Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း။ ၃၇၀</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p>အပြာရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းထက်တွင် အရုဏ်ဦးအလင်းတန်းများ ဖြာကျလာခဲ့ကာ အခြားသူများအတွက် ပုံမှန်နေ့တစ်နေ့ဟု ထင်ရသော်လည်း အပြာရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းအတွက်မူ ယနေ့သည် အလွန်ထူးခြားသော နေ့တစ်နေ့ပင်။</p> <p>ဂိုဏ်းသားများသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဝန်းရံလျက်ရှိသော ရင်ပြင်များအတွင်း ဟိုမှသည်းမှ ကူးလူးသွားလာနေကြပြီး အနီရောင် ပိုးထည်အလံများ၊ ဝိညာဉ်ပန်းများနှင့် တောက်ပသော မီးအိမ်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြင်ဆင်နေကြသည်။ ယနေ့သည် သာမန်နေ့တစ်နေ့ မဟုတ်ဘဲ သူတို့အားလုံး ဝိုင်းဝန်းအားပေးနေကြသည့် စုံတွဲဖြစ်သော အကြီးအကဲ ရှန်းယွီနှင့် ဂိုဏ်းချုပ် လီယောင်းတို့၏ မင်္ဂလာပွဲ ကျင်းပမည့်နေ့ပင်။</p> <p>အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာရပ်ဆိုင်ရာ ခန်းမဆောင်ကြီးမှာလည်း ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုခမ်းနားစွာ အသွင်ပြောင်းလဲထားသည်။</p> <p>ဧရာမ စက်ဝိုင်းပုံစံ ရင်ပြင်ကျယ်ကြီးအတွင်း၌ နူးညံ့သော ထိုင်ခုံတန်းများကို အလယ်ဗဟိုရှိ ခမ်းနားလှသော စင်မြင့်ပလ္လင်အနားတွင် သေသပ်စွာ စီစဉ်ထားရှိသည်။ အနီရောင် ပိုးထည်အလံများသည် လေပြည်အဝှေ့တွင် လွင့်ပျံနေကြပြီး ဝိညာဉ်ပန်းပွင့်ချပ်များမှာလည်း ကျောက်ခင်းလမ်းများပေါ်တွင် ရွှေရောင်နှင့် အနီရောင် ကော်ဇောကြီးအလား ဖုံးလွှမ်းလျက်ရှိသည်။</p> <p>မင်္ဂလာစင်မြင့်မှာမူ ဖြူစင်သော ကျောက်စိမ်းဖြူဖြင့် ထုလုပ်ထားပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာတိုင်း ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသော ဝိညာဉ်ပန်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။</p> <p>...</p> <p>ရှန်းယွီသည် အိမ်ထက်စာလျှင် ရဲတိုက်ကြီးတစ်ခုနှင့် ပိုတူနေသော သူ၏ အိမ်သစ်ကြီးရှေ့တွင် ရပ်ကာ ခမ်းနားထည်ဝါမှုကို ငေးမောကြည့်ရှုနေမိသည်။</p> <p>မကြာမီ လီယောင်းနှင့် သူ အတူတူနေထိုင်ရတော့မည့် ဤအိမ်ဂေဟာကို ကြည့်နေစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။</p> <p>သူ ဘေးဘီကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရင်း "အချိန်တန်ပြီလား" ဟု တွေးနေမိသည်။</p> <p>ဧည့်သည်ကို ဆီးကြိုရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ အရေပြားပေါ်တွင် ကြယ်တာရာမြေပုံကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ပုံရိပ်များ ပေါ်ထွက်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူသည် အဝတ်အစားအဖြစ် အသုံးပြုနေသော ဟင်းလင်းပြင်ပိုးထည်ကို ချက်ချင်းပင် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ထိုအဝတ်အစားများမှာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် သူ၏ အရေပြားအတွင်းသို့ အရည်ပျော်ဝင်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p>ထို့နောက် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ထိုဟင်းလင်းပြင်ပိုးထည်များက ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ဒုတိယအရေပြားတစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p>ဖြည်းဖြည်းချင်းပင် သူ၏ အရေပြားမှာ သာမန်လူသားတစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး ထူးဆန်းသော အာကာသပုံရိပ်များမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည့်အခါ အရေပြားပေါ်ရှိ ပိုးထည်များမှာ ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်သွားပြီးနောက်၊ ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်သို့ ပွင့်ထွက်လာကာ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော မင်္ဂလာဆောင်ဝတ်စုံအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဆင်မြန်းပေးလိုက်တော့သည်။</p> <p>ထိုစဉ်မှာပင် အကြီးအကဲကောင်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး သူ၏ ပွဲတက်ဝတ်စုံမှာ လမ်းလျှောက်လိုက်တိုင်း တရှဲရှဲနှင့် အသံထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>"ဆရာ... ရောက်လာပြီပဲ"</p> <p>ရှန်းယွီက ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p>အကြီးအကဲကောင်းက ချက်ချင်းပြန်မဖြေဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာကာ သူ၏တပည့်ကို သေချာစွာ စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးနေမိသည်။</p> <p>"ဒီကောင်လေးက တကယ်ကို အသင့်ဖြစ်နေတာပဲ"</p> <p>သူ တွေးလိုက်မိသည်။ ရှန်းယွီတစ်ယောက် ကျင့်ကြံခြင်းတွင်သာ အာရုံရောက်နေပြီး ပြင်ဆင်မှုတွေ မပြီးသေးမှာကို သူ စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p>သူ့တပည့်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ရင့်ကျက်ကြီးပြင်းလာခဲ့ပြီဟု ဆိုရပေမည်။</p> <p>အကြီးအကဲကောင်းက တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်လအတွင်း အရာအားလုံးမှာ အလွန်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် ရှန်းယွီ အသင့်မဖြစ်သေးမှာကို သူ စိုးရိမ်ခဲ့ရသော်လည်း ၎င်းမှာ ပျင်းရိနေခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခုမူ ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် အလွန်အမင်း စွဲလမ်းလွန်းလှသဖြင့် ကျန်သောအရာများကို မေ့လျော့နေမည်ကိုသာ စိုးရိမ်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမျှအထိ ပြောင်းလဲသွားမှုကို သူ အံ့သြစွာဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိသည်။</p> <p>သူသည် ရှန်းယွီအနားသို့ တိုးသွားပြီး ဝတ်စုံ၏ လည်ပတ်ကို ပြန်ပြင်ပေးခြင်း၊ အကျီတွန့်နေသည်များကို သပ်ရပ်အောင် လုပ်ပေးခြင်းတို့ ပြုလုပ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝတ်စုံပေါ်ရှိ ဖုန်စလေးတစ်ခုကို လက်ဖြင့် ခါထုတ်ပေးလိုက်ပြီး ကျေနပ်သည့်အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီ။ ဧည့်သည်တွေကို အကြာကြီး စောင့်မခိုင်းကြနဲ့ဦးစို့။ အချိန်ကလည်း အတော်လေး ကပ်နေပြီဆိုတော့"</p> <p>သူက ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>...