ်နေတဲ့သူ။ သူက အမြဲတမ်း ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အကွက်ရွှေ့မှုတွေနဲ့ပဲ လှုပ်ရှားတတ်တာ။ တကယ်လို့ မင်းတို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးလို့ သူ့ကို တွေ့တယ်ဆိုရင်တောင် အဲဒါ ချူရှင်းဟီ လုပ်တာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ တွေးမိဦးမှာ။"
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်းတို့လို ဝက်ဦးနှောက်တွေတောင် ရှာတွေ့နိုင်မယ်ဆိုရင် အဲဒါ ချူရှင်းဟီရဲ့ ဗျူဟာ ဖြစ်ပါဦးမလား။"
"ဘာအထောက်အထားမှ ရှာမတွေ့တာကပဲ ဒီကိစ္စဟာ ချူရှင်းဟီ လုပ်တာဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေတာပဲ။ ချူရှင်းဟီက အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး မင်းတို့ သူ့ကို ရှာတွေ့ဖို့ ဘယ်တော့မှ အခွင့်အရေး ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။"
ထောက်လှမ်းရေးသမားတွေ
"..."
သူတို့ စကားမပြောနိုင်တော့ပေမဲ့ မဟာအကြီးအကဲ ပြောတာကလည်း သဘာ၀ကျနေသလိုပါပဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒါ ချူရှင်းဟီပဲ မဟုတ်လား...။
“ဒါကြောင့် ငါတို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကို ပစ်မှတ်ထားတဲ့ ဒီကိစ္စဟာ ချူရှင်းဟီ လုပ်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်။”
လင်းစုက ထောက်လှမ်းရေးသမားတွေကို ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ သုန်မှုန်နေတဲ့ မျက်နှာအထက်မှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။
"ဟင်း... ဟင်း။ ချူရှင်းဟီ။ အို... ချူရှင်းဟီ... မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ကောက်ကျစ်ပြီး ပါးနပ်ပါစေဦးတော့။ ငါ့ထက်တော့ ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျနေပါသေးတယ်။ ငါ (၁၅) နှစ်တိုင်တိုင် ကြိုးစားပြီး နေရာချထားခဲ့တဲ့ နယ်ရုပ်က မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းထဲကိုတောင် မဝင်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ သူ့ကို ဟေးယွဲ့နန်းတော်ထဲကို ပို့ပေးလိုက်ပြီလေ။ ဝေရှင်းဆိုတာ ငါ လင်းစုက မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းထဲမှာ လျှို့ဝှက်မျိုးစေ့ချထားတဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး သစ်စေ့ပဲ"
"ဝေရှင်းသာ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှာ နေရာရသွားပြီဆိုရင် မင်းတို့ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် အားလုံးဟာ ငါ့လက်ခုပ်ထဲက ရေပဲ ဖြစ်သွားမှာပါ။"
ဒါကို တွေးမိရင်း လင်းစုဟာ ဝေရှင်းကို လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းနဲ့ ဆက်သွယ်လိုက်ပါတယ်။ အရင်ဆုံး ဝေရှင်းကို ချီးကျူးလိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့။
“ဝေရှင်း... မင်းက ဟေးယွဲ့နန်းတော်ထဲကို ရောက်သွားပြီပဲ... မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ အသွင်မဲ့ နှလုံးသားကျမ်းက ဟေးယွဲ့နန်းတော်ကနေ စတင်လာတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်။ အဲဒီတော့ ဝေရှင်း... မင်း အဲဒီကျမ်းကို ရအောင် ကြိုးစားကြည့်သင့်တယ် မဟုတ်လား။”
သတင်းပို့ပြီးတဲ့နောက် လင်းစုက ထိုင်ချလိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်ကာ ပြုံးလိုက်ပါပြီ။
“ချူရှင်းဟီလေးက ငါတို့ ယွင်ရှောင်ဂိုဏ်းကို ပစ်မှတ်ထားရဲတယ်ပေါ့။”
“ဟမ့်။ သူကတော့ သေတွင်းကို တူးနေတာပဲ။”
…
ဒီအတောအတွင်း ခြောက်မှတ်တန် စစ်ဆေးမှုစနစ်ကို ကမ္ဘာပေါ်မှာရှိတဲ့ ဂိုဏ်းအားလုံးနီးပါးက အချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ လက်ခံသွားကြပါတယ်။
သင်္ချာပါရမီရှင် မာလင်းရဲ့ "ခြောက်ဆယ်က ကိုးဆယ်ထက် ကြီးတယ်" ဆိုတဲ့ သီအိုရီကိုလည်း အားလုံးက လက်ခံသွားကြပါပြီ။
တကယ်တမ်း ပြောရရင် ဂိုဏ်းအသီးသီးက ဒါကို ပထမဆုံး စကြားတုန်းကတော့ ဒီလို တုံ့ပြန်ခဲ့ကြတာပါ။
"ဒါ ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ ဒါ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေ မဟုတ်ဘူးလား။"
ဒါပေမဲ့ အကြိမ်ကြိမ် အခါခါ စဉ်းစားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဂိုဏ်းအသီးသီးက ပညာရှင်တွေဟာ မာလင်း ကို ချေပဖို့ ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက် ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပါဘူး။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... တကယ့်ကို ထူးဆန်းလွန်းတဲ့ ရှုထောင့်တစ်ခုကနေ ကြည့်မယ်ဆိုရင် မာလင်းပြောတာကလည်း မမှားပြန်ဘူးလေ...။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ဘက်ပေါင်းစုံမှာ တော်တဲ့သူတွေ ရှိကြတာပဲ။ သင်္ချာပါရမီရှင် မာလင်းရဲ့ "ခြောက်ဆယ်က ကိုးဆယ်ထက် ကြီးတယ်" ဆိုတဲ့ သီအိုရီကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် ပါရမီရှင်ပေါင်းစုံက မာလင်းကို ချေပဖို့ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုး ထုတ်သုံးခဲ့ကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီချေပချက်တွေကို မာလင်းက စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ပဲ တုံ့ပြန်လိုက်တာပါ။
"ရောင်းရင်းတို့ ဘာတွေပြောနေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် နားမလည်ဘူး။ အမှတ်ခြောက်ဆယ်ရတဲ့သူက အမှတ်ကိုးဆယ်ရတဲ့သူထက် ကဏ္ဍခြောက်ခုမှာ ပိုတော်တယ်၊ အဲဒါပဲ။ မှတ်ထားကြ"
"ကဏ္ဍ (၁၀) ခုထဲမှာ ကျွန်တော်က ရောင်းရင်းတို့ထက် ၆ ခုမှာ သာနေတာလေ။ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ရောင်းရင်းထက် မသာဘူးလို့ ပြောနေတာလဲ။"
"ရောင်းရင်းတို့ သင်္ချာပညာရှင်ကြီးဆိုတဲ့ လူတွေ အားလုံး ပါးစပ်ပိတ်ထားကြတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် မာလင်းကိုယ်တိုင် ရောင်းရင်းတို့ဆီ လာတွေ့ပြီး အဖြေညှိရလိမ့်မယ်။ ယုံလား။"
မာလင်းရဲ့ ဒီလို အရှက်မရှိတဲ့ နည်းဗျူဟာတွေနဲ့ တွေ့တဲ့အခါ သင်္ချာပညာရှင်ကြီးတွေဟာ ချက်ချင်းပဲ ပါးစပ်ပိတ်သွားကြပါတော့တယ်။
ပညာရှင်ကြီးတွေ အနေနဲ့ သင်္ချာတွက်ချက်မှုမှာ မာလင်းကို အနိုင်ရနိုင်ရင်တောင်၊ မာလင်းကို သိုင်းပညာမှာကော နိုင်ပါ့မလား။
ရန်မစရဲဘူး။ တကယ်ကို ရန်မစရဲတာပါ...။
ကမ္ဘာပေါ်က သင်္ချာပညာရှင်ကြီးတွေတင် ရန်မစရဲတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ချူရှင်းဟီ ကိုယ်တိုင်လည်း အဲဒီအတိုင်း ခံစားနေရရှာပါပြီ။
ချူရှင်းဟီကတော့ ညည်းတွားနေရှာပါတယ်။
"ငါ တကယ်ပဲ အဲဒီနေ့က ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း ရန်မစခဲ့ဘူး၊ ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း မနှောင့်ယှက်ခဲ့ပါဘူး။ ငါတင်ပြခဲ့တဲ့ ခြောက်မှတ်တန် စစ်ဆေးမှုဆိုတာကလည်း တစ်ကမ္ဘာလုံးက လူငယ်တွေကို အခွင့်အရေး ပေးချင်ရုံ သက်သက်ပါ..."
