Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၅၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့တွင် ရွေးချယ်ခံရခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​သံသရာဌာန၊ ဌာနချုပ်မှူးရုံးခန်း</p> <p> </p> <p>​ထိုနေရာ၏ အရှေ့အနောက်တွင် ကျွယ်မင်ကျင့်ကြံသူ အများအပြား နေရာယူစောင့်ကြပ်နေကြပြီး လူတိုင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်ပင် တည်ကြည်လေးနက်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ကျိကန်းသည် လမ်းတစ်လျှောက် မည်သည့်အတားအဆီးမျှမရှိဘဲ ဖန့်ချန်ကို တံခါးဝအထိ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီးနောက် ကိုယ်ကိုညွတ်၍ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဝင်ခဲ့ပါ"</p> <p> </p> <p>​ဌာနချုပ်မှူး ထိုက်ရွှမ်၏ အသံမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် တံခါးကိုတွန်း၍ ဝင်လိုက်သောအခါ ပြတင်းပေါက်နားတွင် ကျောခိုင်းရပ်နေသည့် ထိုက်ရွှမ်မသေမျိုးကို မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>​"တပည့် ဖန့်ချန်... ဌာနချုပ်မှူး ထိုက်ရွှမ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က လက်အုပ်ချီ၍ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​နောက်ဘက်ရှိ တံခါးမကြီးမှာ အလိုအလျောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ပိတ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ရပါပြီ... ငါတို့ကြားက စကားတွေကို ဘယ်သူမှ ကြားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းလည်း အခြေအနေအချို့ကို ရိပ်မိနေလောက်ပြီလို့ ငါခန့်မှန်းမိသားပဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုက်ရွှမ်မသေမျိုးက လှည့်လာပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ခပ်နောက်နောက် အပြုံးမျိုးဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဝမ်စီနီယာ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ဒီလောက်အထိ နက်နဲလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိလို့ပါ။ သံသရာဌာနရဲ့ ဌာနချုပ်မှူးတောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်ဆိုတော့လေ"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က အနည်းငယ် အံ့ဩတသဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​ဝမ်ချုံစန်းက သူ၏ဦးခေါင်းကို လက်ညှိုးဖြင့် အသာအယာ တို့ပြလိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p>"ဒါကတော့ ဒီဦးနှောက်ကို သုံးပြီး လုပ်ရတာပေါ့။ ဒီကိစ္စအတွက် ငါ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြံစည်ခဲ့ရတာ။ အခြေအနေအရပ်ရပ် ပြည့်စုံသွားတဲ့အခါမှာတော့ အရာအားလုံးက အလိုလို ဖြစ်လာတာပဲ"</p> <p> </p> <p>​"အမာခံတပည့် လီရှမ်းဇီကော... သူက မိစ္ဆာသန္ဓေသားကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီလား "</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ငါနဲ့ သူနဲ့ ပတ်သက်မှုက သူ့ညီမလေးဆီက စတာ။ သူ့ညီမက စိတ်ဝိညာဥ်တောင်ရဲ့ တပည့်ပဲ၊ ငါကလည်း