Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၁၄)</h2> <h2 style="text-align: center;"> ညီအစ်ကိုသုံးယောက်၏စွမ်းအားအပြည့် ပေါက်ကွဲထွက်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;"> နတ်ဆိုးမြို့တော်တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားခြင်း(၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဝေါင်း”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယန်က ကောင်းကင်သို့မော့ကာ ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ကျားမျက်လုံးများမှာလည်း သွေးများပြည့်နှက်သွားကဲ့သို့ နီရဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p> ပြင်းထန်သော ဗာမီလီယံအစစ်အမှန်မီးတောက်များက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းပုံစံများက ခန္ဓာကိုယ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အဆက်မပြတ်ရွေ့လျားနေသည်။</p> <p> </p> <p>အလင်းတန်းပုံစံများ ရွေ့လျားသွားသည်နှင့်အမျှ ရှောင်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သွေးပေါက်များ ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်လာပြီး ပူလောင်နေသော သွေးစိမ်းများ ပန်းထွက်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးများ လောင်ကျွမ်းနေပြီး သူ၏ အငွေ့အသက်ကလည်း လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့် ပြီးပြည့်စုံမှု၊ ဆန်းကြယ်သေခြင်းအဆင့်... တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ရှောင်ယန်၏ အငွေ့အသက်က ဝင်စားခြင်းအဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အဆင့်အထိ မြင့်တက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဗာမီလီယံအစစ်အမှန်မီးတောက်များက ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးမြို့တော်၏ အထက်ရှိ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို အနီရောင်အဖြစ် ဆေးချယ်လိုက်တော့၏။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ဗာမီလီယံငှက်ခန်းမတွင် ရှောင်ယန်ရရှိခဲ့သော ဗာမီလီယံမီးလျှံ အမွေအနှစ်ပငိ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အကြိုရူးသွပ်စစ်သူရဲခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူ ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြီးမားလာလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်နတ်ဆိုး၊ ကောင်းကင်ထောက်တုတ်”</p> <p> </p> <p>သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်တံဆိပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဧရာမအနက်ရောင်တုတ်ရှည်ကြီးက ကောင်းကင်သို့ တိုက်ရိုက် တိုး၀င်သွားပြီး တိယွမ်ဇီ၏ မဟာ ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း စွမ်းအင်လက်ဝါးကြီးကို ထိုးဖောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အစ်ကိုကြီး၏ အာမခံစကားကြောင့် ရှောင်ယန်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ချန်လှပ်ထားခြင်း၊ အကျိုးဆက်များကို ဂရုစိုက်ခြင်း မရှိဘဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့တွင် ထွက်သက်ဝင်သက် တစ်ချက်လောက် ကျန်နေသေးသရွေ့ သူတို့ကို ကယ်နိုင်သည်ဟု အစ်ကိုကြီးက ပြောထားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤအခြေအနေတွင် သူ ဘာကို တွေဝေနေစရာ လိုသေးသနည်း။</p> <p> </p> <p> စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်၊ အပြည့်အ၀ ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု၊</p> <p> </p> <p>ကောင်းမွန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့်... ဤသည်မှာ သူ၏ ပေါက်ကွဲမှုအတွက် အရင်းအနှီးဟု ပြော၍ရပေသည်။ သူတို့ ကျင့်ကြံထားသော ခန္ဓာကိုယ်များသည် ဤအဆင့်သို့ရောက်မှသာ အစစ်အမှန် အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ပြသနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ သူတို့၏စွမ်းအားများသည် အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာအရ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး အစွမ်းထက်သော ကျင့်စဉ်နည်းလမ်းများ၏ ပေါက်ကွဲထွက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိလာစေသည်။</p> <p> </p> <p>“သွေးကြောယဇ်ပူဇော်ခြင်း... ကောင်းကင်နတ်ဆိုး ဘိုးဘေးဝိညာဉ်”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယန်က သွေးများ ပန်းထွက်လာရင်း ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဗာမီလီယံအစစ်အမှန်မီးတောက်များ၊ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးကျားမျိုးနွယ်စု၏ အနက်ရောင် သွေးအဆီအနှစ်များနှင့် ရူးသွပ်စစ်သူရဲခန္ဓာကိုယ်၏ သွေးအဆီအနှစ်များ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး သူ၏ စွမ်းအားအားလုံး လျင်မြန်စွာ စုစည်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဝေါင်းးး။</p> <p> </p> <p>ရှေးခေတ်ကာလမှ ခေါ်သံတစ်ခုကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်... ဤဟိန်းဟောက်သံက နတ်ဆိုနတ်ဘုရားမိစ္ဆာကျားတစ်ကောင် ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ လေဟာနယ် တွန့်လိမ်စပြုလာသည်။ မှုန်ဝါးဝါးဖြစ်နေသော ပေရာချီခန့် ကြီးမားသည့် အမည်းရောင်အလင်းတန်းကျားတစ်ကောင်က လေဟာနယ်ထဲမှ လှမ်းထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအမည်းရောင်အလင်းတန်းကျား ထွက်ပေါ်လာမှုနှင့်အတူ မဟာရှေးဟောင်းကာလမှ အငွေ့အသက်တစ်ခုကဲ့သို့ အရာတစ်ခုက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မဟာရှေးဟောင်းကာလသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည့် အိပ်မက်တစ်ခုထဲကျ‌ရောက်သွာသည့်အတိုင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အမည်းရောင်အလင်းတန်းကျားသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် ရပ်နေပြီး ၎င်း၏ ကျားမျက်လုံးများထဲတွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ လောင်ကျွမ်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကျားကြီး၏ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ကြီးက အနက်ရောင် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သိပ်သည်းလှသော မဟာရှေးဟောင်းစွမ်းအင်များကို သယ်ဆောင်လာသည်။  </p> <p> </p> <p>မရေမတွက်နိုင်သော မျက်လုံးများ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ၎င်းက လက်များကိုမြှောက်ကာ ဗာမီလီယံအစစ်အမှန်မီးတောက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ၎င်း၏ မွေးရာပါရတနာ ‌ဝိညာဉ်တုတ်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် တိယွမ်ဇီထံသို့ ကျယ်လောင်စွာ ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>တိယွမ်ဇီ၏‌ေ လက်သီးများပေါ်တွင် သိပ်သည်းသော ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း စွမ်းအားများ ရစ်ပတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လက်သီးနှစ်ဖက်လုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်သီးတစ်ဖက်က တုတ်စွမ်းအင်ပုံရိပ်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဘန်း...</p> <p> </p> <p>ကျယ်ပြောလှသော ဗာမီလီယံအစစ်အမှန်မီးတောက်များက လေထုထဲတွင် လှိုင်းထသွားပြီး ရှောင်ယန်၏ ဝိညာဉ်တုတ်မှာ လွင့်စင်သွားသည်။ တိယွမ်ဇီ၏ လက်သီးမှာလည်း အက်ကွဲသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချက်ချင်းပင် သူ၏အခြားလက်သီးတစ်ဖက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကာ ရှောင်ယန်၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ရိုက်ချလာသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှောင်ယန်”</p> <p> </p> <p>ရှောင်တျောင်းနှင့် လင်းတုန်တို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နှစ်ဦးလုံးပျံတက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦး၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ဧရာမစွမ်းအားနှစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p>လင်းတုန်က ရှောင်ယန်၏အရှေ့သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာကာ ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုက သူနှင့် ရှောင်ယန်ကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချွင်...</p> <p> </p> <p>တိယွမ်ဇီ၏ လက်သီးက ရိုက်ခတ်လာပြီး ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းကို ကြေမွသွားစေသည်။ သို့သော် လင်းတုန်နှင့် ရှောင်ယန်တို့မှာမူ အန္တရာယ်ကင်းကင်းဖြင့် အောင်မြင်စွာ ဆုတ်ခွာနိုင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ပြီးပြည့်စုံသော ရွှေခေါင်းလောင်းခန္ဓာကိုယ်၏ မသေမျိုးဆယ့်နှစ်ပါး ခေါင်းလောင်းခန္ဓာကိုယ်၊ အစွမ်းအထက်ဆုံး ကာကွယ်ရေးခန္ဓာကိုယ်က ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့် စွမ်းအားဖြင့် လင်းတုန်ကို ဝင်စားခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံနိုင်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟူး”</p> <p> </p> <p>အောက်ဘက်ရှိ လူအုပ်ကြီးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ လင်းတုန်၏ စွမ်းအားမှာ တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သူက ပြိုင်ဘက်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တကယ်ပဲ ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းက တောင်ဂိုဏ်းကတပည့်လား”</p> <p> </p> <p>တိယွမ်ဇီက လင်းတုန်ကို ခက်ထန်သောမျက်နှာထားဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ခွေးအိုကြီး... တောင်ဂိုဏ်းကိုချည်းပဲ ပစ်မှတ်မထားနဲ့၊ ငါက အချိန်မရွေး တောင်ဂိုဏ်းတပည့် မလုပ်ဘဲ နေလိုက်လို့ရတယ်”</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်က တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး တိယွမ်ဇီကို အထင်အမြင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ယင်းရွှမ်ဇီ... မင်းရဲ့ တောင်ဂိုဏ်းတပည့်က ဝင်စွက်ဖက်နေပြီ၊ မင်း ဘာမှမလုပ်တော့ဘူးလား၊ မင်းက ငါတို့ ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြားမှာ စစ်ပွဲမီးမွှေးချင်တာလား”</p> <p> </p> <p>ထျန်းယွမ်ဇီ၏ မျက်နှာထားကလည်း အလွန်အမင်း တင်းမာခက်ထန်နေသည်။ ဝူယွမ် တစ်ယောက်တည်းကတင် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ သူတို့ကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသော လင်းတုန်တစ်ယောက်ပါ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ့တပည့်တွေက အရမ်းရိုင်းစိုင်းလွန်းတော့ ငါ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး။ မင်းက ငါ့ကို ဘာလို့မကူညီပေးတာလဲ”</p> <p> </p> <p>ယင်းရွှမ်ဇီက လက်ဖြန့်ကာ အကူအညီမဲ့နေဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ လင်းတုန်က ဤမျှ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားကို ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူကိုယ်တိုင်လည်း မထင်မှတ်ထားသဖြင့် အလွန်အံ့ဩနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်အတွက် စိတ်မပူရန်နှင့် တိယွမ်ဇီက သူ့ကို မသတ်နိုင်ကြောင်း ဝူယွမ်က သူ့ကို လျှို့ဝှက်အသံဖြင့် ပြောထားပြီးဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို ငါတို့ရက်စက်တာကို အပြစ်မတင်နဲ့။ တိယွမ်ဇီ... သူတို့က သေချင်နေမှတော့ အားလုံးကို အတူတူရှင်းပစ်လိုက်ကြတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>ထျန်းယွမ်ဇီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ဤကောင်လေးသုံးယောက်က တိယွမ်ဇီကို ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ပေ။</p> <p> </p> <p>“လိပ်နက်ဝိညာဉ်တံဆိပ်... အသက်သွင်းစမ်း”</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်၏ မျက်ခုံးကြားမှ ထူးဆန်းသော အမှတ်အသားတစ်ခုက အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်လာသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လင်းတုန်၏ အငွေ့အသက်ကလည်း စတင် မြင့်တက်လာ‌ လသည်။</p> <p> </p> <p>ဆန်းကြယ်ရှင်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ပြီးနောက် အဆုံးအစမဲ့သော ယွမ်စွမ်းအင်များနှင့် ပြီးပြည့်စုံသော ရွှေခေါင်းလောင်းခန္ဓာကိုယ်တို့ကြောင့် လင်းတုန်သည် ဝိညာဉ်တံဆိပ်၏စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် လင်းတုန်၏အငွေ့အသက်က ရှောင်ယန်နှင့် အဆင့်တူလောက်အထိ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဝင်စားခြင်းအဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် လင်းတုန်က ဝိညာဉ်တံဆိပ်ကိုအသုံးပြု၍ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ရှောင်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲထွက်မှုထက် ပိုမိုကြာရှည်ခံနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အခြေခံအားဖြင့် လက်နက်ကိရိယာကို ငှားရမ်းအသုံးပြုနေခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘိုးဘေးရူန်းတွေ... လောင်ကျွမ်းစမ်း”</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှောင်တျောင်းအသံမှာလည်း ဟိန်းထွက်လာသည်။ သူ၏ ဟိန်းဟောက်သံ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် ရှုပ်ထွေးသောရူန်းများက သူ၏ လင်းနို့တောင်ပံများပေါ်တွင် ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤရူန်းများသည် သွေးကြောများမှ ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားပုံရပြီး ဝေဝါးနေသော်လည်း အစွမ်းထက်သော စွမ်းအင်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ဖျော့တော့စွာ ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီး... ရွှီး...