Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၅၇ +၅၈</h2> <h2 style="text-align: center;">အချိန်စေ့ပြီ..အမဲလိုက်ပွဲ စတင်ပါပြီ </h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>​စစ်မှန်သောချီ ...</p> <p>​   သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသည် တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပါက ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီများမှာ ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပတွင် မိမိ၏ ခြေလက်များကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် စစ်မှန်သောချီ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>​   ဤသည်က တတိယအဆင့် စစ်မှန်သောသိုင်းအဆင့် နှင့် အထက်ရှိသူများသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သော အရာ ဖြစ်သည်။</p> <p>​   ရှေ့တွင်ရှိနေသော ဝတ်စုံနက်နှင့် လူငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်လှသော စစ်မှန်သောချီများ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး လူတိုင်းတုန်လှုပ်နေကြ၏ ။</p> <p>​   သူတို့နှင့် သက်တူရွယ်တူဖြစ်သော ဤလူငယ်သည် အမှန်တကယ် တတိယအဆင့် စစ်မှန်သောသိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီလော ။ ဤသည်က မည်သို့ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း ။</p> <p>​   အသက် ၁၈ နှစ်အရွယ်မှာပင် တတိယအဆင့်ကို ချိုးဖောက်နိုင်သော ပါရမီရှင်မျိုး ကျန်းနန်ပြည်နယ်တွင် မည်သည့်အချိန်က ပေါ်ပေါက်ခဲ့ပါသနည်း ။ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် သူတို့ မကြားဖူးရပါသနည်း ။</p> <p>​   ဘေးမှ ကြည့်နေသူများသာမက ချင်းဟယ် အမှတ် (၁) အထက်တန်းကျောင်းမှ ကျောင်းသားများပင်လျှင် ကြောင်အသွားကြသည်။ ဂူချန်ကို သိကြသော ကျန်းနန်ပြည်နယ်မှ ချမ်းသာသော မိသားစုဝင် သခင်လေးများမှာမူ သူတို့ကိုယ်သူတို့ပင် ပြန်လည် သံသယဝင်လာကြ၏။</p> <p>' ​နောက်ဆုံးတွေ့တုန်းက ငါတို့အားလုံး ပထမအဆင့် အထွက်အထိပ်မှာပဲ ရှိကြသေးတာလေ.. အခုမှ ဘယ်လောက်ကြာသေးလို့လဲ..'</p> <p>'ငါတို့က ဒုတိယအဆင့်ကို အနိုင်နိုင် တက်နေရချိန်မှာ မင်းက တတိယအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီလား..'</p> <p>' ငါတို့တွေ အတူတူ အပျော်အပါးမက်ကြမယ်လို့ သဘောတူထားပြီးမှ မင်း နောက်ကွယ်မှာ ခိုးပြီး ကျင့်ကြံနေတာလား..'</p> <p>   ​လီကျီရန် တစ်ယောက်သာလျှင် အားရဝမ်းသာ ဖြစ်နေပြီး အားကိုးတကြီး ကြည့်နေသည်။</p> <p> ' ဘောစ့်က တကယ် စစ်မှန်သောသိုင်းအဆင့်ကို ရောက်နေတာပဲ..'</p> <p>​   သို့သော် သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းကာ သူလုပ်ရမည့်အလုပ်ကို သတိရသွားသည်။ သူသည် အသံချဲ့စက်ကို ကိုင်ကာ လူအုပ်ကြီးကို အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"နှစ်မိနစ်ခွဲပဲ ကျန်တော့တယ်.."</p> <p>   ​ထိုစကားကြောင့် လူအုပ်ကြီး သတိပြန်ဝင်လာကြသည်။ အုပ်စုတစ်စုသည်တော့  လွင့်ထွက်သွားသည့် ရှမ်းဟိုင် အမှတ် (၂) ခေါင်းဆောင်နှင့် ဂူချန်၏ အစွမ်းကို သတိရကာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားပြီး အထုတ်အပိုးများ သိမ်းရန် အခန်းထဲသို့ အပြေးအလွှား ပြန်သွားကြသည်။</p> <p>​   နောက်ထပ် အုပ်စုတစ်စုကတော့ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြ၏။ တစ်ယောက်ခန်း အဆောက်အအုံ၏ အခြေအနေက အခြားနေရာများထက် အများကြီး သာလွန်သည်။ ထို့ပြင် သူတို့ နေရာယူပြီးသားကို အခုမှ ဖယ်ပေးရမည်ဆိုပါက သိက္ခာကျစရာ ဖြစ်သွားမည်ပင်။</p> <p>​"သူက ဘာကောင်မို့လို့လဲ..ဒီအဆောက်အအုံက အများပိုင်ပဲဟာ..သူက ဘာလို့ သူ့အိမ်လိုမျိုး ငါတို့ကို နှင်ထုတ်နေရတာလဲ.."