Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၆၃</h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင်ဘုံမှ လက်ဆောင်မွန်နှင့် နောက်ဆုံး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>တောရိုင်း အလယ်ရှိ အာတာ ရေကန်ကြီး...</p> <p>ထိုနေရာမှာ ရေပျော်ငှက် များစွာတို့၏ နားခိုရာ နေရာတစ်ခုပင်။ အချို့က အနားယူရန် လာရောက်ကြပြီး အချို့ကမူ ဗိုက်ဆာပြေ ငါးဖမ်းရန် ရောက်ရှိနေကြ၏။</p> <p>ရေကန် အထက်တွင်တော့ နန်းတော်ကြီး တစ်ဆောင်။ နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသဖြင့် အထူးပင် ခမ်းနား ထည်ဝါလှသည်။</p> <p>ရေကန် ပတ်ပတ်လည်တွင် လူအများအပြား ရှိနေကြသည်။ အချို့က လေထဲတွင် ရပ်နေကြပြီး အချို့မှာ တိမ်လွှာများကြား ပုန်းကွယ်နေကြ၏။ ရေစပ်၌ အသားကင် စားသောက်ရင်း စကားစမြည် ပြောဆိုနေသော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လည်း ရှိလေသည်။ သူတို့ အားလုံး ကိုယ့်အလုပ်နှင့်ကိုယ် အလုပ်ရှုပ်နေကြသော်လည်း တူညီသော အချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။ ထိုသည်မှာ အားလုံး၏ အာရုံက အလွန် ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုဆီသို့ စူးစိုက် စောင့်ကြည့်နေခြင်းပင်။</p> <p>ပင်မ ခန်းမဆောင် အတွင်းတွင်မူ လူဒါဇင်နှင့်ချီ ထိုင်နေကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေမှာ အတော်လေး သက်ဝင် လှုပ်ရှားနေသည်။</p> <p>“အစ်ကိုတို့... ကျွန်တော်တို့ မစ်ရှင်က နည်းနည်းလေး လွယ်လွန်းနေတယ်လို့ မထင်ဘူးလား”</p> <p>“လွယ်တယ် ဟုတ်လား... ယန်ဝေ့... ကြည့်ရတာ မင်းက အပြင်ပန်းကိုပဲ မြင်ပြီး အတွင်းသဘောကို ထိုးထွင်း မသိနိုင်သေးဘူး ထင်တယ်”</p> <p>“ဟက်... လာပါဦး လော့ဖုန်းရဲ့... မင်းမြင်တဲ့ အတွင်းသဘော ဆိုတာလေး ပြောပြပါဦး”</p> <p>လော့ဖုန်းက အပြာရောင် အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ် တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး သူ့ရင်ခွင်ထဲတွင် ပြည့်ဖြိုးသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးကို ဖက်တွယ်ထားရင်း...</p> <p>“ငါတို့ ဒီကို ရောက်နေတာ အချိန် အတော်ကြာပြီ ဆိုတော့ ဒီမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စ အများစုကို အားလုံး သိထားကြမှာ သေချာပါတယ်... အရှေ့ပိုင်း ဒေသမှာ ကျရောက်ခဲ့တဲ့ ဘေးဒုက္ခကနေ စပြောရအောင်... အရှေ့ပိုင်း ဒေသက ဘေးဒုက္ခက ပြည်နယ် ကိုးခုလုံးကို ဂယက်ရိုက် သွားစေခဲ့တယ်... ဂိုဏ်းတွေ၊ မိသားစုတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး ချင်းယွင်ဂိုဏ်းတောင် အထိနာခဲ့သေးတယ် မဟုတ်လား... ဒါပေမဲ့ ဘာအထိအခိုက်မှ မရှိခဲ့တဲ့ ဂိုဏ်း တစ်ဂိုဏ်းတည်း ရှိတယ်... အဲ့ဒါက ကျိုယန်ဂိုဏ်းပဲ”</p> <p>သူက ဝိုင်ခွက်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ တစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလာ၏။</p> <p>“ဘေးဒုက္ခ အပြီးမှာ ယင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၊ လုံယွမ်နဲ့ ငုပ်လျှိုးနဂါး အင်မော်တယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့က ကျွမ်းကျင်သူ အားလုံး ညတွင်းချင်း အသတ်ခံလိုက်ရတယ်... ဘယ်လို အသတ်ခံလိုက်ရတာလဲ ဆိုရင်တော့ ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေ မရှိပေမဲ့ ကျိုယန်ဂိုဏ်းက လူတွေ သတ်သွားတာလို့ပဲ ငါထင်တယ်”</p> <p>“လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက ကျိုယန်ဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်က ယင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင် ဖြစ်နေတာကို လူတွေ သိသွားကြတယ်... ချင်းပြည်နယ်နဲ့ အရှေ့ပိုင်း ဒေသ တစ်ခုလုံးက မျိုးနွယ်စုတွေ၊ မိသားစုတွေ အများကြီးက သူတို့ကို ဝိုင်းတိုက်ကြတယ်... အနောက်ပိုင်း ဒေသက ဖိုဂိုဏ်းကတောင် တခြားသူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး သူတို့ကို ချေမှုန်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့အားလုံး သေကုန်ကြတာပဲလေ... ဒါကြောင့် အဲ့ဒါက ကျိုယန်ဂိုဏ်းရဲ့ လက်ချက်ဆိုတာ ငါ ရဲရဲကြီး အာမခံရဲတယ်”</p> <p>“ကျိုယန်ဂိုဏ်းက အပြင်ပန်းမှာတော့ ဒုတိယတန်းစား ဂိုဏ်းတစ်ခုပါ... အရင်တုန်းက သူတို့ဆီမှာ ဟိုဒါရန် ဆိုတဲ့ အဆင့် (၇) ဒါမှမဟုတ် မူလဝိညာဉ် အဆင့် တစ်ယောက်ပဲ ရှိခဲ့တာ... ချင်းယွင်ဂိုဏ်းကလည်း ဒီလိုပဲ ထင်ထားခဲ့တာလေ... သိပ်မကြာခင်မှာပဲ သူတို့ ဂိုဏ်းချုပ် ယန်ယန်က မူလဝိညာဉ် အဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားခဲ့တယ်”</p> <p>“ဒီတော့ ကျိုယန်ဂိုဏ်းက ဘာမှ မထူးခြားဘူးလို့ ပြောရင် မမှားဘူးပေါ့”</p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဇီလင်းလုံလို့ ခေါ်တဲ့ တပည့် တစ်ယောက် ပေါ်လာချိန်မှာတော့ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်... သူမက ဖီးနစ် သွေးကြောကို နှိုးဆွနိုင်ခဲ့ပြီး ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့တင် အရှေ့ပိုင်း ဒေသနဲ့ ကျုံးပြည်နယ်က သူတော်စင် သားတော် သမီးတော် အများအပြားကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်... ဒီကမ္ဘာလောကရဲ့ ရှေးအကျဆုံး အင်အားစု ဖြစ်တဲ့ ထျန်းယွမ် ကျောင်းတော်က တပည့်အကြီးဆုံးတောင် သူမရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့ဘူးလေ”</p> <p>“ဇီလင်းလုံ သူမရဲ့ ဖီးနစ် သွေးကြောကို နှိုးဆွချိန်တုန်းက အဆင့် (၁) ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတာ... ဖီးနစ် အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်လည်း မရသေးဘူး... ယေဘုယျ ပြောရရင် သူမရဲ့ သွေးကြောဆီကနေ ဘာမှတ်ဉာဏ်မှ အမွေဆက်ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး... ရခဲ့ရင်တောင် နည်းနည်းလေးပဲ ဖြစ်ရမှာ... ဒါဆို သူမက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးလာရတာလဲ... အဲ့ဒီ သူတော်စင် သားတော် သမီးတော်တွေကို ဘယ်လိုများ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာလဲ... လုံးဝ ယုတ္တိ မတန်ဘူးလေ”</p> <p>“ဖြစ်နိုင်ချေ တစ်ခုတည်းက သူမ နောက်ကွယ်မှာ လမ်းညွှန်ပေးမယ့်၊ သွေးကြော စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်မယ့် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် စွမ်းအားကြီးတဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ... တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျိုယန်ဂိုဏ်းမှာ ဖိုဂိုဏ်းက သုခဘုံအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြားကို သတ်ဖြတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားကြီး လူတစ်ယောက် ပေါ်လာခဲ့တယ်... ငါထင်တာတော့ အဲ့ဒါ သူမရဲ့ အစောင့်အရှောက် ဖြစ်ရမယ်... အဝေးကနေ စောင့်ကြည့်ရသလောက် သူတို့ အကြောင်း ပိုသိချင်ရင် သတင်းအချက်အလက်တွေ အများကြီး ထပ်လိုသေးတယ်”</p> <p>“အရေးအကြီးဆုံးက ငါတို့ အဖွဲ့တွေဆီမှာ ကျိုယန်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေရဲ့ အချက်အလက် အားလုံး ရှိနေတယ်... ဟိုဒါရန် ဆိုတဲ့လူကိုတောင် အကြိမ်ကြိမ် စစ်ဆေးပြီးပြီ... ဒါပေမဲ့ သိလား... ငါတို့ ကျိုယန်ဂိုဏ်းရဲ့ ခုနစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းကိုပဲ စူးစမ်းနိုင်သေးတယ်”</p> <p>“ချူယန် တောင်ထွတ်ပေါ်မှာ လူသုံးယောက်ပဲ ရှိတာ... ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင် ဂူဟိုင်နဲ့ သူ့တပည့် နှစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့ ဇီလင်းလုံရယ်၊ ကျန်းမင်ရယ်ပေါ့... ဂူဟိုင်က ဘာမှ မထူးခြားဘူး... ဇီလင်းလုံက အလားအလာ ကောင်းလွန်းတော့ သူမက သံသယ ဖြစ်စရာတွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ... ကျန်းမင် ဆိုတဲ့ကောင်ကတော့ ငါတို့ စုဆောင်းထားတဲ့ သတင်းတွေအရ အဆင့် (၃) ကျွမ်းကျင်သူလေး တစ်ယောက်ပဲ... သူ့မှာလည်း အလားအလာတွေ ရှိပေမဲ့ တော်တော်လေး သာမန်ပါပဲ”</p> <p>“ဒါ့အပြင် ရီယွဲ့ဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင် သမီးတော်ကလည်း တောင်နောက်ဘက်မှာ တည်းခိုနေတယ်... ဇီလင်းလုံနဲ့ သိုင်းပညာ ဖလှယ်ချင်လို့ နေမှာပေါ့... ချန်ရိမင် အကြောင်းကတော့... ထားလိုက်ပါတော့ သူ့အကြောင်း မပြောတော့ဘူး”</p> <p>“ဟို အဆင့် (၉) ကျွမ်းကျင်သူကတော့ မိစ္ဆာတွေကို ရှင်းပစ်ဖို့ မြောက်ပိုင်းဒေသကို သွားပြီ”</p> <p>“ငါတို့ အခုဆို ကျိုယန်ဂိုဏ်း အကြောင်း အကုန် သိနေသင့်ပြီ... ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ စူးစမ်းမှု ဖြစ်စဉ်က ခုနစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းမှာပဲ ရပ်နေရတာလဲ... မှတ်ထား... ငါတို့ မစ်ရှင်က ကျိုယန်ဂိုဏ်းကို စုံစမ်းဖို့လေ... ဇီလင်းလုံ နောက်ကွယ်က လူကတော့ ကျိုယန်ဂိုဏ်းမှာ မရှိဘူး”</p> <p>“ဒါဆို ကျန်တဲ့ သုံးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းကို ငါတို့ ဘယ်လို ပြီးအောင် လုပ်ကြမလဲ”</p> <p>“ဖြစ်နိုင်ချေ တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ်... အဲ့ဒါ ချူယန် တောင်ထွတ်ပဲ... အဲ့ဒီမှာ လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခု ကွယ်ဝှက်ထားတာ သေချာတယ်... ငါ့အမြင်ကို ပြောရရင် ငါတို့ အခုလောက်ထိ ဂရုတစိုက် လှုပ်ရှားနေစရာ မလိုတော့ဘူး... ကြောက်ရွံ့မှုတွေကို ဘေးဖယ်ပြီး ချူယန် တောင်ထွတ်ကို လူလွှတ်သင့်ပြီ... ဒါမှမဟုတ် အားလုံး အတူတူ သွားပြီး လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပြောပြဖို့ တောင်းဆိုကြမယ်”</p> <p>“အကောင်းဆုံးကတော့ ချူယန် တောင်ထွတ်ကို ရှင်းလင်းပစ်နိုင်ရင် ပိုကောင်းမယ်... ဇီလင်းလုံမှာ ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားတဲ့ စွမ်းအားရှင် ရှိနေရင်တောင် သူတို့ ကမ္ဘာလောကကြီးက မိစ္ဆာတပ်ကြီးရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို ခံနေရတာ ဆိုတော့ သူမကို ဂရုစိုက်နေဖို့ အချိန်ရမယ် မထင်ဘူး... ဒါ့အပြင် ငါတို့အားလုံးသာ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် ကျိုယန်ဂိုဏ်းကိုတောင် လွယ်လွယ်ကူကူ ဖျက်ဆီးပစ်လို့ ရတယ်... ဘာမှ စိတ်ပူစရာ မလိုတာကို ဘာလို့ အချိန်ဖြုန်း နေကြဦးမှာလဲ”</p> <p>“ငါတို့ မစ်ရှင် ပြီးသွားရင် မြောက်ပိုင်းဒေသကို သွားလို့ ရပြီ... ငါတို့ စွမ်းအားနဲ့ဆို အဲ့ဒီကနေ တစ်ခုခုတော့ သေချာပေါက် ရလာမှာပဲ” ဟု လော့ဖုန်းက အဆုံးသတ်လိုက်သည်။</p> <p>ယန်ဝေ့က လှောင်ပြုံး ပြုံးရင်း...