</p> <p> </p> <p>ရှောင်တျောင်း၏ လင်းနို့တောင်ပံများမှ မီးနီရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ထိုဝေဝါးဝါး ရူန်းများသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု စတင်ပျောက်ကွယ်သွားကာ သွေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှောင်တျောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ရှောင်တျောင်း၏ အငွေ့အသက်ကလည်း ရူးသွပ်စွာ မြင့်တက်လာပြီး အသက်ဆယ်ကြိမ်ရှူစာ အချိန်အတွင်းမှာပင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ရှောင်တျောင်း၏စွမ်းအားက သူ၏အကောင်းဆုံးအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပုံရလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဘိုးဘေးရူန်းများကို လောင်ကျွမ်းစေခြင်းဟု ခေါ်သော နည်းလမ်းကို အားကိုးထာူခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဝင်စားခြင်းအဆင့်သို့ အမှန်တကယ် မရောက်ရှိသေးသော်လည်း ကောင်းကင်မြွေပါ၏ အစွမ်းထက်သော မွေးရာပါစွမ်းရည်များဖြင့် ယခုအခါ ဝင်စားခြင်းအဆင့်ထက် မညံ့ဖျင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်တျောင်း၏ အငွေ့အသက်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်အမျှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသော သူ၏ ဟိန်းဟောက်သံက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေကာ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ဧရာမအရိပ်ကြီးတစ်ခုက ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးမြို့တော်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ကောင်းကင်ယံရှိ ဧရာမသတ္တဝါကြီးကို လူတိုင်း အံ့ဩထိတ်လန့်စွာ ကြည့်နေကြမိလေ၏။</p> <p> </p> <p> ကောင်းကင်မြွေပါဟူသော နာမည်က တကယ်ကို နာမည်နှင့် လိုက်ဖက်လှသည်။  </p> <p>ထိုကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ခန္ဓာကိုယ်က နေနှင့် လကိုပင် ဝါးမျိုမည့်အသွင်မျိုး အမှန်တကယ်ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘိုးဘေးရူန်းတွေကို လောင်ကျွမ်းစေတာပဲ... ဒါက ကောင်းကင်မြွေပါမျိုးနွယ်စုရဲ့ အသက်ကယ် နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ။ ဒီကနေတစ်ဆင့် သူက ခဏတာ စွမ်းအားတွေ ပြန်လည်ရရှိလာပေမယ့် အဲဒီနောက်မှာတော့ တော်တော်လေးပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေရနိုင်ခြေရှိတယ်”</p> <p> </p> <p>သရဲအိုကြီးချန်က ကောင်းကင်ယံရှိ ဧရာမအနက်ရောင်အရိပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများမှေးကျဉ်းကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တိယွမ်ဇီက ကောင်းကင်ယံအပြည့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ခရမ်းနက်ရောင်တိမ်တိုက်များကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် လေးနက်မှုအချို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ထို့နောက်တွင် သူက ခေါင်းယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးရူန်းတွေကို လောင်ကျွမ်းစေရင်တောင် မင်းက ငါ့ကိုမနိုင်နိုင်သေးဘူး...”</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံရှိ ပုံရိပ်သုံးခုကို လူတိုင်း အံ့ဩမှင်တက်စွာ ကြည့်နေကြလေသည်။ သူတို့သုံးဦးလုံး ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားများ အမှန်တကယ် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားက လူငယ်ဘုရင်သုံးပါးနဲ့ အဆင့်တူလောက်ပဲ ရှိမယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ။ အခုလို လူငယ်ဘုရင်သုံးပါးရဲ့ ဆရာနဲ့တောင် တိုက်နိုင်မယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ဘူး”</p> <p> </p> <p>“လင်းတုန်က အရမ်းအစွမ်းထက်တာပဲ၊ အရင်က ဘာလို့ သတိမထားမိပါလိမ့်”</p> <p> </p> <p>“အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်၊ အရမ်းအစွမ်းထက်လွန်းတယ်၊ ဘာ လူငယ်ဘုရင်သုံးပါးလဲ။ သူတို့ရှေ့မှာဆို မြေးအရွယ်လောက်ပဲရှိမယ်”</p> <p> </p> <p>“တိယွမ်ဇီ မျက်နှာမည်းမှောင်သွားပြီပဲ”</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ညီအစ်ကိုသုံးယောက်လုံးက သူတို့၏ အစ်ကိုကြီး စကားကို နားထောင်ကာ စွမ်းအားအပြည့်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာကြပြီး သူတို့ စိတ်တိုင်းကျတိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အစ်ကိုကြီးက သူတို့၏ကျောထောက်နောက်ခံအဖြစ် ရှိနေသဖြင့် သူတို့ အလွန်စိတ်ချလက်ချ ရှိနေကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save