Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၉၃၇</h2> <h2 style="text-align: center;">ဝေဟင်တပ်ဖွဲ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းနှင့် အရိုးစုလင်းတ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ရှောင်းယီသည် ပိုင်ချီနှင့်အတူ ဆယ်ယောက်ပါ စစ်သည်တစ်စုကို ခေါ်ဆောင်ကာ လေကြောင်းခံတပ်ဖြင့် အနောက်ဘက် အဝေးဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် ကမ္ဘာ့စစ်မြေပြင်ရဲ့ မြင်ကွင်းက ညဘက်ရောက်တာနဲ့ ဘာမှမမြင်ရတော့ဘူး။”</p> <p>ပိုင်ချီက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ ရှောင်းယီက ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး အန်းရန်ဆီသို့ မက်ဆေ့ချ်ပို့လိုက်သည်။</p> <p>“ငါတို့ကို ရေဒါစက် တစ်ခုလုံးကို ပို့ပေးပါ။”</p> <p>“အခုချက်ချင်း ပို့ပေးလိုက်မယ်။”</p> <p>အန်းရန်က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် လေကြောင်းခံတပ်ပေါ်ရှိ ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်တွင် အန်းရန် လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သော ရေဒါစက်ကို ရှောင်းယီ လက်ခံလိုက်သည်။ သူသည် ထိုကိရိယာကို ခံတပ်ပေါ်တွင် တပ်ဆင်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ မျက်နှာပြင်ကို အသေအချာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် လေကြောင်းခံတပ်သည် တစ်နာရီခန့် ပျံသန်းခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ရေဒါ၏ အကွာအဝေးနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် ကီလိုမီတာ တစ်ရာနီးပါးကို လွှမ်းခြုံမိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ရေဒါအဖြေများအရ ရှေ့တွင် အခြားကျွန်းများ ထပ်မရှိတော့သဖြင့် ရှောင်းယီ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။ ထိုစဉ်</p> <p>“ဒီ...ဒီ... ခွဲခြားမရသော ဝေဟင်ပျံသန်းမှု အုပ်စုကြီးတစ်ခု အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာနေပါသည်။”</p> <p>ရေဒါမှ သတိပေးသံတစ်ခု ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>ရှောင်းယီ၏ စိတ်အေးချမ်းမှုများ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်နှာပြင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ ခဏအစောပိုင်းက ဘာမှမရှိသော မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ယခုအခါ အနီရောင်အစက်အပြောက်များစွာသည် ခံတပ်ဆီသို့ ဦးတည်ပြီး အပြေးအလွှား ရောက်လာနေကြသည်။</p> <p>ရှောင်းယီ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p>“လေကြောင်းခံတပ် အမြင့်ကို အခုချက်ချင်းမြှင့်တင်လိုက်။”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ”</p> <p>ခံတပ်သည် မီတာတစ်ရာခန့် အထက်သို့ ချက်ချင်း မြင့်တက်သွားပြီး အမည်မသိ ပျံသန်းလာသော အရာဝတ္ထုများမှာ ၎င်းတို့၏ အောက် မီတာခြောက်ဆယ်ခန့်အကွာတွင် ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>“ဒီအတိုင်း ရပ်ထားဦး။ ငါတို့ ဘာနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်။”</p> <p>ရှောင်းယီက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>“အမိန့်အတိုင်းပါ။”</p> <p>ခံတပ်သည် ဝေဟင်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေစဉ် အနီရောင်အစက်များမှာ ပိုမိုနီးကပ်လာခဲ့သည်။ ထိုအုပ်စုသည် ခံတပ်နှင့် တစ်ထပ်တည်းနီးပါး ဖြစ်သွားသောအခါ ပိုင်ချီက လက်ရန်းပေါ်မှ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအကွာအဝေးတွင် မှန်ပြောင်းပင် မလိုတော့ပေ။ ရှောင်းယီလည်း မျက်နှာပြင်ကို ချလိုက်ပြီး အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။</p> <p>ကြီးမားပြီး နက်မှောင်သော ငှက်အုပ်ကြီးတစ်ခု ၎င်းတို့အောက်မှ ဖြတ်သန်းသွားခဲြသည်။ ရေဒါသာ မရှိပါက သူတို့ သတိပင် ထားမိလိုက်မည် မဟုတ်ပေ။ တစ်ကောင်ချင်းစီမှာ အလွန်ကြီးမားလှပြီး အတောင်ပံဖြန့်လိုက်လျှင် သုံးမီတာကျော် ရှည်လျားကာ တစ်မီတာခန့် ကျယ်ပြန့်သည်။</p> <p>ရှောင်းယီက ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရ၏။ ၎င်းတို့တွင် အမွှေးအတောင်များ မရှိဘဲ အရိုးများသာ ရှိပြီး အတောင်ပံရိုးများကြားတွင် အလင်းပေါက် အမြှေးပါးများ တွယ်ကပ်နေခဲ့သည်။ ထိုအမြှေးပါးများ မရှိပါက ၎င်းတို့ ပျံသန်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>အရိုးစုလင်းတ (S အဆင့်): မသေမျိုး သားရဲတိရစ္ဆာန် ဖြစ်ပြီး လင်းတမျိုးနွယ်တွင် အကြီးမားဆုံး ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ချိတ်သဏ္ဌာန်နှုတ်သီးသည် သံချပ်ကာများကို အလွယ်တကူ ဆွဲဖြဲနိုင်သည်။]</p> <p>စနစ်၏ အချက်အလက်များကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် သူ၏ လက်ကိုင်ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်၏။</p> <p>“သတိထားကြ။ မသေမျိုး တပ်ဖွဲ့အသစ်တွေ ရောက်လာပြီ။ အမည်က အရိုးစုလင်းတဖြစ်ပြီး ဝေဟင်ကနေ လာနေတယ်။ သူ့ရဲ့ နှုတ်သီးကို သတိထား။ တိုက်ခိုက်မှု အရမ်းပြင်းတယ်။ ညဘက်မှာ မြင်ကွင်းမကောင်းလို့ အပေါ်ကနေ တိုက်ခိုက်လာမှာကို အထူးသတိပြုကြ။”</p> <p>“နားလည်ပါပြီ။”</p> <p>တပ်ဖွဲ့ဝင်များက တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် မဟာမိတ်အနောက်ဘက်ကျွန်းမှာ အဲ့ကောင်တွေနဲ့ တွေ့နေတာလား။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက ချက်ချင်း ဖုန်းဆက်မေးလိုက်သည်။</p> <p>“မတွေ့သေးဘူး။ ဒီလင်းတတွေက မဟာမိတ်အနောက်ဘက်ကျွန်းရဲ့ အနောက်ဘက် ကီလိုမီတာ ခြောက်ဆယ်လောက်မှာပဲ ရှိသေးတယ်။ လေကြောင်းခံတပ်နဲ့ ကင်းထောက်ရင်း တွေ့ခဲ့တာ။”</p> <p>ရှောင်းယီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် အပြင်ထွက်ကြည့်လိုက်တာ ကံကောင်းသွားတယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့ အငိုက်မိသွားနိုင်တယ်။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက ဆိုသည်။</p> <p>“ဒါနဲ့ အရိုးတွေချည်းပဲကို ဘယ်လိုပျံတာလဲ။ အတောင်ပံတွေထဲကနေ လေတွေ မထွက်ကုန်ဘူးလား။”</p> <p>“သူတို့အတောင်ပံတွေပေါ်မှာ အမြှေးပါးတွေ ပါတယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီက ရှင်းပြလိုက်သည်။ ကျန်းယွင်ထျန်းက နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p>“ဒီကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းတွေက Aerodynamics ကို တကယ်ဂရုစိုက်နေတာလား။”</p> <p>ရှောင်းယီက ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p>“ဒီနေရာမှာ သိပ္ပံနည်းကျတာ ဘာမှမရှိဘူး။ အားလုံးက သာမန်အသိဥာဏ်ကို ရိုက်ချိုးနေကြတာချည်းပဲ။”</p> <p>“ဟုတ်ပါရဲ့။ အရေအတွက် ဘယ်လောက်ရှိလဲ။”</p> <p>“အများကြီးပဲ။”</p> <p>ရှောင်းယီက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ သူတို့က ကြီးတော့ သတိထားရင် ငါတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်ပါတယ်။”</p> <p>“ကောင်းပြီ။ တခြားဘက်တွေမှာရော ဒီလို ဝေဟင်တပ်ဖွဲ့တွေ ရှိမလား မသိဘူး။”</p> <p>“မသိသေးဘူး။ အားလုံးကို သတိထားဖို့ ပြောထားလိုက်ဦး။”</p> <p>“စိတ်ချပါ ကျွန်းပိုင်ရှင်။”</p> <p>ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် ရှောင်းယီက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>“အဲ့ဒီလင်းတတွေနောက်ကို လိုက်မယ်။”</p> <p>“ဟုတ်ကဲ့။”</p> <p>ထိုအခါမှ ပိုင်ချီ စကားပြောရန် အချိန်ရတော့သည်။</p> <p>“ကျွန်းပိုင်ရှင် အဲ့ဒါတွေက လင်းတတွေလား။ အရမ်းကြီးလွန်းတယ်။”</p> <p>“ငါတို့ ကမ္ဘာဟောင်းက လင်းတတွေနဲ့ မနှိုင်းယှဉ်နဲ့။ ဒီနေရာက မတူတော့ဘူး။”</p> <p>ရှောင်းယီက ဆိုသည်။</p> <p>“သူတို့က ရုတ်တရက်ကြီး ပေါ်လာတာပဲ။”</p> <p>ပိုင်ချီ မျက်မှောင်ကြုတ်၏။ ရှောင်ယီက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။</p> <p>“တကယ်လို့ သူတို့ ကျုပ်တို့ကျွန်းပေါ်ကို