Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၉၃၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">မသေမျိုးကျွန်းကို ကင်းထောက်ရန် လေကြောင်းခံတပ်ကို အသုံးပြုခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီနှင့် ဗီဒီယိုခေါ်ဆိုမှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ထိုလူသည် စမ်းသပ်မှုရလဒ်များကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်ပြန်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ယီထျန်းဂရုထဲတွင် လူများက စမ်းသပ်မှုရလဒ်များကို စတင်ဆွေးနွေးကြတော့သည်။</p> <p>“ကျစ်... ဒါက တော်တော် အသုံးမဝင်တာပဲ။ အရှိန်ကတော့ အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မိနစ် ၄၀ ပဲ ပျံနိုင်တာလား။ အချိန်က အရမ်းတိုလွန်းတယ် မဟုတ်ဘူးလား။”</p> <p>“ဟုတ်တယ်။ မိနစ် ၄၀ ဆိုတော့... ဘယ်လောက်အထိ ပျံနိုင်မလဲ တွက်ကြည့်ရအောင်။ ၇၀ × ၀.၆ = ၄၂ ကီလိုမီတာ။ အသွားအပြန်ကို ထည့်တွက်ပြီး နှစ်နဲ့စားလိုက်ရင် ၂၁ ကီလိုမီတာပဲ ရှိတယ်။ ဒီလေယာဉ်က ဟာသလုပ်နေတာလား။”</p> <p>“၂၁ ကီလိုမီတာပဲ ပျံနိုင်တဲ့ လေယာဉ်က အသုံးမဝင်သလောက်ပဲ။ ပြီးတော့ ဆီလည်း ကုန်သေးတယ်ဆိုတော့ ပိုတောင် မတန်သေးတယ်။”</p> <p>“အသုံးဝင်မှု တစ်ခုခုတော့ ရှိနိုင်တယ်လို့ ထင်တယ်။ ဒီအရှိန်က ငါတို့ မီးပုံးပျံတွေနဲ့ တချို့ လေသင်္ဘောတွေထက်တောင် ပိုမြန်နေတာပဲ။ အခု မသေမျိုးကျွန်းတွေက ငါတို့ မဟာမိတ်ကျွန်းနဲ့ ဆက်နေတာဆိုတော့ ဒီလေယာဉ်က သူ့ရဲ့ အကွာအဝေးအတွင်းမှာ ကင်းထောက်တာနဲ့ ဗုံးကြဲတာတွေကို သေချာပေါက် လုပ်နိုင်မှာပါ။”</p> <p>“မှန်တယ်။ ငါတို့ လေ့လာထားချက်အရဆိုရင် အခုရှိနေတဲ့ မသေမျိုးကျွန်းတွေက သိပ်မကြီးသေးဘူး။ ၁၀ ကီလိုမီတာ ပတ်လည်လောက်ပဲ ရှိတယ်။”</p> <p>“အဲဒီလိုတွက်ရင်တော့ အဆင်ပြေပါတယ်။”</p> <p>ဤဆွေးနွေးမှုအပြီးတွင် လူတိုင်း လေယာဉ်၏ အသုံးဝင်ပုံကို ချက်ချင်း နားလည်သွားကြတော့သည်။</p> <p>“ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်က အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အသုံးမဝင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။”</p> <p>“ဟုတ်တယ်။ အသုံးမကျတဲ့ ကိရိယာဆိုတာ မရှိဘူး။ အသုံးမကျတဲ့ လူပဲ ရှိတယ်။”</p> <p>“ဟေ့... မင်း အပေါ်ကလူ ငါ့ကို ပြောနေတာလား။”</p> <p>“ငါက တချို့လူတွေကို ပြောတာပါ။ မင်းနဲ့မဆိုင်ရင် မနာနဲ့။”</p> <p>ရှောင်းယီသည် ဂရုထဲမှ ဆွေးနွေးမှုများကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။ တစ်ဖက်လူက စမ်းသပ်မှုရလဒ်များကို ချက်ချင်း တင်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားမိပေ။ လူအများစုမှာ ထိုသို့သော ရလဒ်မျိုးကို ကိုယ့်အတွက်ကိုယ်သာ လျှို့ဝှက်ထားတတ်ကြသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လူတိုင်း အတော်လေး ထက်မြက်ကြသည်ကို သူ ချီးကျူးမိသွားခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက ဤကဲ့သို့သော လေယာဉ်မျိုးအတွက် အသုံးဝင်မည့် နည်းလမ်းကို မည်သို့ တွေးမိကြမည်နည်း။</p> <p>“ဟူး... ငါကျတော့ ဘာလို့ ဒီလို ခေတ်ရှေ့ပြေးတဲ့ ပစ္စည်းတွေ တစ်ခါမှ မရတာလဲ။”</p> <p>ရှောင်းယီသည် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် သက်ပြင်း ထပ်ချလိုက်မိပြန်သည်။</p> <p>အန်းယွဲ့သည် ယနေ့ ထောက်ပံ့ရေးသေတ္တာများကို