လီဟောင်သည် ကောင်းကင်ဘုံနတ်ဝိဇ္ဇာအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး မီးလျှံစီးကြောင်းများကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စုစည်းလိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ မီးလျှံတံတိုင်းကြီးတစ်ခု မကြာမီ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
လီဟောင်သည် ထိုတံတိုင်းကို မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်တွင် ထားရကာ ‘အင်မော်တယ်နတ်ဘုရား အမွေအနှစ်နယ်မြေ’ ၏ ပျက်စီးနေသော အက်ကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး အပြင်မှ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော မီးလျှံစီးကြောင်းများကို ချက်ချင်း တားဆီးလိုက်သည်။
“ဟောင်ထျန်းသူတော်စင် ဘာလုပ်နေတာလဲ”
မြင့်မြတ်နယ်မြေအတွင်းရှိ သူတော်စင်များနှင့် ဖုန်းပိုဖျင်တို့သည် လီဟောင်၏ လှုပ်ရှားမှုကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ လီဟောင်သည် အင်မော်တယ်နတ်ဘုရား အကြွင်းအကျန်နယ်မြေ၏ အက်ကြောင်းကို အမှန်တကယ် ပိတ်ဆို့နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည့်အခါ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
သိပ်သည်းစွာ စုစည်းထားသော မီးလျှံတံတိုင်းသည် အတွင်းဘက်သို့ ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်ခြင်းမရှိဘဲ ပြင်ပမှ မီးလျှံစီးကြောင်းများကို တားဆီးရန် ထူထဲသော ဒိုင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
“ဟောင်ထျန်းသူတော်စင် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာတွေ့သွားပြီ ထင်တယ်”
“မီးလျှံစီးကြောင်းကို မီးလျှံစီးကြောင်းနဲ့ပဲ ပြန်ပိတ်တာလား၊ ဒီနည်းလမ်းက တကယ်ကို ပါးနပ်လွန်းတယ်”
“အံ့ဩစရာပဲ၊ ဒီလိုဆိုရင် မီးလျှံစီးကြောင်းတွေ မပျောက်ကွယ်မချင်း အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်လောက်တော့ တားဆီးထားနိုင်မှာပဲ”
သူတော်စင်အားလုံးမှာ အံ့ဩမှင်သက်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ကြည်ညိုလေးစားမှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။ လီဟောင်၏ ပါရမီမှာ မွန်းစတားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထူးကဲသည်ကို သူတို့ သိထားကြသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ ထိုအချက်ကို တိုက်ရိုက် ကိုယ်တွေ့ ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လီဟောင်သည် ‘ထွင်းထုခြင်းတာအို’ အဆင့်၁၀မှ ရရှိသော နက်နဲသော အသိအမြင်များကို ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးလျှံစီးကြောင်းများ စုစည်းမှု အရှိန်မှာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ သူသည် မီးလျှံတံတိုင်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု အလျင်အမြန် တည်ဆောက်ကာ အင်မော်တယ်နတ်ဘုရား အမွေအနှစ်နယ်မြေ၏ အက်ကြောင်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းတွင် လီဟောင်သည် အင်မော်တယ်နတ်ဘုရား အမွေအနှစ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားမည့် ဧရာမ အကာအကွယ်ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် နှစ်ထပ်ကာကွယ်ရေးကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်းတိုင်အောင် မပျက်မစီးဘဲ တည်ရှိနေစေရန် အာမခံလိုက်သည်။
ထိုအလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် လီဟောင်သည် စိတ်ထဲတွင် သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။ တစ်ဖက်တွင်လည်း အစောပိုင်းက ထွင်းထုခြင်းတွင် နှစ်မြှုပ်ထားခဲ့သော တည်ငြိမ်မှုမှာ ယခုအခါ စိတ်လှုပ်ရှားမှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
သူသည် ယခုအကြိမ်တွင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ထိုဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုက ‘ထွင်းထုခြင်းတာအို’ ၏ စိတ်အခြေအနေကို ကျော်ဖြတ်စေကာ ‘သူတော်စင်အဆင့် ဝင်ရောက်ရှိခြင်း’ စိတ်အခြေအနေကို ရရှိစေခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ သူ၏ တတိယမြောက် ‘သူတော်စင်အဆင့် ဝင်ရောက်ရှိခြင်း’ စိတ်အခြေအနေ ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏ ‘ဓားတာအို’ ကိုလည်း အဆင့်၁၀သို့ မြှင့်တင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ဓားတာအိုသာ အဆင့်၁၀သို့ ရောက်ရှိသွားပါက ၎င်းသည် တတိယမြောက် ‘စတေးခြင်းတာအို’ နှင့် ညီမျှမည်ဖြစ်သည်။ ဓားတာအို အဆင့်၁၀သို့ ရောက်ပြီးနောက် သူ၏ ဓားသိုင်းပညာမှာလည်း အရည်အသွေးပိုင်းအရ ကြီးမားသော တိုးတက်မှု ဖြစ်ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်။
