Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၀၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">မိန်းကလေး... ဒါက မိုဘိုင်းဖုန်းလို့ ခေါ်တယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က တမင်သက်သက် လုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရောင်းရမှာလား။ ဝမ်းနည်းပါတယ်... ငါ ဒါကို မရောင်းဘူး၊ ပရိုမိုးရှင်း ဆင်းနေတာ။ ပြီးတော့ ငါသာ ရောင်းမယ်ဆိုရင်တောင် မင်းတို့ ဝယ်နိုင်မှာမို့လို့လား။ ဒါကို မိုဘိုင်းဖုန်းလို့ ခေါ်တယ်။ တစ်လုံးကို ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာဂဏန်းလောက် တန်တယ်။ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူက အဲဒီလောက် ဝယ်နိုင်မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">လူငယ်လေးက မောက်မာစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက ဖေ့ယီရှန်အပေါ်တွင် တပ်မက်စွာ ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာဂဏန်း” ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေခဲ့ကြသော လူများက ချက်ချင်းပင် အာမေဋိတ်သံများ ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မီးတောက်တိုင်းပြည်ကဲ့သို့သော တိုင်းပြည်သည် ဒုတိယအဆင့်ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ လက်အောက်ခံ ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ယွင်လဲ့ဆိုလျှင် အရင်က တည်းခိုခန်းတွင် စားသောက်စဉ်က အရာအားလုံးကို မမှာရဲခဲ့ပေ။ ပြီးတော့ သူက ယွင်တိုင်းပြည်၏ အနာဂတ် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားပင် ဖြစ်သေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါကြောင့်... သူတို့ကို ထားလိုက်ပါဦးတော့၊ ဒုတိယအဆင့်ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်တောင်မှ ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဒါဇင်အနည်းငယ်ကို ထုတ်မပေးနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မီးတောက်တိုင်းပြည်မှ လူများအတွက် အသုံးအများဆုံး ငွေကြေးမှာ ငွေစများသာဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများမှာ ကျင့်ကြံသူများသာ ပိုင်ဆိုင်ရန် ထိုက်တန်သော ဇိမ်ခံပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာဂဏန်းဆိုသည်မှာ မိုဘိုင်းဖုန်းတစ်လုံးသည် နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာတိုက်တစ်ခုလုံးနှင့် ညီမျှနေနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအရာက ဘယ်လိုလုပ် မထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေမှာလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အံ့သြတုန်လှုပ်ဟစ်အော်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အမျိုးမျိုးသော ထူးဆန်းသည့် အကြည့်များက ထိုလူထံသို့ ချက်ချင်း စူးစိုက်သွားကြသည်။ ယောကျ်ားများ၏ မနာလိုအားကျမှုများနှင့် မိန်းမများ၏ ကြည်ညိုလေးစားမှုများ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာဂဏန်းတန်သော မိုဘိုင်းဖုန်းကို သူက အလုံးရေ အတော်များများ ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူက သခင်လေးတုကူးထက်တောင် ပိုချမ်းသာနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူငယ်လေး၏ စကားကို ဖေ့ယီရှန်နှင့် ကျင်ကျောင်းတို့က ရယ်စရာအဖြစ်သာ မှတ်ယူလိုက်ကြသည်။ လုချန် ရောင်းချသော အဈေးအကြီးဆုံး မိုဘိုင်းဖုန်းများပင်လျှင် ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာသာ တန်ကြေးရှိသည်။ သူတို့ကို ပေးထားသော မိုဘိုင်းဖုန်းများဆိုလျှင် အလွန်ကြီးမားသော LCD ဖန်သားပြင်များပင် ပါရှိသေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ရှေ့မှ လူ ကိုင်ထားသော ဖုန်းမှာ အလုံးရေ တစ်လုံးလျှင် အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံးသာ တန်ကြေးရှိသော အမျိုးအစားဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။ ခလုတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်သေးငယ်သော ဖန်သားပြင်ကြောင့် WeChat ဖြင့် စာပို့ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤလူက