Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း (၉၃၂)</h2> <h2 style="text-align:center">ကန်းနိုင်ငံ၊ အဆင့်မြင့်ဒေသခံအင်အားစုနှင့် စည်းမျဉ်းများ</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက ထိုမေးခွန်းကို မေးလိုက်သောအခါ လူတိုင်း စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။</p> <p>“ဟုတ်သားပဲ။ ဒါက ဒေသခံအင်အားစု အသစ်လား။”</p> <p>“အဲ့ဒါက တကယ်ပဲ အရေးကြီးလို့လား။”</p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က နားမလည်နိုင်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>“အရေးကြီးတာပေါ့။ ဒေသခံအင်အားစု အသစ်ဆိုရင် ရန်သူအသစ်တွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်လေ။ သူတို့ ဘယ်လောက်အင်အားတောင့်လဲဆိုတာ ငါတို့ မသိသေးဘူး။”</p> <p>“မှန်တယ်။ အရင်က ဒေသခံတွေရဲ့ အင်အားကိုတော့ ငါတို့ အတော်အတန် သိထားပြီးပြီ။ သူတို့နဲ့ အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ဖူးတော့ အတွေ့အကြုံလည်း ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အသစ်စက်စက် အင်အားစုဆိုရင်တော့ ငါတို့ရဲ့ အရင် နည်းလမ်းဟောင်းတွေက အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလားဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ။”</p> <p>“ဩော်... ဟုတ်သားပဲ။ သူဌေးက အမြော်အမြင်ရှိလိုက်တာ။”</p> <p>မကြာမီမှာပင် ဒေသခံသင်္ဘောများနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူက ပြန်လည်ဖြေကြားလာခဲ့သည်။</p> <p>“သတင်းပို့ပါတယ် သူဌေး။ သူတို့က အရင်ဒေသခံတွေနဲ့ မတူဘူး။ သူတို့က သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကန်းနိုင်ငံရဲ့ တပ်မတော်လို့ ပြောနေကြပါတယ်။”</p> <p>“ကန်းနိုင်ငံလား။ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ နိုင်ငံသစ်၊ အင်အားစုအသစ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။”</p> <p>“ဟုတ်တယ်။ သူတို့ရဲ့ သင်္ဘောတွေက ငါတို့ဝယ်ထားတဲ့ သံချပ်ကာစစ်သင်္ဘောတွေထက် ပိုအဆင့်မြင့်ပုံရတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ပိုကြီးတယ်။”</p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသော် ရှောင်းယီ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် မတည်မငြိမ်ဖြစ်သွားခဲ့၏။</p> <p>“ဒါဆိုရင် သတိထားပါ။ အခုမှ ပေါ်လာတဲ့ ဒေသခံတွေက မိတ်ဆွေလား ရန်သူလားဆိုတာ ငါတို့ မသိသေးဘူး။ ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ လုပ်ပါ။”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့။ သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သူဌေး။”</p> <p>ထိုသူက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“ဒေသခံအသစ်တွေ ထပ်ပေါ်လာပြန်ပြီ...။ သူတို့က မိတ်ဆွေထက် ရန်သူဖြစ်ဖို့ ပိုများတယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်။ သူတို့တွေ မသေမျိုးတွေနဲ့ ပေါင်းသွားမှာကို စိုးရိမ်မိတယ်။”</p> <p>“ဟုတ်တယ်။ တကယ်လို့ သူတို့သာ အဲ့ဒီအကောင်တွေနဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင် ငါတို့တော့ တကယ် ဒုက္ခရောက်ပြီပဲ။”</p> <p>“မဖြစ်နိုင်လောက်ပါဘူး။ မသေမျိုးတွေရဲ့ သေခြင်းစွမ်းအင်က အရမ်းကြမ်းတမ်းရက်စက်တယ်။ သာမန်လူဆိုရင် ဝေးဝေးက ရှောင်ကြမှာပဲ။”</p> <p>“တကယ်လို့ သာမန်မဟုတ်တဲ့လူ ဆိုရင်ကော။”</p> <p>“ဒါဆိုရင်တော့ သွားလေရမှာ နောက်ကျောကို သတိထားရမှာပေါ့။”</p> <p>“ဟားဟားဟား...