Book List

<h2 style="text-align: center;">Chapter 6</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းညွှန်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တုန်းယွိ အစစ်အမှန် အင်မော်တယ် ရဲ့ တောင်းဆိုချက် ကို သဘောတူပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့၊ ဂျူဟွာ ဟာ တုန်းယွိ မျိုးနွယ်စု ထဲမှာ တံခါးပိတ် တရားကျင့်ကြံ နေထိုင်ပါတော့တယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ၊ ဂျူဟွာ ဟာ တကယ့်ကို လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု အဖြစ် ရှိနေစေဖို့ အတွက်၊ တုန်းယွိ အစစ်အမှန် အင်မော်တယ် ဟာ ကောင်းကင်မီးလျှံ ကောင်းကင်အင်မော်တယ်ကို အထူးတလည် သွားရောက် တွေ့ဆုံခဲ့ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ထျန်းဟော့ မျိုးနွယ်စု နဲ့ တုန်းယွိ မျိုးနွယ်စု တို့ဟာ အလွန် ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိပြီး၊ ကောင်းကင်မီးလျှံ ကောင်းကင်အင်မော်တယ် ကလည်း တုန်းယွိ အစစ်အမှန် အင်မော်တယ် ရဲ့ နောက်ကို မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ လိုက်ပါလာခဲ့တာပါ။ ဒါကြောင့် သူ့ဘက်က လျှို့ဝှက်ချက် ထိန်းသိမ်းဖို့ ဆိုတာ ပြဿနာ မရှိပါဘူး။</p> <p> </p> <p>တုန်းယွိ အစစ်အမှန် အင်မော်တယ် က ဂျူဟွာ အတွက် နေထိုင်စရာ နေရာတစ်ခု စီစဉ်ပေးခဲ့ပြီး၊ ဂျူဟွာ ကလည်း ကျုံးမု ကို အမြန်ဆုံး သွားခေါ်လာခဲ့ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်မတို့ ဒီ တုန်းယွိ မျိုးနွယ်စု ထဲမှာ ခဏလောက် နေကြမှာလား"</p> <p> </p> <p>သပ်သပ်ရပ်ရပ် ရှင်းလင်းထားတဲ့ ခြံဝင်းကို ကြည့်ရင်း ကျုံးမု က မမေးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဆယ်နှစ်လောက်တော့ ကြာလိမ့်မယ်။"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>သွေးနီရောင်မီးလျှံ အဓိက ကမ္ဘာကြီး ထဲမှာ ဖြစ်ပွားတော့မယ့် စစ်ပွဲကြီး ဟာ ဆောင်းဦးတောင်ကုန်း မဟာရွှံ့နွံအိုင်စစ်ပွဲ ထက် အတိုင်းအတာ အရ အများကြီး ပိုပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းမယ် ဆိုပေမဲ့၊ အရမ်းကြီးတော့ ကြာရှည်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ တုန်းယွိ အစစ်အမှန် အင်မော်တယ် က သူတို့ရဲ့ အစီအစဉ် အစိတ်အပိုင်း သေးသေးလေး တစ်ခုကို ဂျူဟွာ ကို ပြောပြခဲ့ပြီး၊ အဲဒီ သေးငယ်တဲ့ အစိတ်အပိုင်း လေး ကနေ တစ်ဆင့် ဒီစစ်ပွဲ ဟာ လျှပ်တစ်ပြက် စစ်ဆင်ရေးတစ်ခု ဖြစ်မယ် ဆိုတာကို ဂျူဟွာ ဗေဒင်တွက်ချက်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဒါက ဂျူဟွာရဲ့ အရင် ဗေဒင်တွက်ချက်မှု တွေနဲ့ ကိုက်ညီနေပါတယ်။ သူ ကမ္ဘာငယ်လေး ထဲကနေ စထွက်လာတုန်းက၊ သူတို့ သွေးနီရောင်မီးလျှံ အဓိက ကမ္ဘာကြီး ထဲမှာ အရမ်း အကြာကြီး နေမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဆယ်နှစ်လောက်ပဲ လို့ ဂျူဟွာ က ကျုံးမု ကို ပြောခဲ့တယ်လေ။</p> <p> </p> <p>"အင်း။"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က သိပ်ပြီး စကားမပြောခဲ့ပါဘူး။ သူမ အတွက်တော့၊ ခင်ပွန်း ဖြစ်သူရဲ့ ဘေးမှာ ရှိနေသရွေ့ ဘယ်နေရာမှာ နေရနေရ ကိစ္စ မရှိပါဘူး။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... အဲဒီအကြောင်းတွေ အခုလောလောဆယ် ထားလိုက်ပါဦးလေ"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ က ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> "ဇနီးလေး... ကိုယ့်ကို ပြောပြပါဦး၊ ဒီနေ့ အပြင်ထွက်တုန်းက စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းတာ တစ်ခုခုများ ကြုံခဲ့သေးလား"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ ဒီလို ပြောတာကို ကြားလိုက်ရတော့၊ ကျုံးမု ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးတစ်ခု ထင်ဟပ်လာပါတယ်။ သူမက ပြောလိုက်ပါပြီ။</p> <p>"အစ်မ ဟွာရှန်က အရမ်း သဘောကောင်းတယ်၊ ပြီးတော့ တုန်းယွိ မျိုးနွယ်စု ကလည်း တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်လေ"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု စကားပြောနေတာကို ဂျူဟွာ က တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေပါတယ်။ အချိန် အတော်ကြာ ပြီးတဲ့ နောက်၊ ကျုံးမု က သူမရဲ့ ဒီနေ့ အတွေ့အကြုံ တွေကို ပြောပြလို့ ပြီးသွားတဲ့ အခါ၊ ဂျူဟွာ က ပြုံးရွှင်စွာ မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p>"အော်... အဲဒီ ကောင်းကင်အင်မော်တယ် နာမည်က ဟွာရှန် လား၊ ဒါ သူမရဲ့ တာအို နာမည်လား"</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်လောက်ဘူး ထင်တယ်။"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က ခေါင်းခါလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းကင်အင်မော်တယ် တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဇနီးလေး ဘယ်လို မြင်လဲ"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ က ရုတ်တရက် မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းကင်အင်မော်တယ် တွေ အားလုံးက မြင့်မြတ်ပြီး မာနကြီးတဲ့ တည်ရှိမှု တွေလို့ ကောလာဟလတွေ ကြားခဲ့ပေမယ့် ကျွန်မ တွေ့ဖူးတဲ့ ကောင်းကင်အင်မော်တယ် တွေက အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး။"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က ဂျူဟွာ ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်တော့ အဲဒီ ကောင်းကင်အင်မော်တယ် တွေက ကျွန်မကို မျက်နှာသာ ပေးတာ၊ ယောကျ်ား ကြောင့် ဆိုတာ ကျွန်မ ကောင်းကောင်း သိပါတယ်ရှင်။"</p> <p> </p> <p>"ပိုပြီး တိတိကျကျ ပြောရရင်၊ ကိုယ့်ရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအားကြောင့်ပါ။ ကိုယ်က အင်ပါရီယာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေလို့ပဲကွယ်။"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာက ခံစားချက်တွေနဲ့ ပြောလိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>"ဇနီးလေး... ကျင့်ကြံခြင်း တန်ခိုးရှင် လောက ဆိုတာက သာမန်လူ တွေရဲ့ သေမျိုးလောကထက် အများကြီး ပိုပြီး ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်တယ်။ အရာအားလုံး က ကိုယ့်ကိုယ်တိုင်ရဲ့ ခွန်အား အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာ။ ခွန်အား ရှိမှသာ တခြားသူတွေရဲ့ လေးစားမှုကို မင်း ရနိုင်မယ်။ ခွန်အား မရှိရင်၊ မင်းက မြက်ပင်လေး တစ်ပင်ပဲ၊ ဒါမှမဟုတ် မြက်ပင်လေး တစ်ပင် ထက်တောင် ပိုဆိုးသေးတယ်။"</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာရဲ့ စကား ကြောင့် ကျုံးမု အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပါတယ်။ အဲဒီနောက် သူမ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။ အရင်က အရှေ့ရောင်ခြည် မြို့တော် မှာ နေခဲ့ရတုန်းက၊ ဇီဖူ နဲ့ ဝမ်ရှင်းအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း လောကမှာလည်း ဒါက အမှန်တရား ပဲ ဆိုတာကို သူမ သိခဲ့ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>အခု ကြည့်ရသလောက်တော့ ဇီဖူ နဲ့ ဝမ်ရှင်း အဆင့်တွေတင် မကဘူး၊ ကောင်းကင်အင်မော်တယ် လိုမျိုး မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်တဲ့ တည်ရှိမှု တွေတောင်မှ ဒီ စည်းမျဉ်း ကို မလွန်ဆန်နိုင်ခဲ့ကြပါဘူး။</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် ဇနီးလေး... ကောင်းကင်အင်မော်တယ် တစ်ပါးရဲ့ ယဉ်ကျေးပျူငှာမှု တွေ ကြောင့် စိတ်တွေ ဝေဝါး မသွားစေနဲ့။ အချစ်အနေနဲ့ ကျင့်ကြံဖို့ အားထုတ်ရမယ်။"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"အော်... ယောကျ်ား က ဒါကို ပြောချင်နေတာကိုး။ သေချာပေါက် ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်ရှင်။ ကျွန်မက ပမွှား ဝမ်ရှင်း အဆင့်လေးပဲ ရှိသေးတာပါ။ ကျွန်မ ဂုဏ်ယူစရာ အကြောင်း ဘာမှ မရှိပါဘူး။"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က ပြုံးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား။"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ လည်း ပြုံးလိုက်ပါတယ်။ ကျုံးမု ရဲ့ အတွေးတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သူ တကယ်ကို အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေခဲ့မိလို့၊ မနေနိုင်ဘဲ သတိပေးလိုက်တာပါ။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံခြင်း မှာ အရေးအကြီးဆုံး အရာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိဖို့ပါပဲ။ ကြည့်ရတာ ကျုံးမု ရဲ့ စိတ်က ရှင်းလင်းနေဆဲပဲ ထင်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင်လည်း ဇနီးလေး... ကြိုးစားအားထုတ် ရမယ်နော်။"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ က ခဏလောက် တွေးတောလိုက်ပြီးနောက်၊ ဆက်ပြောပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"အရင်တုန်းက ကိုယ် ကပ်ဘေး ကျော်ဖြတ်ဖို့ အတွက် မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း ကို လစ်လျူရှု ထားခဲ့မိတယ်။ အခုတော့ အဲဒီအတွက် အစားပြန်ပေးရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ။"</p> <p> </p> <p>"ခစ်ခစ်"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က ရုတ်တရက် ရယ်ချလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဘာရယ်တာလဲ ဇနီးလေး"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ က အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်စွာနဲ့ မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"အခု ယောကျ်ား ကို ကြည့်ရတာ၊ တပည့် အတွက် စိတ်ပူနေရတဲ့ ဆရာ တစ်ယောက်နဲ့ တော်တော်လေး တူနေလို့ပါ။"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ တာအို တွေ အားလုံးကို ကိုယ်က သင်ပေးခဲ့တာလေ၊ ဒါဆို ကိုယ်က မင်းရဲ့ ဆရာ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ က အတည်ပေါက် နဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ့အပြင် အင်ပါရီယာ နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်တဲ့ ကိုယ့်လို ဆရာမျိုး ရထားတာ၊ မင်း အိပ်မက်မက်နေရင်တောင် ပျော်ရွှင်စွာ နိုးလာသင့်တယ်။"</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင် ကျေးဇူးပြုပြီး ဆရာ... ကျွန်မကို လမ်းညွှန်ပေးပါဦးရှင်။"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က ဂျူဟွာ ကို လှပကျော့ရှင်းစွာ ဦးညွှတ် အရိုအသေ ပေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... ပြဿနာ မရှိပါဘူး။"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ ပြုံးလိုက်ပါတယ်။ ခဏလောက် တွေးတောပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့၊ သူက ဆက်ပြောပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဇနီးလေး... မင်း