</p> <p>​"ဘယ်သူမှ ဘာမှမလုပ်ကြဘူးလား.."</p> <p>​"ငါတို့တွေ သူ့ကို သွားပြီး ညှိနှိုင်းကြည့်သင့်တယ်.. ငါက တစ်ယောက်ခန်းမဟုတ်ရင် အိပ်လို့မရဘူး.."</p> <p>​"ငါ့ကိုမေးရင်တော့ ဘာကြောက်စရာ ရှိလို့လဲ.. သူက တတိယအဆင့် ဖြစ်နေရင်တောင် ငါတို့က ရာနဲ့ချီရှိတာ.. သူတို့က ၁၀ ယောက်ပဲ ရှိတာလေ.. ငါတို့ဘက်က အင်အားသာတယ်.."</p> <p>​"ဟုတ်တယ်..သူက သူ့ကိုယ်သူ ဘာထင်နေတာလဲ.."</p> <p>​   တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြောက်စိတ်ကို မျိုသိပ်ကာ ဂူချန်ကို သွားရောက် ပြောဆိုရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း လီကျီရန်၏ အေးစက်သော အချိန်မှတ်သံကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>​"တစ်မိနစ်ပဲ ကျန်တော့တယ်.."</p> <p>​   စက္ကန့်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ လူများစွာ ထွက်ခွာသွားကြသော်လည်း ရာနှင့်ချီသော လူများမှာမူ အောက်ထပ်တွင် မလှုပ်မယှက် စောင့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ ထိုသူများထဲတွင် ဂူချန်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို လှောင်ပြောင်နေသော ကျန်းနန်ပြည်နယ်မှ သိုင်းမိသားစုကြီးများ၏ သခင်လေးများလည်း ပါဝင်၏။ သူတို့သည် ဂူချန်က သူတို့ကို တကယ် လက်ဖျားနှင့် ထိဝံ့မည်ဟု မယုံကြည်ကြပေ။</p> <p>​"ကြည့်ရတာ... မင်းတို့တွေ ထွက်သွားဖို့ အစီအစဉ် မရှိကြဘူး ထင်တယ်.."</p> <p>​   ဂူချန်သည် လက်ကို ဘောင်းဘီအိတ်ထဲထည့်၍ လူမိုက်စတိုင်ဖြင့် လူအုပ်ကြီးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ အမိန့်မနာခံတက်သော လူများကို သဘောကျ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသို့ဖြစ်မှသာ သူတရားဝင် ကူညီပေးခွင့် ရမည်ဖြစ်ချေသည် ။</p> <p>​"ဂူချန်... မင်း ဒီနေ့ ဆေးမှားသောက်လာတာလား.."</p> <p>​   အရပ်ရှည်ပြီး ဗလကောင်းသော ကျောင်းသားတစ်ဦး ရှေ့ထွက်လာကာ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"ဒီလို အဆင့်မရှိတဲ့ ကောင်တွေကို မင်းနှင်ထုတ်တာက ထားပါတော့.. ငါတို့အားလုံးက ကျန်းနန်ပြည်နယ်က သိုင်းမိသားစုဝင်တွေပဲ.... မင်းလုပ်တာက နည်းနည်း မလွန်လွန်းဘူးလား.."</p> <p>​"မင်း တတိယအဆင့်ကို ရောက်သွားတာကတော့ အထင်ကြီးစရာပဲ..ဒါပေမဲ့ မနက်ဖြန်မှာ စစ်ဆေးမှု ရှိသေးတယ်..မင်းလုပ်စရာရှိတာ သွားလုပ်စမ်းပါ..လူကြားထဲမှာ ကြွားလုံးထုတ်ပြီး အချိန်မဖြုန်းစမ်းနဲ့.."</p> <p>​   ပြောပြီးသည်နှင့် ထိုသူက ဂူချန်၏ သဘောထားကိုပင် မစောင့်ဘဲ သူ၏ သူငယ်ချင်း သခင်လေးများကို အထဲသို့ ဝင်ရန် လက်ဝေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ သို့သော် သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ သူငယ်ချင်းများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့နောက်ကို ကြည့်ကာ ကျောက်ရုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>​"ဘာဖြစ်နေကြတာလဲဟ..သွားမယ်.."</p> <p>​   ထိုကျောင်းသားက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဝတ်စုံနက်နှင့် လူငယ်သည် သူ့ရှေ့တည့်တည့်သို့ မည်သည့်အချိန်က ရောက်နေမှန်းမသိ ရောက်နေသဖြင့်  လန့်သွားသည်။</p> <p>​"သောက်ခွေး.. မင်း..."</p> <p>​   သူ၏ စကားပင် မဆုံးလိုက် ။ ပူပြင်းလှသော အပူလှိုင်းများနှင့်အတူ လက်ဖဝါးတစ်ဖက်သည် သူ့မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်လာ၏။</p> <p>​ရှဲ... ရှဲ...</p> <p>​   ဆီပူအိုးထဲသို့ ရေလောင်းလိုက်သကဲ့သို့ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေပြားများမှာ ချက်ချင်းပင် ကျက်သွားကာ မီးလောင်နံ့များ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>​"အားးးးး.."