ငယ်စဉ်ကတည်းက စိတ်ဝိညာဥ်တောင်မှာ ပညာသင်ခဲ့တာဆိုတော့ အခုဆို သူ့ညီမရဲ့ ဆရာဖြစ်နေပြီပေါ့။ ဒါ့အပြင် ငါ့ရဲ့ တပည့်ကြီး ကျိကန်းကလည်း ကျွယ်မင်နန်းတော်ထဲမှာ လီရှမ်းဇီနဲ့အတူ အချိန်အတော်ကြာ တွဲလုပ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ပြောရရင် ကျိကန်းက လီရှမ်းဇီထက်တောင် ကျွယ်မင်နန်းတော်ကို အရင်ရောက်တာ"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချုံစန်းက ဖန့်ချန်ကို ထိုင်ရန် အချက်ပြရင်း ရယ်မောလျက် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလို ရေစက်တွေကြောင့် ငါနဲ့ လီရှမ်းဇီက ဆက်ဆံရေး အရမ်းကောင်းတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ မိစ္ဆာသန္ဓေသား ကို မဖောက်ထွက်နိုင်သေးပါဘူး"</p> <p> </p> <p>​"ကျနော် သိရသလောက်တော့ ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အမာခံတပည့် အတော်များများက ကျွယ်မင်ကြယ်က လာကြတာ။ သူတို့က ဒီလောကထဲမှာ သံသရာလည်နေတာ အကြိမ်ကြိမ်ပဲ။ အကယ်၍ သူတို့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်ဖော်ပေးနိုင်ရင် မိစ္ဆာဘက်က မှတ်ဉာဏ်တွေကို ချိတ်ပိတ်ထားပြီး ကိုယ့်လူအဖြစ် ပြောင်းလဲလို့ ရနိုင်မလား "</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က မေးသည်။</p> <p> </p> <p>​"လူ့စိတ်ဆိုတာ ခန့်မှန်းရခက်တယ်၊ ကိုယ့်လူဆိုတာတောင် အမြဲတမ်း ယုံကြည်လို့ရတာ မဟုတ်ဘူး။ အခုချိန်မှာ ငါက ငါ့ကိုယ်ငါပဲ ယုံကြည်တယ်"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချုံစန်းက အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p> "ဟိုဘက်ခြမ်းမှာ နေရတာက မလွယ်ဘူး၊ ဒီဘက်ကို ကူးလာဖို့ဆိုတာလည်း လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး။ အစပိုင်းတုန်းကတော့ သူတို့က သံသရာလည်ပြီး အသက် ၁၈ နှစ်ရောက်ရင် မှတ်ဉာဏ်တွေ အလိုလို ပွင့်လာမယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြတာ"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ဘက်က ယန်ရှန်း တွေကလည်း လူညံ့တွေ  မဟုတ်ဘူးလေ၊ သူတို့ရဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ပဲ သူတို့ကို ပြန်တုံ့ပြန်ခဲ့တာ။ အခုဆိုရင် အဲဒီ ချိတ်ပိတ်မှုကို သူတို့ မဖြေရှင်းနိုင်သရွေ့ ဒီဘက်ကို ကူးလာဖို့ ဘယ်တော့မှ ရဲမှာမဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါ့အနေနဲ့ ကျွယ်မင်နန်းတော်က အမာခံတပည့်တွေကို သွားထိပြီး စွန့်စားနေစရာ မလိုဘူး"</p> <p> </p> <p>​"ဒါဆို စီနီယာ ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ "</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က စပ်စုသည့်အဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"မမေးနဲ့၊ မင်းကို ငါ ဒါတွေ မပြောချင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချုံစန်းက ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"တကယ်တော့... ကျနော် အကြမ်းဖျင်းတော့ ခန့်မှန်းလို့ ရပါတယ်၊ စီနီယာ ယုံကြည်ရတဲ့ မျိုးစေ့ တွေကို ကျွယ်မင်ကြယ်မှာ ချထားပြီး သံသရာလည်စေပြီး ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အမာခံတပည့်နေရာတွေကို တဖြည်းဖြည်း အစားထိုးခိုင်းချင်တာ မဟုတ်လား။ အချိန်အတော်ကြာသွားရင် သူတို့က ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အထက်လူကြီးတွေ၊ အကြီးအကဲအဖွဲ့ဝင်တွေ၊ နောက်ဆုံး... နန်းတော်သခင်အထိတောင် ဖြစ်လာနိုင်တယ်လေ"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြလိုက်သည်</p> <p> </p> <p> "အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ကျွယ်မင်နန်းတော် တစ်ခုလုံးမှာ လူသားကျင့်ကြံသူတွေက ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိနေတာကို စီနီယာ သေချာပေါက် အာမခံနိုင်မှာပေါ့"</p> <p> </p> <p>​"မင်းက အဲဒီလို ပြောချင်ရင်လည်း ဟုတ်တာပေါ့။ ဒါတွေကို ခဏထားလိုက်ပါဦး၊ မင်း ဒီလောက်အထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန် အမာခံတပည့် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားမိဘူး"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချုံစန်းက ပြုံး၍ ဆိုသည်</p> <p> </p> <p> "ငါတို့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို နောက်ထပ် အချိန်အနည်းငယ် ကြာရင် စတင်လို့ ရပြီ။ မင်း ရှောင်ယွီ ကိုပါ ခေါ်လာပြီး သူမကို သံသရာလည်စေဖို့ စိတ်ကူးရှိလား "</p> <p> </p> <p>​"ဘယ်လောက်ကြာဦးမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်၏ စိတ်အာရုံတို့ လှုပ်ခတ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>​"အနည်းဆုံး... နှစ် ၂၀၀ ဝန်းကျင်လောက် ထပ်စောင့်ရဦးမယ်"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချုံစန်းက ခေတ္တစဉ်းစားပြီး ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"နှစ် ၂၀၀ တောင်လား စီနီယာက အခု သံသရာဌာနရဲ့ ဌာနချုပ်မှူး၊ အကြီးဆုံးအရာရှိ ဖြစ်နေတာကို ဘာလို့ နှစ် ၂၀၀ တောင် ကြာဦးမှာလဲ "</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က နားမလည်နိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"သံသရာလည်ခြင်းကို ထိန်းချုပ်တဲ့ ရတနာက ဝိညာဥ်ရတနာ တစ်ခုပဲ။ အဲဒီအပေါ်မှာ ငါ့ရဲ့ လက်ကွက်အချို့ကို ချန်ထားနိုင်ဖို့ ကြံစည်ရဦးမယ်။ မဟုတ်ရင် အဲဒီရတနာက အဲဒီ မျိုးစေ့ တွေဟာ အရင်က ကျွယ်မင်ကြယ်မှာ ရှင်သန်ခဲ့ဖူးသူတွေ မဟုတ်တာကို သိသွားရင် အဲဒီဝိညာဉ်တွေဟာ ဝူကျန်းငရဲ ထဲကို ကျရောက်ပြီး ပြာဖြစ်သွားတဲ့အထိ အလောင်ခံရလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချုံစန်းက အေးဆေးစွာ ဆိုသည်</p> <p> </p> <p>"ဒါ့အပြင် အမည်စာရင်းသွင်းခြင်းနဲ့ စစ်ဆေးခြင်းဆိုင်ရာ အရာရှိချုပ်တွေကိုလည်း ငါ့လူတွေနဲ့ အစားထိုးရဦးမယ်"</p> <p> </p> <p>​"ဝိညာဥ်ရတနာလား"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က တွေးတောနေပြီးနောက် ဆက်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သေတ္တာပိတ်ခြင်းဆိုင်ရာ အရာရှိချုပ် လီရှမ်းဇီကော"</p> <p> </p> <p>​"သူ ငါနဲ့ ပူးပေါင်းလာအောင် ငါ့မှာ အာမခံချက် ရှိပါတယ်။ ကျွယ်မင်ကြယ်က လူတွေအားလုံးက ဒီမှာပဲ မွေးဖွားကြီးပြင်းလာကြတာလို့ မင်း တကယ်ထင်နေတာလား ဝိညာဉ်အတော်များများက