ငါ ရယ်ရလွန်းလို့ သေတော့မယ်။ ငါတို့နဲ့ ခုလေးတင် မဟာမိတ်ဖွဲ့လိုက်တဲ့ ကန်းနိုင်ငံတပ်မတော်က သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုနဲ့ ငါတို့ရဲ့ အဆင့်မြင့်အစားအစာတွေကို လဲလှယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ။”</p> <p>၎င်းတို့နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီးခါစ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်ပြန်သည်။</p> <p>“ဘာသတင်းလဲ။ မသေမျိုးတွေအကြောင်းလား။ ဖြစ်နိုင်ရင် လဲလိုက်ပါ။ အခုအချိန်မှာ အဆင့်မြင့်အစားအစာ မရှိတဲ့သူ မရှိလောက်တော့ပါဘူး။ ဟုတ်တယ်မလား။”</p> <p>“အပိုတွေတော့ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အသုံးမဝင်တဲ့ အတင်းအဖျင်းတွေအတွက်နဲ့တော့ မလဲချင်ဘူးလေ။ ဒါနဲ့ ဘာအကြောင်းလဲလို့ မေးကြည့်တော့ ကျွန်းတွေကို ကူးစက်နေတဲ့ သေခြင်းစွမ်းအင်အကြောင်းတဲ့။ ငါကလည်း အကဲခတ်တဲ့အနေနဲ့ ‘သေခြင်းစွမ်းအင်ကို ဘယ်လို ခုခံရမလဲဆိုတာ ပြောပြမလို့လား’ လို့ မေးလိုက်တာ သူတို့က ခေါင်းညိတ်ပြတယ်။ ငါလည်း မျက်လုံးပြူးပြပြီး ‘အပူချိန်မြှင့်တာနဲ့ မီးတံတိုင်းတွေက သေခြင်းစွမ်းအင်ကို ပိတ်ဆို့နိုင်တယ်ဆိုတာ ငါတို့ သိပြီးသားပဲ’ လို့လည်း ပြောလိုက်ရော သူတို့တွေ အံ့သြသွားပြီး ‘မင်းတို့ ဒီလောက်မြန်မြန် ဘယ်လိုသိသွားတာလဲ’ တဲ့။ ငါလည်း နောက်တစ်ခါ မျက်လုံးပြူးပြပြီး ‘မသေမျိုးကျွန်း ပေါ်လာပြီး ၆ နာရီအတွင်းမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တိုင်း သိနေကြပြီ’ လို့ ပြောလိုက်တော့ သူတို့ မျက်လုံးတွေ ပိုပြီး ပြူးထွက်ကုန်ကြတယ်ရော ဟားဟားဟား။”</p> <p>“ဖူး...သူတို့က ငါတို့ သိပြီးသား အချက်အလက်တွေနဲ့ ကြွားနေတာပေါ့လေ။”</p> <p>“ရယ်လိုက်ရတာ... ဘယ်လောက်တောင် အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်သလဲ။ သူတို့က မင်းဆီကနေ ပစ္စည်းကောင်းတွေ နှိုက်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ သိသာတယ်။”</p> <p>“အရင်မျိုးဆက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေတုန်းကတော့ အနှိုက်ခံရတာ အတော်များမှာပဲ။”</p> <p>ရှောင်းယီသည် ဂရုချက်ထဲမှ စကားများကို ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် အနည်းငယ်စဉ်းစားကာ ရယ်မောလိုက်မိ၏။</p> <p>“ဒီလိုကိုး။”</p> <p>အကယ်၍ ရှောင်းယီတို့အဖွဲ့သာ သေခြင်းစွမ်းအင် ကျူးကျော်မှုကို ဘယ်လို ခုခံရမလဲဆိုသည်အား မတွေ့ရှိခဲ့ဘူးဆိုလျှင် လူတိုင်း၏ ကျွန်းအုတ်မြစ်ကျောက်များ အတိုက်စားခံရတော့မည့် အချိန်၌ ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းများက ထွက်ပေါက်တစ်ခု သေချာပေါက် ပေးထားမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>ထိုထွက်ပေါက်မှာ ဤအရင်းအမြစ်ပင်လယ်ရှိ ဒေသခံများက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို နည်းလမ်းလာပြောပြခြင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဤမျိုးဆက်တွင် စနစ်၏ Bugတစ်ခု ပါလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။</p> <p>သေခြင်းစွမ်းအင်များ ကျူးကျော်လာပြီး မကြာမီမှာပင် ရှောင်းယီသည် ၎င်း၏ အရင်းအမြစ်ကို ခြေရာခံနိုင်ခဲ့ပြီး ဖြေရှင်းနည်းကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လေသည်။</p> <p>စိတ်မကောင်းပါဘူး ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းတို့ရေ၊ ခင်ဗျားတို့ စီစဉ်ပေးထားတဲ့ ထွက်ပေါက်ကို ငါတို့ မလိုတော့ဘူး။</p> <p>ထိုစဉ်...</p> <p>“ကလင်....ကလင်...”</p> <p>မိုဘိုင်းဖုန်းသံက သူ၏ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်၏။ ၎င်းမှာ ဓာတ်ခွဲခန်းမှ ဖြစ်သည်။ ဧရာမ စပိုင်နိုဆောရပ်စ်၏ မေးရိုးအောက်ပိုင်းကို စမ်းသပ်ထားသည့် ရလဒ်မှာ ထွက်လာခဲ့ပြီ ထင်၏။</p> <p>သူ ချက်ချင်း ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် မေးရိုးခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု ပြီးဆုံးပါပြီ။ ဒီပိုးမွှားတွေက မသေမျိုးကျွန်းပေါ်က အပင်တွေကို သတ်တဲ့ ပိုးမွှားတွေနဲ့ ကွဲပြားပါတယ်။ မသေမျိုးကျွန်းရဲ့ မြေဆီလွှာထဲမှာလည်း ဒီမျိုးစိတ်ကို မတွေ့ခဲ့ရပါဘူး။ သူတို့က သက်ရှိသတ္တဝါတွေအပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိပေမဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက် သေဆုံးသွားတာနဲ့ အသားတွေကို စားပစ်ပြီး အရိုးပဲ ကျန်အောင် လုပ်ပစ်ကြပါတယ်။ အပင်တွေကိုတော့ ဘာမှ မလုပ်ပါဘူး။”</p> <p>စက်ရုပ်၏ အစီရင်ခံစာကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ရှောင်းယီ သက်ပြင်းချနိုင်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“နားလည်ပြီ။”</p> <p>အကယ်၍ ၎င်းသည် အပင်များကို သတ်ပစ်နိုင်သည့် ပိုးမွှားမျိုးသာ ဖြစ်နေပါက အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေပေလိမ့်မည်။ ထိုဘက်တီးရီးယားမျိုးစိတ်များကို ရေထဲတွင် တွေ့ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တစ်ကျွန်းလုံးရှိ ရေစနစ်တစ်ခုလုံးကို ညစ်ညမ်းစေကာ ကျွန်းကို ပျက်စီးစေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုသို့ မဟုတ်သဖြင့် စိတ်အေးသွားခဲ့ရသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း ဤပိုးမွှားများသည် အသစ်ဖြစ်သဖြင့် သတိထားရန် လိုအပ်နေဆဲပင်။ ယခင်က သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသော ပင်လယ်သတ္တဝါများမှာ ဤကဲ့သို့ အမြန်နှုန်းဖြင့် ပုပ်သိုးသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အသားများကို ချက်ချင်း စားပစ်ပြီး အရိုးစုဖြစ်သွားစေသည့် အမြန်နှုန်းမှာ ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p>“ဒီပိုးမွှားတွေ ပေါ်လာတာက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။”</p> <p>ရှောင်းယီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ သူက ရေရွတ်လိုက်သည်</p> <p>“လာမယ့် တိုက်ပွဲတွေက အရမ်းကြမ်းတမ်းရက်စက်လွန်းတဲ့အတွက် တောင်လိုပုံနေတဲ့ အလောင်းတွေကို အမြန်ရှင်းလင်းဖို့ လိုအပ်လာလို့ ဒီအသားစားပိုးမွှားတွေ ပေါ်လာတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။”</p> <p>အကယ်၍ ၎င်းသာ မှန်ကန်ပါက တိုက်ပွဲများမှာ မည်မျှအထိ ပြင်းထန်ပါမည်နည်း။</p> <p>သူ သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ဆက်မစဉ်းစားတော့ပေ။ အခြေအနေပေါ်မူတည်၍သာ ရင်ဆိုင်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။ ဆာရာ ပြောခဲ့သလိုပင်။ သူတို့အားလုံး၊ မျိုးနွယ်စုအားလုံးသည် ရုပ်သေးရုပ်များသာ ဖြစ်ပြီး ရှေ့တွင်ရှိသော လမ်းကြောင်းမှာ သတ်မှတ်ပြီးသားဖြစ်ရာ ကြိုးဆွဲရာအတိုင်းသာ လိုက်ပါရုံရှိတော့သည်။</p> <p>သူ ယီထျန်း ဂရုကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အခြားမဟာမိတ်အဖွဲ့တစ်ခုလည်း ဒေသခံများနှင့် တွေ့ဆုံနေရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>“ငါတို့လည်း ဒေသခံ မဟာမိတ်တပ်တွေနဲ့ တွေ့ပြန်ပြီ။”</p> <p>“ကျုပ်တို့လည်း အတူတူပဲ။ ခုလေးတင် မဟာမိတ်ဖွဲ့လိုက်တာ။ အရင်လူလိုပဲ...။ သူတို့က ငါတို့ သိပြီးသား သတင်းတွေနဲ့ အဆင့်မြင့်အစားအစာကို လဲလှယ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ။ တကယ် ရယ်ရတယ်။”</p> <p>“လူတိုင်း သူတို့နဲ့ တွေ့နေရတယ်ဆိုတော့ တစ်ခုခုတော့ ရှိနေပြီ။”</p> <p>“ဘာလဲ။”</p> <p>“ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းတွေက ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ လမ်းစတစ်ခုခုတော့ အမြဲတမ်း ပေးထားတတ်တယ်လေ။ တစ်နည်းနည်းနဲ့ပေါ့။”</p> <p>“ဟုတ်သားပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ တချို့လူတွေကျတော့ ဒေသခံ မဟာမိတ်တပ်တွေနဲ့ မတွေ့သေးတာလဲ။”</p> <p>“အဲဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ ခန့်မှန်းကြည့်မယ်။ ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းတွေက စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။ သူတို့က ကျွန်းအငယ်လေးတွေကို ဦးစားပေးပြီး ကျွန်းအကြီးကြီးတွေကိုတော့ နောက်မှ ထားပုံရတယ်။ သူတို့က ဆင်းရဲချမ်းသာ ကွာဟချက်ကို လျှော့ချနေတာ ဖြစ်မယ်။”</p> <p>“အေးပါ သူငယ်ချင်းရာ ငါ့ကျွန်းကို သေးပါတယ်လို့ပဲ ပြောလိုက်ပါတော့လား။”</p> <p>ပထမဆုံး တွေ့ဆုံခဲ့သည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူက ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါဆို မင်းရဲ့ကျွန်းက တကယ် သေးလို့လား။”</p> <p>“အတော်လေး သေးတယ်။”</p> <p>“ဟားဟား...”</p> <p>“ငါက ငါ့ကျွန်းအကြောင်းကို ပြောနေတာ။ စကားကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ပြောကြစမ်းပါ။”</p> <p>“ကားမောင်း ကျွမ်းကျင်ရင် ဘယ်လမ်းမဆို အဝေးပြေးလမ်းမ ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ။”</p> <p>ထိုခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်ကို ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် ရှောင်းယီ မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>“ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသားပဲ။”</p> <p>ယီရန်ပင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ဧရာမကျွန်းကြီးမှာမူ ယခုအချိန်ထိ ဒေသခံ မဟာမိတ်တပ်များနှင့် မတွေ့ဆုံရသေးပေ။</p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center"> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save