Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၉၃၆</h2> <h2 style="text-align: center;">နောက်ကျသွားပြီနှင့် ဝါဒဖြန့်ချိရေး၏ စွမ်းအား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“မတူဘူး ဟုတ်လား။”</p> <p>ရှောင်းယီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်။</p> <p>“သူဌေး ခင်ဗျားတို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ မသေမျိုးမျိုးနွယ်က ထူးခြားလို့လား။”</p> <p>“ဖြစ်နိုင်တာက သူဌေးနဲ့ ကျုပ်တို့က ကမ္ဘာဦးစစ်မြေပြင်တစ်ခုတည်းမှာ မဟုတ်တာလား။”</p> <p>လူတိုင်း ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်းယီက ဆက်လက်ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>“ကျုပ် ‘မတူဘူး’ လို့ ပြောတာက မျိုးနွယ်စုကို ပြောတာမဟုတ်ဘူး။ အဆင့်ကို ပြောတာပါ။”</p> <p>“အဆင့်လား။ နားလည်ပြီ။ သူဌေး ဆိုလိုတာက သူတို့ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ မသေမျိုးတွေက အဆင့်မြင့်လို့ အဝေးကြီး လှမ်းပစ်နိုင်တာပေါ့။ မဟုတ်ရင် အဲ့ဒီလောက် အမြင့်ကြီးကို ပစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p>“ဟုတ်တယ်။ အရင်က ဌာနေရန်သူတွေနဲ့ တွေ့တုန်းကလည်း ဒီလို ပုံစံမျိုး ရှိခဲ့ဖူးတယ်။”</p> <p>“သူဌေး ခင်ဗျား ဘယ်အဆင့်ရှိတဲ့ မသေမျိုးတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာလဲ။”</p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က စပ်စုလိုက်သည်။</p> <p>“S အဆင့်။”</p> <p>ရှောင်းယီက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>“S အဆင့်လား။ ရှစ်တ်... အဆင့်က အဲ့လောက်တောင် မြင့်တာလား။ ဒါဆိုရင် S အဆင့် လက်နက်အေးတွေ လိုအပ်မှာပဲ။”</p> <p>“အေးလေ...အဲ့ဒါကြောင့်လည်း သူဌေးက သူတို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာ ခဲယမ်းမီးကျောက်တွေ အများကြီး လိုအပ်နေလို့ အပြင်လူတွေကို အခုလောလောဆယ် မရောင်းနိုင်သေးဘူးလို့ ပြောတာပေါ့။”</p> <p>“S အဆင့် မသေမျိုးတွေနဲ့ တွေ့ရတာက တကယ်ကို ကြောက်စရာပဲ။ လက်နက်ပြင်းတွေ ဘယ်လောက်ပဲ ရှိရှိ။သူတို့ကို ကာကွယ်နိုင်ပါ့မလားဆိုတာတောင် မသေချာဘူး။”</p> <p>“သူဌေးက အခုထိ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင် ရှေ့မှာ ကျုပ်တို့နဲ့ စကားပြောနိုင်သေးတယ်ဆိုရင် သူ အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီလို့ ဆိုလိုတာပဲ။”</p> <p>“သူဌေးကတော့ တကယ်လန်းလွန်းတယ်။”</p> <p>ဂရုထဲရှိ လူတိုင်းက သူ့ကို ချီးကျူးနေကြသည်။</p> <p>ထိုစဉ် လူတစ်ယောက်က အဖွဲ့ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“လူတိုင်း သတိထားကြ။ မြေပြင်နဲ့ အရမ်းနီးနီးကပ်ကပ် မနေကြနဲ့။ အဲ့ဒီ မသေမျိုးတွေက ဝေဟင်ကိုပါ တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်။”</p> <p>ထိုသတင်းစကားကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြပြီး ပြန်လည် ဆွေးနွေးကြပြန်သည်။</p> <p>“ဟမ်... မင်းတို့ရဲ့ လေတပ်သားတွေ ဇွန်ဘီတွေရဲ့ ပစ်ချတာ ခံလိုက်ရတာလား။”</p> <p>“ဟုတ်တယ်။ ငါတို့ ဒေသခံတပ်သား အတော်များများ ဆုံးရှုံးသွားတယ်။ မင်းတို့ထဲမှာ မသေမျိုးတွေကို ဗုံးကြဲဖို့ မီးပုံးပျံတွေ မသုံးကြဘူးလား။”</p> <p>“သူဌေးက ဒီအကြောင်းကို အဖွဲ့ထဲမှာ ပြောနေတာ ကြာပြီလေ။ မင်းတို့မှာ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ကို အမြဲစောင့်ကြည့်နေမယ့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိကြဘူးလား။”</p> <p>“ဟမ်...မရှိဘူး။ ငါတို့ ကျွန်းက အရမ်းကြီးတော့ လူအင်အား မလောက်ဘူး။ အားလုံးက ရှေ့တန်းမှာ ရောက်နေကြတာ။”</p> <p>“ညီအစ်ကို... မင်းတော့ ၄၉ ခုနှစ်မှာ G တပ်မတော်ထဲ ဝင်သလို ဖြစ်နေပြီ။ မင်း အရမ်း နောက်ကျသွားပြီ။”</p> <p>“တချို့ကိစ္စတွေကို သူဌေးကို အရင်မေးထားဖို့ လိုမယ်ထင်တယ်။”</p> <p>“သူဌေး အခုနက ဘာပြောသွားလဲဆိုတာ တစ်ယောက်လောက် ပြန်ပြောပြလို့ ရမလား။”</p> <p>“စကားပြောမှတ်တမ်းကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပြန်လှန်လိုက်ကြည့်ပါလား။ ဒါမှမဟုတ် သူဌေးရဲ့ မက်ဆေ့ချ်တွေကိုပဲ စစ်ထုတ်ပြီး ဖတ်လိုက်။”</p> <p>ရှောင်းယီသည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်ရှေံမှ ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ ဝင်လုဆဲဆဲ နေရောင်ခြည်ကို ကြည့်ရင်း သူ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။</p> <p>“မသေမျိုးတွေ တစ်ကျော့ပြန် လှုပ်ရှားလာတော့မယ် ထင်တယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီသည် မဟာမိတ်အနောက်ဘက်ကျွန်းတွင် ညစာကို အလျင်အမြန် စားလိုက်၏။ ကောင်းကင်သည်လည်း လုံးဝ မှောင်မိုက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် အရိုးစုကျွန်းပေါ်တွင် လှုပ်ရှားမှုများ ရှိလာပြီး အရိုးစုများမှာ မြေကြီးထဲမှ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ထိုးထွက်လာကြတော့သည်။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အရိုးစုအားလုံးသည် အရိုးလှံများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး ယီရန်ပင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ခံစစ်စည်းဆီသို့ စတင်ချီတက်လာကြသည်။</p> <p>“အားလုံးပဲ...ကြိုက်သလိုသာ ပစ်ခတ်ကြ။ အရိုးစုအားလုံးကို ဘေးကင်းလုံခြုံရေး စည်းအပြင်ဘက်မှာပဲ ထားရမယ်။”</p> <p>ပိုင်ချီက ရှေ့မှ အရိုးစုအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း အသံနက်ကြီးဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့”</p> <p>ရွှတ်... ရွှတ်... ရွှတ်</p> <p>မဟာမိတ်တပ်မတော်သည် အရိုးစုများကို ချက်ချင်းပင် စတင်ပစ်ခတ်တော့၏။ အရိုးစုများသည်လည်း ခံစစ်စည်းဆီသို့ အရိုးလှံများကို အဆက်မပြတ် ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>တစ်ဖက်က မြှားမိုးရွာနေပြီး အခြားတစ်ဖက်က လှံမိုးရွာနေ၏။</p> <p>နှစ်ဖက်စလုံးသည် အလယ်တွင် ထိပ်တိုက်တွေ့သွားကြပြီး မှောင်မိုက်သော ညထဲတွင် မီးပွင့်များပင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>မဟာမိတ်ခံစစ်စည်း၏ မလှမ်းမကမ်းတွင် လောက်လွှဲစင်ကြီးများ အများအပြားကို စုစည်းထားပြီး အရိုးစုကျွန်းပေါ်သို့ ကျောက်ခဲများ အဆက်မပြတ် ပစ်တင်နေခဲ့သည်။</p> <p>ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း</p> <p>ဂျွတ်... ဂျွတ်....