</p> <p>တစ်ဖက်တွင်မူ ဖီးနစ်တက်လှမ်းခြင်းခန်းမအတွင်း၌ လီယောင်းသည် ကြေးမုံပြင်ရှေ့တွင် ထိုင်နေပြီး အကြီးအကဲဟွမ်က သူမ၏ အသွင်အပြင်ကို အစွမ်းကုန် မွမ်းမံပြင်ဆင်ပေးနေသည်။</p> <p>မင်္ဂလာဝတ်စုံမှာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလှသည်။ အနီရဲရဲ ပိုးထည်ပေါ်တွင် ဖီးနစ်ရုပ်ပုံလွှာများကို ထိုးထားပြီး အလင်းကျရောက်ပုံပေါ် မူတည်၍ ထိုပုံရိပ်များမှာ ကခုန်နေသကဲ့သို့ပင် ထင်မှတ်ရသည်။ ဝတ်စုံ၏ အထည်သားကို ဝိညာဉ်ပိုးထည်များဖြင့် ရက်လုပ်ထားသဖြင့် လောကပြင်ပမှ လှပသော အရာတစ်ခုအလား တဖျတ်ဖျတ် တောက်ပနေသည်။</p> <p>သူမကို ကြည့်လိုက်သူတိုင်းမှာ သူမ၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကို မသိပါက ဧကရာဇ်မင်း၏ သမီးတော်တစ်ပါးဟုပင် ထင်မှတ်သွားကြပေလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် သူမကို သိကျွမ်းသူများအတွက်မူ...</p> <p>"ခဏလေး ငြိမ်ငြိမ်နေပါဦးဟယ်"</p> <p>အကြီးအကဲဟွမ်က လီယောင်းကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖိထားရင်း ဆံပင်ပေါ်တွင် ကျောက်စိမ်းတန်ဆာများကို စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ပေးရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p>လီယောင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ကလေးများမှာ အနည်းငယ် တုန်ရီနေသည်ကို သူမ ခံစားနေရသည်။</p> <p>လီယောင်းသည် လွန်ခဲ့သော မိနစ်အနည်းငယ်ခန့်ကအထိ စနောက်ကျီစယ်နေခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ဤအရာအားလုံးမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်နေပြီဖြစ်ကြောင်းကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်လိုက်မိသည်။</p> <p>ဤနေ့ရက်ကို အမှန်တကယ် ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်နိုင်ရန်ပင် ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဂူဟန်မင်း၏ အကွက်ချစီစဉ်မှုများ၊ ဝူမင်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ နှောင့်ယှက်မှုများ၊ မိစ္ဆာများ၊ ထျန်းလင်း နှင့် အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ စိန်ခေါ်မှုများ စသည့် အခက်အခဲများစွာကို သူတို့ ကျော်ဖြတ်ခဲ့ကြကာ ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းခရီးတွင် စိန်ခေါ်မှုများ ရှိနေဦးမည်ဖြစ်သော်လည်း သူမ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအရာများကို သူမ၏ ခင်ပွန်းနှင့်အတူ ရင်ဆိုင်ကျော်ဖြတ်သွားရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p>သူမသည် လက်စွပ်ဝတ်ဆင်ရမည့် သူမ၏ လက်သူကြွယ်ကို ကြည့်ရင်း ထိုခံစားချက်မှာ လက်တစ်ကမ်းအလိုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုသို့တွေးနေစဉ်မှာပင် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် တည်ကြည်သွားပြီး အံကြိတ်ကာ "ဂူဟန်မင်း..." ဟု ရေရွတ်</p> <p>လိုက်သည်။</p> <p>"ငါ အိမ်ထောင်ပြုတော့မယ်ဆိုရုံနဲ့ မင်းကို မေ့သွားမယ်လို့ တစ်စက္ကန့်လေးတောင် မတွေးနဲ့။ ဒီအငြိုးအတေးက မင်း အဝါရောင်မြစ်ထဲကို အကြိမ်ပေါင်း တစ်သန်းလောက် ခုန်ချရင်တောင် ဘယ်တော့မှ ဆေးကြောလို့ ရမှာမဟုတ်ဘူး"</p> <p>"ဟဲဟဲ... မင်းရဲ့ အနံ့အသက်ကို ငါ အခုထိ မှတ်မိနေတုန်းပဲ။ ငါ့နှလုံးသားထဲက ဒီအမုန်းတရားတွေက မင်းရဲ့ နှလုံးသားကို ငါ့လက်နဲ့ ဆုပ်ခြေပြီး အသက်ကို နုတ်ယူနိုင်တဲ့အထိ ငြိမ်သက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးရင် မင်းရဲ့ နောက်ဘဝတွေအထိ ငါ လိုက်စားပြီး... ငါနဲ့ စီနီယာအစ်ကိုတို့ မင်္ဂလာမဆောင်နိုင်ခဲ့တဲ့ စက္ကန့်တိုင်းအတွက် မင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ပြန်သတ်နေဦးမှာ"</p> <p>[...]