</p> <p>​   ထိုကျောင်းသားသည် အသတ်ခံရသော ဝက်တစ်ကောင်အလား စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူက သွေးနှင့်ချီကို အသုံးပြု၍ ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချခြင်း ခံလိုက်ရသည်။</p> <p>​ဗုန်း...</p> <p>​   ဖုန်မှုန့်များ လွင့်ပျံသွားပြီး မြေပြင်မှာလည်း သိသိသာသာ တုန်ခါသွားသည်။ ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ဘေးမှ ကြည့်နေသူများပင် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>​[စနစ် - အိမ်ရှင်သည် အခြားကျောင်းမှ အတန်းဖော်တစ်ဦးကို အခမဲ့ မျက်နှာပေါင်းတင်ပေးခဲ့သည်။ စေတနာတန်ဖိုး +၅၀]</p> <p>​ဒုန်း...</p> <p>​   ဂူချန်က မည်သည့်ခံစားချက်မှ မရှိဘဲ ထိုသူ၏ ခေါင်းကို မြေပြင်ထဲသို့ ခြေထောက်ဖြင့် နင်းချလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"မင်းက ဘာကောင်မို့လို့ ငါနဲ့ အဆင့်အတူတူပဲလို့ ပြောရဲတာလဲ.."</p> <p>​[စနစ် - အိမ်ရှင်သည် အခြားကျောင်းမှ အတန်းဖော်တစ်ဦးကို အိပ်မပျော်ခြင်းနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားအောင် အမြန်အိပ်ပျော်စေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ စေတနာတန်ဖိုး +၅၀]</p> <p>​   ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး လူတိုင်းက တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မျိုချနေကြသည်။ သူတို့သည် ကျန်းနန်ပြည်နယ်၏ ထိပ်တန်းသိုင်းမိသားစုဝင်များ ဖြစ်ကြပါလျက်နှင့် ဂူချန်က ဘာလို့ သူတို့ကို လက်ဖျားနှင့် ထိဝံ့ရပါသနည်း။</p> <p>   ​ပုံမှန်အားဖြင့် သိုင်းမိသားစုကြီးများအကြား အားပြိုင်မှုများ ရှိသော်လည်း စီးပွားရေးအရ ဆက်ဆံမှုများလည်း ရှိကြသဖြင့် အပြင်လောကတွင် တိုက်ရိုက် ရန်ဖြစ်လေ့ မရှိကြပေ။ သို့သော် ဤချင်းဟယ်မြို့မှ ဂူချန်ကတော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဂရုမစိုက်။ လက်သီးနှင့် အရင်ထိုးပြီး ခြေထောက်နှင့် ထပ်နင်းတတ်သော လူစားမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p>​   ဤနေရာတွင် ရှိနေသော လူများမှာ ကြောက်စိတ်များ လွှမ်းမိုးလာကြပြီး နောက်ဆုတ်ရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။ ဂုဏ်သိက္ခါထက် အသက်က ပိုအရေးကြီးသည်မဟုတ်ပါလော။ သူတို့ အထုတ်အပိုများ သိမ်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လီကျီရန်၏ အသံက အသံချဲ့စက်မှ  ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>​"သုံးမိနစ် ပြည့်သွားပြီ.."</p> <p>​   ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လူတိုင်း၏ ရင်ထဲ၌ မကောင်းသော ခံစားချက်များ ပေါ်လာကြပြီး ဝတ်စုံနက်နှင့် လူငယ်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>​   တည်ငြိမ်နေသော ထိုလူငယ်၏ မျက်နှာတွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်တွင် ထူးဆန်းသော နီမြန်းသည့် အစင်းကြောင်းများ ပေါ်လာကာ ကြွက်သားများမှာလည်း သံမဏိတုံးများအလား ဖောင်းကြွလာသည်။</p> <p>​   သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ပူပြင်းလှသော အငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေပြီး သူ ခြေတစ်လှမ်း နင်းလိုက်ရုံဖြင့် မြေပြင်မှာ အက်ကွဲသွားကာ လူအုပ်ကြီးထဲသို့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်အလား တိုးဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>   ​လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားပြီး ထိတ်လန့်သွားကြ၏ ။</p> <p>ချီး.......</p> <p>​ငါတို့တော့ သွားပြီ...</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save