Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၁၉)</h2> <h2 style="text-align: center;"> ကောင်းကင်အန်တုခြင်း နတ်ဆိုးဓားချက် ခုနစ်ချက်</h2> <h2 style="text-align: center;">ထျန်းယွမ်ဇီအား ကွပ်မျက်ခြင်း(၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ထျန်းယွမ်ဇီ၏ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှသော ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း စွမ်းအင်လက်ဝါးကြီးက အလင်းတန်းများဖြာထွက်လျက် ကျဆင်းလာသည်။ </p> <p> </p> <p>ထိုလက်ဝါးရာကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်လှသည့် ဖိအားကြောင့် အောက်ဘက်ရှိ လူအများစုမှာ ချွေးစေးများပင် ပြန်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>တောင်ဂိုဏ်းမှ လူအားလုံး၏ မျက်နှာထက်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။ </p> <p>ယင်းရှောင်ရှောင်က ဖခင်ဖြစ်သူ ယင်းရွှမ်ဇီကို တွဲကူထားရင်း သားအဖနှစ်ဦးစလုံးက ယင်းဟွမ်ဟွမ်ဆီသို့ ကြင်နာယုယမှုများ ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်များဖြင့် လှမ်းကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ ထျန်းယွမ်ဇီကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိသည်မှာ သေချာနေပြီး အတင်းအဓမ္မတောင့်ခံထားရုံသာ ရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟွမ်ဟွမ်...” သားအဖနှစ်ဦးလုံးက စိုးရိမ်တကြီး ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ စိုးရိမ်ပူပန်နေချိန်မှာပင် ကောင်းကင်ယံ၌ ယင်းဟွမ်ဟွမ်က သူမ၏အသက်ကိုပဓာနမထားဘဲ ကာကွယ်ပေးထားသည့် အမျိုးသားက သူမကို လှမ်း၍ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ဝူယွမ်သည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို ပွေ့ဖက်ထားပြီး ညာဘက်လက်တွင်မူ လျှပ်စီးများ တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေသော ဓားရှည်တစ်လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မှေးမှိန်သော ခြိမ်းခြောက်မှုအငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေကာ သွေးနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ့ကို ဖြတ်သန်းတောက်ပနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦးသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် ပခုံးချင်းယှဉ်ကာ ရပ်နေကြ၏။ တစ်ဦးက ရေခဲပြာရောင်၊ တစ်ဦးက သွေးနီရောင်ဖြင့် လိုက်ဖက်ညီလွန်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ရပ်နေသော ထျန်းယွမ်ဇီမှာမူ ချစ်သူနှစ်ဦးကို ခွဲခွာပစ်မည့် လူကြမ်းကြီးတစ်ဦးနှင့် အလွန်တူနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝီ…ဝီ...။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်၏ လက်ထဲရှိ ဓားထံမှ ကြည်လင်ပြတ်သားသော တုန်ခါမြည်ဟည်းသံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ကမ္ဘာခြားနတ်ဆိုးမြို့တော် တစ်ခွင်လုံးသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ မြို့ထဲရှိ လူတိုင်းက ထိုအသံကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ကြားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်း တွေ့လိုက်ရသည်မှာ မူလက ခရမ်းရောင်အဆင်းများ ရောယှက်နေသော ငွေရောင်လျှပ်စီးဓားရှည်ကြီးသည် ယခုအခါ သွေးနီရောင်အလင်းတန်းများ စွန်းထင်းနေပြီး တောက်ပသော သွေးရောင် မိစ္ဆာဓားတစ်လက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သာမန်သွေးမဟုတ်ပေ။ ဤသည်ကား ကောင်းကင်ပြာဧကရာဇ်၏ သွေးအဆီအနှစ်များပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အာဏာရှင်သွေး၏ စွမ်းအားနှင့် ဝူယွမ်၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဘီလီယံပေါင်းများစွာသော ကြံ့ခိုင်သည့် ခန္ဓာကိုယ်အမှုန်များ၏ စွမ်းအားများဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဤစွမ်းအားများအားလုံးကို စုပ်ယူကာ သူထုတ်ဖော်တော့မည့် ဓားသိုင်းပညာရပ်တွင် အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်နေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာဓားက သွေးနီရောင် ပြောင်းလဲသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ဝူယွမ်၏အရှိန်အဝါက တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော သွေးရောင်ဓားအလင်းတန်း သက်သက်ကပင် ထျန်းယွမ်ဇီ ရိုက်ချလိုက်သည့် ကြီးမားသော ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း စွမ်းအင်လက်ဝါးကြီးများကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။ ဝူယွမ်အနေဖြင့် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါမျိုးကို ထုတ်ဖော်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ကြပဲ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြရသည်။</p> <p> </p> <p>လောကသို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဆိုးဘုရားတစ်ပါးအလား ဝူယွမ်၏ အရှိန်အဝါက ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် သွေးစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကြီးမှာလည်း သွေးဓားတစ်လက်အဖြစ် လုံးဝပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ဓားသွားတစ်ခုလုံးက လတ်ဆတ်သော သွေးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထျန်းယွမ်ဇီမှာလည်း ဆိုးရွားသော နိမိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ အက်ကွဲနေပြီဖြစ်သော မူလစိတ်ဝိညာဥ်က အန္တရာယ်ရှိကြောင်း တုန်ခါကာ သတိပေးနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက တံတွေးကို ခက်ခက်ခဲခဲ မျိုချလိုက်ရင်း ရှင်သန်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း စွမ်းအင်လက်ဝါးကြီးကို ထပ်မံထုတ်မသုံးရဲတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအစား သူ၏ စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းကာ ခုခံကာကွယ်ရန်သာ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဤကောင်လေးက နောက်ထပ် ဘယ်လို အစွမ်းထက်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုမျိုး ထုတ်သုံးလာမည်ကို သူမသိပေ။</p> <p> </p> <p>စောစောက မူလစိတ်ဝိညာဉ် ဓားသန္ဓေသားလောင်းကပင် သူ၏ အသက်ကို နှုတ်ယူလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ယခု ဝူယွမ်ကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူ ထပ်ပြီး ပေါ့ဆရဲခြင်း မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်က ခြောက်လုံးလှန့်လုံး လုပ်နေခြင်းလော၊ အမှန်တကယ်ပင် သေစေနိုင်လောက်သည့် သိုင်းကွက်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းလော၊ ဆိုသည်ကို သူသေချာမသိသဖြင့် စိုးရိမ်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်ငြား ထျန်းယွမ်ဇီ၏တုံ့ပြန်မှုက မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ ဝူယွမ်၏ ကောင်းကင်ကို အန်တုလိုသော ပြတ်သားသည့် စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကိုမူ မလွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်သည် အလွန်တရာ နက်နဲလှသော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ မည်သည့် ချုပ်နှောင်မှု၊ ကန့်သတ်မှုမျှ မရှိတော့ဘဲ သွေးစွမ်းအင်များကို လောင်ကျွမ်းစေကာ အသက်စွမ်းအင်များကို ထုတ်ယူသုံးစွဲလျက် အတားအဆီး အနှောင်အဖွဲ့ဟူသမျှကို ရိုက်ချိုးဖျက်ဆီးပစ်မည့် အခြေအနေမျိုးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ပိုမိုကြီးမားသော တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားကို ရရှိရန် မိမိကိုယ်ကို စတေးရသည့် နတ်ဆိုးဓားသိုင်းပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဝူယွမ် ဤသို့ မိမိကိုယ်ကို စတေးရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းအရင်းမှာ ယင်းဟွမ်ဟွမ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် အနည်းငယ် အေးစက်နေသော မိန်းကလေးကို ရင်ခွင်ထဲတွင် ပွေ့ဖက်ထားရင်း သူ၏တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များက ယခင်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးလောက်အောင် မြင့်တက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အသက်စွမ်းအင်များ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲကုန်ဆုံးနေသော်လည်း အရှိန်အဝါကမူ ရူးသွပ်စွာ ထိုးတက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိယင်းဟွမ်ဟွမ်က ဝူယွမ်ကို နီးနီးကပ်ကပ် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ အသားအရေများ အိုမင်းရင့်ရော်လာမှု၊ ဆံပင်များဖြူစွတ်လာမှုနှင့် သူမကဲ့သို့ပင် ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန် ကျဆင်းလာမှုတို့ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အဆုံးမဲ့ ကြင်နာယုယမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ် မည်သည့် ဓားသိုင်းပညာရပ်ကို ထုတ်သုံးနေသည်ကို သူမ မသိသော်လည်း အလျင်အမြန် ဆုတ်ယုတ်လာနေသော သူ၏ အသက်စွမ်းအင်များအရ ဤဓားသိုင်းပညာရပ်က အသက်ကိုပင် ပေးဆပ်ရနိုင်သည့် သိုင်းကွက်ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိရှိနားလည်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် ဝူယွမ်၏အခြေအနေကို ယင်းဟွမ်ဟွမ်ထက် ပို၍နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားနားလည်နိုင်သူ မရှိနိုင်တော့ချေ။ သူ၏ လက်ထဲရှိ ဓားက ပို၍အစွမ်းထက်လာလေလေ၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ပို၍အားနည်းလာလေလေပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဓားသွားပေါ်ရှိ မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသော အနီရင့်ရောင်စွမ်းအင်သည် ဝူယွမ်၏ သွေးများနှင့် အသက်စွမ်းအင်များပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဓားသွားထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြည်လင်သည့် မြည်ဟည်းသံသည် ဝူယွမ်၏ ဟိန်းဟောက်သံ၊ ဝူယွမ်၏ ငိုကြွေးသံပင် ဖြစ်သည်။ ဓားသွားထံမှ အဆက်မပြတ် မြင့်တက်လာနေသော စွမ်းအားများသည် ဝူယွမ်၏ အသက်၊ ဝူယွမ်၏ ဝိညာဉ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အရာအားလုံးကို ထိုဓားအတွက် စတေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟင့်အင်း...”</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်က ငိုကြွေးကာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း စကားသံများ ထွက်ပေါ်မလာခဲ့ချေ။ ဝူယွမ်၏ နားနားကပ်၍ အပူတပြင်း အော်ခေါ်နေသော်လည်း သူမ၏ပူနွေးသော နှာငွေ့လေးများသာ သူ၏ နားစည်ကို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမက ဝူယွမ်၏ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းကြပ်စွာ ပွေ့ဖက်ထားရင်း သူ၏ကိုယ်ထဲသို့ ပျော်ဝင်သွားလိုသည့်အလား၊ သူမ၏ကိုယ်ပိုင် အသက်စွမ်းအင်များဖြင့် ဝူယွမ်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးလိုသည့်အလား ကြိုးစားနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏အသက်ကိုပေး၍ ကာကွယ်ပေးလိုသော အမျိုးသားက ယခုအခါ သူ၏အသက်ကိုပေး၍ သူမကို ပြန်လည်ကာကွယ်ပေးနေရသည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>အောက်ဘက်ရှိ လူများက ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာကြသည်။ ဤချစ်သူနှစ်ဦးက သူတို့အတွက် စစ်မှန်သော အချစ်ဆိုသည်မှာ မည်သို့သောအရာဖြစ်ကြောင်း လက်တွေ့ သက်သေပြနေကြသည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကြီးနဲ့ မရီး၊ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး နိုးထလာကြတော့မှာလား” ရှောင်တျောင်းက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်နှင့် ယင်းဟွမ်ဟွမ်တို့သည် ဝင်စားခြင်းမတိုင်မီ ယခင်ဘဝကတည်းက ချစ်သူများဖြစ်ခဲ့ကြပြီး ဤဘဝတွင် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ကြခြင်း ဖြစ်မည်ဟု သူ အမြဲတမ်း ယုံကြည်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ခန့်မှန်းရုံသက်သက်သာ ဖြစ်သော်လည်း ယခု ရေခဲသခင်မ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ကာကွယ်ပေးသည့် အနေအထားမှသည် အစ်ကိုကြီး၏ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာမှုနှင့် သူမကို ကာကွယ်ရန် အသက်ကိုပင်စတေးဝံ့သည့် အပြုအမူများအရ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>အစ်ကိုကြီးသည် သူ၏ ယခင်ဘဝမှ စွမ်းအားများကို ငှားရမ်းအသုံးပြုနေခြင်းမှာ သေချာလှသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အတိတ်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်များ နိုးထလာကာ အချင်းချင်း ပြန်လည်မှတ်မိသွားကြပြီဟု သူကောက်ချက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ညီမလေးလည်း ကိုကိုဝူယွမ်နဲ့အတူ ယှဉ်တွဲတိုက်ခိုက်ချင်တယ်”</p> <p> </p> <p>ချင်းတန်က သူမ၏လက်သီးဆုပ်လေးများကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူမ၏ရင်ထဲ၌ မနာလိုဝန်တိုမှု စိုးစဉ်းမျှ မရှိတော့ဘဲ ကိုကိုဝူယွမ်နှင့်အတူ ယှဉ်တွဲမရပ်တည်နိုင်သည့်အတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ်သာ စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူမသာ လုံလောက်သော စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ထားပါက အောက်ဘက်တွင် ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ ရပ်ကြည့်နေရမည် မဟုတ်ဘဲ ကိုကိုဝူယွမ်နှင့်အတူ အစွမ်းထက်သော ရန်သူကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည် မဟုတ်လော။</p> <p>သူမ မဟာယန်ပြည်ထောင်စုမှ ထွက်ခွာပြီး အမှောင်နန်းတော်သို့ သွားရောက်ခဲ့ခြင်းမှာလည်း ပိုမိုသန်မာလာစေရန်နှင့် ကိုကိုဝူယွမ်၏ ခြေလှမ်းများကို အမီလိုက်နိုင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူမသည် လုံလောက်အောင် မသန်မာသေးဘဲ ကိုကိုဝူယွမ်ကို မကူညီနိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်ကို အားကျမိသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကိုကိုဝူယွမ်၏ဘေးတွင် ယင်းဟွမ်ဟွမ် ရှိနေပေးသည့်အတွက် စိတ်သက်သာရာ ရမိသည်။ </p> <p>အနည်းဆုံးတော့အနည်းဆုံးတော့ ယင်းဟွမ်ဟွမ်က ကိုကိုဝူယွမ်၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို မျှဝေခံစားပေးနိုင်ပြီး သူ၏အရှေ့တွင် ရပ်တည်ကာ သူ၏အစား အသေခံပေးဝံ့သည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>“အမှောင်နန်းတော်ကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ အမှောင်တရားစီရင်ရေးရုံးတော်ထဲကို ညီမလေးဝင်မယ်၊ ကိုကိုဝူယွမ်နဲ့ ဟွမ်ဟွမ်တို့ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် ယွမ်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို အဲဒီအတွက် တန်ဖိုးပြန်ပေးဆပ်စေရမယ်”</p> <p> </p> <p>ချင်းတန်က ပြတ်သားသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သိုင်းပညာလမ်းစဉ်၌ ပိုမိုသန်မာလာလိုသော သူမ၏ ရည်မှန်းချက်က ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ ဝူယွမ်နှင့် ယင်းဟွမ်ဟွမ်တို့ တစ်ဦးအတွက်တစ်ဦး စတေးဝံ့သကဲ့သို့ သူမသည်လည်း ကိုကိုဝူယွမ်အတွက် စတေးခံရန် အသင့်ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ကိုးကောင်းကင် တိုင်ချင်းနန်းတော် အဖွဲ့အတွင်း၌မူ လင်းချင်းကျူနှင့် စုရိုတို့သည် ကောင်းကင်ယံ၌ ပွေ့ဖက်ထားကြသော ပုံရိပ်နှစ်ခုကို ငေးမောကြည့်နေကြသည်။ စုရို၏မျက်လုံးများမှ မျက်ရည်များ စီးကျလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ငါ သူမလောက် မကောင်းပါလား” လင်းချင်းကျူက ရင်ထဲမှ ခါးသီးစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ဖြူစင်မှု၊ ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ဇွဲလုံ့လ၊ ယင်းဟွမ်ဟွမ်၏ အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရဲမှုတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူမ၊ လင်းချင်းကျူတွင်မူ စိုးရိမ်ပူပန်စရာများနှင့် စွန့်လွှတ်၍မရနိုင်သော အရာများစွာ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူယွမ်ကို ချစ်မြတ်နိုးသည့် နေရာတွင် သူမသည် ယင်းဟွမ်ဟွမ်ထက် သာလွန်မှုမရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်ပင် ဤကဲ့သို့သော မိန်းကလေးမျိုးသည် ဝူယွမ်အနေဖြင့် အသက်ကိုပေး၍ တိုက်ခိုက်ကာကွယ်ပေးထိုက်သူ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူမနေရာတွင်သာ ဆိုလျှင်လည်း ဝူယွမ်က ထိုကဲ့သို့ပင် ပြုလုပ်ပေးမည် မဟုတ်လော။ သို့သော် လင်းချင်းကျူမှာမူ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားကြည်နူးနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဂရုမစိုက်ဘဲနေနိုင်သော်လည်း သူမ၏ဂိုဏ်းကိုမူ လျစ်လျူရှု၍မရနိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ဝီ…ဝီ...</p> <p> </p> <p>ဓား၏ တုန်ခါမြည်ဟည်းသံကြီးက ကောင်းကင်ယံတစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ဝူယွမ်က သူ၏စွမ်းအားများကို စုစည်းနေချိန်မှာပင် ထျန်းယွမ်ဇီက ကြီးမားလွန်းသော အမည်းနှင့် အဖြူရောင် အလင်းတန်းကြီးတစ်ခုကို သူ၏လက်ထဲတွင် စုစည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝူယွမ်၊ မင်းလို ကောင်စုတ်လေးက ငါ့ကို ဘာများလုပ်နိုင်မှာလဲ၊ ကြည့်ရသေးတာပေါ့” သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမည်းနှင့် အဖြူရောင် အလင်းတန်းကြီးကို ဝူယွမ်ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>‘ကောင်းကင်၊ အန်တုခြင်း၊ နတ်ဆိုး၊ ဓားချက်၊ ခုနစ်ချက်'</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save