ယင်ယန်သူတော်စင်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ရှိနေရခြင်းမှာ အချိန်တိုင်း ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ခံစားနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး စွမ်းအင်များကိုလည်း အဆက်မပြတ် ကုန်ဆုံးစေသောကြောင့် အခြားသူတော်စင်များသည်လည်း ထိုနေရာ၌ ကြာရှည်စွာ မနေဝံ့ကြပေ။
သူတို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတော်စင်အားလုံးကို အလျင်အမြန် စုစည်းလိုက်ကြပြီး နတ်ဘုရားနေလုံးကြိီးအတွင်းရှိ ‘အနီရောင်မီးလျှံ အင်မော်တယ်ဓား’ အကြောင်းကို ပြောပြလိုက်ကြသည်။
ထို့နောက် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာသူတော်စင်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် သူတော်စင်များသည် စစ်ပွဲအစီအရင်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ‘သူတော်စင်တာအိုနယ်မြေ’ များကို တစ်ခုနှင့် တစ်ခု ပေါင်းစည်းကာ နတ်ဘုရားနေလုံးကြီး၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ဆင်းသက်ခဲ့ကြသည်။
ယခုအကြိမ် ရွေးချယ်ထားသော စစ်ပွဲအစီအရင်၏ ဗဟိုချက်မှာ မိထျန်းသူတော်စင်ဖြစ်သည်။ မဟာသူတော်စင်များအားလုံးထဲတွင် သူ၏ ခွန်အားမှာ အတောင့်တင်းဆုံးများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အရင်းအမြစ်ဘိုးဘေးပင်လျှင် သူ့ကို အတော်အတန် လေးစားမှု ထားရှိရသည်။
စစ်ပွဲအစီအရင်၏ ပံ့ပိုးမှုကြောင့် မိထျန်းသူတော်စင်သည် ယခင်က မကြုံဖူးသော အားကောင်းသည့် စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုစွမ်းအားမှာ မတွေးဆနိုင်လောက်အောင် အင်အားကြီးမားလှသည်။ သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေတွင် ‘သတ္တမကပ်ဘေး ဧကရာဇ်လက်နက်’ ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အရင်းအမြစ်ဘိုးဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် သူ ကြောက်ရွံ့မည်မဟုတ်ဟု ခံစားနေရသည်။
သူသည် အနီရောင်မီးလျှံ အင်မော်တယ်ဓားအနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွားသောအခါ ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ‘အကန့်အသတ်အဆင့်’ ကို အသုံးပြုကာ အနီရောင်မီးလျှံ အင်မော်တယ်ဓား၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
သူ၏ မျက်လုံးများအတွင်းမှ အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး အနီရောင်မီးလျှံ အင်မော်တယ်ဓားကို လှမ်း၍ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ ဓားရိုးပေါ်ရှိ အနီရောင်မီးလျှံများသည် သူ၏ လက်မောင်းသို့ ချက်ချင်း ကူးစက်သွားပြီး သူတော်စင်တာအိုနယ်မြေကိုပင် လျစ်လျူရှုနိုင်သော စွမ်းအင်တစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စတင် တိုက်စားလာခဲ့သည်။
သူ၏ လက်မောင်းမှာ မီးလောင်ကျွမ်းနေပြီး ၎င်းအတွင်းရှိ ‘လောကဦးနတ်ဝိညာဉ်’ မှာလည်း ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။ ထိုနာကျင်မှုမှာ ဝိညာဉ်ကို တိုက်ရိုက် ထိခိုက်စေသဖြင့် သူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း နာကျင်လွန်း၍ ချွေးစေးများ ထွက်လာခဲ့ရသည်။
သူသည် အံကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ဓားကို ဆွဲထုတ်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် သူ အားစိုက်ထုတ်လိုက်သည့်တိုင်အောင် ထိုဓားမှာ အနီရောင်ကျောက်တုံးအတွင်း၌ မြဲမြံစွာ စိုက်ဝင်နေပြီး လုံးဝ ရွေ့လျားခြင်း မရှိပေ။ ထိုသို့မဟုတ်ဘဲ ဓားရိုးကိုယ်တိုင်ကပင် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပုံရသည်။
ဘုန်း
ထိုအနည်းငယ်မျှသော တုန်ခါမှုကပင် မိထျန်းသူတော်စင်၏ လက်မောင်းကို ပေါက်ကွဲသွားစေခဲ့သည်။
“မကောင်းတော့ဘူး”
မိထျန်းသူတော်စင်၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပျက်သွားပြီး အလျင်အမြန် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာလိုက်ရသည်။ ဓားဘေးရှိ မီးလျှံများသည် မီးနဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ့နောက်သို့ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်လာခဲ့သည်။
ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အခြားသူတော်စင်များဝင်ရောက် ကူညီကြပြီး မီးနဂါးရဲ့ စွမ်းအားကို အနည်းငယ် တားဆီးပေးလိုက်ကြပါတယ်။ မိထျန်းသူတော်စင်လည်း အခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ဓားနဲ့ အလှမ်းဝေးရာကို ဆုတ်ခွာနိုင်ခဲ့သည်။
“အဲဒီဓားက လုံးဝစိုက်ဝင်နေတာပဲ၊ အခုလေးတင် အိပ်မောကျနေရာကနေ နိုးလာသလိုပဲ”
မိထျန်းသူတော်စင်၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်နေသည်။ သူတော်စင်ပေါင်း တစ်ရာ၏ ပေါင်းစပ်စွမ်းအား၊ သူကိုယ်တိုင်ကလည်း မဟာသူတော်စင်တစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း ဓားတစ်ချောင်းတည်းကိုပင် ဆွဲမထုတ်နိုင်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်စရာပင် ဖြစ်သည်။
“ဒီဓားက အင်မော်တယ် ရတနာတစ်ခုတင် မကဘဲ အဲဒီထက် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်” ဖုန်းပိုဖျင်က ၎င်းကို ကြည့်ပြီး လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။
“နောက်မှ ဟောင်ထျန်းသူတော်စင်ကို စမ်းကြည့်ခိုင်းရမယ်၊ ဒီလောက် အားကောင်းတဲ့ လက်နက်ကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရရင် ကျားကို အတောင်ပံ တပ်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားမှာပဲ” ဟု ယင်ယန်သူတော်စင်က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောလိုက်သည်။
သူတော်စင်များသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး စွမ်းအင်များကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးတော့ဘဲ ထိုနေရာမှ ပြန်လည် ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။
မြင့်မြတ်နယ်မြေသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဖုန်းပိုဖျင်သည် လီဟောင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ လီဟောင်မှာ တရားထိုင်ရင်း အလေးအနက် စဉ်းစားနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ သူ့ကို မနှောင့်ယှက်တော့ပေ။ ယခုအခါ မျှော်လင့်ချက်အားလုံးမှာ လီဟောင်အပေါ်တွင်သာ တည်ရှိနေသည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။
…
နတ်ဘုရားနေလုံးကြီး အတွင်း၌မူ လီဟောင်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး လေကို မည်သို့ ထွင်းထုရမည်နည်း၊ ရေကို မည်သို့ ထွင်းထုမည်နည်းဟူ၍ စိတ်ထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။
သူသည် သူ တတ်ကျွမ်းသမျှသော ထွင်းထုခြင်းနည်းလမ်းအားလုံးကို စဉ်းစားရင်း ငေးငိုင်နေပုံရသော်လည်း မည်သည့်နည်းလမ်းကမျှ အောင်မြင်မှု မရရှိခဲ့ပေ။
လေကို ဘယ်လို ထွင်းထုမလဲ၊ ရေကိုရော ဘယ်လို ထွငိးထုမလဲ၊
လီဟောင်သည် ‘ပန်းချီတာအို’ တွင် အဆင့်၁၀သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို စာရွက်အဖြစ် အသုံးပြုကာ လောကကြီးကို မွမ်းမံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
‘အချက်အပြုတ်တာအို’ တွင်လည်း အဆင့်၁၀သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို မီးဖိုအဖြစ် အသုံးပြုကာ လောကရှိ အရာအားလုံးကို ချက်ပြုတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
လီဟောင်၏ အယူအဆအရ ‘ထွင်းထုခြင်းတာအို’ သည်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သင့်သည်။
လောကရှိ အရာအားလုံးကို ထွင်းထုခြင်း။
အရာအားလုံးကို ထွင်းထု၍ ရနိုင်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ လေနှင့်ရေတို့သည် သူ့ကို အားကိုးရာမဲ့သလို ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေပြီး ၎င်းတို့ကိုပင် မထုဆစ်နိုင်ပါက မြင့်မြတ်နယ်မြေကို လွှမ်းခြုံထားနိုင်ပြီး ဆယ်နှစ်ကျော်တိုင်အောင် နတ်ဘုရားနေလုံးကြီးအတွင်း ထာဝရ တည်ရှိနိုင်မည့် အတားအဆီးတစ်ခုကို မည်သို့ ထွင်းထုနိုင်ပါမည်နည်း။
ထွင်းထုခြင်း... ထွင်းထုခြင်း... လီဟောင်၏ မျက်လုံးများမှာ ငေးငိုင်နေပြီး အတွေးပေါင်းစုံက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။
သူသည် ‘သူတော်စင်သွေး’ ကို မင်ရည်အဖြစ် အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်ကို အနီရောင် ခြယ်နိုင်ခဲ့လျှင် ထွင်းထုမည့်ဓါးတစ်လက်အဖြစ် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် မပြောင်းလဲနိုင်ရမည်နည်း။
