Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း။ ၃၇၂</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ရှန်းယွီနှင့် လီယောင်းတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်ကြပြီး အလွန်ပင် ရိုသေသေဖြင့် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p>ဤတတိယအကြိမ်မြောက် ဦးညွှတ်ခြင်းမှာ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ သစ္စာတရားနှင့် မေတ္တာတရားကို ကမ္ဘာသိအောင် ကြေညာလိုက်ခြင်းပင်။ လီယောင်း၏ နှလုံးခုန်သံမှာ မြန်ဆန်နေပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းအိမ်တွင်လည်း ကြည်နူးမှုမျက်ရည်များ ဝဲနေတော့သည်။ စီနီယာအစ်ကို၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားရသည့် ခံစားချက်မှာ သူမအတွက်တော့ တစ်လောကလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားရသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>ရှန်းယွီမှာမူ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်ဝိညာဉ် ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို အပြည့်အဝ မပြသနိုင်သော်လည်း လီယောင်း၏ နွေးထွေးသော လက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း သူ၏ ရင်ထဲတွင်လည်း နွေးထွေးမှုတစ်ခု ကိန်းအောင်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>"အခုကစပြီး... ငါတို့နှစ်ယောက်ဟာ ခွဲခြားလို့မရတဲ့ ကျင့်ကြံဖော်ဇနီးမောင်နှံတွေ ဖြစ်သွားကြပြီ"</p> <p>ရှန်းယွီက သူမ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ ကတိပြုလိုက်မိသည်။</p> <p>ဘေးပတ်ပတ်လည်ရှိ ဧည့်သည်တော်များအားလုံးမှာလည်း ဤလှပသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ လက်ခုပ်တီး၍ ဂုဏ်ပြုကြတော့သည်။ အကြီးအကဲ ဖုန်းဝူရင်က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ တစ်ဂိုဏ်းလုံး ကြားနိုင်အောင် ကြေညာလိုက်သည်။</p> <p>"မင်္ဂလာအခမ်းအနား အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးပါပြီ။ အခုအချိန်ကစပြီး အကြီးအကဲ ရှန်းယွီနဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် လီယောင်းတို့က တရားဝင် လင်မယားတွေ ဖြစ်သွားကြပါပြီ"</p> <p>ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ကျူးချွယ်က ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာဖြင့် ကခုန်ပျံသန်းနေပြီး သူမ၏ မီးလျှံအတောင်ပံများမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများမှာ ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးသို့ ဖြာကျလာခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းသားများကလည်း ဝိညာဉ်ပန်းပွင့်များကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်ကြဲရင်း "ဂုဏ်ယူပါတယ် သခင်ကြီးနဲ့ သခင်မလေး" ဟု အော်ဟစ်ကာ ဂုဏ်ပြုကြတော့သည်။</p> <p>မင်္ဂလာအခမ်းအနား၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ရှန်းယွီသည် လီယောင်း၏ နုနယ်သော ပါးပြင်လေးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အသာအယာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလွှာထက်သို့ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အနမ်းတစ်ခုကို ခြွေချလိုက်သည်။</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဆူညံသံများ၊ နိုင်ငံရေးရာ ကိစ္စရပ်များနှင့် ရန်သူများ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုများအားလုံးမှာ သူတို့နှစ်ဦး၏ ကမ္ဘာထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့ကြားတွင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် သစ္စာတရားတို့သာ ကိန်းအောင်းနေတော့သည်။</p> <p>...