Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၃၁၆)</h2> <h2 style="text-align:center"> ရွှေကျီးကန်း ထွက်ပေါ်လာခြင်း(၂)</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ၏ သွေးအ‌ဆီအနှစ်များကို စတေးကာ သွေးရောင် ဧရာမအတားအဆီးတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ယာယီ ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>လက်တစ်ဖက်က လင်းတုန်ကို ဆွဲထားပြီး နောက်ကျောတွင် ရှိနေသော ကောင်းကင်မြွေကိုပါ ကာကွယ်ထားရသည့် တိယွမ်ဇီက အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ထျန်းယွမ်ဇီ... ငါ့ကို ကယ်ပါဦး”</p> <p> </p> <p>အခြားရွေးချယ်စရာ နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက လင်းတုန်နှင့် အခြားနှစ်ဦး၏ စွမ်းအင်ပေါက်ကွဲမှုမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်လျှင်တောင် သူ အခြေအနေ ကောင်းမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>“ပုရွက်ဆိတ်သုံးကောင်က ဆင်တစ်ကောင်ကို ဝါးမျိုနိုင်တာပဲ”</p> <p> </p> <p>ထျန်းယွမ်ဇီ၏ မျက်နှာက အလွန်အမင်း ကြည့်ရဆိုးနေပြီး တွန့်လိမ်ပုံပျက်နေသည်။ တစ်သက်လုံး မျက်မှောင်ကြုတ်ခဲ့ရသည့် အကြိမ်အရေအတွက်အားလုံး ပေါင်းလိုက်လျှင်ပင် ယနေ့လောက် မများပေ။</p> <p> </p> <p>သူက လက်စွပ်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်ယံရှိ ရှောင်တျောင်းဆီသို့ အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက တိုး၀င်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ခွေးအိုကြီး... ခင်ဗျား ဒီလိုလုပ်မယ်ဆိုရင် ကျုပ်ကလည်း ခင်ဗျားလုပ်ချင်တိုင်းလုပ်တာကို ထိုင်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ဓားတစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးဓားအလင်းတန်းက ထျန်းယွမ်ဇီ ပစ်လွှတ်လိုက်သော အနက်ရောင်အလင်းတန်းကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းက ဝင်စွက်ဖက်ချင်နေမှတော့ ဒီအရှင်သခင်က မင်းကို အရင်ဆုံး ရှင်းပစ်ရတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>ထျန်းယွမ်ဇီက ဝူယွမ်လှုပ်ရှားလာမည့်အချိန်ကို စောင့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်က ဝူယွမ်ကို သတ်ရန်ပင်။</p> <p> </p> <p>“သေလိုက်စမ်း”</p> <p> </p> <p>သူက လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း စွမ်းအားများက အနက်နှင့်အဖြူရောင် ဓားရှည်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝူယွမ်ဆီသို့ ထိုးစိုက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ် ထျန်းယွမ်ဇီ... ဘာလို့ ဒီလောက် အကျယ်ချဲ့နေရတာလဲ။ အားလုံး အေးအေးချမ်းချမ်း နေကြတာ ပိုမကောင်းဘူးလား”</p> <p> </p> <p>ယင်းရွှမ်ဇီ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လက်ဟန်များ ဖွဲ့စည်းကာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကျမ်းမှ သိုင်းပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်သော မဟာကောင်းကင် မိုယွမ်ဓားကို ထုတ်ဖော်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဧရာမဓားအလင်းတန်းကြီးက ခုတ်ပိုင်းကျလာပြီး ထျန်းယွမ်ဇီ၏ ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း ဓားစွမ်းအင်ကို ခွဲကြေသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းက တိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့”</p> <p> </p> <p>ထျန်းယွမ်ဇီက ယင်းရွှမ်ဇီကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ယနေ့ ယင်းရွှမ်းဇီ ဤမျှ အလျှော့မပေးဘဲ တောင့်ခံလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ငါ မင်းတို့ကို သည်းခံနေတာကြာလွန်းနေပြီ”</p> <p> </p> <p>ယင်းရွှမ်ဇီက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ကျယ်ပြောလွန်းသော ယွမ်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အစွမ်းကုန်တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းလည်း ငါ့ကို တားနိုင်မှာမဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ့ကို တားဆီးရဲတဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို မင်းစဉ်းစားပြီးပြီလား၊ တောင်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး မင်းနဲ့အတူ မြှုပ်နှံခံရလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>ထျန်းယွမ်ဇီက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ အချိန်ဖြုန်းမနေတော့ပေ။ ယနေ့ သူသည် ဝူယွမ်ကိုသတ်ရန် ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘယ်သူမှ မင်းကိုမကယ်နိုင်ဘူး”</p> <p> </p> <p>သူ၏လက်ထဲတွင် ဓားရှည်တစ်လက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မရေမတွက်နိုင်သော ထက်မြက်သည့် ဓားအလင်းတန်းများက တိုးထွက်သွားပြီး ဝူယွမ်ကို အစအနမကျန် ဆွဲဖြဲပစ်ရန် ရည်ရွယ်ကာ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဧကရာဇ်ခေါင်းလောင်း”</p> <p> </p> <p>ယင်းရွှမ်ဇီက ဧရာမ ရွှေဝါရောင်ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုကို စုစည်းလိုက်ပြီး ဝူယွမ်၏အရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့ကာကွယ်ပေးထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ အတူတူတိုက်ကြရအောင်” သူက သရဲအိုကြီးချန်ကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သွားမယ်”</p> <p> </p> <p>သရဲအိုကြီးချန်က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး ဝူယွမ်ကို ယုံကြည်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကာ ချက်ချင်း ပျံသန်းထွက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ဧရာမဓားကြီးတစ်လက် ပျံသွက်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံမှ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သုံးဦးက ထျန်းယွမ်ဇီကို ဝိုင်းရံကာ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို စတင်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ဖက်စလုံးက သုံးယောက်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီး ထျန်းယွမ်ဇီနှင့် တိယွမ်ဇီတို့ နှစ်ဦးလုံးမှာ ညှပ်ပိတ်တိုက်ခိုက်ခံရကာ အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“တောင်ဂိုဏ်းက တကယ်ကို ငါတို့မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုအားကောင်းလွန်းနေတယ်၊ သူတို့ဆီမှာ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ပညာရှင်တွေ အများကြီး ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး”</p> <p> </p> <p>“မူလက တောင်ဂိုဏ်းကို ယွမ်ဂိုဏ်းက ဒီတစ်ခါ တာဝန်ယူဖြေရှင်းခိုင်းပြီး ဝူယွမ်ကို ကာကွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ ဝူယွမ် တစ်ယောက်တည်းက ယွမ်ဇီတစ်ယောက်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး”</p> <p> </p> <p>“ဝူယွမ်ရဲ့ အလားအလာက အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ်၊ သူက အခု ရန်ယွမ်ဇီကို ကိုင်တွယ်နိုင်နေပြီ။ သူ ထျန်းယွမ်ဇီကို အနိုင်ယူနိုင်ဖို့ သိပ်ကြာတော့မှာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်၊ ယင်းရွှမ်ဇီက သူ့ကို မကာကွယ်ပေးစရာ အကြောင်းမရှိဘူး”</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့ လင်းတုန်... သူ ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့စွမ်းအားကို ကြည့်ဦး၊ တိယွမ်ဇီတောင် သူ့ကို ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲနေတယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒီနှစ်ယောက်သာ လွတ်လွတ်လပ်လပ်ကြီးလာခဲ့ရင် တောင်ဂိုဏ်းမှာ ဝင်စားခြင်းအဆင့် ပညာရှင် လေးယောက် ရှိလာလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ယွမ်ဇီသုံးယောက်က လုံလောက်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့ အရှေ့ဘက်ရွှမ်ဒေသရဲ့ နံပါတ်တစ်ဂိုဏ်းဆိုတဲ့ ဘွဲ့ကလည်း ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>...လူတိုင်းက ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးမြို့တော် အနီးတစ်ဝိုက်မှ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး အဝေးမှနေ၍ ကြီးမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ၏ ရှုပ်ထွေးသော တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော တိုက်ပွဲကြီးမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် လှုပ်ရှားမှုများကို ပိတ်ဆို့ရန်ပင် မနည်းကြိုးစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးမြို့တော်၏အထက်ရှိ ကောင်းကင်ယံသည် ယွမ်စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲရာ ဗဟိုချက်ဖြစ်လာပြီး လေဟာနယ်များ ပြိုကျကာ စွမ်းအင်များဒေါသတကြီး လှုပ်ခတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထျန်းယွမ်ဇီနှင့် တိယွမ်ဇီတို့၏ အဆင့်အားသာချက်များကလည်း ထင်ရှားလာသည်။</p> <p> </p> <p>တောင်ဂိုဏ်းဘက်တွင် ဝူယွမ်နှင့် သူ၏ညီအစ်ကိုသုံးယောက်ထဲ၌ ဝူယွမ်မှလွဲ၍ ကျန်သုံးယောက်မှာ အချိန်တိုလေးသာ ပေါက်ကွဲထွက်နိုင်ပြီး ကြာရှည်မခံနိုင်ပေ။ </p> <p>မကြာမီမှာပင် သူတို့သုံးဦး၏ စွမ်းအားများ ဆုတ်ယုတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>တိယွမ်ဇီသည်လည်း အတော်လေး ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ရရှိခဲ့သော်ငြား သူ၏အခြေခံက ခိုင်မာပြီး ဝင်စားခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ရာ ဝင်စားခြင်းအဆင့် တိုက်ခိုက်မှုများကို စိတ်ကြိုက် ထုတ်လွှတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်တို့မဇ အခြေအနေမှာ ပို၍ဆိုးရွားနေခဲ့သည်။ ယင်းရွှမ်ဇီ တစ်ဦးတည်းကသာ ထျန်းယွမ်ဇီကို အရှေ့ဘက်မှ မနည်းထိန်းထားနေရပြီး ဝူယွမ်က ‘ရှင်း’၊ ‘ကျဲ့’၊ နှင့် ‘ချယ်’ အက္ခရာလျှို့ဝှက်ချက်သုံးခုကို ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်ကာ ထျန်းယွမ်ဇီကို အတော်လေး ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် မကြာသေးမီကမှ ဝင်စားခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခဲ့သော သရဲအိုကြီးချန်မှာတော့ ထျန်းယွမ်ဇီကဲ့သို့သော ဝင်စားခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>တိုက်ကွက်နှစ်ကြိမ် ဖလှယ်ပြီးနောက်မှာပင် ထျန်းယွမ်ဇီ၏ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားခဲ့သည်။ သူတို့အတွက် အခြေအနေက တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုဆိုးရွားလာနေ၏။</p> <p> </p> <p>တိယွမ်ဇီက လင်းတုန်နှင့် အခြားနှစ်ဦးကို သေစေလောက်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝူယွင်”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က အော်ဟစ်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် သူ၏ရင်ဘတ်ထဲမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်လွှတ်ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော ခြေသုံးချောင်းပါ ကျီးကန်းတစ်ကောင်က မဟာရှေးဟောင်းကျောက်တိုင်ထဲမှ ပျံသန်းထွက်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“အား... အား”</p> <p> </p> <p>ကျီးကန်းက စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏တောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ရာ လေပြင်းများထသွားပြီး ၎င်းအထဲတွင်း အစစ်အမှန် နေမင်းမီးတောက်၏အစွမ်းများ သယ်ဆောင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟိုကောင်က အသက်စွမ်းအင် အတော်လေးနည်းနေပြီ။ သူ့ကို လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်... ဒါပေမဲ့ သတိတော့ထားဦး”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ရွှေကျီးကန်းကို ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး တိယွမ်ဇီကို ကိုင်တွယ်ရန် ပြောလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ဝူယွင်သည် အစွမ်းထက်သော်လည်း မကြာသေးမီကမှ မွေးဖွားလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ကလေးငယ်သာ ဖြစ်သေးသည်။ </p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က တိယွမ်ဇီကဲ့သို့သော ဝါရင့်ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်ကို သူတစ်ဦးတည်း ကိုင်တွယ်ခိုင်းရန် စိတ်မ‌ချပေ။ ထို့ကြောင့် လင်းတုန်နှင့် အခြားနှစ်ဦးကို လမ်းခင်းပေးရန်နှင့် တိယွမ်ဇီကို အနည်းငယ် အားအင်ကုန်ခမ်းသွားစေရန် ခိုင်းစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဆိုလျှင် ဝူယွင်အတွက် အခွင့်အရေးရှိလာနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရွှေကျီးကန်းကို ငါသွားကူညီလိုက်မယ်”</p> <p> </p> <p>အဘိုးအို ဖန်ထျန်းက ရုတ်တရက် လျှို့ဝှက်အသံပို့ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုမှ ပေါက်ဖွားလာသည့် နတ်ဘုရားသားရဲလေးမှာ ကလေးငယ်သာ ရှိသေးသည်။</p> <p> </p> <p>တိယွမ်ဇီကဲ့သို့သော အဘိုးအို ဘီလူးကြီးတစ်ကောင်နှင့် တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုသည့်အတွက် အဘိုးအို ဖန်ထျန်း အနည်းငယ် စိတ်မအေးဖြစ်မိနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏အမြင်တွင် ဤရွှေကျီးကန်းသည် အဆောင်ဘိုးဘေးကို ကျော်လွန်နိုင်သည့် အလားအလာရှိပြီး အနာဂတ်တွင် ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို ဆန့်ကျင်ရန် ဝူယွမ်ပြီးလျှင် အစွမ်းထက်ဆုံး အဓိကအကာအကွယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခု သူ့ကို ကာကွယ်ပေးခြင်းသည် နောင်တွင် သူ့အား ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ခွင့်ပေးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲ ဖန်ထျန်း... ခင်ဗျားလည်း သတိထားဦး၊ ပြိုင်ဘက်ကို နောက်ဆုတ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ရင်ရပြီ။ အခုချက်ချင်း သူတို့ကို သူသေကိုယ်သေ တိုက်ခိုက်စရာ မလိုသေးဘူး”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အဘိုးအိုဖန်ထျန်း၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ အလွန်မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသည်။ သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအဓမ္မ တွန်းအားပေး တိုက်ခိုက်ခြင်းက သူ၏ စွမ်းအင်များကို ကုန်ဆုံးစေပြီး ရှင်သန်ရန်မျှော်လင့်ချက်ကို လျော့ကျစေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ဝူယွမ်သည် အဘိုးအိုဖန်ထျန်းကို သူ၏ တွက်ချက်မှုများထဲတွင် ထည့်သွင်းမစဉ်းစားခဲ့ပေ။ သေချာသည်မှာ ကျီးကန်းကိုကူညီရန် အဘိုးအိုဖန်ထျန်းအားခွင့်ပြုပေးလိုက်ခြင်းက ပြဿနာကြီးကြီးမားမား မဖြစ်သင့်ပေ။</p> <p> </p> <p>“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဖန်ထျန်းမီးဖိုရှိနေသရွေ့ ဒီအဘိုးကြီး မသေပါဘူး”</p> <p> </p> <p>အဘိုးအိုဖန်ထျန်းက ဖန်ထျန်းမီးဖိုကို ထိန်းချုပ်ကာ တိယွမ်ဇီထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“လှည့်ကွက်တွေ ရှိနေသေးတာလား”</p> <p> </p> <p>တိယွမ်ဇီက ကျိန်ဆဲချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားသည်။  </p> <p>သူသဘ် ဝင်စားခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ယနေ့ အကြိမ်ကြိမ် နှိပ်စက်ခံနေရသည်။</p> <p> </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အစစ်အမှန် နေမင်းမီးတောက်များက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ တိုက်ခတ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် မီးတောက်များသည် ယခင်က ဗာမီလီယံအစစ်အမှန်မီးတောက်များထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအစွမ်းထက်နေ၏။ ထို့ပြင် ဖန်ထျန်းအစီအရင်လည်း ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် တိယွမ်ဇီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အသားပြားတစ်ခုလို လောင်ကျွမ်းသွားပြီး သူ၏ယွမ်ဝိညာဉ်မှာလည်း ပူလောင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အစီအရင်အတွင်းတွင် သူက ဆက်လက်ရပ်တည်နိုင်ရန် မနည်းကြိုးစားနေရပြီး ထိုကျီးကန်းကို သတ်ချင်နေသော်လည်း လုံးဝလိုက်မမီနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>“ထျန်းယွမ်ဇီ... ငါ့ကို ကယ်ပါဦး”</p> <p> </p> <p>တိယွမ်ဇီက ထပ်မံအော်ဟစ်လိုက်ရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျစ်….”</p> <p> </p> <p>ထျန်းယွမ်ဇီ၏ မျက်နှာက ရေခဲတုံးတစ်ခုကဲ့သို့ ‌တည်ကြည်အေးစက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့အားလုံး သေကြစမ်း”</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဓားသိုင်းပညာရပ်က ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာပြီး ယင်းရွှမ်ဇီကို ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>မုန်တိုင်းတစ်ခုသဖွယ် တစ်ရက်ဆက် တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ယင်းရွမ်းဇီသည်လည်း ဒဏ်ရာများရရှိခဲ့ပြီး ခက်ခက်ခဲခဲ ကာကွယ်နေရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်... မလောပါနဲ့၊ ကျွန်တော့်ကို သုံးစက္ကန့်လောက် အချိန်ပေး”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် အသံပို့ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏စွမ်းအားကိုပါ ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်တော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ စုပ်ယူထားသော ကျယ်ပြောလွန်းသည့် ယွမ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက သူ၏နီဝမ်နယ်ပယ်ထဲတွင် စတင်စုစည်းလာတော့သည်။ </p> <p> </p> <p>ကိုယ်ပိုင် ရည်မှန်းချက်များက သူ့ကို ရှေ့ဆက်ရန် အမြဲတစေ တွန်းအားပေးနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save