Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၁၅)</h2> <h2 style="text-align: center;"> ရွှေကျီးကန်း ထွက်ပေါ်လာခြင်း(၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ညီအစ်ကိုသုံးယောက်လုံး သူတို့၏ စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့၏ အရှိန်အဝါများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလွန်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် တိယွမ်ဇီ မည်မျှ ဖိအားပေးခံနေရသည်ကို သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှတစ်ဆင့် သိမြင်နိုင်သည်။ </p> <p>သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ယောက်ကို တစ်ဦးချင်း ကိုင်တွယ်ရန်မှာ ပြဿနာမရှိသော်လည်း သုံးယောက်လုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်လာသောအခါ ပြဿနာက ကြီးမားလာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝေါင်းးး”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ပူပြင်းလွန်းသော ဗာမီလီယံအစစ်အမှန်မီးတောက်များက ရစ်ပတ်လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူ၏နောက်ကျောတွင် နီရဲရဲ ဗာမီလီယံငှက် အရိပ်သဏ္ဌာန်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဗာမီလီယံငှက် မီးတောက်... မိစ္ဆာကျားလှံ”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဗာမီလီယံအစစ်အမှန်မီးတောက်များသည် သူ၏ဝိညာဉ်တုတ်ဆီသို့ စီးဝင်သွားပြီး အနက်ရောင် မိစ္ဆာတုတ်တွင် လှံထိပ်ဖျားအဖြစ် ဖွဲ့စည်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်လက်ကိုင်ရိုးနှင့် အနီရောင်လှံသွားဖြင့် ရှောင်ယန်သည် ချက်ချင်းပင် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်စေသော အမှောင်ထုအငွေ့အသက်များ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ ဧရာမလှံကြီးက လေထုကို ဆုတ်ဖြဲကာ တိယွမ်ဇီ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှင်သန်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်း ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်အစီအရင်”</p> <p> </p> <p>တိယွမ်ဇီ၏ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် တုန်ရီသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဘယ်ဘက်လက်တွင် အသက်စွမ်းအား၊ ညာဘက်လက်တွင် သေဆုံးခြင်းစွမ်းအားတို့ဖြင့် သူသည် အဆက်မပြတ် လက်ဟန်များ ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ နက်နဲသော</p> <p>နက်နဲသော လက်ဟန်သင်္ကေတများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပစ်လွှတ်ထွက်ပေါ်လာပြီး စက်ဝိုင်းပုံစံ ဧရာမအစီအရင်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ရှောင်ယန်၏ မိစ္ဆာကျား ဗာမီလီယံငှက်လှံကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မီးတောက်လှံထိပ်ဖျားက စက်ဝိုင်းပုံစံ ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း အစီအရင်ကို ရိုက်ခတ်သွားပြီး ဗာမီလီယံငှက် မီးတောက်များက အဆက်မပြတ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဝီ... ဝီ... ဝီ... မြေကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံတွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဆင်နွှဲနေစဉ် အောက်ဘက်ရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ ခြောက်သွေ့သွေ့ အငွေ့အသက်တစ်ခု ပျံ့နှံ့လာသည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း လျင်မြန်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ လင်းတုန်သည် သူ၏လက်ဝါးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိချထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏အောက်ရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဧရာမလက်ဝါးရာကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထူးဆန်းသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ </p> <p>ထို့နောက် ကျယ်ပြောလှသော ဤမြေပြင်ကြီးက အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်နဖြင့် ကန္တာရအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>မြေကြီးက တုန်ခါသွားပြီး ကန္တာရနယ်မြေက