</p> <p>မင်္ဂလာကတိသစ္စာပြုပွဲအပြီးတွင် လက်ဆောင်ပဏ္ဏာ ဆက်သခြင်း အခမ်းအနားကို စတင်ကျင်းပသည်။</p> <p>လာရောက်ကြသော ကျင့်ကြံသူများသည် အဖိုးတန်လှသော ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များ၊ ရှားပါးဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် ရတနာများကို အပြိုင်အဆိုင် ဆက်သကြတော့သည်။ အထူးသဖြင့် အလယ်ပိုင်းတိုက်ကြီးမှ ကိုယ်စားလှယ်များသည် အပြာရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ အင်အားကို အကဲခတ်ပြီးနောက် သူတို့၏ လက်ဆောင်များကို သာမန်ထက် ပိုမိုခမ်းနားအောင် ပြင်ဆင်လာကြသည်။</p> <p>ရှန်းယွီအတွက်မူ ဤရတနာများမှာ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ်ထဲရှိ အရာများနှင့် ယှဉ်လျှင် တန်ဖိုးမရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သော်လည်း မင်္ဂလာရိုးရာဓလေ့အရ သူသည် ဧည့်သည်တော်အားလုံးကို ဖော်ရွေသော အပြုံးဖြင့် ဆီးကြိုနှုတ်ဆက်နေခဲ့သည်။</p> <p>ညနေခင်းမှ ညချမ်းအချိန်သို့ ကူးပြောင်းလာသည်နှင့်အမျှ ဂိုဏ်း၏ ထူးချွန်သော တပည့်များက သူတို့၏ အရည်အချင်းများကို ထုတ်ဖော်ပြသသည့် သိုင်းပညာသရုပ်ပြပွဲများဖြင့် ဖျော်ဖြေရေးအစီအစဉ်က ဆက်လက်စည်ကားနေသည်။ ရှန်းယွီသည် ဂိုဏ်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ခိုင်မာမှုကို ပြသရန်အတွက် ထိပ်တန်းပါရမီရှင် တပည့်များကိုယ်တိုင် ပါဝင်ဆင်နွှဲစေခဲ့ပြီး အကောင်းဆုံး စွမ်းဆောင်နိုင်သူများကိုလည်း ဆုလာဘ်များ ပေးအပ်ရန် ကတိပြုထားသည်။</p> <p>သို့သော် ရှန်းယွီတစ်ယောက် ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းရန် အာရုံစိုက်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ ဘေးမှ စူးခနဲ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p>သူက လှည့်မေးလိုက်သည်။</p> <p>လီယောင်းက နှုတ်ခမ်းလေးဆူကာ သူ့ကို ကြည့်နေသည်။</p> <p>"သခင်ကြီးတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်နေတာကို ရပ်ပြီးတော့ ရှင့်ရဲ့ ဇနီးသည်ကိုပဲ အာရုံစိုက်</p> <p>စမ်းပါ"</p> <p>သူမက မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရှန်းယွီ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ဂိုဏ်း၏ ပုံရိပ်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားရင်း သူ၏ ဇနီးသည်ကို ဂရုစိုက်ရန် မေ့လျော့နေခဲ့မိသည်။</p> <p>"တောင်းပန်ပါတယ်... အခုကစပြီး မင်းကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ့မယ်"</p> <p>သူမ၏ နားနားကပ်၍ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အထူးသဖြင့် ဒီညမှာပေါ့..."</p> <p>သူက ထပ်လောင်းပြောလိုက်ရာ လီယောင်း၏ မျက်နှာလေးမှာ ရှက်သွေးဖြာကာ နီမြန်းသွားတော့သည်။</p> <p>ထို့နောက်တွင်မူ ရှန်းယွီ၏ ချက်ပြုတ်ခြင်းကိုယ်ပွားကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ထားသည့် ခမ်းနားလှသော စားသောက်ပွဲကြီး စတင်ခဲ့သည်။ ဧည့်သည်တော်များ၏ အဆင့်အတန်းအလိုက် အဆင့် ၉ မှ အဆင့် ၃ အထိ ရှိသော ဝိညာဉ်အစားအစာများကို တည်ခင်းဧည့်ခံခဲ့သည်။</p> <p>ရှန်းယွီသည် သူတို့ဇနီးမောင်နှံအတွက် သတ်မှတ်ထားသော စားပွဲတွင် ထိုင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ရုတ်တရက် ကူးပြောင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ သတိပြုလိုက်မိချိန်တွင် သူတို့၏ အိမ်သစ်အတွင်းရှိ ခုတင်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး လီယောင်းက သူ့ကို နောက်ကျောမှ သိုင်းဖက်ထားသည်။</p> <p>"မင်းက ဒီလောက်တောင် စိတ်မရှည်နိုင်ဖြစ်နေတာလား"</p> <p>သူက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဧည့်သည်တွေကို ပစ်ထားခဲ့ရင် ငါတို့က ဧည့်ဝတ်မကျေတဲ့ အိမ်ရှင်တွေလို့ သူတို့ ထင်ကြလိမ့်မယ် မဟုတ်လား"</p> <p>လီယောင်းက ဘာမှပြန်မပြောဘဲ သူ့ကို ခုတင်ပေါ်သို့ တွန်းချလိုက်သည်။</p> <p>ရှန်းယွီက ပက်လက်လှန်လျက် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ခုတင်ပေါ်သို့ တက်လာပြီး သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဖိထားလိုက်ကာ "ဧည့်သည်တွေကို ကျွန်မ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဒါ ကျွန်မရဲ့ မင်္ဂလာပွဲပဲ" ဟု ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ရှန်းယွီက သူမကို စိုက်ကြည့်ရင်း "ကဲ... ဒါဆို အခု ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p>လီယောင်းသည် ရှန်းယွီကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ ယခင်က ယုံကြည်ချက်ရှိလှသော အမူအရာမှာ သူ၏ အကြည့်များအောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>"ကျွန်မ... အခု ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ"</p> <p>(ငါ့ကို မမေးနဲ့လေ အူကြောင်ကြောင်မလေးရဲ့)</p> <p>သူမ စိတ်ထဲက ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်ပြောနေမိသည်။</p> <p>"ဟို... ဟိုလေ..."</p> <p>သူမ စကားများ ထစ်အကုန်သည်။</p> <p>ရှန်းယွီက ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ သူမကို ခုတင်ပေါ်သို့ အသာအယာ ပြန်လှန်ချလိုက်ပြီး သူမ၏ အပေါ်မှ အုပ်မိုးလိုက်သည်။ ယခုအခါ သူက သူမ၏ လက်ကလေးများကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသူ ဖြစ်သွား၏။</p> <p>"စီနီယာအစ်ကို..."</p> <p>လီယောင်းက ခေါ်လိုက်သော်လည်း ရှန်းယွီက ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p>"ယောကျာ်းလို့ ခေါ်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား"</p> <p>သူက မေးလိုက်ရင်း သူမကို နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။</p> <p>အနမ်းများအပြီးတွင် လီယောင်းက "ယောက်ျား .." ဟု တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်ပြီး ရှက်သွေးဖြာကာ ဘေးသို့ မျက်နှာလွှဲလိုက်မိသည်။</p> <p>"မင်းက ငါ့ကို ယောက်ျား းလို့ အမြဲတမ်း ခေါ်နေကျပဲဟာကို။ အခုကျမှ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ရှက်နေရတာလဲ"</p> <p>ရှန်းယွီက ပြောကာ သူမ၏ မျက်နှာကို သူ၏ မျက်လုံးများနှင့် တည့်တည့်ဆုံအောင် ပြန်လည် ဆွဲယူလိုက်သည်။</p> <p>"ယောက်ျား ... ကျွန်မ... ကျွန်မ အဆင်ပြေပါပြီ"</p> <p>လီယောင်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p>ထိုစဉ် ရှန်းယွီ၏ ဝတ်စုံများမှာ အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားသည်။ လီယောင်းမှာ ရှန်းယွီ၏ အသွင်အပြင်သစ်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အံ့အားသင့်သွားရသည်။</p> <p>"ဘယ်လိုထင်လဲ"</p> <p>သူက မေးလိုက်သည်။</p> <p>"လှလိုက်တာ... ကျွန်မ သဘောကျတယ်"</p> <p>ထိုသို့ပြောကာ သူမ၏ လက်ကလေးများဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်နေမိသည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့... ကျွန်မ ပိုပြီး သဘောကျတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိသေးတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save