ညင်သာသော ရေ နယ်မြေကို နားလည် သဘောပေါက်ခဲ့တာ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော် ကတည်းကလေ။ အခုဆိုရင် မင်း ပိုပြီးတောင် တိုးတက်လာလောက်ပြီ လို့ ကိုယ် ထင်တယ်။ လာပါဦး... မင်းရဲ့ အဆင့် က ဘယ်လောက် ရောက်နေပြီလဲ ဆိုတာ ကိုယ် ကြည့်ရအောင်။"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ က အကွာအဝေး အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး၊ ကျုံးမု ကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ကျေးဇူးပြုပြီး လမ်းညွှန်ပေးပါဦး ယောကျ်ား။"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က အပြုံးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပါတယ်။ သတိပေး အပြီးမှာတော့၊ သူမ က ဘာတုံ့ဆိုင်းမှုမှ မရှိဘဲ ရှေ့ကို တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်သွားပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ က မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး သူမကို တိုက်ခိုက်ခွင့် ပြုထားရင်တောင်မှ၊ သူ့ရဲ့ ဆံပင်တစ်မျှင်ကိုတောင် ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကို ကျုံးမု သိပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီတစ်ခါတော့ သူမ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု ဟာ ငယ်ငယ်ကတည်းက လက်သီးသိုင်း ကို လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းမှာ ဂျူဟွာ က သူမကို လက်သီးသိုင်းကွက် တစ်ခု သင်ပေးခဲ့ပါတယ်။ အရှေ့ရောင်ခြည် မြို့တော် မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရုန်းကန် ခဲ့ရတာကလည်း ကျုံးမု ကို လုံလောက်တဲ့ ရင့်ကျက်မှု တွေ ပေးစွမ်းခဲ့ပါတယ်။ သူမက စာရွက်ပေါ်မှာပဲ စကားပြောတတ်တဲ့ အသုံးမကျတဲ့ အပျော်တမ်း သမား တစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပါဘူး။</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု ရဲ့ လက်သီးချက် နဲ့ ကိုယ်နေဟန်ထား တိုင်းမှာ မှန်ကန်တဲ့ နည်းစနစ် တွေ ပါဝင်နေပြီး၊ သူမ နားလည် သဘောပေါက် ထားတဲ့ ညင်သာသော ရေ တာအို ဟာလည်း အဲဒီအထဲမှာ ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ် ပါဝင်နေပါတယ်။</p> <p> </p> <p>အချိန် အတော်ကြာအောင် သိုင်းပညာ ဖလှယ်ပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့၊ သူတို့ နှစ်ယောက် ရပ်တန့်လိုက်ကြပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဇနီးလေး... မင်းမှာ ပါရမီ မြင့်မားတယ်။ ဒီ လက်သီးသိုင်းကွက် က အမြင့်ဆုံး နားလည်မှု ကို ရောက်နေပြီ လို့ သတ်မှတ်လို့ ရပါပြီ"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီနောက် သူက ဆက်ပြောပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"နောက်ထပ်... မင်းကို တခြား လက်သီးသိုင်းကွက် တစ်ခုထပ်သင်ပေးမယ်။ ဒါကို အကူအညီ အဖြစ် အသုံးပြုပြီး၊ သိပ်မကြာခင်မှာ မင်းအနေနဲ့ ကြီးမားတဲ့ အကျိုးအမြတ် တွေ ရလာလိမ့်မယ် လို့ ကိုယ် ယုံကြည်တယ်။"</p> <p> </p> <p>"လက်သီးသိုင်းကွက် အသစ် လား"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ မျှော်လင့်နေတဲ့ အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"..."