"ငါက ပုံမှန်အားဖြင့် ခြောက်မှတ်လောက်ပဲ ရနိုင်တဲ့ လူငယ်တွေကိုပဲ တကယ် စုဆောင်းချင်ခဲ့တာပါ။"
"ဘာလဲ။ ငါတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်မြို့တော်က လူတွေအများကြီးကို လက်မခံနိုင်ဘူး ဟုတ်လား။ အဲဒါ ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ်လေ။ ငါ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးသုံးပြီး မြို့တော်ကြီးကို တိုးချဲ့လိုက်မယ်။ ငါ့ရဲ့ ဂဏန်းပေါင်းစက်လေးက တဖျတ်ဖျတ်နဲ့ အသံထွက်အောင် တွက်ချက်ထားပြီးသားပဲ သိလား။"
ချူရှင်းဟီဟာ မဟာမိုးကောင်းကင်မြို့တော်ကို ဆယ်ဆလောက် ချဲ့ထွင်ဖို့တောင် စဉ်းစားနေတာပါ။ မလုံလောက်ရင် အဆ တစ်ရာလောက်အထိ တိုးချဲ့ဖို့တောင် ဂိုဏ်းက တတ်နိုင်ပါသေးတယ်။
မြို့တော်ကို အဆ တစ်ရာ ချဲ့ထွင်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် ငွေတွေ ရတနာတွေ ကုန်ကျမလဲဆိုတာကို ချူရှင်းဟီက တွက်ချက်နေခဲ့တာပေါ့။
ဒါပေမဲ့ သူတွက်ချက်နေတုန်းမှာပဲ သင်္ချာပါရမီရှင် မာလင်းရဲ့ အကွက်ထဲကို သတိမထားမိဘဲ ရောက်သွားခဲ့ပါတယ်။
ခြောက်ဆယ်က ကိုးဆယ်ထက် ကြီးတယ်ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။
ဒါက သင်္ချာပုစ္ဆာလား။
“ဒါက သိသိသာသာကို ယုတ်မာတဲ့ စကားကြီးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား။”
“အဲဒီ သင်္ချာပညာရှင်ကြီးတွေကရော ရူးနေကြတာလား။ မာလင်းနဲ့ သင်္ချာအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြတယ်ပေါ့။”
“မာလင်းက သင်္ချာဆိုတာကို နံရံကပ်မှိုလောက်တောင် နားလည်တာ မဟုတ်ဘူး။မာလင်းက တစ်ရာကျော်တဲ့ ဂဏန်းတွေကိုတောင် မတွက်တတ်ဘူးလေကွာ။ ဟုတ်တယ်မလား။”
“အပြင်က လူတွေပြောနေတာကိုလည်း နားထောင်ပါဦး။ မာလင်းရဲ့ သီအိုရီတဲ့...။”
“ဘာ... မာလင်းက တကယ်ပဲ သင်္ချာပညာရှင်ကြီး ဖြစ်နေပြီ ဟုတ်လား။ မင်းတို့မှာ အရှက်ရော ရှိကြသေးရဲ့လား။”
“ဒါက သင်္ချာနဲ့ ဘယ်နေရာမှာ သက်ဆိုင်လို့လဲ။ မာလင်းကတော့ လျှောက်ပြောနေတာပဲလေ။ ဟုတ်တယ်မလား။”
ဒါပေမဲ့ မာလင်းကတော့ လျှောက်ပြောနေပေမဲ့ ခြောက်မှတ်တန် စစ်ဆေးမှုကတော့ တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေကို ရောက်သွားပါပြီ။
ခြောက်မှတ်တန် စစ်ဆေးမှုကို ကြေညာလိုက်တဲ့ ပထမဆုံးနေ့မှာတင် လူငယ် ၃ ယောက်ဟာ ကဏ္ဍ ၆ ခုလုံးမှာ အမှတ်ပြည့် ရသွားခဲ့ပါတယ်။
ဒီခြောက်မှတ်တန် စစ်ဆေးမှုစနစ်က တကယ့်ကို ရက်စက်လှတယ်ဆိုတာ အမှန်ပါပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီ ၃ ယောက်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေက ပုံမှန်ထက်ကို ထူးခြားလွန်းနေလို့ပါ။
ပထမဆုံးတစ်ယောက်ကတော့ မှော်ဆေးဝါးဖော်စပ်ခြင်းမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပါ။ သူ့ရဲ့ မှော်ဆေးဝါးဖော်စပ်ခြင်း စွမ်းရည်က အမြင့်ဆုံးအထိ ရောက်နေတာပါပဲ။ ချူရှင်းဟီကိုယ်တိုင် ကြည့်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဒီကောင်ဟာ မူယွဲ့နိုင်ငံက ပါရမီရှင်တွေနဲ့တောင် ယှဉ်နိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့ရပါတယ်။
ဒုတိယတစ်ယောက်ကတော့ ပိုလို့တောင် ထူးခြားပါသေးတယ်။ ဒြပ်စင်ထိန်းချုပ်မှုမှာ အမှတ်ပြည့်ရထားပြီး လျှပ်စီးတွေကို သူ့လက်ထဲမှာ ကစားပြနေတာက ရင်သပ်ရှုမောစရာပါပဲ။
မာလင်းက ဒီသတင်းကို အကြီးအကဲဟဲဆီ ပြောပြလိုက်တဲ့အခါ အကြီးအကဲဟဲကတော့ ချက်ချင်းပဲ အဲဒီလူငယ်ကို သူ့ရဲ့ အနီးကပ်တပည့် အဖြစ် လက်ခံမယ်လို့ ကြေညာလိုက်ပါတော့တယ်။ သူ့ကို မိုးကြိုးပစ်နည်းတွေနဲ့ မိုးကြိုးနတ်ဘုရား ကကွက်တွေကို သင်ပေးမယ်ဆိုပြီး ပြောလိုက်ပါပြီ။
နောက်ဆုံးတစ်ယောက်ကတော့ ချူရှင်းဟီအတွက် လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားတဲ့သူပါ။
“အဲဒါဟို လူ၀ကြီး ဟူဝမ်ဟိုင်လား။”
ချူရှင်းဟီက သူ့ကို စစ်ဆေးမှု ၂ ဆင့်အထိ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးထားခဲ့တာတောင်၊ ဒီကောင်က ပျင်းလွန်းလို့ ဘာစကားမှ မပြောဘဲ စစ်ဆေးမှုကို သွားပြန်ဖြေခဲ့ပါတယ်။
“မင်း စစ်ဆေးမှု ဝင်ဖြေတာကတော့ ထားပါဦး။ ဒါပေမဲ့ အမှတ်ပြည့် ၆ ခု ရလာတာက ဘာသဘောလဲ။”
ကံကောင်းတာကတော့ ဟူဝမ်ဟိုင်ရဲ့ အမှတ်ပြည့်ရတဲ့ ကဏ္ဍ ၆ ခုလုံးက အဆောင်လက်ဖွဲ့နဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်နေတာပါပဲ။
ဒါပေမဲ့... ချူရှင်းဟီကို အံ့ဩဆုံးဖြစ်သွားစေတာကတော့ ပေါင် (၂၆၀) ကျော်ရှိတဲ့ ဒီလူ၀ကြီး ဟူဝမ်ဟိုင်ဟာ အမြန်နှုန်း စစ်ဆေးမှုမှာ အမှတ်ပြည့် ရသွားတာပါ။
“ဒါ အောင်လက်မှတ် အတုလုပ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာရဲ့လား။”
“သူက အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေ လုပ်တဲ့နေရာမှာ မြန်တယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ တခြား ပညာတွေမှာပါ မြန်နေလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။”
နောက်တော့ ချူရှင်းဟီက ဟူဝမ်ဟိုင်ရဲ့ အမြန်နှုန်းစစ်ဆေးမှုကို ပြန်ဖြေခိုင်းလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပေါင် (၂၆၀) ကျော်ရှိတဲ့ လူ၀ကြီးတစ်ယောက်ဟာ အမြန်နှုန်းစစ်ဆေးမှုမှာ တကယ်ပဲ အမှတ်ပြည့်ရသွားတာကို ကိုယ်တိုင် မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ချူရှင်းဟီရဲ့ မျက်လုံးမှာ မျက်ရည်တွေ ဝေ့တက်လာပါတော့တယ်။
အရင်တုန်းက လူတွေပြောလေ့ရှိတဲ့ သွက်လက်တဲ့ လူဝကြီးတွေ အကြောင်း ကြားဖူးပေမဲ့၊ လူဝကြီးတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် သွက်လက်နိုင်မှာလဲလို့ ချူရှင်းဟီ အမြဲ တွေးခဲ့ဖူးတာပါ။
ဒီနေ့မှာတော့ ချူရှင်းဟီ တစ်ယောက် ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရပါပြီ။ ဒီလူ၀ကြီးက သွက်လက်ရုံတင် မကပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ ပြောရမယ်ဆိုရင် မြန်တာကတော့ မဆိုးပါဘူး။ ဟူဝမ်ဟိုင် ရဲ့ အမြန်နှုန်းက တခြားကဏ္ဍတွေမှာတင် မဟုတ်ဘဲ နယ်ပယ်အားလုံးမှာ ထူးထူးခြားခြားကို မြန်နေတာပါ။
ဥပမာအားဖြင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့လုပ်တဲ့နေရာမှာဆိုရင် သူက မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်တယ်လေ။
အောင်မြင်လား၊ ကျရှုံးလားဆိုတာ ခဏထားဦး၊ မြန်လား၊ မမြန်ဘူးလားဆိုတာပဲ ပြော၊ အဲဒါပါပဲ။
တကယ်လို့ အဲဒီလောက် မြန်နေမယ်ဆိုရင် ဟူဝမ်ဟိုင်ဟာ အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေ လုပ်တဲ့အခါ အရင်းအမြစ်တွေကိုလည်း အမြန်ဆုံး ဖြုန်းတီးပစ်နိုင်မှာ မဟုတ်လား။
ဒီလိုရှုထောင့်ကနေ ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ချူရှင်းဟီကတော့ ဒီလို ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ပြဿနာမရှိပါဘူး။"
"မင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ ပါရမီကို ရုတ်တရက်ကြီး နားမလည်သွားသရွေ့တော့ မင်းက ငါ ချူရှင်းဟီရဲ့ ကံကောင်းစေတဲ့ စစ်သူကြီးတစ်ဦးပါပဲ။"
တပည့်သစ် စစ်ဆေးမှု ပထမအဆင့်ကတော့ ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေပါတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ခြောက်မှတ်တန် စစ်ဆေးမှုစနစ်ကြောင့် သူ့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေ လွဲချော်သွားခဲ့ပေမဲ့ ချူရှင်းဟီကတော့ ဒါကို စိတ်ဓာတ်မကျပါဘူး။
တကယ့်တော့ အရာရာကို အကောင်းမြင်နေလို့ မရဘူးလေ။ အဆိုးဘက်ကနေပဲ ကြည့်တတ်ရမယ်။
ကြည့်လေ၊ အရင်တုန်းက ငါတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ကိုးမှတ်ရတဲ့ တပည့်တွေကို ခေါ်ခဲ့တယ်၊ အဲဒီ ကိုးမှတ်ရတဲ့ တပည့်တွေက ဘက်စုံတော်တဲ့သူတွေ မဟုတ်လား။ အဲဒီတော့ သူတို့ကို ဘယ်နေရာမှာပဲ ထားထား၊ နယ်ပယ်အသီးသီးမှာ သူတို့ရဲ့ တန်ဖိုးကို ထုတ်ပြနိုင်ခဲ့ကြတာပေါ့။
စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီကို နောက်ကျောကနေ ဓားနဲ့ အချက်ပေါင်းများစွာ ထိုးခဲ့ကြတာ အခုဆို လူတောင် ထုံသွားပြီ။
ဒါပေမဲ့ အခု ငါတို့ စုဆောင်းနေတဲ့ ဒီခြောက်မှတ်တန် တပည့်တွေကျတော့၊ နယ်ပယ်အချို့မှာ ထူးချွန်ကြပေမဲ့ သူတို့မှာ အားနည်းချက်တွေလည်း အများကြီး ရှိနေတာပဲလေ။
ချူရှင်းဟီကတော့ သူ့ရဲ့ အရင်က ကျရှုံးမှုတွေကို ပြန်သုံးသပ်လိုက်တဲ့အခါ ဒါဟာ ဦးတည်ချက်မှားယွင်းမှုကြောင့်ဆိုတာ သိလိုက်ရပါတယ်။
ပညာစုံတတ်တဲ့သူတစ်ယောက်ကို ဘယ်ဦးတည်ချက်ပဲ ပေးပေး၊ သူကတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း လျှောက်လှမ်းနိုင်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အတွေးအခေါ်ကို ပြောင်းလိုက်ရင်တော့၊ ဒီဂိုဏ်းတူညီလေးတွေမှာ ကိုယ်စီ အားနည်းချက်တွေ ရှိနေမယ်ဆိုရင် ကိုင်တွယ်ရ ပိုလွယ်သွားပြီပေါ့။
“နောင်မှာတော့ ငါတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေဟာ အဓိက ကျင့်စဉ်တစ်ခုတင် မဟုတ်ဘဲ စိတ်ကြိုက်ရွေးချယ်နိုင်တဲ့ ဘာသာရပ်တစ်ခုကိုပါ သင်ယူရမယ်။”
