Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၅၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဝိညာဥ်ဘုရားနန်းတော်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​နဂါးနက်လှေသည် အစီရင်ဗဟိုချက် နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖန့်ချန်နှင့် ဆက်သွယ်မှု စတင်တည်ဆောက်လေတော့သည်။</p> <p>၎င်းမှာ ယခင်က မှော်လက်နက်များကို လေ့ကျင့်ပေါင်းစပ်ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သော်လည်း တစ်ခုလုံးခြုံငုံကြည့်ပါက အနည်းငယ် ကွဲပြားသော ခံစားချက်ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ငြိမ်သက်စွာ ကြည့်ရှုရင်း ထိုကွဲပြားခြားနားမှုကို အသေးစိတ် ခံစားကြည့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>​နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် အဘယ်ကြောင့် ထူးဆန်းနေရသည်ကို နောက်ဆုံး၌ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။</p> <p> နဂါးနက်လှေသည် လက်ရှိတွင် သူနှင့် တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်မှု တည်ဆောက်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အစီရင်ဗဟိုချက်နှင့်သာ ဆက်သွယ်မှု တည်ဆောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​'အကယ်လို့ အမာခံတပည့်တိုင်းက ဒီလိုမျိုးပဲဆိုရင်... နဂါးနက်လှေကို ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်နိုင်တာဟာ အစီရင်ဗဟိုချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ အမာခံတပည့် ကိုယ်တိုင် မဟုတ်ဘူး'</p> <p>ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p>​နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် လေ့ကျင့်ပေါင်းစပ်မှုကို အောင်မြင်စွာ အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ဤနဂါးနက်လှေကို သူ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> စိတ်လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် နဂါးနက်လှေပေါ်ရှိ မည်သည့် အစီရင်အတတ်ကိုမဆို စေခိုင်းနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"နဂါးနက်လှေကို အသုံးချဖို့ မင်း အချိန်နည်းနည်းတော့ လိုလိမ့်မယ်၊ ဥပမာ အစီရင်တွေကို စုစည်းတာနဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ သုံးရမယ့် အစီရင်မသေမျိုးအတတ်တွေပေါ့"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ချန်က ပြုံး၍ ဆိုသည်</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံက ထူးခြားလို့ အစီရင်ဗဟိုချက်နဲ့ ပေါင်းစပ်ဖို့ အချိန်အတော်လေး နည်းခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းအနေနဲ့ အစီရင်မသေမျိုးအတတ်တွေကို အချိန်တိုအတွင်းမှာ နားလည်သဘောပေါက်သွားနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>​"ဒါပေမဲ့ ဘယ်လောက်ပဲ တိုတို နှစ်တစ်ရာ၊ နှစ်ရာလောက်တော့ ကြာဦးမှာပဲ။ ဒီကိစ္စကို ခဏထားလိုက်ဦး၊ မင်းကို ပေးအပ်ရမယ့် အမွေအနှစ်တစ်ခု ကျန်သေးတယ်၊ ကျုပ်တို့နောက်ကို လိုက်ပြီး ယင်လောက ကို သွားကြစို့"</p> <p> </p> <p>​"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် မင်း ယင်လောကကို သွားတုန်းက မင်းဘာသာမင်း အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာထဲ ရောက်သွားတာဆိုတော့ ကျွယ်မင်ယင်လောက ကို သေချာ မလေ့လာရသေးဘူး မဟုတ်လား ဒီတစ်ခေါက်တော့ ငါနဲ့ အကြီးအကဲ ချန်က မင်းကို လိုက်ပို့ပေးမယ်၊ ပြီးတော့ မင်းနဲ့ ဘယ်လို ရာထူးမျိုးက သင့်တော်မလဲဆိုတာ တစ်ခါတည်း ကြည့်ပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ပြုံး၍ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"အကြီးအကဲ ချန်နဲ့ စီနီယာအစ်မကြီးကို ဒုက္ခပေးရဦးမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က လက်အုပ်ချီ၍ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​သူသည်လည်း ယင်လောကသို့ သွားကြည့်ချင်နေသည်မှာ အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> တစ်ခါတည်း ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ ယင်မသေမျိုး မှာ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာကိုပါ လေ့လာကြည့်ချင်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>​သုံးဦးသား အတူတကွ ယင်လောကသို့ ကူးပြောင်းသွားကြရာ မကြာမီမှာပင် ကမ်းခြေသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။</p> <p>အနီးအနားရှိ ဝတ်ရုံနက်ဝတ် လူများမှာ အကြီးအကဲ ချန်နှင့် စီနီယာအစ်မကြီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားကြရသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအထဲမှ တစ်ဦးမှာ သူတို့သုံးဦးရှေ့သို့ ခပ်သွက်သွက် လျှောက်လာပြီး ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"တပည့်က အကြီးအကဲနဲ့ စီနီယာ ရှဲ့ ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p> </p> <p>​တိုက်ဆိုင်လိုက်ပါဘိ။ ဖ</p> <p>န့်ချန်သည် ထိုဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူကို မှတ်မိနေသည်။</p> <p> ပြီးခဲ့သည့်တစ်ခေါက် သူ ယင်လောကသို့ လာစဉ်က ကျိရှန့်ကို လာရောက်ကြိုဆိုပေးခဲ့သူပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"အင်း... လှေငယ်တစ်စင်း ပြင်ထားလိုက်"</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ခပ်အေးအေးပင် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>​ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူမှာ ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ အကြည့်မှာ ဖန့်ချန်ပေါ်သို့ မတော်တဆ ကျရောက်သွားသည့်အခါ ကြောင်အသွားတော့သည်။</p> <p> သူ ဖန့်ချန်ကို မှတ်မိသွားသည်။</p> <p> ဤသူမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ယင်လောကသို့ ဆင်းသွားသော ကောင်လေး မဟုတ်ပါလား။</p> <p>​နောက်ပိုင်းတွင် ထိုကောင်လေးမှာ ပြဿနာတက်ပြီး ယင်မိစ္ဆာကြီး ၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရကာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။</p> <p>ထိုစဉ်က ယင်စစ်သည်ဌာန  နှင့် တရားသူကြီးဌာန တို့က သူ့ကို လာရောက် စစ်ဆေးမေးမြန်းခဲ့သဖြင့် သူ၏ ယင်သက်တမ်း ကိုပင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အပြစ်ပေး နှုတ်ယူခြင်း ခံခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအတောအတွင်း သူသည် စိတ်ထဲ၌ ဤကောင်လေးကို အကြိမ်ကြိမ် ဆဲဆိုနေခဲ့ဖူးပြီး တစ်နေ့ပြန်တွေ့လျှင် မည်သို့ မည်ပုံ ပြန်ဆဲရမည်ဟုပင် စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးသည်။</p> <p>သို့သော် ယခု ပြန်တွေ့သည့်အခါတွင်မူ တစ်ဖက်လူမှာ အကြီးအကဲတစ်ဦးနှင့် အမာခံတပည့်များ၏ ခေါင်းဆောင်နှင့်အတူ ပါလာချေပြီ။</p> <p> </p> <p>​ဒီကောင်က ဘယ်လို နောက်ခံမျိုး ရှိနေတာလဲ</p> <p> </p> <p>​"အင်း ဘာလို့ သွားမပြင်သေးတာလဲ "</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူမှာ ထိုမှသာ အသိဝင်လာပြီး ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်ဖြင့် လက်ဟန်ပြကာ လှေငယ်တစ်စင်းကို ခေါ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> အကြီးအကဲ ချန်က ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူ၏ အံ့ဩနေမှုကို ရိပ်မိပုံရပြီး ပြုံး၍ ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ဖန့်အမာခံတပည့်ကို မြင်ဖူးလို့လား "</p> <p> </p> <p>​ဖန့်... အမာခံတပည့်</p> <p> </p> <p>​"အမေ့..."</p> <p> </p> <p>ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူမှာ ကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားပြီး ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်ဖြင့်</p> <p> </p> <p> "အကြီးအကဲ... ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ဖန့်အမာခံတပည့် ယင်လောကကို လာတုန်းက ကျနော်မျိုးပဲ ကြိုဆိုခဲ့တာပါ"</p> <p> </p> <p>​"ဒါဆိုရင်တော့ မင်းတို့က ရေစက်ရှိကြတာပဲ။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ဖန့်အမာခံတပည့်က ကျွယ်မင်နန်းတော်ကို ရောက်တာ မကြာသေးဘူး၊ အခု ပြန်တွေ့တော့ သူက အမာခံတပည့် ဖြစ်နေပြီ"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ချန်က ပြုံး၍ ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဟုတ်ကဲ့ပါဗျာ..."