Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၁၈)</h2> <h2 style="text-align: center;"> ဟွမ်ဟွမ်၏ ရေခဲသခင်မအသွင် ထွက်ပေါ်လာခြင်း(၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>မိန်းကလေးသည် လေထဲတွင်လွင့်မျောနေပြီး သူမ၏ ရေခဲပြာရောင် ဆံကေသာက ရေတံခွန်တစ်ခုပမာ ဖြာဆင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>မူလက လှပသော သူမ၏မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းကြီးများတွင်လည်း ယခုအချိန်၌ ရေခဲပြာရောင်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင်မူ စက်ဝိုင်းပုံစံ အဆောင်အမှတ်အသားတစ်ခုက အလင်းရောင်များ တဖျတ်ဖျတ်တောက်ပနေကာ ၎င်း၏ မျဉ်းကွေးများက ပြန်ဝင်လာသကဲ့သို့ ဆန့်ထွက်နေပြီး ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော ထာဝရတည်မြဲမှုတို့ကို ဖော်ဆောင်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝင်စားခြင်းအမှတ်အသားလား”</p> <p> </p> <p>ထျန်းယွမ်ဇီ၏ မျက်နှာအမူအရာက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူတစ်ယောက်တည်းသာမက ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးကပါ ထိုအရာဆီသို့ အကြည့်ရောက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အေးစက်မှုက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခွင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လေထုကပင် အေးခဲသွားသည့်အလား သိမ်မွေ့သော ကွဲအက်သံများကို ထုတ်လွှင့်နေသယောင် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးမြို့တော် အတွင်းရှိ အဆောက်အအုံများအားလုံးကို ပါးလွှာသော နှင်းခဲလွှာတစ်ခုက ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအေးစက်မှုက ဝိညာဉ်များကိုပင် အေးခဲသွားစေနိုင်သည့်အလား လူအများအပြား၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အအေးဓာတ်များ စိမ့်တက်လာကာ ယွမ်စွမ်းအင်လည်ပတ်မှုပင် နှေးကွေးသွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>အံ့သြမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် အကြည့်များက ကောင်းကင်ယံတွင် လွင့်မျောနေသည့် မိန်းကလေးကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရေခဲပြာရောင် ဆံကေသာက လေနှင့်အတူ လွင့်မျောနေပြီး သူမ၏ပတ်လည်တွင် နှင်းပွင့်များ ဖြစ်တည်လာကာ ညင်သာစွာ ကျဆင်းလာနေသည်မှာ နှင်းနတ်သမီးလေးတစ်ပါးအလား ထင်မှတ်ရပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟွမ်ဟွမ်”</p> <p> </p> <p>ယင်းရှောင်ရှောင်နှင့် တောင်ဂိုဏ်းမှအခြားသူများလည်း ဤမြင်ကွင်းကြောင့် တအံ့တသြဖြစ်သွားကြကာ မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်က အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ထူးဆန်းသော အပြောင်းအလဲမျိုး ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာရသနည်းဆိုသည်ကို သူတို့ လုံးဝ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်သည် သံသရာဝင်စားသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်ဆိုသည်ကို သိရှိသူ အလွန်နည်းပါးလှ၏။ ဝူယွမ်နှင့် သူ၏ ညီအစ်ကိုများအပြင် တောင်ဂိုဏ်းမှ ယင်းရွှမ်ဇီနှင့် အကြီးအကဲချန်တို့သာ သိရှိထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ဝင်စားခြင်းအမှတ်အသား ပေါ်လာသည်နှင့် ဗဟုသုတအနည်းငယ်ရှိသူ မည်သူမဆို ၎င်းကို မှတ်မိနိုင်စွမ်းရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>“သံသရာဝင်စားသူ”</p> <p> </p> <p>“ဟွမ်ဟွမ်က တကယ်ပဲ သံသရာဝင်စားသူ ဖြစ်နေတာလား”</p> <p> </p> <p>ချီလဲ့၊ ချန်ကျန်းနှင့် အခြားသူလေးဦးလုံးက အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြရင်း မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အခြားသော အင်အားစုအသီးသီးမှ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်များလည်း အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သံသရာဝင်စားသူတစ်ဦး.... ဤသည်မှာ ယင်းဟွမ်ဟွမ်သည် ယခင်ဘဝက သံသရာအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ရမည်ဟု သက်သေပြနေခြင်းပင်ဖြစ်ပြီး ဝင်စားခြင်းကပ်ဘေးကို အစစ်အမှန် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့် ထိပ်တန်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ရပေမည်။</p> <p> </p> <p>အရှေ့ဘက်ရွှမ်ဒေသတွင် အသန်မာဆုံးဖြစ်သည့် ထျန်းယွမ်ဇီပင်လျှင် ၀င်စားခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင်သာ ရှိနေပြီး သံသရာအဆင့်သို့ အမှန်တကယ် လှမ်းတက်နိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိသေးချေ။</p> <p> </p> <p>ဝင်စားခြင်းကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့် ကျင့်ကြံသူဆိုသည်မှာ ဤလောကတွင် ထိပ်တန်းအဆင့် တည်ရှိမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“တောင်ဂိုဏ်းက တကယ်ကို သောက်ကျိုးနည်း မိစ္ဆာဆန်လွန်းတဲ့ ပါရမီရှင်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာပဲ၊ အရင်က ဝူယွမ်နဲ့ လင်းတုန်၊ အခု သံသရာဝင်စားသူတစ်ယောက်တောင် ထွက်လာပြန်ပြီ”</p> <p> </p> <p>“ဘုရားရေ၊ ယွမ်ဂိုဏ်းကတော့ ပျားအုံကို သွားဆွမိပြီ ထင်ပါရဲ့”</p> <p> </p> <p>“နောင်တစ်ချိန် ဝူယွမ်နဲ့ လင်းတုန်တို့အကြောင်းကိုတော့ အတိအကျ ပြောရခက်ပေမဲ့ ဒီ ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကတော့ သေချာပေါက် သံသရာအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ အသေအချာပဲ”</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက ကောင်းကင်ယံ၌ ဖြည်းညင်းစွာ လွင့်မျောနေသည့် မိန်းကလေးကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မရေမတွက်နိုင်သော အကြည့်များ စုဆုံလာမှုအောက်တွင် မိန်းကလေးသည် ကောင်းကင်ယံ၌ လွင့်မျောနေရင်း ဝူယွမ်၏ ရှေ့မှ ကာကွယ်ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သံသရာဝင်စားသူ၊ မင်းက စောစောစီးစီး ပေါ်လာခဲ့မှတော့ မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့် မပေးဖို့ ငါ့မှာ ပိုပြီး အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံသွားတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>ထျန်းယွမ်ဇီ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပျံ့နှံ့လာကာ ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကိုပါ သူ၏ သတ်မှတ်စာရင်းထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ ရေခဲပြာရောင်မျက်လုံးများထဲတွင် မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိတော့ဘဲ အဝေးရှိ ထျန်းယွမ်ဇီကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူမ၏ နုနယ်သောလက်ကလေးကို မြှောက်လိုက်ရာ အေးစက်သော လေပြင်းများ တဝူးဝူး တိုက်ခတ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အေးစက်သောလေထု ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် လေဟာနယ်ကပင် အေးခဲသွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>“သူ့ကို ထိဖို့တော့ စိတ်ကူးတောင်မယဉ်နဲ့”</p> <p> </p> <p>သူမက အေးစက်ပြီး အာဏာအပြည့်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကာ ကျောက်စိမ်းရောင် လက်ကလေးကို ဆုပ်လိုက်သည်။ ထျန်းယွမ်ဇီ ရှိနေသော လေဟာနယ်အတွင်းသို့ အံ့မခန်း အေးစက်သော လေထုများ ရုတ်တရက် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ပေရာနှင့်ချီ၍ ကြီးမားသော မရေမတွက်နိုင်သည့် အပြာရောင်ရေခဲစူးချွန်ကြီးများသည် လေဟာနယ်ထဲမှ တိုက်ရိုက်ထိုးထွက်လာပြီးနောက် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အလျင်ဖြင့် ထျန်းယွမ်ဇီဆီထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အမည်းနှင့်အဖြူရောင် ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း စွမ်းအင်များသည် ထျန်းယွမ်ဇီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာကာ ကာကွယ်ပေးထားသည့် အမည်းနှင့် အဖြူရောင် အလင်းဒိုင်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘန်း.... ဘန်း.... ဘန်း....</p> <p> </p> <p>ရေခဲစူးချွန်ကြီးများက အလင်းဒိုင်းကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်ရောက်တိုက်မိသွားကြသည်။ အလင်းဒိုင်းကို အဆက်မပြတ် တုန်ခါသွားစေခဲ့သော်လည်း ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုသည်မှာ ပုံမှန်ပင်။ ယင်းဟွမ်ဟွမ်သည် သံသရာဝင်စားသူတစ်ဦး ဖြစ်နေလျှင်တောင် အပြည့်အဝ နိုးထလာခြင်း မရှိသေးသလို ရေခဲသခင်မ အပြည့်အဝ ဖြစ်မလာသေးပေ။</p> <p> </p> <p>အချိန်တိုအတွင်း စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာမှုမှတစ်ဆင့် အံ့မခန်းစွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်သော်လည်း ထျန်းယွမ်ဇီကို အမှန်တကယ် အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း မရှိသည်မှာ သေချာလှသည်။  </p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ တစ်ဖက်လူကလည်း သံသရာအဆင့်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ချင်းနင်းဝင်ရောက်နေပြီဖြစ်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပင် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>“သံသရာဝင်စားသူတွေက