</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ က ပြုံးလိုက်ပြီးနောက်၊ ကျုံးမု ရဲ့ မျက်ခုံး နှစ်ခုကြားကို လက်ညှိုး နဲ့ ထောက်လိုက်ပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ဝှစ်။</p> <p> </p> <p>သတင်းအချက်အလက် အမြောက်အမြား ဟာ တဟုန်ထိုး ဝင်ရောက်လာပြီး၊ ကျုံးမု ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ ဝမ်းသာ အံ့ဩသွားတဲ့ အမူအရာ က တဖြည်းဖြည်း ထင်ဟပ်လာပါတယ်။ အကြမ်းဖျင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံပဲ ဆိုပေမဲ့၊ ဒီ လက်သီးသိုင်းကွက် ဟာ သူမအတွက် အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်လိမ့်မယ် ဆိုတာကို ကျုံးမု သေချာ သိလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု ဟာလည်း အရမ်းကို ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ သူပါ။ ဒီလောက် ပြီးပြည့်စုံစွာ သင့်တော်တဲ့ လက်သီးသိုင်းကွက်မျိုး အလိုလို ရှိနေနိုင်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေ က သိပ်မများဘူး ဆိုတာကို သူမ သိပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ယောကျ်ား အခုလေးတင် ဖန်တီးလိုက်တဲ့ လက်သီးသိုင်းကွက် လားဟင်"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က အနည်းငယ် အံ့ဩ တုန်လှုပ်စွာနဲ့ မေးလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... ဇနီးလေး၊ မြန်မြန် သွားပြီး ကျင့်ကြံလိုက်ပါ။ ဒါက ကိုယ့်အတွက် ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။"</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ က ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်ပါတယ်။</p> <p> </p> <p>ဒါက တကယ်ကို ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ လက်သီးသိုင်း နဲ့ ဓားတာအို တို့မှာ တူညီတဲ့ အချက်တွေ ရှိပါတယ်။ ဥပမာ... သာမန်လူ တစ်ယောက် ဟာ ဓားသိုင်း မလေ့ကျင့်ခင်မှာ၊ ပုံမှန်အားဖြင့် လက်သီးသိုင်း ကို အရင်ဆုံး ကျွမ်းကျင်အောင် လေ့ကျင့်ရလေ့ ရှိတယ် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာရဲ့ ဓားတာအို ဟာ အမြင့်ဆုံး နားလည်မှု အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပြီး၊ လွတ်လပ်သော ကောင်းကင်ဘုံဂူနန်းထဲမှာ ဓားသိုင်းပညာပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပါတယ်။ သူ အင်ပါရီယာ နတ်ဘုရား တစ်ပါး ဖြစ်လာပြီးတဲ့ နောက်မှာ၊ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရား ဝိညာဉ် ရဲ့ ဗေဒင်တွက်ချက်နိုင်စွမ်း အမြန်နှုန်း ဟာလည်း အရင်ကထက် အဆပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် ပိုမြန်ဆန် လာခဲ့ပါပြီ။ ဒါကြောင့် အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာ လက်သီးသိုင်းကွက် တစ်စုံကို တွက်ချက် ဖန်တီးဖို့ ဆိုတာ သူ့အတွက် မခက်ခဲပါဘူး။</p> <p> </p> <p>"အင်း။"</p> <p> </p> <p>ကျုံးမု က လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပါတယ်။ သူမရဲ့ ခင်ပွန်း က သူမအတွက် ဒီလောက်တောင် ကြိုးစားပေးနေမှတော့၊ သူမက ဘယ်လိုလုပ် ပေါ့ပေါ့ဆဆ နေနိုင်တော့မှာလဲ။</p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာရဲ့ လမ်းညွှန်မှု အောက်မှာပဲ ကျုံးမု ဟာ ခြံဝင်းထဲမှာ လက်သီးသိုင်းကွက် ကို တက်တက်ကြွကြွ လေ့ကျင့် နေပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p>ဒီ ခြံဝင်းထဲမှာ တားမြစ်အစီအရင်အများအပြား ရှိတဲ့ အတွက်၊ ကျုံးမု ဟာ သူမရဲ့ ခွန်အား အပြည့်ကို ထုတ်သုံးနိုင်ပြီး၊ တစ်ခဏတာ အတွင်းမှာပဲ သူမဟာ ပျော်ရွှင်လွတ်လပ်စွာ လေ့ကျင့်နေပါပြီ။</p> <p> </p> <p>ဂျူဟွာ ကရော။</p> <p> </p> <p>သူကတော့ ဘေးဘက်မှာ ကြာပန်းသဏ္ဍာန် ထိုင်ရင်း၊ ကျုံးမု လေ့ကျင့်နေတာကို ကြည့်ရှုရင်း သူ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စတွေကို တွေးတော နေပါတော့တယ်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save