ဖွင့်ခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း အခြား အသစ်အဆန်း ပစ္စည်းများ မပါဝင်ခဲ့ပေ။ အခြေခံကုန်ကြမ်းများနှင့် အုတ်မြစ်ကျောက်တိုင် အချို့သာ ပါဝင်ပေသည်။</p> <p>ရှောင်းယီ ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ကျောက်တိုင်ရှေ့မှ ထွက်လာခဲ့ကာ အရိုးစုကျွန်းသို့ နောက်တစ်ကြိမ် သွားရောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p>အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ဦး လေယာဉ်ရခဲ့သည်ကို သတိရမိရာမှ သူ၏ လေကြောင်းခံတပ်ကို အသုံးပြု၍ အရိုးစုကျွန်းအတွင်းရှိ အခြေအနေများကို ကောင်းကင်ယံမှ လေ့လာရန် သူ စဉ်းစားမိသွားခဲ့၏။</p> <p>လေကြောင်းခံတပ်သည် တစ်နာရီလျှင် ကီလိုမီတာ ၆၀ အရှိန်ဖြင့် သွားနိုင်ပြီး ရိုးရှင်းသော လေယာဉ်လောက် မမြန်သော်လည်း နှေးကွေးသည်ဟုတော့ မဆိုနိုင်ပေ။</p> <p>ရှေ့တန်းစစ်မျက်နှာသို့ ရောက်သောအခါ ကျန်းယွင်ထျန်းမှာ ထိုနေရာတွင် မရှိဘဲ ပိုင်ချီသာ ကျွန်းပေါ်ရှိ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေလေသည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင်”</p> <p>ရှောင်းယီကို မြင်သည်နှင့် ပိုင်ချီက ထရပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ရှောင်းယီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>“လေကြောင်းခံတပ်ကို အခုချက်ချင်း စတင်လိုက်တော့။ အဲ့ဒီအရိုးစုကျွန်းထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ငါတို့ သွားကြည့်ကြမယ်။”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့။”</p> <p>ပိုင်ချီက တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် လေကြောင်းခံတပ်ကို ချက်ချင်းပင် လဲလှယ်ရယူလာပြီး ရှောင်းယီနှင့် အဖွဲ့သားများသည်လည်း လေကြောင်းခံတပ်ပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင်...အရှင် ကမ်းခြေမှာပဲ နေခဲ့တာ ပိုကောင်းမယ်ထင်ပါတယ်။ ကျုပ် လူအချို့ခေါ်ပြီး သွားကြည့်လိုက်ပါ့မယ်။”</p> <p>ပိုင်ချီက အနည်းငယ် တုံဆိုင်းစွာဖြင့် အကြံပေးလိုက်သည်။</p> <p>အကယ်၍ မသေမျိုးကျွန်းပေါ်တွင် လေကြောင်းရန်ကာကွယ်ရေး လက်နက်များ ရှိနေပါက လေခံတပ်မှာ အလွန်ပင် ထိခိုက်လွယ်ပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ လျင်မြန်သော်လည်း လေကြောင်းခံတပ်မှာ အရွယ်အစား ကြီးမားလွန်းသဖြင့် ပစ်မှတ်ထားခံရလွယ်ကူပြီး လှုပ်ရှားရုန်းထွက်နိုင်စွမ်းသည်လည်း မလုံလောက်ပေ။</p> <p>ရှောင်းယီက လက်ကာပြလိုက်၏။</p> <p>“ရပါတယ်။ ငါတို့ရဲ့ လေကြောင်းခံတပ် ပစ်ချခံရရင်တောင် သူတို့ ငါ့ကို အဲ့ဒီမှာ ဖမ်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p>ရှောင်းယီက ထိုသို့ပြောလာသဖြင့် ပိုင်ချီလည်း ထပ်မပြောတော့ဘဲ လူတိုင်း လေကြောင်းခံတပ်ပေါ်သို့ အတူတူ တက်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p>လေကြောင်းခံတပ်သည်သည် အမြင့် မီတာ ၅၀၀ အထိ အရင်တက်လိုက်ပြီးနောက် အရိုးစုကျွန်း၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ဦးတည်ပျံသန်းကာ အခြေအနေကို လေ့လာရင်း အနည်းငယ် နိမ့်ဆင်းလာခဲ့သည်။</p> <p>“ဒီအရိုးစုကျွန်းမှာ အသက်ဓာတ်လုံးဝ မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သစ်ပင်တွေကတော့ အများကြီး ကျန်နေသေးတယ်။”</p> <p>ပိုင်ချီက လေ့လာရင်း ပြောလိုက်သည်။ ရှောင်းယီ ခေါင်းညိတ်လိုက်လိုက်သည်။</p> <p>“သေခြင်းစွမ်းအင်တွေ မကူးစက်ခင်တုန်းက ဒီနေရာက အပင်တွေ အရမ်း စိမ်းလန်းစိုပြေခဲ့ပုံပဲ။”</p> <p>“ဟမ်...