တိုက်ရိုက် ရောက်လာမယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့ သတိပေးချိန်တောင် ရလိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။”</p> <p>ပိုင်ချီက ဆက်ပြောသည်။</p> <p>“ကမ္ဘာ့စည်းမျဉ်းတွေက အဲ့ဒီလောက်တော့ မရက်စက်ပါဘူး။ ကြည့်လေ သူတို့က ကီလိုမီတာ ခြောက်ဆယ်လောက် အကွာမှာ ပေါ်လာတာဆိုတော့ ငါတို့အတွက် ပြင်ဆင်ချိန် ရပါသေးတယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီက ဆိုသည်။</p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဒီမြင်ကွင်းမျိုးနဲ့ဆိုရင် မျက်စိနဲ့ မြင်ရတဲ့အချိန်မှာ နောက်ကျသွားနိုင်တယ်။”</p> <p>ပိုင်ချီက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ရှောင်းယီက ဘာမှမပြောဘဲ ပခုံးသာ တွန့်ပြလိုက်တော့၏။</p> <p>“သူတို့ရဲ့ အစွမ်းကို စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ တိုက်ခိုက်ကြည့်မလား။”</p> <p>လင်းတအုပ်ကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ပိုင်ချီ၏ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ရှောင်ယီ အနည်းငယ်စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p>“သူတို့က အရေအတွက် အရမ်းများလွန်းတယ်။ ငါတို့မှာက နည်းနည်းလေးပဲ ရှိတယ်။ ငါတို့ရဲ့ ခံစစ်စည်းဆီ ရောက်လာတဲ့အထိ စောင့်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။”</p> <p>ပိုင်ချီ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏။ လင်းတများတွင် ပျံသန်းနိုင်တဲ့ အမြင့်ကန့်သတ်ချက် ရှိနိုင်သော်လည်း ခံတပ်သည်မူ အမြင့်မီတာတစ်သောင်းအထိ ပျံတက်နိုင်သည်ဖြစ်ရာ သူတို့ အသာစီးရနိုင်မည်ဟု တွေးနေမိသည်။</p> <p>လေကြောင်းခံတပ်သည် လင်းတများနောက်သို့ လိုက်ပါသွားရာ မဟာမိတ်အနောက်ဘက်ကျွန်းအနီးရှိ အရိုးစုကျွန်းသို့ ရောက်သောအခါ ထိုငှက်များမှာ အောက်သို့ ဆင်းသက်သွားကြတော့သည်။</p> <p>“ဘာလဲ။ သူတို့က အလစ်အငိုက်တိုက်ခိုက်ဖို့ အကောင်းဆုံးအချိန်ကို လက်လွှတ်လိုက်တာလား။”</p> <p>ပိုင်ချီက အံ့ဩတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ ရှောင်းယီက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“မဟာမိတ်အနောက်ဘက်ကျွန်းကိုပဲ ပြန်ရအောင်။”</p> <p>လင်းတများ အရိုးစုကျွန်းပေါ်တွင် နားနေသဖြင့် ဆက်လိုက်နေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။</p> <p>မဟာမိတ်အနောက်ဘက်ကျွန်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျန်းယွင်ထျန်းလည်း ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ရန်သူအသစ်များ ရှိနေသဖြင့် သူ့အတွက် သတင်းအချက်အလက် လိုအပ်နေသည်။</p> <p>“သူတို့ ဘယ်မှာလဲ။ မင်းတို့နောက်မှာ ပါလာသေးလား။”</p> <p>သူက ကောင်းကင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှမတွေ့ရပေ။</p> <p>“သူတို့ အရိုးစုကျွန်းပေါ်မှာ ဆင်းပြီး နားနေကြတယ်။”</p> <p>ရှောင်းယီက သူတို့ရှေ့ရှိ မသေမျိုးကျွန်းကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“သူတို့ ငါတို့ကို အခု မတိုက်ခိုက်သေးဘူးလား။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက မျက်တောင်ခတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။ ရှောင်းယီက ပခုံးတွန့်ပြလိုက်၏။</p> <p>“သူတို့ ငါတို့ကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်တော့ တိုက်မလဲဆိုတာတော့ ငါလည်း မသိဘူး။”</p> <p>“နောက်ထပ် တပ်ဖွဲ့တွေကို စောင့်နေတာများလား။”</p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။</p> <p>မည်သူမျှ တိတိကျကျ မသိကြပေ။ ခဏအကြာတွင် ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>“အစ်ကိုကျန်း ဒီရေဒါကို ယူသွားပြီး တခြား မသေမျိုးကျွန်းတွေကို သွားစစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပါ။ တပ်ဖွဲ့သစ်တွေ ထပ်ပေါ်လာသေးလားဆိုတာ ကြည့်ရအောင်။”</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save