တခြားသူများ မိုဘိုင်းဖုန်းကို မသိသေးသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သိသိသာသာကို ကြွားလုံးထုတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ပရိုမိုးရှင်း ဆင်းတာလား။ ရှင်က ပရိုမိုးရှင်းဆင်းတယ်ဆိုရင် ရောင်းဖို့ ပြင်ဆင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က ဆက်မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယောကျ်ားများသည် လှပသော အမျိုးသမီးများရှေ့တွင် ကြွားလုံးထုတ်လေ့ရှိကြပြီး အထူးသဖြင့် ဤလူငယ်လေးပင်။ အားကျနေသော အကြည့်များဖြင့် လူအများအပြား၏ စောင့်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရသောကြောင့် သူ၏ ကြွားလုံးထုတ်ချင်စိတ်က ချက်ချင်းပင် မြင့်တက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မိန်းကလေး... အရှေ့ဘက်ကုန်းမြေတိုက်က လူတွေက တကယ်ကို ဗဟုသုတ နည်းလွန်းတယ်။ ဒီမိုဘိုင်းဖုန်းက မင်းတို့ ထင်ထားသလို ရိုးရှင်းတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ပြောပြမယ်၊ ငါတို့ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်မှာဆိုရင် ကိုယ့်မိသားစုနဲ့ မိုင်ရာချီ ကွာဝေးနေရင်တောင် ချက်ချင်း ဆက်သွယ်လို့ရတယ်။ ဘာလို့လဲ သိလား။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မိုဘိုင်းဖုန်းတွေကို ချိတ်ဆက်ပေးနိုင်တဲ့ ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင်တွေ ရှိလို့ပဲ။ ဖန်သားပြင်ပေါ်က ဒီအတုံးသေးသေးလေးတွေကို မြင်လား။ အဲဒါကို ဆစ်ဂနယ်လို့ ခေါ်တယ်။ အခု ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင်တွေ မရှိသေးတဲ့အတွက် ဆက်သွယ်လို့ မရသေးဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆက်သွယ်လို့ မရရင် ရှင်က ဒီမှာ ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါက မင်းတို့ ဗဟုသုတ မရှိတာလေ။ ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင်တွေ တည်ဆောက်ဖို့ တာဝန်ယူရတာ ငါပဲ။ ငါသာ ဆန္ဒရှိရင် အရှေ့ဘက်ကုန်းမြေတိုက်နဲ့ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်ကို အချိန်မရွေး ချိတ်ဆက်ပေးနိုင်တယ်...”</p> <p style="text-align:justify">လူငယ်လေးက ဤသို့ပြောလိုက်ချိန်တွင် ခေါင်းကို မော့ထားကာ အလွန်တရာ မောက်မာလွန်းသည့် ပုံပေါက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ကြွားလုံးထုတ်မှုကလည်း ကြီးမားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မနာလိုအားကျမှုများ ရောနှောနေသော အံ့သြတုန်လှုပ်ဟစ်အော်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ဆန္ဒရှိသရွေ့ အရှေ့ဘက်ကုန်းမြေတိုက်နှင့် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်ကို ချိတ်ဆက်ပေးနိုင်တယ်တဲ့လား။ ဒါက အရမ်းကို အံ့မခန်းပဲ... သူက ထင်ရှားတဲ့ မိသားစုတစ်ခုခုက သခင်လေးတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမျိုးသမီးများစွာက သူ့ကို တိတ်တဆိတ် မျက်တောင်ခတ်ပြနေကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူငယ်လေးက ဤအခြားသူများကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူ၏ အာရုံစိုက်မှုက ဖေ့ယီရှန်အပေါ်တွင် လုံးလုံးလျားလျား ရှိနေသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ ကြွားလုံးထုတ်မှု အထွတ်အထိပ် ရောက်နေချိန်တွင် ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင်များ နေရာချထားမှုကို တကယ်တမ်း တာဝန်ယူ စီစဉ်ပေးရသူမှာ သူ အထင်ကြီးစေရန် ကြိုးစားနေသော ဤလူကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေကြောင်းကို သူ ဘယ်လိုမှ သိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ရှင် ပြောရတာတော့ လွယ်တာပေါ့။ ဆက်သွယ်ရေး ချိတ်ဆက်ပေးနိုင်တယ်လို့ ရှင်က အခိုင်အမာ ပြောနေတာလား။ ရှင့်မှာ စွမ်းရည်ရှိရင် ကျွန်မကို ပြစမ်းပါ”</p> <p style="text-align:justify">ကျင်ကျောင်းက ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မရဘူး”</p> <p style="text-align:justify">လူငယ်လေးက မောက်မာစွာ ခေါင်းရမ်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင်တစ်ခုက ဘယ်လောက် ဈေးကြီးလဲ မင်း သိလား။ တစ်တိုင် တည်ဆောက်ဖို့ ထိပ်တန်းအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထောင်ချီ ကုန်ကျတယ်။ ငါက ဘယ်လိုလုပ် မင်းတို့အတွက် လွယ်လွယ်ကူကူ တည်ဆောက်ပေးနိုင်မှာလဲ။ အကယ်၍များ...