Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၅၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">အင်အားစုစည်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"ရှင် အမြန်ဆုံး နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့တစ်ခုကို စုစည်းရမယ်။ လင်းယွမ်တို့ချည်းပဲနဲ့တော့ ရှင့်ရဲ့ မသေမျိုးလှေအစီရင်  ကို အသက်သွင်းတဲ့အခါ လိုအပ်တဲ့ မသေမျိုးစွမ်းအင် အများစုကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ထွက်ခွာဖို့ ဘယ်လောက်လောက် လိုသေးလဲ"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"မြန်ရင် ခြောက်လ၊ ကြာရင် တစ်နှစ်ပေါ့။ ဒီတစ်ခေါက် ခရီးက အသွားအပြန်ဆိုရင် နှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီ ကြာမြင့်နိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်က ခါးသက်စွာ ပြုံးလျက် ဆိုသည်</p> <p> </p> <p>"နံပါတ် ၉၇ ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေ ရုလိုင်ဘုရားကျောင်းက ဝူရှန်းငရဲထက်တောင် ပိုဝေးသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>​"နှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီ..."</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားမိသည်။</p> <p> ဝမ်ချုံစန်း ကြံစည်နေသည့် ကိစ္စနှင့် လွဲချော်သွားမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေမိခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်အတွင်း လူရိပ်အချို့မှာ သူတို့နှစ်ဦး၏ အပေါ်ယံကောင်းကင်မှ ပျံသန်းသွားကြသည်။</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်သည် ထိုသူများထဲမှ တစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သက်ပြင်းချလျက် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာ ထိုက်ရွှမ်လည်း ဒီတစ်ခေါက် နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးမှာ ပါပုံရတယ်"</p> <p> </p> <p>​"သူတောင် သွားရမှာလား ဒါဆိုရင် ဟိုဝိညာဥ်ရတနာကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အချိန်ရပါဦးမလား "</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်သည် စိတ်ထဲမှနေ၍ ရုလိုင်ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းကို ကျိန်ဆဲမိတော့သည်။</p> <p>အကယ်၍ ထိုဘုန်းကြီးများက စီနီယာအစ်မကြီး  ကို ရန်မစခဲ့လျှင် ယခုကဲ့သို့ အင်အားအလုံးအရင်းနှင့် သွားရောက်ရမည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>​"ငါ လူအချို့သွားရှာလိုက်ဦးမယ်၊ လှေပေါ်မှာ စွမ်းရည်မြင့်တဲ့သူတွေ ပါနိုင်သမျှ ပါအောင် စုရမယ်"</p> <p> </p> <p>​"ကျမလည်း ရှင်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်က ဆိုသည်။</p> <p> သူမ၏ နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့မှာ လူအင်အား ပြည့်စုံနေပြီဖြစ်သဖြင့် စိုးရိမ်စရာ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>​"နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့ဝင်တွေက များလေကောင်းလေဆိုပေမဲ့၊ သူတို့ ငါ့အဖွဲ့ထဲ ဝင်လာပြီးရင် ငါက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူတို့အတွက် တာဝန်ယူပေးရမယ့် ဝတ္တရားတွေ ရှိလာပြီ။ ဒါကြောင့် လူရွေးတဲ့နေရာမှာတော့ အရမ်းကြီး ပေါ့ပေါ့တန်တန် လုပ်လို့မဖြစ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က တိုးညှိစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ယနေ့ လူသစ်ခေါ်ပြီး မနက်ဖြန်ကျမှ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပြန်ထုတ်ပစ်၍ မရပေ။</p> <p>နောင်တွင် သူ၏ နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့အတွက် လူရှာရ ခက်ခဲသွားနိုင်သလို၊ သူတို့မရှိလျှင် မသေမျိုးလှေအစီရင်၏ စွမ်းပကားကိုလည်း အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>​"အကယ်၍ အဆင့် ၆ မသေမျိုး တွေက လိုက်ပါဖို့ သဘောတူရင်တော့ လူဦးရေ အများကြီး မလိုတော့ဘူး။ လူအများကြီး ရှိနေတာကလည်း တကယ်တော့ မကောင်းလှဘူး"</p> <p> </p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်က ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံသည်။</p> <p>​လူများလေလေ၊ ရရှိလာမည့် အကျိုးအမြတ်များကို ခွဲဝေပေးရသူ များလေလေ ဖြစ်သည်။</p> <p> လူအင်အားကို ကွက်တိဖြစ်အောင် စီစဉ်နိုင်ခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။</p> <p> </p> <p>​"အဆင့် ၆ မသေမျိုးတွေက စီနီယာအစ်မကြီးတို့နောက်ပဲ လိုက်ကြမှာပါ။ ငါတို့လို အမာခံတပည့်သစ်တွေကတော့ သူတို့ကို ဖိတ်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဖန့်အမာခံတပည့်... နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့မှာ ရွေးချယ်ခံရတယ်လို့ ကြားသိရပါတယ်။ ကျနော်လည်း ခင်ဗျားနဲ့အတူ လိုက်ပါခွင့် ရမလား "</p> <p> </p> <p>လူရိပ်တစ်ခုမှာ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာသည်။ သူကား ကျွယ်မင်ယင်လောကတွင် ခဏတာ တွေ့ဆုံခဲ့သည့် ကျိကန်း ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​'သူလား ဝမ်ချုံစန်းရဲ့ အစီအစဉ်လား'</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်၏ စိတ်အာရုံတို့ လှုပ်ခတ်သွားရသည်။</p> <p> ဤကျိကန်းသည် စစ်မှန်သော အဆင့် ၆ မသေမျိုး တစ်ဦးဖြစ်သည်။</p> <p>သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ တိုက်ပွဲတစ်ရာမသေမျိုး ကို မမီနိုင်သော်လည်း၊ အဆင့် ၆ မသေမျိုး တစ်ဦးအနေနှင့် သူ ရှိနေခြင်းက ဖန့်ချန်၏ အဖွဲ့ဝင်ဦးရေကို အတော်လေး လျှော့ချပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါက..."</p> <p> </p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ် အံ့ဩသွားရသည်။</p> <p>သူမသည် ကျိကန်းကို မမြင်ဖူးသော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူက ကိုယ်တိုင်လာရောက် ကမ်းလှမ်းသည်ဆိုကတည်းက အစွမ်းမနိမ့်ကြောင်း သိလိုက်သည်။</p> <p>မကြာသေးမီကပင် လူအချို့မှာ ဖန့်ချန်၏ အဖွဲ့ထဲဝင်ရန် သူမထံမှတစ်ဆင့် ကြိုးစားခဲ့ကြသေးသည်။</p> <p>ထိုကျင့်ကြံသူများအနက် အနိမ့်ဆုံးမှာ အဆင့် ၂ မသေမျိုးများ ဖြစ်ကြပြီး၊ အဆင့် ၁ မသေမျိုးများမှာမူ ပါးစပ်ပင် မဟရဲကြပေ။</p> <p> </p> <p>​"ကျိမိတ်ဆွေ ဖြစ်နေတာကိုး။ အကယ်၍ ကျိမိတ်ဆွေက ကျနော့်အဖွဲ့ထဲ ဝင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျနော်က ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကြိုဆိုရမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ကျိမိတ်ဆွေရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဘယ်လောက်မှာ ရှိပါသလဲ "</p> <p> </p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ကျိကန်းသည် ကြာနီနတ်မိမယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလျက်</p> <p> </p> <p>"ဟုန်အမာခံတပည့်... ကျနော်က အဆင့် ၆ တာ့လော့မသေမျိုး ပါ။ လက်နက်ကိရိယာ သန့်စင်ခြင်း မှာ ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။ တာ့လော့မသေမျိုးရဲ့ မသေမျိုးစွမ်းအင်က ရတနာပစ္စည်းတွေကို ပြုပြင်တဲ့နေရာမှာ အစွမ်းထက်ပါတယ်။ အကယ်၍ နဂါးနက်လှေက မတော်တဆ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားရင် ကျနော် ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>​"အဆင့် ၆ မသေမျိုး ဟုတ်လား "</p> <p> </p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်မှာ မှင်တက်သွားရသည်။</p> <p>အဆင့် ၆ မသေမျိုး တစ်ဦးက ဖန့်ချန်၏ အဖွဲ့ထဲဝင်ရန် ကိုယ်တိုင်လာရောက် တောင်းဆိုလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။</p> <p>ဖန့်ချန်သည် တစ်နာရီကျော်အတွင်းမှာပင် အစီရင်ဗဟိုချက်နှင့် စာချုပ်ချုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်းကို ပြန်လည်တွေးတောမိသောအခါမှ သူမ စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဤအဆင့် ၆ မသေမျိုးသည်လည်း ထိုသတင်းကို ကြားသိထား၍ ဖြစ်ရပေမည်။</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်မှာ အနည်းငယ် အားကျသွားမိသည်။</p> <p>အဆင့် ၆ တာ့လော့မသေမျိုး ဆိုသည်မှာ နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့တစ်ခုအတွက် အဓိက အမာခံအဖွဲ့ဝင် ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဖန့်အမာခံတပည့်... လက်ရှိ အဖွဲ့ထဲမှာ အဖွဲ့ဝင် ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိနေပြီလဲ "</p> <p> </p> <p>ကျိကန်းက ခေတ္တစဉ်းစားပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"အဆင့် ၄ မသေမျိုး တစ်ယောက် ရှိတယ်၊ နောက်ပြီး အဆင့် ၃ မသေမျိုး တစ်ယောက် ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အဆင့် ၃ မသေမျိုးက နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးကြယ်ပေါ်မှာ ကျနော် တရားဝင် ဂါရဝပြုထားတဲ့ ဆရာပါ။ သူက အခု အဆင့် ၄ မသေမျိုးဆေးပင် ရဖို့ စောင့်နေတာဆိုတော့ ဒီတစ်ခေါက် လိုက်နိုင်မလား မသေချာသေးဘူး၊ ကျနော် သွားမေးကြည့်လိုက်ဦးမယ်"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​သုံးဦးသားသည် လင်းတုန်း ၏ နေအိမ်သို့ မကြာမီ ရောက်ရှိသွားကြသည်။</p> <p>လင်းတုန်းသည် ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်တို့ အတူတူ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အလွန်ပင် အံ့ဩတသသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>​"နံပါတ် ၄၃၂ နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးကြယ်မှာ အမာခံတပည့် တစ်ယောက်မှ မပေါ်ဖူးခဲ့တာ၊ အခုတော့ ငါ့လက်ထက်မှာတင် နှစ်ယောက်တောင် ထွက်လာပြီ။ ဒီကိစ္စက နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း၊ နှစ်သောင်း ကြာရင်တောင် ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်လို ကျန်ရစ်နေဦးမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်းသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် သူတို့သုံးဦးကို ဂူအတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဖန့်အမာခံတပည့်... ဒီမိတ်ဆွေက ဘယ်သူပါလဲ "</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်း၏ အကြည့်မှာ ကျိကန်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။</p> <p> လင်းတုန်းသည် ကျွယ်မင်နန်းတော်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့သော်လည်း ကျိကန်းကို မမြင်ဖူးခြင်းလော။</p> <p> </p> <p>​"ကျနော့်နာမည် ကျိကန်းပါ"</p> <p> </p> <p>ကျိကန်းက မိတ်ဆက်ပေးသည်။</p> <p> </p> <p>​"ကျိကန်း ကျိမိတ်ဆွေ ဖြစ်နေတာကိုး၊ ရိုင်းပျမိတာ ခွင့်လွှတ်ပါဗျာ "</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်းသည် အလျင်အမြန် ထရပ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် ကျိကန်း၏ အမည်ကို ကြားဖူးသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း၊ ကျိကန်းက ကျွယ်မင်ကြယ်တွင် နေထိုင်ပြီး သူက နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးကြယ်တွင်သာ နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် လူချင်းတွေ့ခွင့် မရခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခင် ဝူရှန်းငရဲ ခရီးစဉ်တွင်လည်း ကျိကန်း မပါဝင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>​"အားနာစရာ မလိုပါဘူး၊ နောင်ဆို ကျုပ်တို့က အသင်းဖော်တွေ ဖြစ်လာမှာပဲကို"</p> <p> </p> <p>ကျိကန်းက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​'အသင်းဖော်'</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်းသည် စိတ်ထဲမှ အံ့ဩမှုကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။</p> <p>ဖန့်ချန်သည် တစ်နာရီအတွင်း အစီရင်ဗဟိုချက်နှင့် စာချုပ်ချုပ်နိုင်ခဲ့သည်ကို သူ မသိရှိပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် အဆင့် ၆ မသေမျိုး တစ်ဦးက ဖန့်ချန်နောက်သို့ လိုက်ပါရန် သဘောတူသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လှိုင်းထန်သွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဆရာ... ဒီတစ်ခေါက် ကျနော် နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့မှာ ပါသွားပြီ၊ နံပါတ် ၉၇ ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေ ကို သွားရမှာ။ ဒါကြောင့် ဆရာ့ကို လာမေးတာပါ၊ ဒီမှာပဲ အဆင့် ၄ မသေမျိုးဆေးပင်ကို