Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၃၆</h2> <h2 style="text-align: center;"> စစ်နတ်ဘုရား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အစီရင်ခံပါတယ်"</p> <p> </p> <p>နန်းရင်ပြင်၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွဲကာ အရေးတကြီး အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သွေးစွန်းနေသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် စစ်သည်တစ်ဦး ပြေးဝင်လာကာ ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လျက် အသက်ရှူမရပ်ဘဲ အစီရင်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အရှင်မင်းကြီး... ထိုက်ရွှမ်းမင်းဆက်က ထျန်းခွေခရိုင် ကို ရုတ်တရက် ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်လိုက်ပါပြီ။ အခုဆိုရင် မြို့ပေါင်း ၃၆ မြို့ ကျဆုံးသွားပါပြီ။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ဘက်က အကျအဆုံး အရမ်းများနေပြီး စစ်သည်ပေါင်း ၁၀ သန်းထက်မနည်း စစ်မြေပြင်မှာ ကျဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ။ အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ အမြန်ဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ချပေးပါရန် တောင်းခံအပ်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ နန်းရင်ပြင်တစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်း၏မျက်နှာတွင် မယုံကြည်နိုင်သည့် အမူအရာများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ထျန်းခွေခရိုင်ဆိုတာ ဂူရှင်းပြည်နယ်ရဲ့ တံခါးပေါက်ပဲ၊ အစောင့်အရှောက်တွေ အင်မတန် ထူထပ်တာကို ဘယ်လိုလုပ် မြို့ပေါင်း ၃၆ မြို့တောင် ဒီလောက်မြန်မြန် ကျဆုံးသွားရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"ထိုက်ရွှမ်းမင်းဆက်နဲ့ ငါတို့ ကြယ်တာရာမင်းဆက်ကြားမှာ ပွတ်တိုက်မှုတွေ ရှိခဲ့ဖူးပေမဲ့ အခုလို စစ်ပွဲအဆင့်ထိတော့ တစ်ခါမှ မရောက်ခဲ့ဘူး။ သူတို့ ဘာကြောင့် ဒီလို လုပ်ရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>စစ်သည်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ သူတို့၏ ပထမဆုံး တုံ့ပြန်မှုမှာ မယုံကြည်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မတတ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ကြယ်တာရာမင်းဆက်၏ နှစ်ပေါင်း သုံးသန်းသက်တမ်းရှိသော အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ မည်သည့်အင်အားစုကိုမဆို ခြိမ်းခြောက်ရန် လုံလောက်လှသည်။</p> <p> </p> <p>ဧကရာဇ်မင်းဆက် အချင်းချင်းတောင်မှ စစ်ပွဲတစ်ခုကို အမှတ်မထင် စတင်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ဧကရာဇ်မင်းဆက် နှစ်ခု စစ်ဖြစ်မည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ ကြီးမားလှသော ကပ်ဘေးကြီး ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံသူပေါင်းများစွာ သေကြေပျက်စီးကြရမည်ဖြစ်ကာ အောင်နိုင်သူမှာပင် ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှုများ ပြုလုပ်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ကြယ်တာရာမင်းဆက်သည် ဂူရှင်းပြည်နယ်တစ်ခုလုံးရှိ ခရိုင်ပေါင်း ၃,၆၀၀ ကို သိမ်းပိုက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထျန်းခွေခရိုင်မှာ တံခါးပေါက်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်ရန်သူကိုမဆို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသော အထူးတပ်ဖွဲ့များဖြင့် ကာကွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ရာ ဤမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကျဆုံးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"တကယ်လို့ ထျန်းခွေခရိုင် ကျဆုံးသွားပြီဆိုရင် ဘာဖြစ်လို့ ငါတို့ဆီကို သတင်းတွေ တစ်စုံတစ်ရာမှ ရောက်မလာခဲ့တာလဲ"</p> <p> </p> <p>ဧကရာဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော လုကျိန်း ၏ မျက်နှာမှာ ရေကဲ့သို့ အေးစက်တည်ငြိမ်နေပြီး အကယ်၍ စစ်သည်သာ အကြောင်းပြချက် မပေးနိုင်ပါက ချက်ချင်း ကွပ်မျက်တော့မည့် အသွင်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>စစ်သည်က အမှန်အတိုင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ "ထိုက်ရွှမ်းမင်းဆက်က ဆက်သွယ်ရေးတွေကို ဖြတ်တောက်ဖို့ 'တိတ်ဆိတ်ခြင်းအစီအရင်'ကို သုံးခဲ့ပါတယ်။ ပြီးတော့ တပ်ဖွဲ့အင်အား အလုံးအရင်းနဲ့ ဝိုင်းရံထားပြီး လမ်းတစ်လျှောက် သတင်းပို့စစ်သည်တွေကို ကျွမ်းကျင်သူတွေက လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။ သတင်းပို့သမားပေါင်း ၃,၀၀၀ ထဲမှာ ကျွန်တော်မျိုး တစ်ယောက်တည်းပဲ အသက်လုပြီး ထွက်ပြေးလာနိုင်တာပါ"</p> <p> </p> <p>"တကယ့်ကို ရဲတင်းလှချည်လား"</p> <p> </p> <p>လုကျိန်း ဒေါသအလွန်အမင်း ထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တိတ်ဆိတ်ခြင်းအစီအရင်။</p> <p> </p> <p>ထိုက်ရွှမ်းမင်းဆက်က ဤအဆင့်အထိ လုပ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းက ထျန်းခွေခရိုင် ကျဆုံးသည့် သတင်း အဘယ်ကြောင့် ရောက်မလာခဲ့သလဲဆိုသည်ကို ရှင်းပြနေသည်။</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းပင် လုကျိန်းသည် ဧကရာဇ်တံဆိပ်တော်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးနှင့် ချီစွမ်းအင်များကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ရှေးဟောင်းကြယ်တာရာများမှာ တောက်ပသော နေမင်းကြီးများကဲ့သို့ ပေါ်လာခဲ့ကာ ကောင်းကင်ယံမှ မြူထုများကို နေအလင်းဖြင့် ဖယ်ရှားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မြူများ ကွယ်ပျောက်သွားသည့်အခါ နဝမအဆင့်ရှိသော အစိမ်းရောင်ပဒုမ္မာကြာတစ်ပွင့်မှာ ဟင်းလင်းပြင်တွင် ပေါ်လာသည်။ သေချာကြည့်လိုက်လျှင် ပွင့်ချပ် ရှစ်ပွင့်မှာ ထင်ရှားနေပြီး တစ်ပွင့်မှာမူ ဝေဝါးနေသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းကို မြင်သည့်အခါ လုကျိန်း၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် မည်းမှောင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"နတ်ဘုရားလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ငါ ဘာမှ မရိပ်မိတာ မဆန်းတော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>ကြယ်တာရာမင်းဆက်ကဲ့သို့သော 'ချီကံကြမ္မာကို အခြေခံသည့် မင်းဆက်တစ်ခုအတွက် မြေယာကျူးကျော်ခံရလျှင် နန်းတော်၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါမှာ သေချာပေါက် တုန်လှုပ်ရပေမည်။ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါကို ထိန်းချုပ်သူဖြစ်သည့် လုကျိန်းမှာ ၎င်းကို ချက်ချင်း သတိထားမိသင့်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကြယ်တာရာမင်းဆက်၏ ကံကြမ္မာမှာ ထိုက်ရှန်းတောင် ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး မည်သည့် အပြောင်းအလဲမှ မရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထိုက်ရွှမ်းမင်းဆက်မှ ကျွမ်းကျင်သူက နတ်ဘုရားလျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် ကြယ်တာရာမင်းဆက်၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါမှာ ထျန်းခွေခရိုင်၏ အပြောင်းအလဲကို မခံစားမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ကြယ်တာရာဧကရာဇ် လုကျိန်းကို ဘာမှမသိအောင် မျက်စိပိတ်ထားခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ယခု လုကျိန်းက ထိုလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖောက်ထွင်းလိုက်မှသာ အရာအားလုံး ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုက်ရွှမ်းမင်းဆက်က အဘယ်ကြောင့် ရူးသွပ်သွားပြီး ယခုလို အချိန်မျိုးမှာ ကြယ်တာရာမင်းဆက်ကို စစ်ကြေညာရသလဲဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>မင်းဆက် နှစ်ခု စစ်ဖြစ်လျှင် သတ္တဝါပေါင်းများစွာ ဒုက္ခရောက်မည်ကို သူတို့ မသိကြဘူးလား။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဝန်ကြီးတစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ လက်အုပ်ချီလျက် ပြောလိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီး... ထိုက်ရွှမ်းမင်းဆက်က ဘာကြောင့် တပ်ဖွဲ့စေလွှတ်ရသလဲဆိုတာ ကျွန်တော်မျိုးတို့ မသိရသေးပေမဲ့ ထျန်းခွေခရိုင် ကျူးကျော်ခံရတာကတော့ အမှန်တရားပါပဲ။ ထျန်းခွေခရိုင်က ထိုက်ရွှမ်းမင်းဆက်လက်ထဲ လုံးဝ မကျရောက်သွားအောင် စစ်ကူတွေ ချက်ချင်း ပို့သင့်တယ်လို့ ယူဆပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်မျိုးလည်း