ထိုသို့ တွေးလိုက်မိသောအခါ လီဟောင်မှာ ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ထိတွေ့မိသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ထိုအလင်းတန်းလေးကို အလျင်အမြန် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ အတွေးများကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ ပိုမို တောက်ပလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် စကားလုံးလေးလုံးမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းလိုက်သည်။
‘အထွတ်အထိပ် လက်ရာသည် ထွင်းထုမှုကင်းမဲ့ခြင်း၌ တည်ရှိသည်’
ထွင်းထုခြင်း၏ အနှစ်သာရမှာ ထွင်းထုခြင်းကိုယ်တိုင်၊ သန့်စင်ခြင်းနှင့် အချောသတ်ခြင်းတို့တွင် ရှိသည်။
သို့သော် အမှန်တကယ် မြင့်မြတ်သော ထွင်းထုခြင်းမှာ သဘာဝအလျောက် ဖြစ်တည်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သစ်ပင်တစ်ပင်ကို ထွင်းထုခြင်းမှာ စစ်မှန်သော သစ်ပင်တစ်ပင်ကို မည်သည့်အခါမျှ မယှဉ်နိုင်ပေ။
စစ်မှန်သော သစ်ပင်တစ်ပင်သည် သူ့အလိုလို ကြီးထွားလာခြင်း မဟုတ်ပါလား။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်၏ အချိန်ကာလဖြင့် ထွင်းထုထားခြင်း မဟုတ်ပါလား။
ဤထွင်းထုမည့်ဓါးမှာမှာ... အချိန်ကာလ ဖြစ်နိုင်သည်။ ဟင်းလင်းပြင် ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် မည်သည့်အရာမဆို ဖြစ်နိုင်သည်။
လီဟောင်သည် ရုတ်တရက် နားလည်သွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ထွင်းထုခြင်း၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်သည်။
ဤအချက်ကို နားလည်သွားသောအခါ ယခင်က ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော ပြဿနာများသည် ခဏချင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
လေကို ဘယ်လို ထွင်းထုရမလဲ။
လေသည် ထွက်သက်ဝင်သက်အတွင်း၌ ရှိသည်။
ရေကို ဘယ်လို ထွင်းထုရမလဲ။
ရေသည် လှုပ်ရှားမှုအတွင်း၌ ရှိသည်။
လီဟောင်၏ ရှေ့တွင် အချက်ပေးချက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။
[သင်သည် ထွင်းထုခြင်းတာအို၏ စိတ်အခြေအနေကို နားလည်သဘောပေါက်သွားပါပြီ။ သူတော်စင်အဆင့်ကို ဝင်ရောက်ခြင်း]
လီဟောင်၏ ထွင်းထုခြင်းလမ်းစဉ်မှာ ယခုအချိန်တွင် အဆင့်၉၏ အတားအဆီးကို ကျော်ဖြတ်ကာ အဆင့်၁၀သို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
များပြားသော နားလည်မှုများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း လီဟောင်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ယခင်ကထက် ပိုမို ကြည်လင် အေးချမ်းနေသည်။ ထိုဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုသည် ထွင်းထုခြင်းကျွမ်းကျင်မှုတွင် အဆင့်၁၀သို့ ရောက်ရှိစေရုံသာမက ၎င်း၏ အနှစ်သာရသည် သူ့ကို ‘ဓားတာအို’ နှင့် ပတ်သက်သည့် နက်နဲသော နားလည်မှုများကို ရရှိလာခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အမှတ်များပေါင်းထည့်ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ထွင်းထုခြင်း၏ အမှန်တရားနှင့် ဓားတာအို၏ အနှစ်သာရတို့ ပေါင်းစပ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့မဟုတ်လျှင် ထွင်းထုခြင်းနည်းစနစ်ကို တိုက်ပွဲတွင် အသုံးချရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်သည်မဟုတ်ပေ။
အရာအားလုံးသည် ထွင်းထုမည့်ဓါးတစ်လက် ဖြစ်လာနိုင်လျှင် ဓားတစ်ချောင်း မည်သည့်အတွက်ကြောင့် မဖြစ်နိုင်ရမည်နည်း။
လီဟောင်သည် သူ၏ လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ကြီးမားသော မီးလျှံစွမ်းအင်များ စုစည်းလာခဲ့သည်။ သူသည် မထွင်းထုပေ။ သို့သော် ၎င်းတို့ကို စုဝေးစေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာလည်း ထွင်းထုခြင်းတစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ထွင်းထုခြင်းမှာ မည်သည့် အမှတ်အသားမျှ မကျန်ရှိစေဘဲ သာမန် ထွင်းထုခြင်းအယူအဆများကို ကျော်လွန်ကာ လီဟောင်၏ လက်ရှိနယ်ပယ်နှင့် ကိုက်ညီနေသည်။ ‘ထွင်းထုမှုကင်းမဲ့သော အထွတ်အထိပ်လက်ရာ’။ ဤသည်မှာ သူ၏ ထွင်းထုခြင်း သူတော်စင်တာအိုပင် ဖြစ်သည်။
မီးကို မီးဖြင့် ပြန်လည် ခုခံရန်အတွက် လီဟောင် လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ ၎င်းတို့ကို ပိုမို သိပ်သည်းလာစေရန် စုစည်းရန်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် မြင့်မြတ်နယ်မြေနှင့် ကိုးပြည်ထောင် အင်မော်တယ်ကျွန်း တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားနိုင်မည့် ခိုင်မာသော ခံတပ်တံတိုင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် ဖြစ်သည်။
***