လီဟောင်သည် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ထို ‘သူတော်စင်အဆင့် ဝငိရောက်ခြင်း’ စိတ်အခြေအနေကို ဓားတာအိုအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် အမှတ်များပေါင်းထည့်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။
[သင်၏ ဓားတာအိုမှာ အဆင့်၁၀သို့ မြှင့်တင်ခြင်း ခံရပါသည်]
စနစ်မျက်နှာပြင်မှ အသိပေးချက်နှင့်အတူ များပြားသော ဓားတာအို နားလည်မှုများ စီးဝင်လာခဲ့သည်။ လီဟောင်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ နတ်ဘုရားနေလုံးကြီး အတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသည်။ ပူပြင်းသော မီးလျှံစီးကြောင်းများသည် သူ့ကို ဝန်းရံထားသော်လည်း သူသည် မည်သည်ကိုမှ သတိမထားမိတော့ဘဲ ထိုဓားတာအိုကို စုပ်ယူရန်အတွက်သာ စိတ်အာရုံအားလုံးကို နှစ်မြှုပ်ထားလိုက်သည်။
သူ၏ စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် များစွာသော ဓားသိုင်းပညာများသည် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေပြီး ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အဆင့်သို့ တိုးတက်သွားကြသည်။
‘တစ်ဦးတည်းသောငါ’ ဓားသိုင်းသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အမှန်တကယ်ပင် သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ဝုန်း... ဝုန်း...။
ရုတ်တရက် လီဟောင်၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
လီဟောင်မှာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားနေလုံးကြီးတွင်တောင်မှ ‘ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး’ ကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည်လား။
ထိုအချိန်တွင် အင်မော်တယ်နတ်ဘုရား အကြွင်းအကျန်နယ်မြေအတွင်းရှိ သူတော်စင်များသည်လည်း ဝေးလံသော နေရာမှ မိုးခြိမ်းသံကို သဲ့သဲ့မျှ ကြားလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် လီဟောင်၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် မီးလျှံစီးကြောင်းများ ကွဲထွက်သွားပြီး ရောယှက်နေသော လျှပ်စီးတန်းများနှင့်အတူ ကြီးမားသော ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ဤမြင်ကွင်းမှာ သူတော်စင်များအတွက် အလွန် ရင်းနှီးနေသည်။ ၎င်းမှာ သူတော်စင်ဖြစ်လာစေမည့် ‘သူတော်စင်ကပ်ဘေး’ ပင် ဖြစ်သည်။
“ဟောင်ထျန်းသူတော်စင်က ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးကို ထပ်ပြီး ခေါ်ယူလိုက်ပြန်တာလား”
“သူက သူတော်စင်ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်ဘူးလား”
“ဒါ... ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ”
သူတော်စင်အားလုံးမှာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားကြပြီး မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။
အမည်နာမတော်သူတော်စင်နှင့် မဟာသူတော်စင် အချို့၊ ထို့ပြင် ရှေးဟောင်း ‘ကပ်ဘေး၃ပါးသူတော်စင်’ အချို့မှာမူ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး အကြောင်းရင်းကို သိရှိသွားကြသည်။
“ဒါက ‘စတေးခြင်းတာအို’ ပဲ! စတေးခြင်းတာအိုကသာ သူတော်စင်ဖြစ်ဖို့အတွက် ကောင်းကင်ဘုံဘေးဒုက္ခကို အကြိမ်ကြိမ် ခေါ်ယူနိုင်တာ” မိုမိသားစုမှ မဟာသူတော်စင်က ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
စတေးခြင်းတာအိုသည် သူတော်စင်ဖြစ်ရန် အခက်ခဲဆုံးသော လမ်းစဉ်ဖြစ်သည်။ လီဟောင်သည် ထိုလမ်းစဉ်ကို တစ်ကြိမ်လျှောက်လှမ်းခဲ့ရုံသာမက ယခုအခါတွင်မူ နောက်ထပ် စတေးခြင်းတာအိုတစ်ခုကို လျှောက်လှမ်းနေပြန်သည်လား။
မိုမိသားစု မဟာသူတော်စင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အခြားသူတော်စင်များမှာလည်း ဆွံ့အသွားကြပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားခဲ့ရသည်။
ထိုအချိန်တွင် လီဟောင်သည် အခြေအနေ မကောင်းမှန်း သိလိုက်သဖြင့် အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ထိုကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးအတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။
“ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားစမ်း”
လီဟောင်သည် ပျက်စီးနေသော အင်မော်တယ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့သည်။
ဤဓားချက်မှာ သူ၏ ‘တစ်ဦးတည်းသောငါ’ ဓားသိုင်းမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ မြန်ဆန်လွန်းသည်။ ၎င်းတွင် ဖျက်ဆီးခြင်းအငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေပြီး အသစ်ဖြစ်ပေါ်လာသော တိမ်တိုက်များကို တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။
ထိုတိမ်တိုက်များအတွင်းရှိ ကြီးမားသော ကောင်းကင်ဘုံအရှိန်အဝါများသည်လည်း ဤဓားချက်ကြောင့် လွင့်စင်သွားခဲ့ပြီး မည်သည့်ခြေရာလက်ရာမျှ မကျန်တော့ပေ။