အပြင်လောကက လာကြတာပါ"</p> <p> </p> <p>"သံသရာဌာနက လာဘ်လာဘ အပေါဆုံးဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းအရင်းကလည်း ကိုယ့်ဆွေမျိုးသားချင်းတွေကို ကျွယ်မင်ကြယ်မှာ သံသရာလည်စေပြီး နောင်တစ်ချိန်မှာ အမာခံတပည့် ဖြစ်လာနိုင်အောင် မျှော်လင့်ချက်နဲ့ လူတိုင်းက လာဘ်ထိုးချင်ကြလို့ပဲ။ ဒီလို လာဘ်လာဘမျိုးတွေကို လီရှမ်းဇီက လက်လွတ်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး၊ သူက တော်တော်လေး လောဘကြီးတယ်လေ"</p> <p> </p> <p>​"လောဘကြီးတာတော့ ဟုတ်တယ်၊ အရင်က ကျနော် အဆင့် ၄ မသေမျိုးဆေးပင် ရှစ်ပင် ဆက်သခဲ့တာကို သူက အဆင့် ၃ မသေမျိုးဆေးပင်လို့ လိမ်ပြီး တင်ပြခဲ့တာလေ"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထို့နောက် စကားကို ခေတ္တရပ်ကာ</p> <p> </p> <p>"နန်ချင်းကြယ်တာရာက ကျင့်ကြံသူနှီးနှောဖလှယ်ပွဲတုန်းက ချန်ခုန်းမသေမျိုး လည်း ရှိနေသလို   ထိုက်ရွှမ်မသေမျိုး လည်း ရှိနေတာပဲ။ စီနီယာက ဘာလို့ ကိုယ့်ဘာကိုယ် ပြန်ပြီး ဒုက္ခပေးနေရတာလဲအကယ်၍ ချန်ခုန်းမသေမျိုးက ထိုက်ယီမသေမျိုးဂိုဏ်းက ယန်ထုံ ကို မသေမျိုးအရိုးဆီ တွေ မထောက်ပံ့ပေးခဲ့ရင် စီနီယာ မသေမျိုးစာရင်းဝင်ခွင့်ကို ဒီထက်စောစော ရနိုင်တာပေါ့"</p> <p> </p> <p>​"ငါက ထိုက်ယီမသေမျိုးဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ခိုင်လုံတဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု လိုချင်လို့ပါ။ ဒီကိစ္စက မင်းနဲ့ မဆိုင်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>​"ကျနော် နောက်ပိုင်း တော်တော် စဉ်းစားကြည့်တယ်... စီနီယာ့မှာ ထိုက်ယီမသေမျိုးဂိုဏ်းထဲမှာလည်း နောက်ထပ် ကိုယ်ပွား တစ်ခု ရှိနေပြီး... အခုဆိုရင် အဲဒီကိုယ်ပွားကလည်း ရှေးဟောင်းမသေမျိုး အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလား "</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်၏ စကားအဆုံးတွင် ဝမ်ချုံစန်းက တိုးညှိစွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"မင်းရဲ့ စိတ်ကူးစိတ်သန်းက တကယ့်ကို ကောင်းတာပဲ၊ ငါ့မှာ အဲဒီလောက်အထိ အားအင်တွေ ဘယ်ရှိမလဲ ငါ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး ဖြစ်လာဖို့နဲ့ အခုရှိနေတဲ့ ကိုယ်ပွားတွေကို ပြုစုဖို့အတွက်တင် ငါ့ရဲ့ အားအင် ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းကို သုံးစွဲထားရတာ။ အဆင့် ၆ မသေမျိုး ကိုယ်ပွား နောက်တစ်ခု ထပ်လုပ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချုံစန်းက ခေါင်းကိုခါယမ်းကာ တိုက်ရိုက်ပင် ငြင်းဆိုလိုက်ပြီးနောက် စပ်စုသည့်အဟန်ဖြင့် မေးသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းကို ခေါ်လိုက်တာက မင်းရဲ့ သေခြင်းရှင်ခြင်းမှတ်တမ်း အကြောင်း မေးချင်လို့။ သူတို့ မင်းကို နာမည်သွားရေးခိုင်းတယ် မဟုတ်လား မင်းက စစ်မှန်တဲ့ ငရဲမင်း ဆိုတော့ နာမည်ရေးပြီးတဲ့နောက် ဘာဖြစ်သွားလဲ "</p> <p> </p> <p>​"မှတ်တမ်းပေါ်မှာ ကျနော့်နာမည်က တည်မြဲမနေဘူး"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"သေခြင်းရှင်ခြင်းမှတ်တမ်းက ယင်လောကမှာ ရှိနေခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီ၊ အရမ်းကို ထူးဆန်းတဲ့ ဝိညာဥ်ရတနာ တစ်ခုပဲ။ နှမြောစရာကောင်းတာက အခုတော့ အဲဒါက မပြည့်စုံတော့ဘူး၊ မဟုတ်ရင်တော့ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက မင်းနဲ့ငါ ခန့်မှန်းထားတာထက် အများကြီး ပိုမှာပဲ။ မင်း အဲဒီအကြောင်း ဘယ်လောက် သိထားလဲ "</p> <p> </p> <p>​"လုံးဝနီးပါး မသိပါဘူး"</p> <p> </p> <p>​"မပြောချင်လည်း နေပါတော့"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ချုံစန်းက ဖန့်ချန် တမင်သက်သက် မပြောပြခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကာ နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း သွားတော့၊ သံသရာဌာနမှာ ဘာပြဿနာမှ မရှာနဲ့ဦး၊ ဟိုကိစ္စကိုတော့ ငါ့ရဲ့ အကြောင်းကြားချက်ကိုပဲ စောင့်နေလိုက်"</p> <p> </p> <p>​"ဟုတ်ကဲ့"</p> <p> </p> <p>​ကျွယ်မင်ယင်လောကတွင် ဆယ်ရက်ကျော် ကြာမြင့်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် လူသားလောကသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​သူ ပြန်ရောက်လာသည်နှင့် ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အငွေ့အသက်မှာ အနည်းငယ် ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ် မှာလည်း ကျင့်ကြံခြင်းခန်းမမှ ထွက်လာကာ ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ပွားကို စောင့်ကြပ်ပေးနေသည့် ဂူတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် ထွက်လာသည်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်က ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျမတို့ နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့ မှာ ရွေးချယ်ခံရတယ်"</p> <p> </p> <p>​"နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်၏ စိတ်အာရုံတို့ လှုပ်ခတ်သွားရသည်</p> <p> </p> <p>"ဘယ်နေရာကို ချဲ့ထွင်မှာလဲ "</p> <p> </p> <p>​"နံပါတ် ၉၇ ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေပဲ။ အဲဒီနေရာကို ရုလိုင်ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်း က စောင့်ကြပ်နေတာ၊ သူတို့ စောင့်ကြပ်ရမယ့် အချိန်ကာလ ပြည့်သွားပြီဆိုတော့ အင်အားစု အသီးသီးရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို လက်ခံရတော့မယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒီတစ်ခေါက်က စီနီယာအစ်မကြီး ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်မှာ၊ ရုလိုင်ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်း ဘက်ကလည်း သူတို့ရဲ့ ဗုဒ္ဓသားတော် ရှောက်ကွမ်းယင် ကိုယ်တိုင် စောင့်ကြပ်ခိုင်းလိမ့်မယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ်။ ကျမ ကြားရတာတော့ ရုလိုင်ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းက အရင်းအနှီးတွေ အများကြီး သုံးထားပုံပဲ၊ အသွေးသားနန်းတော် ၊ ထိုက်ယီမသေမျိုးဂိုဏ်း နဲ့ ကြယ်တစ်သောင်းနန်းတော် တို့က အဲဒီအချိန်ကျရင် သူတို့ဘက်က ရပ်တည်ပေးကြလိမ့်မယ်ထင်တယ်"</p> <p>***</p> <p> </p>


Save