</p> <p>အကြီးအကဲဟွမ်က နောက်ဆုံးအဆင့်အနေဖြင့် ပါးလွှာသော အနီရောင် ဝိညာဉ်ပိုးထည် မျက်နှာဖုံးလေးကို တပ်ဆင်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>"ကဲ... ပြီးပြီ"</p> <p>သူမက ပြောရင်း နောက်သို့ဆုတ်ကာ သူမ၏ လက်ရာကို ငေးမောကြည့်ရှုလိုက်သည်။</p> <p>"ငါ့ရဲ့ လက်ရာနဲ့ဆိုရင်တော့... ဟို ခံစားချက်မရှိတဲ့ ရှန်းယွီတောင် မင်းဆီကနေ မျက်တောင်တစ်ခတ်စာတောင် အကြည့်လွှဲနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>...</p> <p>မနက်ခင်း အလယ်ပိုင်းလောက်တွင် အရှေ့ဘက်ဒေသ တစ်ခုလုံးမှ ဧည့်သည်တော်များ စတင်ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ အရှေ့ဘက်တိုက်ကြီး၏ ပြင်ပမှ ဧည့်သည်များပင် ရောက်ရှိလာကြသည်။ အနောက်ဘက်၊ တောင်ဘက်၊ မြောက်ဘက်နှင့် အင်အားကြီးမားလှသော အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ လူများပင် မင်္ဂလာပွဲသို့ တက်ရောက်ရန် ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p>အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ ရောက်ရှိလာသူများမှာ အထွတ်အမြတ်နယ်မြေ၏ ဂိုဏ်းချုပ်များကဲ့သို့ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များ မဟုတ်ကြသော်လည်း အရေးပါသောသူများ ဖြစ်ကြသည်။ အများစုမှာ အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီး၏ အင်အားကြီး မိသားစုကြီး ၁၀ ခုမှ စေလွှတ်လိုက်သော ကိုယ်စားလှယ်များ ဖြစ်ကြပြီး ရုတ်တရက် နာမည်ကြီးလာသော ဤဂိုဏ်းငယ်လေးမှာ အမှန်</p> <p>တကယ်ပင် တန်ဖိုးရှိမရှိ လာရောက် စူးစမ်းကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ထို့ပြင် အထွတ်အမြတ်နယ်မြေများမှ သူလျှိုများလည်း ရောက်ရှိနေကြသည်။ အပြာရောင်</p> <p>တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ ထောက်လှမ်းရေးကွန်ရက်မှာ သူတို့ကို သိရှိပြီးသား ဖြစ်သော်လည်းအကြီးအကဲ ရှန်းယွီ၏ အမိန့်အရ ဝင်ခွင့်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှန်းယွီအနေဖြင့် သူတို့မှာ အင်အားကြီးသူများ မဟုတ်ကြောင်း အာရုံခံမိသဖြင့် ခွင့်ပြုထားခြင်းဖြစ်ပြီး သတင်းအချက်အလက် ပေါက်ကြားမည်ကိုလည်း သူမစိုးရိမ်ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ သူက သတင်းများကို တမင်တကာ ပေါက်ကြားစေချင်နေခြင်းပင်။</p> <p>အပြာရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ အချို့သော ဝိညာဉ်ကြောနေရာများတွင် မသေမျိုးစွမ်းအင်များ ပေါက်ကြားနေသည့် နေရာအချို့ ရှိသည်။ ရှန်းယွီသည် ထိုနေရာတစ်ခုတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော အစီရင်ခံကို ဖယ်ရှားထားလိုက်ပြီး ထိုသူလျှိုများထဲမှ တစ်ယောက်ယောက်က ဤမသေမျိုးစွမ်းအင်ကို အာရုံခံမိသွားကာ သူတို့၌ မသေမျိုး ရတနာများ ရှိနေသေးသည်ဟု အထင်မှားသွားစေရန် မျှော်လင့်နေခြင်းပင်။</p> <p>ဤအကြံအစည်မှာ အမှန်တကယ် အလုပ်ဖြစ်မဖြစ်ကိုမူ သူကိုယ်တိုင်လည်း မသေချာသေးပေ...</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save