လီဟောင်သည် တိမ်တိုက်များကို အလျင်အမြန် ဖျက်ဆီးချင်နေခြင်းမှာ ဤနေရာမှ လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် အားနည်းချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး ‘စစ်မှန်သောအင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး’ က ရိပ်မိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
အသစ်ဖြစ်ပေါ်လာသော တိမ်တိုက်များမှာ လီဟောင်၏ ဓားချက်ဖြင့် အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ဖြစ်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီး သူတော်စင်များမှာ ကြက်သေသေသွားကြသည်။ ဤကဲ့သို့ ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်သည့် နည်းလမ်းမှာ သူတို့၏ နားလည်မှုကို တစ်ကြိမ်ထပ်မံ ဖွင့်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။
သို့သော် သူတို့ထဲမှ အချို့မှာမူ ရုတ်တရက် သတိဝင်လာကြပြီး လီဟောင်၏ စေ့စပ်သေချာသော အတွေးအခေါ်ကို တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် လီဟောင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
တိမ်တိုက်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ ဤဘေးဒုက္ခမှာ ပြီးဆုံးသွားပြီဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ လီဟောင်သည် ဓားတာအိုမှာ ပိုမိုအားကောင်းလာသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာလည်း တိုးတက်လာပုံရသည်။ သို့သော် ပထမအကြိမ် ‘စတေးခြင်းတာအို’ ကဲ့သို့ သိသိသာသာကြီးတော့ မဟုတ်ပေ။
လီဟောင်သည် ထိုနေရာတွင် ကြာရှည်မနေဘဲ သူ၏ နတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို ဖြန့်ကျက်လိုက်ကာ နတ်ဘုရားနေလုံးကြီး အတွင်းမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ပြင်ပကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ မည်သည့်အငွေ့အသက်မျှ ယိုစိမ့်မှု မရှိသည်ကို တွေ့ရတော့မှ သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အင်မော်တယ်နတ်ဘုရား အမွေအနှစ်နယ်မြေသို့ ဦးတည်ကာ သူတော်စင်တောင်တန်းထက်သို့ ဆင်းသက်ခဲ့သည်။
“ခင်ဗျားတို့... ကျွန်တော် အဲဒီရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးကို သွားရှာတော့မယ်”
လီဟောင်သည် ဖုန်းပိုဖျင်နှင့် အခြားသူများကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ယန်ချင်ချင်၊ လီယွမ်ကျောက်နှင့် အခြားသူများမှာလည်း သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
“ဟောင်ထျန်းသူတော်စင်... ကျေးဇူးပြုပြီး မလောပါနဲ့ဦး၊ ငါတို့ အင်မော်တယ် ရတနာလို့ ထင်ရတဲ့ ဓားတစ်ချောင်းကို ရှာတွေ့ထားပါတယ်၊ အဲဒါကို သင် ဆွဲထုတ်ပြီး အသုံးချနိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ပေးပါဦး”
အမည်နာမသူတော်စင်က အရေးတကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။
ဖုန်းပိုဖျင်ကလည်း ချက်ချင်း “ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီဓားက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်”
လီဟောင်မှာ အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာကာ မေးလိုက်သည်။ “အဲဒါ ဘယ်မှာလဲ”
“နတ်ဘုရားနေလုံးကြီးရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှာပါ”
“သွားကြစို့”
လီဟောင်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ “လမ်းပြပေးပါ”
ယခုအခါတွင် ထိုစစ်မှန်သောအင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးမှာ ပြင်ပတွင် သတ်ဖြတ်မှုများ ပြုလုပ်ကာ ကျင့်ကြံမှုများကို ဖြည့်တင်းနေသဖြင့် လီဟောင်အနေဖြင့် တစ်စက္ကန့်မျှပင် အချိန်မဖြုန်းလိုတော့ပေ။
အမည်နာမသူတော်စင်နှင့် အခြားသူများသည် လီဟောင်ကို ချက်ချင်း လမ်းပြလိုက်ကြသည်။ စစ်ဘက်ဆိုင်ရ။သူတော်စင်လည်း ပါဝင်လာပြီး သူတော်စင် တစ်ရာကျော်ကို ရွေးချယ်ကာ လီဟောင်နှင့်အတူ နတ်ဘုရားယန်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ လိုက်ပါသွားခဲ့ကြသည်။
ရောက်ရှိသွားသောအခါ လီဟောင်သည် အနီရောင် မြေဆီလွှာအတွင်း စိုက်ဝင်နေပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် နတ်ဘုရားဓားတစ်ချောင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။
လီဟောင်၏ အကြည့်မှာ စူးရှသွားပြီး စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။ ဤဓားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဧကရာဇ်လက်နက်တစ်ခုနှင့် မတူပေ။
“ဟောင်အာ... သတိထားနော်”
ဖုန်းပိုဖျင်က စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။
စစ်ဘက်ဆိုင်ရာသူတော်စင်သည် အစီအရင်များကို စတင် ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ သူတော်စင် (၁၀၈) ပါးသည် လီဟောင်ကို ဗဟိုချက်အဖြစ် ထားရှိကာ စစ်ပွဲအစီအရင်တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ကြသည်။
***