ဆက်စောင့်နေမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကျနော်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မလား"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါပေါ့... မင်းနဲ့အတူ လိုက်ရမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်း၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်သွားသည်</p> <p> </p> <p>"နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးမှာ ပါဝင်ခွင့်ရတာက ငါ့အတွက်တော့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ၊ အဆင့် ၄ မသေမျိုးဆေးပင်ကတော့ ပြန်လာမှ သုံးလည်း ရပါတယ်"</p> <p> </p> <p>သူက ခေတ္တရပ်ကာ</p> <p> </p> <p> " ချင်အကြီးအကဲကိုလည်း သွားမေးကြည့်ရင် ကောင်းမလား။ သူက ဒီမှာ နေရတာ ငြီးငွေ့နေလောက်ပြီ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကတောင် မင်းရဲ့ အဖွဲ့အကြောင်းကို လှည့်ပတ်မေးနေသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>​"ချင်အကြီးအကဲလား ဒါဆို အခုပဲ သွားမေးကြည့်ကြတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအကြီးအကဲအပေါ် ဖန့်ချန်၏ အမြင်မှာ မဆိုးလှပေ။</p> <p>ထိုသူသည် ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ အကျိုးစီးပွားကို အလေးထားသလို၊ မျိုးဆက်သစ်တွေကိုလည်း လမ်းပြပေးတတ်သူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါဆို အတူတူ သွားကြတာပေါ့၊ ချင်အိုကြီးတော့ ဒီတစ်ခါ သိပ်ကို ဝမ်းသာသွားတော့မှာပဲ။ အမာခံတပည့် နှစ်ယောက်ရယ်၊ ကျိမိတ်ဆွေ တစ်ယောက်ရယ်ဆိုတော့ မျက်နှာပန်း တော်တော်လှတာပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်းက ပြုံးစိစိဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဂုဏ်ထူးဆောင်</p> <p> </p> <p>​"ချင်အကြီးအကဲ...အကြီးကဲ လေ့ကျင့်ထားတဲ့ ကူမသေမျိုး ပညာရပ်က ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာ ရှားပါးတဲ့ ပညာရပ်တစ်ခုပဲ။  အဆင့် ၄ တက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ နဂါးဗုဒ္ဓပိုးကောင် ကို အခုထိ မရသေးဘူးလို့ ကြားတယ်။ တာ့လေးယင်း ဘက်မှာ နဂါးဗုဒ္ဓပိုးကောင်ကို တွေ့ခဲ့တဲ့လူတွေ ရှိတယ်လို့ ကျုပ်ကြားဖူးတယ်၊ အခု  ကျုပ်ရဲ့ အဖွဲ့ထဲဝင်မယ်ဆိုရင် ကျုပ် ခင်ဗျားကို တာ့လေးယင်းအထိ ခေါ်သွားပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>​အမာခံတပည့် တစ်ဦးသည် ချင်အကြီးအကဲကို အလေးအနက်ထား၍ ပြောဆိုနေသည်။</p> <p> </p> <p> သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ရှိနေပြီး ကျန်းချန် လည်း ပါဝင်နေကာ ထိုအုပ်စုတွင် ကျင့်ကြံမှု အမြင့်ဆုံးသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအမာခံတပည့်မှာမူ အဆင့် ၂ မသေမျိုး တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး၊ ဝါရင့်မှုအရ ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်တို့ထက် နှစ်ပေါင်း ရာဂဏန်းမျှသာ ပို၍ ဝါရင့်သူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ယွီအမာခံတပည့် ... ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ အရိုးတွေက တောင့်တင်းနေပါပြီ၊ သိပ်မလှုပ်ရှားချင်တော့ဘူး။ နောက်ပြီး မင်းရဲ့ အဖွဲ့ထဲမှာ ကျန်းချန်လို ပါရမီရှင်တွေ ရှိနေတာပဲ၊ ငါ့လို အဘိုးကြီးကို ဘာလုပ်ဖို့ ခေါ်နေတာလဲ "</p> <p> </p> <p>​ချင်အကြီးအကဲက ပြုံးလျက် ဆိုသည်</p> <p> </p> <p> "ငါ့သတင်းကလည်း တော်တော်နှံ့တာနော်၊ ပါရမီရှင် ကျန်းချန်က ကြာနီနတ်မိမယ်ရဲ့ အဖွဲ့ကနေ ထွက်လာတာ... မျိုးဆက်သစ်တွေကို ဖိနှိပ်လို့ ဆိုလား"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာမှ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်</p> <p> </p> <p>"ငါကတော့ အဲဒီလို လူမျိုးနဲ့ အတူတူ အလုပ်မလုပ်ချင်ဘူး၊ ယွီအမာခံတပည့်... နောက်ထပ် လာမဖျောင်းဖျပါနဲ့တော့"</p> <p> </p> <p>​ကျန်းချန်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်ကြည့်ရဆိုးသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ယွီအမာခံတပည့်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အနေအထိုင်မတတ်သည့် ထိုအဘိုးကြီးကို မကျေမနပ်ဖြစ်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save