Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၅၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဤမျှအထိ ရူးမိုက်လေသလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ဂုဏ်ထူးဆောင်နန်းတော်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ဖန့်ချန် အမာခံတပည့်အဖြစ် ရာထူးတိုးသွားသည့် သတင်းကို မကြားသိရသေးပေ။</p> <p> ထို့ကြောင့် ဖန့်ချန် ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ မည်သူ့အာရုံကိုမျှ ဆွဲဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက်က တွေ့ခဲ့သော အကြီးအကဲ ချင် သည် အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူတစ်စုကို ဧည့်ခံနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအပြင်စည်းကျင့်ကြံသူများ ပစ္စည်းလဲလှယ်ပြီးသွားသည့်အခါမှသာ သူသည် အနားသို့ လျှောက်သွားပြီး လက်အုပ်ချီ၍ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲ ချင်"</p> <p> </p> <p>​"အင်း... ဘာ လဲမလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ချင်က ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဝတ်ကျေတမ်းကျေ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် စကားမပြောရသေးမီမှာပင် သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်၍ သေချာစိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းကိုး"</p> <p> </p> <p>​သူသည် ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စီးဆင်းနေသော မသေမျိုးစွမ်းအင် ကို အာရုံခံကြည့်ပြီးနောက် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟိုမသေမျိုးဆေးပင်ကို အလဟဿ မဖြစ်စေခဲ့ဘူးပဲ၊ အဆင့် ၁ လူသားမသေမျိုး  ဖြစ်သွားပြီလား"</p> <p> </p> <p>​"ဟုတ်ပါတယ်၊ အကြီးအကဲ ချင်ကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ခင်ဗျာ"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ငါ့ကို ဘာလို့ ကျေးဇူးတင်တာလဲ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဂုဏ်ထူးရမှတ်တွေနဲ့ လဲလှယ်ခဲ့တာပဲ၊ ကျေးဇူးတင်ချင်ရင် မင်းကိုယ်မင်းပဲ ကျေးဇူးတင်လိုက်ပါ။ မင်းတို့လို ကျင့်ကြံသူတွေကသာ ကြိုးကြိုးစားစား အလုပ်မလုပ်ရင် ဒီဂုဏ်ထူးဆောင်နန်းတော်ထဲမှာ ဘယ်မှာ ဒီလောက်များတဲ့ ရတနာတွေ ရှိလာပါ့မလဲ"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ချင်က စနောက်သလို ပြောလိုက်ပြီးမှ</p> <p> </p> <p> "ကဲ ပြောပါဦး၊ ဒီတစ်ခါရော ဘာလဲမလို့လဲ ငါကြည့်ရသလောက်တော့ မင်းဆီမှာ ဂုဏ်ထူးရမှတ် သိပ်ကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>​"ကျုပ်က အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အချို့ လဲချင်လို့ပါ၊ မသိဘူး..."</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန် စကားစရုံရှိသေး၊ အကြီးအကဲ ချင်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တစ်မျိုးပြီးတစ်မျိုး ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သိသိသာသာ အေးစက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အဲဒီထဲက ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေကနေ လမ်းစရှာကြည့်မလို့လား "</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ချင်က ခပ်အေးအေး ဆိုသည်</p> <p> </p> <p>"ဒီလိုအရာတွေကို ကစားနေတာက အလုပ်မရှိ အလုပ်ရှာပြီး စိတ်ဓာတ်ပျက်ပြားစေတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ။ အဲဒီအချက်ကြောင့်ပဲ ဒီဂုဏ်ထူးဆောင်နန်းတော်မှာ အဆင့်ထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အများကြီး ရှိနေပေမဲ့ ဈေးနှုန်းက အတော်လေး မြင့်တယ်။ ဂုဏ်ထူးရမှတ် ၃၀ ပေးမှ အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးပဲ ရမယ်၊ မင်း တကယ်ပဲ လဲမှာလား"</p> <p> </p> <p>​ဂုဏ်ထူးရမှတ် ၃၀ ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးလား</p> <p>ထိုဈေးနှုန်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မြင့်မားလွန်းလှသည်။</p> <p>​သို့သော်လည်း... ကျွယ်မင်နန်းတော်က အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြားကို သိမ်းဆည်းထားသည်မှာ သိသာလှသည်။</p> <p> </p> <p> သူသည် ထိုအထဲမှ မဟာကောင်းကင်ဘုရင်ဆေးကျမ်း အတွက် အသုံးဝင်မည့်အရာများကို စိတ်ကြိုက် ရွေးချယ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> ဤသည်မှာ အပြင်ဘက်တွင် ရမ်းသန်းလိုက်လံဝယ်ယူနေခြင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ထိရောက်မြန်ဆန်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>​ဂုဏ်ထူးရမှတ် ၈၅၀ ဆိုရင်... ၂၆ တုံးလောက် လဲလို့ရမယ်။</p> <p>အရင်က ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား ၆ မျိုးကို လေ့ကျင့်ပြီးသားဆိုတော့၊ မဟာကောင်းကင်ဆေး ကျမ်းရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံကို တိုက်ရိုက် ပြည့်စုံသွားစေနိုင်တယ်။</p> <p>ဖန့်ထျန်းဇွန် ဆိုတဲ့ ဒီကိုယ်ပွား က အဆင့် ၃ ကို တက်လှမ်းနိုင်ရုံတင်မကဘဲ အဆင့် ၄ ထဲကိုတောင် တိုက်ရိုက် ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားနိုင်တယ်...</p> <p>ထိြသို့ တွေးမိလိုက်သည်နှင့် ဖန့်ချန်က လက်အုပ်ချီ၍ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျနော် တကယ်ပဲ အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ လဲချင်ပါတယ်၊ အကြီးအကဲ ချင်အနေနဲ့ စာရင်းတစ်ခုလောက် ပေးလို့ရမလား ခင်ဗျာ"</p> <p> </p> <p>​"မင်း ခဏစောင့်၊ ငါ လူတစ်ယောက်လွှတ်ပြီး သွားကြည့်ခိုင်းလိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ချင်က အေးစက်သောအမူအရာဖြင့် လက်ကာပြလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရှိရာသို့ ခေါ်သွားရန် လူတစ်ယောက်ကို ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> မိမိကိုယ်တိုင်မူ ကျန်ရှိနေသည့် အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူများကိုသာ ဆက်လက် ဧည့်ခံနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်သည်လည်း အကြီးအကဲ ချင်၏ သဘောထားမှာ အဘယ်ကြောင့် အေးစက်သွားရသည်ကို ရိပ်မိသော်လည်း များများစားစား ရှင်းပြမနေတော့ပေ။</p> <p> ထိုကိစ္စမှာ မူလကတည်းက လူသိရှင်ကြား ချပြ၍ ရသောအရာ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>​ယနေ့ခေတ် လူသားလောက နယ်မြေကိုးခု တွင် ကျင့်ကြံသူတိုင်းမှာ မသေမျိုးလမ်းစဉ် မှတစ်ဆင့် တက်လှမ်းနေကြခြင်း ဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ပင် ဓားမသေမျိုးလမ်းစဉ် ကို လျှောက်လှမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ဖန့်ရွှမ်ယန် ကဲ့သို့သော ကိုယ်ပွား များမှာ ကိုယ်ပွား ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်သာ ထိုမျှအထိ ထူးခြားနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် မဟာကောင်းကင်ဘုရင်ဆေးကျမ်း မှာမူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ သီးသန့်ဖြစ်သော တက်လှမ်းမှု လမ်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၉၉ မျိုးကို လေ့ကျင့်စုပ်ယူနိုင်ပါက မိမိကိုယ်ကိုယ် မဟာတန်ခိုးရှင်ဆေးလုံးတစ်လုံးအဖြစ် ပုံဖော်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး စွမ်းအားမှာလည်း အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>​"မိတ်ဆွေ... ကျုပ်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ"</p> <p> </p> <p>လမ်းပြသူ ကျင့်ကြံသူက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဂုဏ်ထူးဆောင်နန်းတော်ရှိ အခန်းငယ်တစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​သူက ဖန့်ချန်ကို ခဏစောင့်ခိုင်းပြီးနောက် အမြန်ပြန်ရောက်လာကာ ဖန့်ချန်၏ ရှေ့တွင် အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးပေါင်း ၂၀၀ ကျော်ကို ချပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လက်ကျန်က သိပ်မများဘူး။ အဓိကကတော့ ဒီပစ္စည်းဟာ ချင်းမင် မှာ ရှားပါးပေမဲ့ တန်ဖိုးကတော့ သိပ်မရှိလှဘူး။ အတော်များများကတော့ ဒါကို ရဖို့အတွက် အသက်စွန့်ပြီး