အရမ်းကြောက်စရာကောင်းပေမဲ့ မင်းရဲ့ နိုးထမှုအဆင့်က ငါ့ကို မခြိမ်းခြောက်နိုင်သေးပါဘူး”</p> <p> </p> <p>ထျန်းယွမ်ဇီ၏ မျက်နှာက ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းနေခဲ့သည်။ မူလစိတ်ဝိညာဏ် ဒဏ်ရာရနေလျှင်ပင် သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက ပြိုင်ဘက်ကို အထင်အမြင်သေးနိုင်ဆဲဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ပတ်လည်တွင် ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း စွမ်းအားများ လှိုင်းထန်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး အချိန်တိုအတွင်း ကြီးမားလှသည့် လက်ဝါးရာကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားကာ ယင်းဟွမ်ဟွမ်ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်က ခေါင်းမော့ကာ ကျဆင်းလာသည့် အမည်းနှင့် အဖြူရောင် စွမ်းအင်လက်ဝါးကြီးကို သူမ၏ ရေခဲပြာရောင် မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ပတ်လည်ရှိ လေဟာနယ်အတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော ရေခဲစများနှင့် နှင်းပွင့်များ ချက်ချင်းပင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။  </p> <p>‌မှုန်ဝါးဝါးဖြင့် မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်က သူမ၏အနောက်ဘက် လေဟာနယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုပုံရိပ်၏ မျက်နှာကို မည်သူမျှ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ကြသော်လည်း သူမပေါ်လာချိန်တွင် လောကကြီးတစ်ခုလုံးက ပြင်းထန်လွန်းသော ဆောင်းရာသီသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။  </p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံတစ်ခွင်လုံး နှင်းပွင့်များ ကျဆင်းလာကာ အောက်ဘက်ရှိ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးမြို့တော်ကို ထူထဲသော နှင်းဖြူများ အလျင်အမြန် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမိန်းမပျိုလေး၏ ပုံရိပ်က သူမ၏ကျောက်စိမ်းရောင် လက်ကလေးကို မြှောက်လိုက်ပြီး အမည်းနှင့် အဖြူရောင် စွမ်းအင်လက်ဝါးကြီးအပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ဖိချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသန့်စင်လှသော ကျောက်စိမ်းရောင်လက်ကလေးနဲ့ ထိလိုက်သည်နှင့် နှင်းခဲများက အံ့မခန်း မြန်ဆန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အမည်းနှင့် အဖြူရောင် စွမ်းအင်လက်ဝါးကြီးသည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် နှင်းခဲများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ကာ ၎င်းအတွင်းရှိ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း စွမ်းအားများလည်း ထိုအေးစက်သော စွမ်းအင်ကြောင့် အေးခဲသွားပြီးနောက် ကွဲအက်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ မြေပြင်အနှံ့ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲကြွေကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း ဘယ်လောက်အထိ ကာကွယ်ပေးနိုင်မလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>ထျန်းယွမ်ဇီ၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် အေးစက်သွားကာ ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို တိုက်ရိုက်သုတ်သင်ပစ်လိုစိတ်ဖြင့် အစွမ်းထက်လှသော စွမ်းအင်လက်ဝါးများကို အဆက်မပြတ် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကတော့ ဝူယွမ်၏အရှေ့တွင် ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ နှင်းများနှင့် ရေခဲများက သူမ၏ပတ်လည်တွင် ဝဲလည်နေကာ အဆုံးမရှိသော အေးစက်မှုများက သူမကို ဗဟိုပြု၍ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ အနောက်ဘက်တွင် ရပ်နေသော ဝူယွမ်သည် ဤအေးစက်မှုကို အများဆုံး ခံစားနေရသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်က အေးစက်နေချိန်တွင် ရင်ထဲ၌မူ နွေးထွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မိမိအရှေ့ရှိ အပြာရောင်ပုံရိပ်လေးကို ကြည့်လိုက်ရင်း ရင်ထဲ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ မှင်တက်လှိုက်မောမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒီကောင်မလေးက အခုထိ ဖြူစင်နေဆဲပဲ၊ အချစ်အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တောင် ဂရုမစိုက်ဘဲ အရာအားလုံးကို စတေးဖို့ ဝန်မလေးပါလား.’