။”</p> <p>ရှောင်းယီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ပိုင်ချီက အနည်းငယ်တန့်သွားခဲ့၏။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် ဒါက အရင်တုန်းက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ကျွန်းဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ထင်လား။”</p> <p>သူက မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဟမ်...”</p> <p>ရှောင်းယီလည်း အံ့အားသင့်သွား၏။</p> <p>“ဒါလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်။ ရှေ့ကို ထပ်ပျံကြည့်ပြီး အကဲခတ်ရအောင်။”</p> <p>လေကြောင်းခံတပ်သည်သည် အတွင်းပိုင်းသို့ ဆက်လက်ပျံသန်းလာခဲ့ရာ ကျွန်းအလယ်တွင် သဲဝါများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည့် မြေကွက်လပ်တစ်ခု အမှန်တကယ်ပင် တည်ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>“ဒါက တကယ်ပဲ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ယောက်ရဲ့ ကျွန်း ဖြစ်နိုင်တယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီက တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာသည် ယခင်က သူရှာတွေ့ခဲ့ဖူးသော ယခင်မျိုးဆက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ၏ ကျွန်းနှင့် အလွန်ဆင်တူနေသောကြောင့်ပင်။ ကွာခြားချက်မှာ ဤကျွန်းပေါ်ရှိ အပင်အားလုံး ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့ပြီး သေဆုံးနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>“အရှင်ဆိုလိုတာက ဒီမြေကွက်လပ်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူရဲ့ အိမ်ရှိခဲ့တဲ့ နေရာပေါ့ ဟုတ်လား။”</p> <p>ပိုင်ချီက သဘောပေါက်သွားပြီး မေးလိုက်၏။ ရှောင်းယီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>“တကယ်လို့ ငါတို့ ဒီနေရာမှာ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်တစ်ခုကို တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့ရင်တော့ ဒါက သေချာသွားပြီ။”</p> <p>“ဒါဆို အောက်ဆင်းပြီး တူးကြည့်ကြမလား။”</p> <p>ပိုင်ချီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအခါ ရှောင်းယီသည် တိတ်ဆိတ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အမြင့်ကို ထပ်လျှော့လိုက်။ အားလုံး သတိနဲ့နေကြ။”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့”</p> <p>လေကြောင်းခံတပ်သည်သည် အမြင့်ကို တဖြည်းဖြည်း ထပ်လျှော့လိုက်ပြီး ကျွန်းမျက်နှာပြင်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်လာခဲ့သည်။</p> <p>မီတာ ၁၀၀၊ မီတာ ၈၀၊ မီတာ ၆၀... မြေပြင်မှ အမြင့် မီတာ ၂၀ အထိ ရောက်သည့်တိုင် အရိုးစုကျွန်းဘက်မှ ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မရှိသေးပေ။</p> <p>ထိုစဉ် မြေပြင်မှာ ရုတ်တရက် စတင် လှုပ်ရှားလာခဲ့၏။ အရိုးစုများသည် မြေအောက်မှ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထိုးထွက်လာကြကာ ဝေခွဲမရဟန်ဖြင့် ဟိုကြည့်ဒီကြည့် လုပ်နေကြပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့၏ ဦးခေါင်းခွံများကို မော့၍ လေကြောင်းခံတပ်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများကို မမြင်ရသော်လည်း ရှောင်းယီနှင့် အခြားသူများမှာမူ ထိုအရိုးစုများက သူတို့ကို မြင်နေရသည်ဟု သေချာပေါက် ခံစားနေမိ၏။</p> <p>ထို့နောက် အရိုးစုများသည် မြေကြီးထဲမှ အရိုးလှံများကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လေကြောင်းခံတပ်ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ကြတော့သည်။</p> <p>ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်...