မတိုက်ခိုက်ချင်ကြဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>ထိုကျင့်ကြံသူက ပြုံး၍ ဆိုသည်</p> <p> </p> <p> "ခင်ဗျား ဘယ်တစ်ခုကို သဘောကျလဲ၊ ကျုပ်ကို တိုက်ရိုက်ပြောရုံပါပဲ"</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ထိုအထဲတွင် ရေခဲရေမသေမျိုးမီးတောက်၊ ပြာလဲ့လျှပ်စီးစွမ်းအား၊ ရေခဲလေစွမ်းအား၊ နေစားမီးတောက်၊ လမင်းနတ်ဘုရားလျှပ်စီး နှင့် ရှေးဟောင်းစွမ်းအင်  တို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ပြီးခဲ့သည့် ဝူရှန့်ငရဲတွင် တွေ့ခဲ့သော ရတနာအလင်းဗုဒ္ဓစွမ်းအား ကိုလည်း တွေ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>​အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အများစုမှာ စွမ်းအားများ ထပ်နေကြသည်။</p> <p>၂၀၀ ကျော် ရှိနေသော်လည်း မဟာကောင်းကင်ဘုရင်ဆေး ကျမ်းအတွက် လိုအပ်သော ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ရှာဖွေကြည့်ရာ သိပ်ပြီး မကျန်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်က သေချာရွေးချယ်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် အသုံးဝင်မည့် အတုံး ၂၀ သာ တွေ့တော့သဖြင့် ထိုကျင့်ကြံသူကို ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီအတုံး ၂၀ လုံးကို ကျုပ် ယူပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>​"အင်း... ဒီကျောက်စိမ်းပြားကို ယူပြီး သွား..."</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်လူက အစပိုင်းတွင် ခပ်အေးအေး ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် မှင်သက်သွားကာ မျက်နှာပျက်လျက် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျား ကျုပ်ကို နောက်နေတာလား ဂုဏ်ထူးဆောင်နန်းတော်ဆိုတာ စိတ်ကြိုက် ကစားစရာနေရာ မဟုတ်ဘူးနော် "</p> <p> </p> <p>​"မိတ်ဆွေ... ကျုပ် တကယ် နောက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျုပ် တကယ်ပဲ ဒီထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အတုံး ၂၀ ကို လဲဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာပါ။ ကျုပ်ရဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားထဲမှာ လုံလောက်တဲ့ ဂုဏ်ထူးရမှတ်တွေ ရှိပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ပြလိုက်ရာ အပေါ်တွင် အလင်းတစ်ချက် ဖျတ်ခနဲ လက်သွားသည် ၈၅၀။</p> <p> </p> <p>​"၈၅၀..."</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်လူမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p> ရှေ့မှ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဝါရင့်လှသော အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူ မဟုတ်သလို၊ တိုက်ပွဲတစ်ရာမသေမျိုး တို့လို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးလည်း မဟုတ်ပေ။</p> <p> ကျောက်စိမ်းပြားထဲတွင် မည်သို့များ ဤမျှများပြားသော ဂုဏ်ထူးရမှတ်များ ရှိနေရသနည်း။</p> <p> </p> <p>​"မိတ်... မိတ်ဆွေ၊ ခဏလေး စောင့်ပါဦး၊ ကျုပ် အခုချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်လူမှာ သူဌေးကြီးတစ်ဦးကို ဆက်ဆံသည့် အမူအရာမျိုးဖြင့် လေသံမှာ ပျော့ပြောင်းသွားပြီး စကားပင် ထစ်ကုန်တော့သည်။</p> <p>သူသည် ဖန့်ချန်ရှေ့မှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ချက်ချင်း သိမ်းဆည်းကာ အကြီးအကဲ ချင်ရှိရာသို့ အပြေးအလွှား သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"အကြီးအကဲ ချင်... ကျုပ်..."</p> <p> </p> <p>​"ပြောစရာရှိတာ မြန်မြန်ပြော၊ ငါ အလုပ်ရှုပ်နေတာ မမြင်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ချင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"အကြီးအကဲ ချင်... ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အရင်ဆုံး လက်ရှိကိစ္စကို အရင် ဖြေရှင်းလိုက်ပါ။ ကျုပ်ကတော့ အဆင့် ၃ မသေမျိုးဆေးပင်ကို လဲသင့်၊ မလဲသင့် ဆိုတာကိုတော့ နည်းနည်း ထပ်စဉ်းစားရဦးမယ်"</p> <p> </p> <p>အဆင့် ၂ မသေမျိုးတစ်ဦးက ခါးသက်သက် ပြုံး၍ ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​အဆင့် ၃ မသေမျိုးဆေးပင် တစ်ပင်လျှင် ဂုဏ်ထူးရမှတ် ၆၀၀ တိတိ ပေးရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>သူသည် ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်အချို့က စူးစမ်းရှာဖွေမှုများမှ အကျိုးအမြတ် အကြီးအကျယ် ရခဲ့သော်လည်း ထိုဂုဏ်ထူးရမှတ်ကို ပေးလိုက်ရပါက သူ၏ စုဆောင်းမှုများမှာ ချက်ချင်းပင် ကုန်ခမ်းသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p>နောင်တွင် အမာခံတပည့် စစ်ဆေးမှု လျှောက်ထားရန်မှာလည်း အလှမ်းဝေးသွားပေဦးမည်။</p> <p> </p> <p>​"အင်း... မင်း သေချာ စဉ်းစားဦး"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ချင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ဘာကိစ္စလဲ ဟိုကောင်လေးကို အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လဲဖို့ ခေါ်သွားတာ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>​"ဟုတ်ပါတယ်..."</p> <p> </p> <p>ထိုကျင့်ကြံသူကိုယ်တိုင်မှာလည်း အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ခါးသက်သက် အမူအရာ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> "ဒါပေမဲ့..."</p> <p> </p> <p>​"လဲပေးလိုက်လေ၊ ဟမ့်... အလုပ်မရှိ အလုပ်ရှာတဲ့ကောင်၊ ကျွယ်မင်နန်းတော်ကို ရောက်လာတာတောင် အခွင့်အရေးကို ကောင်းကောင်း မသုံးတတ်ဘဲ ဒီလောက် အဖိုးတန်တဲ့ ဂုဏ်ထူးရမှတ်တွေကို အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးပေါ်မှာ အလဟဿ သုံးဖြုန်းချင်နေတာလား ကျွယ်မင်နန်းတော်က ဘာလို့ အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ဒီလောက် ဈေးကြီးပေးထားလဲဆိုတာ သူ မစဉ်းစားမိဘူး ထင်တယ်"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ချင်က သံမဏိကို သံမဏိဖြစ်အောင် မသွတ်သွင်းနိုင်သည့်အလား ဒေါသတကြီး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"တစ်ယောက်ယောက်က အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လဲချင်လို့လား တစ်တုံးကို ဂုဏ်ထူးရမှတ် ၃၀ တောင် ပေးရတာကို၊ ဒါက တကယ်ပဲ အလုပ်မရှိ အလုပ်ရှာတာပဲ။ တကယ် ကစားချင်ရင်လည်း အပြင်မှာ သွားဝယ်လိုက်ရင် ပြီးတာပဲကို၊ မသေမျိုးကျောက်တုံး ၅ တုံးဆိုရင် အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံး ရနေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>အဆင့် ၂ မသေမျိုးကလည်း စကားထဲ ဝင်ပါလာပြီး ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>​"မဟုတ်ဘူး အကြီးအကဲ ချင်ရဲ့..."</p> <p> </p> <p>ထိုကျင့်ကြံသူက ခါးသက်သက် ပြုံး၍ ဆိုသည်</p> <p> </p> <p>"သူက တစ်တုံးတည်း လဲမှာဆိုရင်လည်း ကျုပ် လဲပေးလိုက်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူက အတုံး ၂၀ တိတိ လဲချင်တာဗျ၊ အတုံး ၂၀ နော်။ ဒါက ဂုဏ်ထူးရမှတ် ၆၀၀ တောင် ကျမှာဆိုတော့... ကျုပ်လည်း သူ့ကို ခွင့်ပြုသင့်၊ မပြုသင့် မသိတော့လို့ပါ..."</p> <p> </p> <p>​"ဟူး..."</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ချင်သည် ရုတ်တရက် ခြေသလုံး ကြွက်တက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့်</p> <p> </p> <p>"မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀ တုံး ဟုတ်လား "</p> <p> </p> <p>​"၂၀ တုံး တောင်လား "</p> <p> </p> <p>ဟိုဘက်မှ အဆင့် ၂ မသေမျိုးမှာလည်း ကိုယ်ကို တစ်ချက် ယိုင်သွားပြီး လိုအပ်မည့် ဂုဏ်ထူးရမှတ်ကို တွက်ချက်ကြည့်လိုက်သည်  ၆၀၀ တိတိ</p> <p> </p> <p>​ဂုဏ်ထူးရမှတ် ၆၀၀ အပြည့်ကို အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀ နဲ့ လဲမယ်လား</p> <p>ဒါက အလုပ်မရှိ အလုပ်ရှာတာတင် မဟုတ်တော့ဘူး၊ ဒါက သောက်သုံးမကျတဲ့ ဖြုန်းတီးသူ ပဲ</p> <p> </p> <p>​"ဒီလောက် ဂုဏ်ထူးရမှတ်တွေ ရှိနေတာကို နတ်ဆေးပင်နဲ့ မလဲဘူးလား ဘာလို့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနဲ့ သွားလဲတာလဲ၊ ဘယ်သူကများ ဒီလောက်အထိ ရူးမိုက်နေရတာလဲ "</p> <p> </p> <p>ထိုအဆင့် ၂ မသေမျိုးက မကျေမနပ်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save