“မင်းက ဒြပ်စင်တွေကို သုံးတာ တော်တယ်။ အကြီးအကဲဟဲ က မင်းကို အနီးကပ်တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်ပြီ။ မင်းက မိုးကြိုးပစ်တဲ့နေရာမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်လေ။ ဟုတ်တယ်မလား။”
“ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီက မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်ပိုင်းကိုတော့ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ပေမဲ့၊ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီက မင်းအတွက် စိတ်ကြိုက်ဘာသာရပ်တစ်ခုကိုတော့ စီစဉ်ပေးနိုင်ပါတယ်။”
“မင်း မှော်ဆေးဝါးဖော်စပ်တာ တော်သလား။”
“ဘာ... အဲဒီဘက်မှာ ပါရမီ လုံးဝမရှိဘူး ဟုတ်လား။”
“ဂိုဏ်းတူညီလေး။ စကားပုံတစ်ခု ရှိတယ်လေ... ပုံးတစ်ပုံးထဲမှာ ရေဘယ်လောက်ဝင်ဆံ့သလဲဆိုတာကို အရှည်ဆုံးသစ်သားပြားက ဆုံးဖြတ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ အတိုဆုံးသစ်သားပြားက ဆုံးဖြတ်တာ။”
“ဒါကြောင့် မင်းမှာ အားနည်းချက် (အတိုဆုံးသစ်သားပြား) ရှိနေတဲ့အတွက် မင်း အဲဒါကို သင်ယူရမယ်။”
“ပါရမီ မရှိတာ ဘာစိတ်ပူစရာ ရှိလို့လဲ။ ငါတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှာ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး ရှိတာပဲ။”
“မင်းတာဝန်ကတော့ အရူးအမူး ကျင့်ကြံအားထုတ်ဖို့ပဲလေ။”
“ဘာ... ဂိုဏ်းရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ဖြုန်းတီးမိမှာ စိုးရိမ်နေတာလား။”
“ဒါကို လုံးဝ စိတ်ပူစရာ မလိုဘူး။ ငါတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်အတွင်းမှာ ရူးပလူးနေအောင် ချမ်းသာလာတာလေ။”
“မင်းသာ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို အဆက်မပြတ် ဖြုန်းတီးနိုင်မယ်ဆိုရင် ဂိုဏ်းရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို မပြောနဲ့။ ငါ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီကိုယ်တိုင် မာလင်းကို ခိုင်းပြီး မင်းကို ဦးချခိုင်းရမလား။ အဲဒီအထိတောင် လုပ်ပေးလို့ ရတယ်ကွ။”
“မာလင်း။ အို။ မာလင်း၊ မင်းက ဒီတစ်ခေါက် ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီကို နောက်ကျောကနေ ဓားနဲ့ ထိုးလိုက်နိုင်ပြီလို့ ထင်နေတာလား။”
“ဟမ့်။ မင်း တော်တော်လေး မှားသွားပြီ။ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီး ရှင်းဟီက ဒီအတွက် တန်ပြန်နည်းလမ်းကို စဉ်းစားပြီးသားပဲ။ ဒီစိတ်ကြိုက်ဘာသာရပ် အစီအစဉ်ကို ငါတို့ မဟာမိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှာ အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။”
“မင်းတို့ ဘယ်မှာ မတော်ဘူးလဲ။ အဲဒါကိုပဲ ငါ့အတွက် ရွေးချယ်ပြီး သင်ယူကြစမ်း...။”
“ကဲ။ ပြောစမ်းပါဦး။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှုံးနိုင်ပါဦးမလဲ။”
***