ဂျွတ်</p> <p>လက်လွှဲစင်များမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော ကျောက်ခဲများသည် အလွန်ပြင်းထန်လှပြီး အရိုးစုအုပ်ထဲသို့ ကျရောက်သွားကာ ထိုအရိုးစုများကို တစစီ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ အရေးကြီးသည့်နေရာကို ထိသည်ဖြစ်စေ၊ မထိသည်ဖြစ်စေ ထိုအရိုးစုများအား ချက်ချင်းပင် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>ဘေးနားရှိ ဒူးလေးစင်ကြီးများမှာ ပို၍ပင် အစွမ်းထက်လှပြီး တစ်ချီပစ်လိုက်တိုင်း အရိုးစု အမြောက်အမြားကို ရှင်းလင်းပေးနေခဲ့သည်။</p> <p>“လက်နက်အေးတွေက ဒီလောက် အသုံးဝင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။”</p> <p>ရှောင်းယီက တိုက်ပွဲအခြေအနေကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သူတို့သည် လက်နက်အေးများကိုသာ အသုံးပြုပြီး တိုက်ပွဲကို အသာစီးရအောင် ထိန်းထားနိုင်ခဲ့၏။ တန်ပြန်တိုက်စစ် ဆင်နွှဲရန်အတွက်မူ အရိုးစုကျွန်းပေါ်တွင် အရိုးစု မည်မျှရှိသည်ကို မသိရသေးသောကြောင့် မည်သူမျှ မစွန့်စားရဲကြပေ။</p> <p>ဤတပ်သားများသည် လူသားများ ဖြစ်ကြရာ လက်နက်ပြင်းများဖြင့် တိုက်ခိုက်နိုင်သော်လည်း အရိုးစု အရေအတွက်မှာ အလွန်များပြားလွန်းသောကြောင့် တိုက်ရင်းနှင့်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး သေသွားနိုင်ပေသည်။ ထို့ပြင် ကျွန်းထဲသို့ တိုးဝင်ခြင်းသည် အရပ်မျက်နှာအနှံ့မှ ထွက်ပေါ်လာမည့် အရိုးစုများကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ရာ ကာကွယ်ရမည့် နေရာများ ပိုများလာမည်ဖြစ်သည်။ အနည်းငယ်မျှ ပေါ့ဆလိုက်သည်နှင့် S အဆင့်အရိုးစုများ၏ ဒဏ်ရာပေးခြင်းကို ခံရနိုင်ပေသည်။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှေ့တန်းနှင့် နီးကပ်သော လူနေရပ်ကွက်များတွင်မူ စပ်စုလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။</p> <p>မနေ့ညက အမြောက်သံများမှာ နားကွဲလုမတတ် ပြင်းထန်ခဲ့ပြီး ညဉ့်နက်ပိုင်းအထိ ကောင်းကောင်းမအိပ်ခဲ့ရပေ။ ယခုမူ ဘာကြောင့် ဤမျှ တိတ်ဆိတ်နေရသနည်း။</p> <p>အလွန်ဆုံးကြားရသည်မှာ တစ်ချက်တစ်ချက် ကြားရသော ထုရိုက်သံ ခပ်အုပ်အုပ်များသာ ဖြစ်သည်။ တံခါးနှင့် ပြတင်းပေါက်များ ပိတ်ထားပါက ဘာသံမှ မကြားရသလောက်ပင်။</p> <p>“ဒီနေ့ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ငါတို့ ရှေ့တန်းအတပ်ဖွဲ့က မသေမျိုးတွေကို မခုခံတော့တာလား။”</p> <p>“ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ ငါတို့တပ်ဖွဲ့က ရှေ့တန်းမှာ တိုက်နေတုန်းပဲ။ ကျွန်းပိုင်ရှင်က မသေမျိုးတွေကို ငါတို့ကျွန်းပေါ် ပေးတက်မှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p>“မင်းတို့ နှစ်ယောက် ဝရံတာမှာ စကားပြောမနေနဲ့တော့။ ရှေ့တန်းမှာ ဘာဖြစ်နေလဲ သိချင်ရင် တီဗီဖွင့်ကြည့်လိုက်ပါလား။”</p> <p>“ဟမ်...တီဗီကြည့်ရမယ် ဟုတ်လား။ အဲ့ဒီမှာ ထုတ်လွှင့်နေလို့လား။”</p> <p>“မဟာမိတ်လိုင်း ၄ ကို သွားကြည့်လိုက်။ ရှေ့တန်းအသီးသီးက တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွေ ရှိတယ်။ ဒီတစ်ခါ ငါတို့အဖွဲ့က လက်နက်အေးတွေ သုံးနေတာ။ သတင်းထောက် ပြောပြချက်အရဆိုရင် ကျွန်းပိုင်ရှင်က ငါတို့ အိပ်ရေးပျက်မှာ စိတ်ပူလို့ လက်နက်အေးတွေ ‌ပြောင်းသုံးခိုင်းတာတဲ့။ ပြီးတော့ ကျည်ဆန်နဲ့ ယမ်းမှုန့်တွေလည်း သက်သာတာပေါ့။”</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင်က တကယ် စဉ်းစားပေးတတ်တာပဲ။”</p> <p>“အေး ငါလည်း သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်။ ရှေ့တန်းကနေ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်နေမယ်လို့ မထင်ထားဘူး။”</p> <p>“အရင်တုန်းကတော့ တီဗီစခန်းတစ်ခု တည်ထောင်တယ်လို့ပဲ ကြားဖူးတာ။ အခုလို တိုက်ရိုက်လွှင့်နိုင်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။”</p> <p>ဝရံတာတွင် စကားပြောနေကြသော အိမ်နီးနားချင်းများမှာ အခန်းထဲသို့ အသီးသီး ပြန်ဝင်သွားကြပြီး တီဗီဖွင့်ကာ မဟာမိတ်လိုင်း ၄ ကို ပြောင်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ ချက်ချင်းပင် ထိုလိုင်း၏ ကြည့်ရှုနှုန်းမှာ ထိုးတက်သွားတော့၏။</p> <p>ရှေ့တန်းအခြေအနေကို မသိရသဖြင့် လူတိုင်းမှာ သိချင်စိတ်များ ပြင်းပြနေကြသည်။ ယခုကဲ့သို့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကြောင့် လူတိုင်း အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိသွားကြတော့သည်။</p> <p>ကျွန်းနေပြည်သူများသည် မဟာမိတ်အစောင့်တပ်က အရိုးစုများအား လုံးဝတားဆီးထားနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါမှ စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် မိမိတို့အလုပ်ကို မိမိတို့ ဆက်လုပ်နိုင်ကြတော့လေသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် အခြားသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ၏ ကျွန်းများတွင်မူ အခြေအနေက တခြားစီပင်။ သူတို့၏ ကျွန်းသားများသည် ကြောက်ရွံ့တုန်ရင်နေကြပြီး အလုပ်အပေါ် အာရုံမစိုက်နိုင်ကြသဖြင့် ကျွန်းတစ်ခုလုံး၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုမှာ ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်နေကြ၏။</p> <p>ရှောင်းယီသည် ယခင်က ရိုးရှင်းသောလေယာဉ်တစ်စင်း တည်ဆောက်ခဲ့သော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူကို သင်ပေးခဲ့သကဲ့သို့ပင်။ မိမိရရှိထားသော ပစ္စည်းတိုင်းတွင် ၎င်း၏ အသုံးဝင်ပုံတစ်ခုစီတော့ ရှိစမြဲဖြစ်သည်။ အသုံးပြုသူက မည်သို့သုံးရမည်ကို သိရန်သာ လိုအပ်ပေသည်။</p> <p>တိုက်ပွဲအခြေအနေမှာ တည်ငြိမ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ ရှောင်းယီ အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် လေကြောင်းခံတပ်ပေါ်သို့ တစ်ဖန် ပြန်တက်လိုက်သည်။</p> <p>ပိုင်ချီသည် ရှောင်းယီ၏ လှုပ်ရှားမှုကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း လိုက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“သခင် ဒီအချိန်မှာ အရိုးစုကျွန်းထဲကို အရမ်းအနက်ကြီး မဝင်ပါနဲ့လား။”</p> <p>“အင်းပါ။ ငါက တခြား မသေမျိုးကျွန်းတွေ ငါတို့ဆီကို ချဉ်းကပ်လာတာ ရှိ၊ မရှိ သိချင်လို့ အပြင်ဘက်ကို ခဏသွားကြည့်မလို့ပါ။”</p> <p>ရှောင်းယီက ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“ကောင်းပါပြီ။ ဒါဆို ကျုပ်လည်း လိုက်ခဲ့မယ်။”</p> <p>ပိုင်ချီက ဆိုသည်။</p> <p>“ကောင်းပြီ။ သွားကြစို့။”</p> <p>ရှောင်းယီက သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p>ပိုင်ချီသည် ဤနေရာတွင် မရှိမဖြစ် မဟုတ်တော့ပေ။ ကာကွယ်ရေး အစီအစဉ်အားလုံးကို ချမှတ်ပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး ရှေ့သို့သွား၍ ကင်းထောက်ခြင်းမှာ ဘေးကင်းပါသည်။</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save