သဘောတူပါတယ်"</p> <p> </p> <p>အခြားဝန်ကြီးများကလည်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဂူရှင်းပြည်နယ်၏ ခရိုင်ပေါင်း ၃,၆၀၀ စလုံးမှာ အရေးကြီးလှသည်။</p> <p> </p> <p>ထျန်းခွေခရိုင် တစ်ခုတည်း ဆုံးရှုံးရခြင်းက ကြယ်တာရာမင်းဆက်ကို အပြင်းအထန် ထိခိုက်စေမည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ၎င်းမှာ အဓိက တံခါးပေါက် ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းကျဆုံးသွားလျှင် ထိုက်ရွှမ်းမင်းဆက်အနေဖြင့် အခြားသော ခရိုင်များကိုပါ လွယ်လွယ်ကူကူ ဆက်လက် သိမ်းပိုက်သွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤစကားများကို ကြားသောအခါ လုကျိန်းသည် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ ပြတ်သားသော အသံဖြင့် ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ယန်ရွှမ်း "</p> <p> </p> <p>ထိုအမည်ကို ခေါ်လိုက်သည်နှင့် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာသည်။ သူ၏ ရုပ်ရည်မှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်ပြီး မျက်လုံးများမှာ အေးစက်ကာ သေဆုံးခြင်း အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ရှိပါတယ်"</p> <p> </p> <p>"မင်းကို ငါ အမိန့်ပေးတယ်၊ 'ခုနစ်သက် တပ်ဖွဲ့' ကို ဦးဆောင်ပြီး ထျန်းခွေခရိုင်ကို ချက်ချင်း သွား ထိုက်ရွှမ်းမင်းဆက်ကလူတွေ တစ်ယောက်မှ အသက်ရှင်လျက် ပြန်မသွားနိုင်စေရဘူး"</p> <p> </p> <p>"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ"</p> <p> </p> <p>ယန်ရွှမ်းက လက်အုပ်ချီကာ အမိန့်ကို နာခံလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဝန်ကြီးများမှာ မသိစိတ်မှ အံ့သြတုန်လှုပ်သော အမူအရာများ ပြသမိကြသည်။</p> <p> </p> <p>"စစ်နတ်ဘုရား ယန်ရွှမ်း"</p> <p> </p> <p>ဟွိုင်ပေမြို့တွင် ဝမ်ကျွင်းကျယ်သည် ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြားမှ သတင်းကို ဖတ်ရှုလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ လက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"စစ်နတ်ဘုရားလို့ ခေါ်တဲ့ နံပါတ်တစ် ဘုရင်စစ်သူကြီးက ကောလာဟလတွေအတိုင်း တကယ်ပဲ ကြောက်စရာကောင်းမလားဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ယန်ရွှမ်း။</p> <p> </p> <p>ဘုရင်စစ်သူကြီး ၃၆ ဦးထဲတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံး စစ်သူကြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် တစ်ခါက စစ်သည် ၃,၀၀၀ တည်းနှင့် ရန်သူ့စစ်သည် ၃ သိန်းကို ချေမှုန်းခဲ့ဖူးပြီး၊ ရန်သူ့နယ်မြေထဲသို့ တစ်ကိုယ်တော် ဝင်ရောက်ကာ မင်းဆက်တစ်ခု၏ မြို့တော်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး ဧကရာဇ်မိသားစုတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ပြတ် သတ်ပစ်ခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုတိုက်ပွဲကြောင့်ပင် ယန်ရွှမ်းမှာ စစ်နတ်ဘုရားဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို ဝမ်ကျွင်းကျယ် ကောင်းစွာ သိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ယန်ရွှမ်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရည်အချင်းများကို အသိအမှတ်ပြုသော်လည်း ဝမ်ကျွင်းကျယ်မှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>အတော်ပဲ။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ကျွင်းကျယ်အနေဖြင့် ကောလာဟလထဲက နံပါတ်တစ် စစ်သူကြီးက ဘယ်လောက်အထိ တော်သလဲဆိုတာကို သိချင်နေခဲ့တာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အခြားသော စစ်သူကြီးများမှာမူ ယန်ရွှမ်းဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မျက်နှာများ ပျက်ယွင်းသွားကြပြီး အချို့မှာ မျက်နှာဖြူလျော့သွားကြသည်။ ထိုအမည်က သူတို့ကို မည်မျှ ဖိအားပေးနေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။</p> <p> </p> <p>"ယန်ရွှမ်း လာနေပြီပေါ့၊ ဒါဆိုရင် သူ့ကို အံ့သြစရာတစ်ခု ပေးရတာပေါ့။ အမိန့်ပေးလိုက်၊ တပ်ဖွဲ့ကို စုစည်းလိုက်တော့။ ငါ ခုနစ်ရက်အတွင်းမှာ မြို့ပေါင်း ၃၆ မြို့ကို ထပ်ပြီး သိမ်းပိုက်ချင်တယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save