</p> <p> </p> <p>ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အားတင်း၍ ပြုံးထားရသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်ပင် စိတ်ဓာတ်ကျသွားတော့သည်။</p> <p>လူသစ်တစ်ယောက်တောင် ဒီလောက်မြန်မြန် အမာခံတပည့် ဖြစ်သွားနိုင်ပါလျက်၊ သူကတော့ ဘယ်နှစ်နှစ်လောက်ထိ ထပ်ပြီး ရုန်းကန်နေရဦးမှာလဲ။</p> <p> </p> <p>​လှေငယ် ရောက်ရှိလာသဖြင့် သုံးဦးသား လှေပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ဘေးနားရှိ ဝိညာဉ်အပေါင်း၏ မနာလိုဖွယ် အကြည့်များအောက်တွင် ကျွယ်မင်အဝီစိဆီသို့ ဦးတည်ခုတ်မောင်းသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဖန့်မောင်လေး... ငါ မင်းကို တစ်ခု တိုးတိုးလေး ပြောပြမယ်၊ယင်မသေမျိုးလမ်းစဥ် ကို မင်းကျင့်ချင်ရင် ကျင့်၊ မကျင့်ချင်ရင်လည်း ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင်ပဲ လုပ်ထားလိုက်"</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက အသံကို နှိမ့်၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ရင် အချိန်နဲ့ စွမ်းအင်တွေ အများကြီး ကုန်လိမ့်မယ်၊ မင်းရဲ့ မသေမျိုးလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံမှုကိုပဲ အမြန်ဆုံး တိုးမြှင့်တာ ပိုကောင်းတယ်၊ ဒါမှ အစီရင်မသေမျိုးအတတ်တွေကို ပိုပြီး မြန်မြန် နားလည်နိုင်မှာ"</p> <p> </p> <p>​အကြီးအကဲ ချန်က ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p>"မင်းကတော့လေ... အသုံးမဝင်တာတွေကိုပဲ လျှောက်သင်ပေးနေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>သူသည် စီနီယာအစ်မကြီးအား ပြန်လည်ချေပရန် အခွင့်မပေးဘဲ ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ငါ မင်းကို ယင်မသေမျိုးလမ်းစဉ်အကြောင်း အရင်ပြောပြမယ်။ ဒီလမ်းစဉ်က မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံတာပဲ။ အကယ်လို့ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က မသေမျိုးအဆင့်ကို ရောက်သွားရင် နောက်ပိုင်းမှာ မင်း သေသွားရင်တောင် လူသားလောကနဲ့ ယင်လောကကြားမှာ ကူးချည်သန်းချည် လုပ်လို့ရတယ်၊ အသက်ရှင်နေတာနဲ့ မခြားဘူး"</p> <p> </p> <p>​"ဘယ်မှာ အသက်ရှင်တာနဲ့ တူမှာလဲ၊ အဲဒီကျရင် ယင်သက်တမ်းကိုပဲ စားသုံးရတော့မှာ၊ လူသားလောကက အရာအားလုံးနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်တော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက နှုတ်ခမ်းမဲ့၍ ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​"အဲဒီအချိန်ကျရင် ဘယ်သူက ဒီလို အာသာဆန္ဒတွေကို ဂရုစိုက်နေဦးမှာလဲ "</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ချန်က စီနီယာအစ်မကြီးကို တစ်ချက် မျက်စောင်းထိုးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"နတ်ဘုရားဝိညာဥ် ရာထူးကို ရသွားရင် ကျွယ်မင်ယင်လောက မှာ ဆက်တိုက် ကျင့်ကြံလို့ ရတယ်။ ယင်သက်တမ်း လုံလောက်သရွေ့ အသက်ရှည်ဖို့အတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး။ မင်း ဒါကို နားလည်ရဲ့လား "</p> <p> </p> <p>​"အသက်ရှည်ဖို့ စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူးဆိုတော့... ဒါဟာ ထာဝရအသက်ကို ရတာ မဟုတ်ဘူးလား "</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က အံ့အားသင့် ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"အတိအကျပဲ"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ချန်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်</p> <p> </p> <p> "ဒါဟာ ထာဝရအသက်ကို ရတာပဲ။ ကျုပ်တို့ ကျင့်ကြံသူတွေ ဘာကို ရှာဖွေနေကြတာလဲ၊ ထာဝရအသက် မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>​"ဒါက ယင်လောကထဲမှာပဲ ထာဝရအသက် ရတာပါ၊ လူသားလောကမှာ သားသမီး ရတနာ ထွန်းကားအောင် လုပ်လို့ရတာမှ မဟုတ်တာ"</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ဒါတင်မကသေးဘူး၊ ဒီလို ထာဝရအသက်မျိုးက သိပ်ကောင်းလှတယ်လို့လည်း မထင်ဘူး၊ နှစ်အတော်ကြာအောင် ရှင်သန်နေတဲ့ ယင်မသေမျိုးတချို့ဆိုရင် လူလည်းမကျ ဝိညာဉ်လည်းမကျ ဖြစ်နေကြပြီ၊ ဥပမာအားဖြင့်..."</p> <p> </p> <p>​"အချို့စကားတွေကို ဖန့်အမာခံတပည့် နားထောင်ဖို့က အချိန်မကျသေးဘူး"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ချန်က စီနီယာအစ်မကြီး၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုကို ရိပ်မိလိုက်သည်။</p> <p> ထိုယင်မသေမျိုးလမ်းစဉ်မှာ တစ်စုံတစ်ရာ ချို့ယွင်းချက် ရှိနေသဖြင့် စီနီယာအစ်မကြီးက ဤမျှအထိ ငြင်းဆန်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါသလား။</p> <p> </p> <p>​စီနီယာအစ်မကြီးနှင့် အကြီးအကဲ ချန်တို့မှာ ထပ်မံ၍ စကားမပြောကြတော့သဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။</p> <p>ဖန့်ချန်သည်လည်း ဘာမှ မပြောဘဲ လိုက်ပါလာရာ လှေငယ် ကမ်းကပ်သည့်အခါ သူတို့နောက်မှ လိုက်၍ ကျွယ်မင်ယင်လောကထဲသို့ ဝင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဤတစ်ကြိမ်တွင် အကြီးအကဲ ချန်နှင့် စီနီယာအစ်မကြီးတို့၏ ဦးတည်ချက်မှာ ဗဟိုချက်မသို့သာ ဖြစ်ပြီး အပြင်ဘက်ပိုင်းတွင် အချိန်ဆွဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ဖန့်ချန်အား အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံကြီးတစ်ခု ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။</p> <p>တံခါးဝရှိ အစောင့်များမှာ သူတို့နှစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ဖန့်ချန်ကို မသိစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ အမာခံတပည့်အသစ် ရောက်လာလျှင်သာ ထိုသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ရောက်လာတတ်သဖြင့်၊ ရှေ့မှ လူငယ်မှာ အမာခံတပည့်အသစ် ဖြစ်ရမည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p>သူတို့ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် အံ့ဩနေမိသည်</p> <p> </p> <p> 'လွန်ခဲ့တဲ့ အတောအတွင်းမှာ အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ရောက်လာတာ မကြာသေးဘူး၊ အခု နောက်ထပ် အမျိုးသား ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ။ ဒီအတောအတွင်းမှာ အမာခံတပည့် ဖြစ်ရတာ အရင်ကထက် ပိုလွယ်သွားတာလား'</p> <p> </p> <p>​"မြွေအိုကြီး  ရှိသလား"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ချန်က ခပ်အေးအေး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"မြွေဝိညာဉ်မင်း က  နတ်ဘုရားဝိညာဥ်နန်းတော်  ထဲမှာ ကျင့်ကြံနေပါတယ်၊ ကျနော်တို့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ"</p> <p> </p> <p>အစောင့်တစ်ဦးက ရိုသေစွာဖြင့် ဆိုပြီးနောက် သူတို့သုံးဦးကို အထဲသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​မကြာမီမှာပင် သုံးဦးသားသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော အခန်းတစ်ခု ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>အစောင့်က တံခါးကို အသာအယာ ခေါက်လိုက်ပြီးနောက် အခန်းတံခါး ပွင့်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​မျက်နှာထား အေးစက်တည်ငြိမ်သော အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်ထွက်လာသည်။</p> <p> သူသည် ရိုးရှင်းသော ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဝေဝါးနေသော မျက်ဝန်းများမှာ သေလူတစ်ဦးကဲ့သို့ အသက်ကင်းမဲ့နေကာ ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ယင်လောကသို့ ကူးပြောင်းလာသူတို့၏ အငွေ့အသက်မျိုး မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>​'သူ သေသွားပြီပဲ'</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​ဤအဘိုးအိုမှာ အမှန်တကယ်ပင် သေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ယင်မိစ္ဆာ မဟုတ်သလို၊ ယင်လောက၏ တရားဝင် နတ်ဘုရား လည်း မဟုတ်ပေ။</p> <p>သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အငွေ့အသက်မှာ အနည်းငယ် ထူးခြားနေပြီး နတ်ဘုရား အငွေ့အသက် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသော်လည်း စင်ကြယ်မှု မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>​"လူအိုကြီး ချန်... လူသစ် ထပ်ရောက်တာလား"</p> <p> </p> <p>အဘိုးအိုက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ ခပ်အေးအေး ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် အက်ရှရှ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဟုတ်တယ်၊ ကျုပ်တို့ကို အဲဒီအခန်းထဲ ခေါ်သွားပေးပါဦး၊ သူ့ရဲ့ အမည်နာမကို အပေါ်မှာ ရေးထိုးရမယ်"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဝင်ခဲ့ကြ"</p> <p> </p> <p>အဘိုးအိုက လှည့်၍ အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​အကြီးအကဲ ချန်နှင့် စီနီယာအစ်မကြီးတို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အတွင်းသို့ ဝင်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​သူတို့ သုံးဦး ဝင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခန်းတွင်း မြင်ကွင်းမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး စကြဝဠာကြီးအတွင်း ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင်မူ အလွန်ပင် ကြီးမားလှသော၊ တစ်စုံတစ်ရာသော သားရဲအရေခွံဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရသော စာမျက်နှာကြီးတစ်ခုမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လွင့်မျောနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save