</p> <p>“မင်း စကားတွေ အများကြီး ပြောသွားပေမဲ့ ဒါတွေ အားလုံးက မင်းရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေ သက်သက်ပဲလေ”</p> <p>“ဟက်” လော့ဖုန်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး... “ငါ ပြောပြီးပြီ မဟုတ်လား... ကျိုယန်ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် အားလုံးက ချူယန် တောင်ထွတ်ကနေ လာတာလို့... ငါတို့ အားလုံး အတူတူ သွားပြီး ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးကြည့်ကြတာပေါ့... ဇီလင်းလုံ နောက်ကွယ်က စွမ်းအားရှင် ဆိုတာကြီးကတော့ ငါတို့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ပါဘူး”</p> <p>“ဘေးဒုက္ခ အပြီး ထိုညက ကျွမ်းကျင်သူ အများအပြား အသတ်ခံလိုက်ရတာကို မင်း မေ့သွားပြီလား... အဲ့ဒါက ချူယန် တောင်ထွတ်နဲ့ တစ်ခုခု ပတ်သက်နေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ” အဘိုးအို တစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ဝင်ပြောလာ၏။ “ဒါ့အပြင် မင်း အရေးအကြီးဆုံး အချက်ကို ထောက်မပြရသေးဘူး”</p> <p>“အရေးအကြီးဆုံး အချက်” လော့ဖုန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး... “မင်ဟိုင်... ခင်ဗျားက မစ်ရှင် အကြောင်း ပြောနေတာလား”</p> <p>“ဒါပေါ့... ဒါက စူးစမ်းထောက်လှမ်းရမယ့် မစ်ရှင် သက်သက်ပဲလေ... ဒါပေမဲ့ အဖွဲ့ ဆယ်ဖွဲ့တောင် လိုတယ်တဲ့လား... ဒါ လုံးဝ ပုံမှန် မဟုတ်ဘူး... ဒီမစ်ရှင်က ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူးတဲ့ မစ်ရှင်လို့တောင် ပြောလို့ရတယ်... ငါတို့အားလုံး မျိုးတုံး သွားနိုင်ချေ အများကြီး ရှိနေတာကို မင်းက အခု တက်တက်ကြွကြွနဲ့ ရှေ့တိုးချင်နေတယ်ပေါ့” မင်ဟိုင်က ခေါင်းခါယမ်း၍... “သတိထားတာက ဘယ်တော့မှ မမှားပါဘူး”</p> <p>ရုတ်တရက် သူတို့အားလုံး၏ အမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p>“ငါတို့ အဖွဲ့က လျန်ယွင် သေသွားပြီ”</p> <p>“ရှောင်လဲ့လည်း သေသွားပြီ”</p> <p>အားလုံး ထိုင်ခုံများမှ ဆတ်ခနဲ မတ်တပ် ရပ်လိုက်ကြပြီး သူတို့ မျက်နှာများမှာ မှောင်မည်း သွားတော့သည်။</p> <p>“သူတို့အားလုံး အသတ်ခံလိုက်ရတာလား” ယန်ဝေ့က မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ပြောလာ၏။ “ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက ရုပ်ဖျက် ပုန်းကွယ်တဲ့ နေရာမှာ ကျွမ်းကျင်ကြတယ်လေ... အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အတွေ့ခံရပြီး အသတ်ခံလိုက်ရတယ် ဆိုတာ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိလို့လဲ... အားအနည်းဆုံးသူတောင် အဆင့် (၈) ကျွမ်းကျင်သူနော်... တစ်မိနစ်လေးတောင် မခံနိုင်လိုက်ဘူးလား”</p> <p>“သူတို့ ဆယ်ယောက်လုံးက တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် အချိတ်အဆက် ရှိကြတာ... တစ်ယောက်ယောက် အတွေ့ခံရရင်တောင် ကျန်တဲ့သူတွေကို ဆက်သွယ်နိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ အားလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသတ်ခံလိုက်ရတာ... ဒါ ဘာကို ဆိုလိုလဲ ဆိုတာ အားလုံး သဘောပေါက်ရဲ့လား” လော့ဖုန်းက ပြောနေရင်း စက္ကန့်နှင့်အမျှ သူ့မျက်နှာမှာ ဖြူရော်လာသည်။</p> <p>“ဒုက္ခပဲ... ငါတို့ ဒီကနေ ထွက်သွားမှ ရတော့မယ်” မင်ဟိုင်က လော့ဖုန်း ပြောလိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွား၏။</p> <p>“ဒီလောက် အချိန်တိုအတွင်းမှာ သူတို့ကို သတ်နိုင်မှတော့ ငါတို့ကိုလည်း သေချာပေါက် ရှာတွေ့နိုင်မှာပဲ... ယင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၊ လုံယွမ်နဲ့ တခြားသူတွေ ပျက်စီးသွားရတာ ချူယန် တောင်ထွတ်နဲ့ ပတ်သက်နေတယ် ဆိုတာ အခု ငါ အသေအချာ ပြောရဲပြီ... အခုချက်ချင်း ထွက်သွားမှ ရမယ်... မဟုတ်ရင် နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်”</p> <p>အပေါက်ဝသို့ ရောက်သည်နှင့် သူ အေးခဲသွားတော့သည်။ သူ့ရှေ့ရှိ လူကို ကြည့်ရင်း ရင်ထဲ အေးစက်သွားကာ... “နောက်ကျသွားပြီ”</p> <p>ဘုန်း...</p> <p>ကျန်းမင် ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် သူ့သုခကမ္ဘာလောက ပုံရိပ်ယောင်ဖြင့် နေရာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး အပြင်ဘက်ရှိ အကျိုးခံစားခွင့်ရသူ အားလုံးကို သွေးမြူခိုးများ အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။</p> <p>လေထဲသို့ လက်ဆန့်တန်းလိုက်ပြီးနောက် မူလအဆီအနှစ် စီးကြောင်းများကို သူ့အတွင်းကမ္ဘာထဲသို့ စုပ်ယူလိုက်၏။</p> <p>“ဒါက တကယ့် အကောင်းဆုံး အာဟာရပဲ... တစ်ယောက်ယောက်က ဆေးဘုရင်ကြီး လာပေးရင်တောင် လဲမှာ မဟုတ်ဘူး” ကျန်းမင်က ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>သူ့ရှေ့ရှိ နန်းတော်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီး မူလအဆီအနှစ်များကို စုပ်ယူလိုက်သော်လည်း သူ့အတွင်းကမ္ဘာကို ကြီးကြီးမားမား ပြောင်းလဲသွားစေမည် မဟုတ်သည့်တိုင် ဘာမှမရှိခြင်းထက်တော့ ပိုကောင်းပေသည်။</p> <p>လူသားလမ်းစဉ် မှတ်တမ်းကျမ်းကို ဆင့်ခေါ်၍ သူ့ခေါင်းထက်တွင် ဝဲပျံနေစေလိုက်၏။</p> <p>“ကြည့်ရတာ မင်းတို့ အကုန်လုံး ဒီရောက်နေတာပဲ”</p> <p>ကျန်းမင်က နန်းတော်တံခါးဝသို့ ရောက်လာရင်း ပြုံးလိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး ချိတ်ပိတ်ခံထားရပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ ထွက်ပြေးရန် လမ်းစ မရှိတော့ချေ။</p> <p>“မင်းက ကျန်းမင်လား” မင်ဟိုင်က ကျန်းမင်ကို မြင်သည်နှင့် နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားပြီး... “ဒါဆို ကျိုယန်ဂိုဏ်းမှာ အနက်ရှိုင်းဆုံး ပုန်းကွယ်နေသူက ဇီလင်းလုံ မဟုတ်ဘဲ မင်းဖြစ်နေတာပေါ့”</p> <p>သူက ကျန်းမင်၏ ပုံတူပန်းချီကားကို ရရှိထားသဖြင့် ချက်ချင်း မှတ်မိသွားခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p>“ငါတို့ မစ်ရှင် တိုးတက်မှုက ရှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းကို ရောက်သွားပြီလား... သူ ကိုယ်ထင်ပြလိုက်တာနဲ့တင် တိုးတက်မှုက ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း တက်သွားတယ်ပေါ့” ယန်ဝေ့၏ အသံက ခန်းမဆောင် တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သူ့မျက်နှာမှာ မှောင်မည်းနေ၏။</p> <p>“မင်း အသက် သုံးဆယ်တောင် မပြည့်သေးဘူး မဟုတ်လား... ဒီလောက် အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီး အကြောက်ရဆုံး အချက်က ချင်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ မျက်စိအောက်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်တဲ့အထိ မင်း ပုန်းကွယ်တာ အရမ်း တော်လွန်းနေတာပဲ” မင်ဟိုင်က အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျန်းမင်... ဇီလင်းလုံက မင်းအတွက် တစ်ချိန်လုံး ဓားစာခံ ဖြစ်နေခဲ့တာလား”</p> <p>“အင်း... ဓားစာခံ ဆိုတဲ့ စကားလုံးကိုတော့ ငါ မသုံးချင်ပါဘူး... ငါက သူ့ဘာသာသူ တိုးတက်လာအောင် လွှတ်ထားပေးရုံ သက်သက်ပါ” ကျန်းမင်က ပြန်ဖြေ၏။ “ငါ ဘယ်လိုလုပ် မင်းတို့လို ဖြစ်လာနိုင်မှာလဲ”</p> <p>“ဘာ” မင်ဟိုင်၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ “ဖိတ်ကြားချက် ကနေတဆင့်ပေါ့... မင်းမှာ ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားတဲ့ စွမ်းအားရှင် ရှိနေတာလား... ယင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၊ လုံယွမ်နဲ့ တခြားသူတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့တာ မင်းလား”</p> <p>“ဖိတ်ကြားချက် ကနေတဆင့်” ကျန်းမင်က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။</p> <p>မင်ဟိုင် တစ်ယောက် သူ မေးသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ကြောင်း သိသော်လည်း ရလိုက်သော အဖြေမှာ သူ လိုချင်သည့် အဖြေ မဟုတ်ပေ။ မင်ဟိုင်၏ လက်ရှိ အခြေအနေ မှတ်တမ်းတွင်လည်း ဘာမှ ဖော်ပြထားခြင်း မရှိချေ။</p> <p>“ဟုတ်တယ်... ငါပဲ... ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ ဘာကျောထောက်နောက်ခံမှ မရှိဘူး... ငါ တစ်ယောက်တည်းပဲ” ကျန်းမင်က ဖြေသည်။ ထို့နောက် အထက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြရင်း... “တခြား နည်းလမ်း မရှိတော့ဘူးလား... ဒါက မျှတမှုနဲ့ တရားမျှတမှုရဲ့ ရုပ်သေးရုပ်လေးလား”</p> <p>“မင်း တစ်ယောက်တည်းက သူတို့ အားလုံးကို သတ်ပစ်ခဲ့တာလား... မဖြစ်နိုင်တာ” မင်ဟိုင်က ခေါင်းခါယမ်း၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ငါတို့ စုံစမ်းထားသလောက် သူတို့ထဲက တချို့က အဆင့် (၁၀) ကျွမ်းကျင်သူတွေ... တချို့က အဆင့် (၈) နဲ့ အဆင့် (၉) တွေလေ... မင်း တစ်ယောက်တည်း သူတို့ အကုန်လုံးကို သတ်နိုင်စရာ အကြောင်း မရှိဘူး”</p> <p>“ငါ မင်းမေးတာကို ဖြေပြီးသွားပြီလေ... မင်းက ငါ့အမေးကို မဖြေရသေးဘူး” ကျန်းမင်က သူ့အား အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်ရင်း ပြော၏။</p> <p>“မရှိဘူး... တခြား နည်းလမ်း မရှိဘူး” မင်ဟိုင်က ပြန်ဖြေပေးသည်။ သူ ကြားလိုက်ရသည်ကို အခုထိ အပြည့်အဝ လက်မခံနိုင်သေးပေ။ “ဒါက အရာရာကို စွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့ နတ်ဘုရား... ဒါမှမဟုတ် ပရိုဂရမ် တစ်ခုလို့ ခေါ်လို့ရတယ်...”</p> <p>စကားပင် မဆုံးလိုက်ဘဲ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကာ...</p> <p>“စနစ်... ငါ့ကို အခုချက်ချင်း ပြန်ပို့ပေး”</p> <p>မင်ဟိုင်က သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တစ်စုံတစ်ရာက ထွက်ပြေးခြင်းကို တားဆီးနေကြောင်း ခံစားမိသဖြင့် ထပ်စောင့်နေ၍ မရတော့ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျန်းမင်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဟု သူ မထင်ထားချေ။</p> <p>[ဒင်... အကျိုးခံစားခွင့်ရသူ မင်ဟိုင်... သင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို နတ်ဘုရား ပစ္စည်းတစ်ခုဖြင့် ချိတ်ပိတ်ထားသဖြင့် ဤနေရာသို့ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်၍ မရနိုင်ပါ]</p> <p>“ဘာ”</p> <p>မင်ဟိုင်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားတော့သည်။ ကျန်လူများလည်း အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားကြ၏။</p> <p>သူက စိတ်ကို အတင်းတည်ငြိမ်အောင် ထား၍ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။</p> <p>“ကျွန်တော်တို့ အပစ်အခတ် ရပ်စဲလို့ ရမလား”</p> <p>ကျန်းမင်က လှောင်ပြုံး ပြုံးကာ…“မင်းတို့က ငါ့ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးချင်နေတာလေ... အခုကျမှ အပစ်အခတ် ရပ်စဲချင်တယ်ပေါ့... ငါ့ကို နောက်နေတာလား”</p> <p>“ကျေးဇူးပြုပြီး ကျန်းမင်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို လွှတ်ပေးပါ... ကျွန်တော်တို့လည်း ဒီလို မလုပ်ချင်ပါဘူး... တကယ်လို့ ခင်ဗျားသာ ကျွန်တော်တို့ကို လွှတ်ပေးမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျား လိုချင်တာ အကုန် ပေးပါ့မယ်... ဝိညာဉ် သလင်းကျောက်၊ အင်မော်တယ် သလင်းကျောက်၊ နတ်ဘုရား သလင်းကျောက်၊ ဆေးဝါးတွေ၊ လက်နက်တွေ... ကြိုက်တာသာ ပြောလိုက်... အကုန်ပေးပါ့မယ်” မင်ဟိုင်က တောင်းပန်လာ၏။</p> <p>သူက ကျန်းမင်ကို အချိန်ဆွဲထားရင်း အခြားသူများကို အာရုံခံ စိတ်ချင်း ဆက်သွယ်၍ စကားပြောနေသည်။</p> <p>‘ဝမ်ဖုန်း... နန်းတော်ကို ရွှေ့ဖို့ ပြင်ထား... အားလုံးပဲ... တိုက်ပွဲအတွက် အဆင်သင့် ပြင်ထားကြ’</p> <p>“မင်ဟိုင်... ခင်ဗျား အိုသွားပြီပဲ” ယန်ဝေ့က ဝင်ပြောလာသည်။ “သူက တစ်ယောက်တည်းလေ... ဘာလို့ သူ့ကို ဒီလောက်ထိ ကြောက်နေရတာလဲ... ကျွန်တော်တို့က သံသရာ ခန်းမဆောင်ရဲ့ အကျိုးခံစားခွင့်ရသူတွေနော်... အတိတ်က ကမ္ဘာလောက ပေါင်းများစွာမှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ တိုက်ပွဲတွေကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရတာ... အဆိုးရွားဆုံး အခြေအနေမှာတောင် မျှော်လင့်ချက် မမဲ့ခဲ့ဖူးဘူး... မင်ဟိုင်... ဒီအချက်ကို မေ့မသွားနဲ့... ဒါက ကမ္ဘာလောက တစ်ခု သက်သက်ပဲလေ... သူတို့ ရောက်နိုင်တဲ့ အမြင့်ဆုံး အဆင့်က အဆင့် (၁၀) ပဲ... ပြီးတော့ ဒီမှာရှိတဲ့ ကျွန်တော်တို့ အားလုံးကလည်း အဆင့် (၁၀) တွေချည်းပဲ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေ၊ အထူး စွမ်းအားတွေ၊ ပစ္စည်းတွေနဲ့ဆို သူ့ကို မသတ်နိုင်ဘူး ထင်နေတာလား... ဟားဟား... အခုချက်ချင်း သူ့ကို သွားသတ်ပစ်မယ်”</p> <p>စကားပြော ပြီးသည်နှင့် ကြီးမားသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဖြာထွက်နေသည့် ဓားတစ်လက် သူ့လက်ထဲတွင် ပေါ်လာ၏။ သူက ဓားကိုဝှေ့ယမ်း၍ ကျန်းမင်၏ ခေါင်းဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်စဉ် နောက်တစ်ယောက်ကလည်း ပါးစပ်ဟကာ ကျန်းမင်၏ ဝိညာဉ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p>ကျန်းမင်က လက်ညှိုး တစ်ချောင်း မြှောက်ကာ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို တားဆီးလိုက်သည်။ တိုက်မိခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအား မုန်တိုင်းကြောင့် မင်ဟိုင်နှင့် အခြားသူများမှာ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားကြတော့သည်။</p> <p>‘သူ ရူးနေတာလား’</p> <p>မင်ဟိုင်နှင့် အခြားသူများ၏ ခေါင်းထဲတွင် အတွေးတစ်ခု တပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>‘သူက အင်မော်တယ် လက်နက်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ကိုယ်ပိုင် ခန္ဓာကိုယ် သုံးပြီး တားဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား’</p> <p>ယန်ဝေ့ပင်လျှင် အံ့အားသင့် မှင်သက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ရပ်က သူတို့ ကျောရိုး တစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေခဲ့၏။ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကျန်းမင်မှာ ဘာအထိအခိုက်မှ မရှိသည့်အပြင် သူ့လက်ချောင်းပေါ်၌ ပွန်းပဲ့ရာ တစ်ချက်ပင် မထင်ခဲ့ပေ။</p> <p>“ဒါ...” ယန်ဝေ့က စကားထစ်အ သွားပြီး... “ငါ... ငါ အိပ်မက် မက်နေတာလား”</p> <p>ကျန်းမင်က ဓားကို လွှင့်ပစ်လိုက်ကာ…“မဆိုးပါဘူး”</p> <p>သူက လက်ချောင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ အမာရွတ် တစ်ခုမှလွဲ၍ ဘာမှမရှိချေ။ သူ ရယ်မော၏။</p> <p>ယခင် အထွတ်အထိပ် စေတီ၏ သတ္တမမြောက် အထပ်တွင် ရှိနေစဉ်က အဆင့် (၁၁) ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ကို တစ်ကြိမ် အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသည်။ တုန်ဖန်း ချန်းရှီ ပေးခဲ့သော ကမ္ဘာ့နှလုံးသားကို စုပ်ယူပြီးနောက် သူက မရပ်မနား ကြီးထွားလာခဲ့၏။ လက်ရှိတွင် သူ မည်မျှ စွမ်းအားကြီးနေပြီကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိတော့ပေ။</p> <p>သူ့အတွက်တော့ ဤအင်မော်တယ် လက်နက်မှာ ထူးခြားမှု မရှိသလို ထင်ရသော်လည်း ယန်ဝေ့ တစ်ယောက် အင်မော်တယ် လက်နက်၏ အစွမ်းအစ အပြည့်အဝကို ထုတ်မသုံးနိုင်သောကြောင့် ဆိုသည်ကိုလည်း သူ နားလည်ထားသည်။</p> <p>‘သူက အင်မော်တယ် လက်နက်ရဲ့ စွမ်းအား အပြည့်ကို သုံးနိုင်ရင်တောင် ငါ့အရိုးကို ခုတ်ဖြတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ငါ့အတွင်းကမ္ဘာ တကယ့် အစစ်အမှန် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးရင် အဆင့် (၁၁) အင်မော်တယ် လက်နက်ကတောင် ငါ့ကို အန္တရာယ် ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး’ ကျန်းမင် စိတ်ထဲ တွေးနေမိသည်။</p> <p>“လူ့လောကမှာ မင်းလို စွမ်းအားကြီးတဲ့ လူတစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေနိုင်တာလဲ” မင်ဟိုင်၏ အသံတွင် လေးစားမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ရောနှောနေ၏။</p> <p>ကျန်းမင်က သူတို့နှင့် အချိန် ဆက်မဖြုန်းချင်တော့ပေ။ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးသွင်းလိုက်ရာ သူတို့အားလုံး သွေးအိုင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ သွားကြတော့သည်။</p> <p>သူက နန်းတော်ထဲ ဝင်ရောက်သွားပြီး ကျန်ရှိနေသော လူများကိုပါ သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>“အကြို အင်မော်တယ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ဆယ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ချင်းစီ ပေးတဲ့ မူလအဆီအနှစ်က ငါ့အတွင်းကမ္ဘာရဲ့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကို အနှစ်တစ်ထောင် ပိုမြန်စေတယ်... အန္တိမအဆင့်နဲ့ သုခဘုံအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေကရော ဘယ်လိုနေမလဲ”</p> <p>ကျန်မးင်က စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ထပ်မစောင့်နိုင်တော့ချေ။</p> <p>တိုက်ပွဲဝင် ပစ္စည်းများ အားလုံး စုဆောင်းပြီးနောက် သူက ချူယန် တောင်ထွတ်သို့ မပြန်တော့ဘဲ မြောက်ပိုင်းဒေသသို့ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် နတ်ဘုရား သခင်၏ အကျိုးခံစားခွင့်ရသူ အယောက် (၂၀) ခန့် ရှိနေလေသည်။</p> <p>“ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့အတွင်းကမ္ဘာ အစစ်အမှန် အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တော့မယ်”</p> <p>End</p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save