</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်အနေဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ယင်းဟွမ်ဟွမ်သည် ရေခဲသခင်မ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံနေရခြင်း ဟုတ်မဟုတ် မသိသလို မည်သူ၏ဝိညာဉ်က ကြီးစိုးနေသည်ကိုလည်း မသိချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အချက်တစ်ချက်ကိုတော့ သေချာသိထားသည်။ သူ၏အရှေ့ရှိ မိန်းကလေးသည် ရေခဲသခင်မဖြစ်စေ၊ ယင်းဟွမ်ဟွမ်ဖြစ်စေ သူ့ကို ကာကွယ်လိုသည့် ဆန္ဒက မယုံနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာပြီး တုန်လှုပ်ဖွယ်မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>မိန်းကလေး အမြောက်အမြားထဲတွင် ယင်းဟွမ်ဟွမ်က ဝူယွမ်၏ရင်ထဲ၌ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော အထင်အမြင်ကို ချန်ရစ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် ကိုယ့်ချစ်သူကို ကာကွယ်ပေးဆုံး မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ယင်းဟွမ်ဟွမ်သည် သူမ၏အတိတ်ဘဝရော လက်ရှိဘဝကိုပါ အသုံးပြု၍ ဝူယွမ်ကို ကာကွယ်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထျန်းယွမ်ဇီ၏ အန္တရာယ်ရှိသော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင်ပင် သူမသည် ခြေတစ်လှမ်းမျှ နောက်မဆုတ်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်တွင် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် နည်းလမ်းများ ရှိမရှိဆိုသည်ကို သူမမသိချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အန္တရာယ်ရှိလာပါက ဝူယွမ်၏အရှေ့တွင် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ဝင်ရပ်ပေးလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>‘ချစ်စရာကောင်းပြီး အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ ဟွမ်ဟွမ်.... အချစ်အတွက်ဆို အသက်ကိုတောင် စွန့်စားရဲတယ်'</p> <p> </p> <p>“ငါ့ရဲ့ချစ်ရပါသော ဟွမ်ဟွမ်၊ မင်းလေးထိခိုက်နစ်နာရမှာကို ကိုယ်က ဘယ်လိုလုပ် ရက်စက်နိုင်ပါ့မလဲ”</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က စိတ်ထဲမှ တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် အရိုးစူးမတတ် ပြင်းပြသော စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုတစ်ခုက ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်အခြေအနေကလည်း ရုတ်တရက် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ဤချစ်စရာကောင်းသော မိန်းကလေးအတွက် မိမိကိုယ်ကို လောင်ကျွမ်းပစ်ရမည်ဆိုလျှင်တောင် သူ နောင်တရမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ဤခိုင်မာပြတ်သားလှသော စိတ်အခြေအနေအောက်တွင် ဝူယွမ်သည် အံ့မခန်း အခြေအနေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ညာလက်ဖြင့် မိုးကြိုးဝိညာဉ် ကောင်းကင်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဓားက သူ၏တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များကို အာရုံခံမိသွားသည့်အလား တဝီဝီ မြည်သံများ ထုတ်လွှင့်ရင်း အနည်းငယ်တုန်ခါနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ယခင်က နားလည်ရန်ခက်ခဲပြီး ရှုပ်ထွေးသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသော ကောင်းကင်အန်တုခြင်း နတ်ဆိုးဓားချက် ခုနစ်ချက်က ရုတ်တရက် ရှင်းလင်းသွားခဲ့သည်။  </p> <p>ချုပ်နှောင်မှုအားလုံးမှ ရုန်းထွက်လွတ်မြောက်သွားသည့် ခံစားချက်မျိုး ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ သွေးများ ဆူပွက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်အန်တုခြင်း နတ်ဆိုးဓားချက် ခုနစ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည့် ခံစားချက်ကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာတွေ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ကာ အားလပ်နေသော ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ကိုယ် မင်းနဲ့အတူ တိုက်ခိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>​ဝူယွမ်က သူမ၏ နားနားကပ်ကာ တီးတိုးပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>​ရင်ခွင်ထဲတွင် ချစ်စဖွယ်မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ပွေ့ဖက်ထားသဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားက နှစ်ဆ တိုးလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝူယွမ် ကောင်းကင်ကို အန်တုတော့ပေမည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save