ဒေါသတကြီး ပြန့်နှံ့သွားသည်။ အသက်ဆယ်ကြိမ်ရှူစာ အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် မြို့တစ်မြို့လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးစက်များကျဆင်းလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် မြေကြီးထဲသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။ ထို့နောက် ထိုအချိန်မှာပင် ကန္တာရနယ်မြေက ထပ်မံ၍ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားသည်ကို လူတိုင်းမြင်တွေ့လိုက်ရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>မိုင်ငါးဆယ်... မိုင်ခုနစ်ဆယ်... မိုင်တစ်ရာ... မိုင်နှစ်ရာ။</p> <p> </p> <p>မိုင်နှစ်ရာ ပတ်လည်အတွင်း ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရှိ အရာခပ်သိမ်းသည် သူတို့၏ အသက်စွမ်းအင်များ ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>လှိမ့်တက်လာသော ကျယ်ပြောလွန်းသည့် စွမ်းအင်တစ်ခုက မြေအောက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် လင်းတုန်၏အောက်ရှိ မြေပြင်ကို ဖောက်ထွက်လာကာ ပေတစ်ရာခန့်မြင့်သော စွမ်းအင်တိုင်လုကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစွမ်းအင်တိုင်လုံးကြီးက ကောင်းကင်သို့ တိုက်ရိုက် ထိုးတက်သွားကာ လင်းတုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လုံးဝလွှမ်းခြုံသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေခေါင်းလောင်း ခန္ဓာကိုယ်၊ နတ်ဆင်ဖိနှိပ်ခြင်း အကျဉ်းထောင်နှင့် ကောင်းကင်ပြာနဂါးပြောင်းလဲခြင်း ကျင့်စဉ်ကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သိုင်းပညာရပ်များကို ကျင့်ကြံထားပြီးနောက် မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းကို ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်လိုက်သောအခါ လင်းတုန်ခံနိုင်ရည်ရှိသော စွမ်းအားမှာ တူညီသောကာလရှိ မူရင်းဝတ္ထုထဲကထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြီးမားနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မိုင်နှစ်ရာပတ်လည်မှ စွမ်းအင်အားလုံးကို ဆွဲယူလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>“မဟာရှေးဟောင်းကျမ်း”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်နှင့် ယင်းရွှမ်ဇီတို့ကို သတိထားနေခဲ့သော ထျန်းယွမ်ဇီက ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ သူ၏မျက်နှာမှာ အလိုအလျောက် မည်းမှောင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက မျက်လုံးများမှေးကျဉ်းပြီး ဧရာမအလင်းတိုင်ကြီးအတွင်းရှိ အရိပ်သဏ္ဌာန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရင်းနှီးနေသော ဤသိုင်းပညာရပ်က လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်ရာခန့်က သူတို့၏ယွမ်ဂိုဏ်းကို တစ်ယောက်တည်း ဝင်စီးခဲ့သော ရူးသွပ်လွန်းသည့် ကျိုးထုံကို သတိရမိသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>“အရင်က ကျိုးထုံတောင် ဒီလောက် ကြောက်စရာမကောင်းခဲ့ဘူး၊ စွမ်းအင်‌တွေက အရမ်းများလွန်းတယ်၊ ဒီစွမ်းအင်တွေကို တိယွမ်ဇီ ပိတ်ဆို့ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်” ထျန်းယွမ်ဇီက မျက်နှာပျက်ယွင်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ ဝင်ပါချင်နေပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအချိန်တွင် ဝူယွမ်၏အငွေ့အသက်က သူ့ကို အထင်အရှား ပစ်မှတ်ထားနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဆိုလိုရင်းက ရှင်းလေသည်... ‘ခင်ဗျား လှုပ်ရှားရင် ကျုပ်လည်း လှုပ်ရှားမယ်'</p> <p> </p> <p>ကျယ်ပြောလှသော စွမ်းအင်တိုင်လုံးကြီးအတွင်း လင်းတုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး သူ၏အသားအရေပေါ်တွင် နဂါးပြာအကြေးခွံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>စွမ်းအင်အမြောက်အမြားကို ရုတ်တရက် စုပ်ယူလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ထန်းပိုးထားနိုင်သော၀န်မှာလည်း အမြင့်ဆုံး အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငရဲနတ်ဘုရားလှံ”</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ယွမ်စွမ်းအင်များ ရူးသွပ်စွာ လှုပ်ရှားသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အမှုန်အမွှားတိုင်း တုန်ခါသွားကာ ခန္ဓာကိုယ် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဧရာမလေပွေကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ယွမ်စွမ်းအင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ထူးခြားဆန်းကြယ်သည့် ရွှေပြာရောင်လှံရှည်ကြီးတစ်ခုက ထိုလေပွေအတွင်းမှ ဆန့်ထွက်လာ၏။</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ငရဲဘုံကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>မြေကြီးမှ စုပ်ယူထားသော ကျယ်ပြောလှသည့် အလင်းတိုင်ကြီးတစ်ခုလုံးသည်လည်း ငရဲနတ်ဘုရားလှံထဲသို့ လုံးလုံးလျားလျား စုစည်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ နတ်ဆင်ဖိနှိပ်ခြင်း အကျဉ်းထောင် သိုင်းပညာရပ်အတွင်းရှိ အစွမ်းအထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်ဖြစ်ပြီး ယခုအခါ လင်းတုန်က မဟာရှေးဟောင်းကျမ်းနှင့် ပူးတွဲကာ ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p>ရွှေပြာရောင် လှံရှည်ကြီးက ကြောက်မက်ဖွယ် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို သယ်ဆောင်လျက် ရုတ်တရက် ပစ်လွှတ်ထွက်ခွာသွားပြီး လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ တိယွမ်ဇီကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျစ်”</p> <p> </p> <p>တိယွမ်ဇီ၏မျက်နှာက အလွန်အမင်း ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်သွားသည်။ သူသည် ရှောင်ယန်ဖန်တီးထားသော မိစ္ဆာကျား ဗာမီလီယံငှက်လှံကို ခုခံနေရဆဲဖြစ်ပြီး လုံးဝရှောင်တိမ်း၍မရနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် သူ၌ ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ဘဲ လက်တစ်ဖက်ကို လွတ်အောင်ရုန်းကာ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>“ပြန့်ကွဲသွားစမ်း”</p> <p> </p> <p>တိယွမ်ဇီက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူ့ကို ဤအခြေအနေအထိ ရောက်အောင် တွန်းပို့နိုင်သူ မရှိသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏လက်များ အက်ကွဲနေပြီဖြစ်ပြီး သွေးရောင် ဧရာမလက်ဝါးကြီးတစ်ခုမှ သွေးလက်ဝါးရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ရှောင်ယန် လှံနှင့် လင်းတုန်၏လှံကို အသီးသီး ဖမ်းဆုပ်ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လှံနှစ်လက်လုံး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူတို့၏တိုက်ခိုက်မှုများကို တိယွမ်ဇီက အတင်းအဓမ္မ ရပ်တန့်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဂျွတ်တ်...</p> <p> </p> <p>ရှောင်ယန်၏လှံထိပ်ဖျားတွင် ပုံဆောင်ခဲများအလား အစိုင်အခဲဖြစ်သွားသော ဗာမီလီယံအစစ်အမှန်မီးတောက်များကို တိယွမ်ဇီက ချေမွပစ်လိုက်ရာ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အလင်းတန်းများက တောက်ပနေသော နေမင်းတစ်စင်းကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံအပြည့် မီးတောက်များ ပြန့်ကျဲသွားသည်။ ချက်ချင်းပင် တိယွမ်ဇီက လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ရှောင်ယန်လွင့်စင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် တိယွမ်ဇီ၏လက်ကိုလည်း ဗာမီလီယံအစစ်အမှန်မီးတောက်များက ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သူ၏အသားများကို သွေးအလိမ်းလိမ်းဖြစ်သည်အထိ လောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ၏အခြားလက်တစ်ဖက်မှာမူ လင်းတုန်၏ ငရဲနတ်ဘုရားလှံကို ချေမွပစ်ရန် မဖြစ်နိုင်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် လှံထိပ်ဖျားက သူ လက်ဝါးထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ဝင်စားခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ ကာကွယ်မှုပင်လျှင် ငရဲနတ်ဘုရားလှံ၏ အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှုကို မပိတ်ဆို့နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>မိုင်နှစ်ရာပတ်လည်မှ စုပ်ယူထားသော မြေကြီး၏စွမ်းအင်များဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့် ငရဲနတ်ဘုရားလှံသည် ဝင်စားခြင်းအဆင့်ပညာရှင်တစ်ဦးကို ခြိမ်းခြောက်ရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တိယွမ်ဇီ၏မျက်လုံးများက မီးတောက်များ ပန်းထွက်နေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနက်နှင့်အဖြူရောင် ဧရာမ အပြားကြီးတစ်ခုကို စုစည်းလိုက်ပြီး လင်းတုန်ထံသို့ ရိုက်ချရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါ သူသည် ပြိုင်ဘက်သုံးဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရွှီး...</p> <p> </p> <p>ရှောင်တျောင်း၏ စူးရှသောအော်ဟစ်သံက ကောင်းကင်ယံမှ မြည်ဟည်းကျဆင်းလာသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် တိမ်တိုက်များ လှိမ့်တက်လာပြီး ပေတစ်သောင်းခန့် ကျယ်ဝန်းသော ခရမ်းနက်ရောင် လခြမ်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>လခြမ်းက ကောင်းကင်ယံတွင် တွဲလွဲခိုနေပြီး လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် အကြောက်တရားများ ဖြစ်ပေါ်စေသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာလစက်ဝိုင်း”</p> <p> </p> <p>ခရမ်းနက်ရောင် ဧရာမလက်သည်းကြီးတစ်ခုက တိမ်တိုက်များကို ဖောက်ထွက်လာပြီး လခြမ်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လခြမ်းက ရပ်တန့်သွားခြင်းမရှိပဲ အောက်ဘက်သို့ ရုတ်တရက် လှည့်ပတ်သွားကာ လေဟာနယ်ကို တိုက်ရိုက် ဆုတ်ဖြဲပြီး တိယွမ်ဇီအပေါ်သို့ ဒေါသတကြီး ခုတ်ပိုင်းကျလာသည်။</p> <p> </p> <p>လခြမ်းက ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်း ကျဆင်းလာသည်။ ပေထောင်ချီ ကွာဝေးနေသော်လည်း ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးမြို့တော်တွင် ဧရာမအက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤလခြမ်း၏ စွမ်းအားမှာ တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>တိယွမ်ဇီက ဤမြင်ကွင်းကို ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ယွမ်ဝိညာဉ်ကလည်း သတိပေးချက်တစ်ခု ထုတ်လွတ်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤတိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် သူ မဝံ့ပေ။ လင်းတုန်ကို တိုက်ခိုက်ရန်ပြင်ဆင်ကာ စုစည်းထားသော တိုက်ခိုက်မှုက ကောင်းကင်ရှိ ရှောင်တျောင်းဘက်သို့ လှည့်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် တွန်းထုတ်လိုက်ရာ ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း စွမ်းအားများက တဝီဝီမည်ကာ လှိမ့်တက်သွားပြီး သူ၏အထက်တွင် အနက်နှင့်အဖြူရောင် ရောယှက်နေသော ဧရာမချပ်ပြားကြီးတစ်ခုကို တိုက်ရိုက် ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ </p> <p>ချပ်ပြားကြီးမှာ ယင်နှင့်ယန် ပေါင်းဆုံနေသကဲ့သို့ အနက်နှင့်အဖြူရောင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း ချပ်ပြား စုစည်းသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လခြမ်းက ပြင်းထန်စွာ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ဥက္ကာခဲများတိုက်မိသကဲ့သို့ အချင်းချင်း အပြင်းအထန် ရိုက်ခတ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း...</p> <p> </p> <p>မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံအပြည့် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ပေထောင်ချီကျယ်ဝန်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းများက ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံတွင် ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခတ်သွားသည်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လေဟာနယ်က တိုက်ရိုက်ပြိုကွဲသွားပြီး မိစ္ဆာကြီး၏ ဟက်တက်ကွဲနေသော ပါးစပ်ပေါက်ကြီးများကဲ့သို့ ဧရာမ အနက်ရောင်အက်ကွဲကြောင်းများ အဆက်မပြတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း ချပ်ပြားမှာ အမှန်တကယ်ပင် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားပြီး ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်နှင့် ရှောင်တျောင်းတို့၏ ဘေးနှစ်ဖက်မှ ညှပ်ပိတ်တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် တိယွမ်ဇီမှာ သွေးသုံးလုတ် အန်လိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save