</p> <p>ထိုအရိုးလှံများ လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားသည့်အခါ အသံများပင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုအရာက ၎င်းတို့၏ အရှိန် မည်မျှလျင်မြန်သည်ကို သိသာလှပေသည်။</p> <p>“အမြင့်ကို ပြန်တက်...။”</p> <p>ရှောင်းယီက ဟစ်အော်လိုက်ပြီး သူ၏ ရွှမ်းယွမ်ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ လေကြောင်းခံတပ်၏ ပျံသန်းရေး ကိရိယာများကို ထိမှန်နိုင်သည့် အရိုးလှံများကို လိုက်လံ ပိတ်ဆို့လိုက်လေသည်။</p> <p>အခြားတပ်သားများကလည်း သူ၏ စံနမူနာအတိုင်း အရိုးလှံများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပစ်ချလိုက်ကြ၏။</p> <p>သို့သော် ရှောင်းယီအား အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ ထိုအရိုးစုများသည် မြေကြီးထဲမှ အရိုးလှံများကို မပြတ်တမ်း ဆွဲထုတ်နိုင်ပြီး ကောင်းကင်သို့ ဆက်တိုက် ပစ်လွှတ်နေနိုင်ခြင်းပင်။</p> <p>၎င်းတို့၏ လှံပစ်နိုင်သည့်အမြင့်မှာ မီတာ ၆၀ ကျော်အထိပင် ရောက်ရှိနိုင်ပြီး အလွန်ပင် အံ့သြဖွယ် ကောင်းလှသည်။ အမှန်စင်စစ် မီတာ ၆၀ အမြင့်သို့ ရောက်သည့်အခါတွင်မူ အရိုးလှံများသည် အရှိန်လျော့သွားပြီး ထိခိုက်စေနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။</p> <p>ရှောင်းယီနှင့် တပ်သားများ၏ အကာအကွယ်အောက်တွင် ထိုအရိုးလှံများသည် လေကြောင်းခံတပ်ကို ကြီးကြီးမားမား ထိခိုက်အောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p>လေကြောင်းခံတပ်သည်သည် မီတာ ၇၀ အမြင့်တွင် ဆက်လက်ရှိနေပြီး အောက်က အရိုးစုများကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>၎င်းတို့အနေဖြင့် လေကြောင်းခံတပ်ကို ဆက်လက်တိုက်ခိုက်၍ မရတော့ကြောင်း မြင်သောအခါ အရိုးစုများမှာ ၎င်းတို့၏ အရိုးလှံများကို ယူဆောင်ကာ ယီရန်ပင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ခံစစ်စည်းဆီသို့ စတင် လမ်းလျှောက်သွားကြတော့သည်။</p> <p>“ဒါ...ကျုပ်တို့ အရိုးစုတွေရဲ့ လက်နက်စွမ်းရည်ကို သွားပြီး နှိုးဆွလိုက်မိတာလား။”</p> <p>ပိုင်ချီက မသေချာသလို ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ယခင်က ထွက်လာသမျှ အရိုးစုများမှာ လက်နက် တစ်ခုမှ ပါလာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ယခုမှာ တကယ့်ကို ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ရှောင်းယီလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ကိုင်ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ဂရုထဲတွင် အသိပေးလိုက်သည်။</p> <p>“အားလုံး သတိထားကြ။ အခု အရိုးစုတွေမှာ လက်နက်တွေ ရှိနေပြီ။ သတိနဲ့ နေကြပါ။ ငါတို့ အခု လေ့လာထားချက်အရဆိုရင် သူတို့မှာ ပြင်းထန်တဲ့ အားနဲ့ ပစ်လွှတ်နိုင်တဲ့ အရိုးလှံတွေ ရှိနေတယ်။ အခြား လက်နက်အသစ်တွေ ရှိဦးမလားဆိုတာတော့ မသေချာသေးဘူး။”</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save