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အကယ်၍များ ဘာဖြစ်လဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အကယ်၍များ မင်းတို့ မီးတောက်တိုင်းပြည်ရဲ့ မင်းသမီးလေးက ငါ့အစ်ကိုနဲ့ လက်ထပ်မယ်ဆိုရင်ပေါ့။ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းတို့အတွက် ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင်တွေ လာတည်ဆောက်ပေးဖို့ လူတွေကို ငါ စီစဉ်ပေးမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူငယ်လေး စကားပြောပြီးသည်နှင့် ဝန်းရံနေသော လူအုပ်ကြီး၏ အပြင်ဘက်မှ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျင်ကျောင်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟာ... ငါ့အစ်ကို ရောက်လာပြီ”</p> <p style="text-align:justify">လူငယ်လေးက စကားပြောလာသူကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ အသစ်ရောက်လာသူမှာလည်း အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သန့်ရှင်းသော အပြာရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ အသားဖြူဖြူနှင့် အတော်လေး ရုပ်ဖြောင့်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နင်လား”</p> <p style="text-align:justify">ကျင်ကျောင်းက အသစ်ရောက်လာသူကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်က ကျင်ကျောင်းကို ပိုးပန်းသူ အများအပြား ရှိခဲ့သော်လည်း တစ်ယောက်ကတော့ အထင်ရှားဆုံးဖြစ်ပြီး ယနေ့တိုင် အမှတ်ရနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်ကျောင်း၏ လက်ချက်ဖြင့် ခြေလက်လေးဖက်လုံး ကျိုးသွားခဲ့သော ကုန်သည်တစ်ဦး၏သား။ ထိုသူမှာ သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေသော လူငယ် လုမင်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုမင်က ခပ်မြန်မြန် လျှောက်လာပြီး အခြားလူငယ်လေးကို ဦးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကာ ကျင်ကျောင်းရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ခံစားချက်များကို မဖုံးကွယ်ဘဲ တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကိုယ် မင်းကို အရမ်းလွမ်းနေတာ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်ကျောင်းက သူ့ကို ရွံရှာစက်ဆုပ်မှုများ အပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် လုမင်က လက်ထပ်ခွင့်တောင်းရန် ရောက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ၏ ခမည်းတော် ပေးပို့လိုက်သော သီးသန့်စာမှတစ်ဆင့် သူမ သိထားပြီးဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သီးသန့်စာထဲတွင် ဖော်ပြထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ခြေလက်လေးဖက်လုံး ကျိုးသွားပြီးကတည်းက လုမင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ် သူ၏ ပြန်အလာသည် ဧရာမ သယံဇာတများကို ယူဆောင်လာရုံသာမက ကြီးမားလှသော စီးပွားရေးအင်အားကိုပါ ပြသနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်က ကျင်ကျောင်းကို လက်ထပ်ရန်ဖြစ်ပြီး အရှင်သခင်အပေါ်တွင်လည်း ကြီးမားသော ဖိအားများ ပေးထားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုမင်သည် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်တစ်ဝိုက်သို့ ခရီးလှည့်လည်ခဲ့ပြီး ကံကောင်းသော တွေ့ဆုံမှုအချို့ ရရှိခဲ့ကြောင်း အရှင်သခင်က စာထဲတွင် ပြောထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့်ပင် သီးသန့်စာကို ဖတ်ပြီးနောက် ဖေ့ယီရှန်က “သူ ဘယ်လောက်တောင် ချမ်းသာလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်” ဟု ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ ရွံရှာစက်ဆုပ်မှုများက မျက်နှာပေါ်တွင် အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify">“နင့်ရဲ့ ခြေလက်လေးဖက်လုံး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်အကျိုးမခံချင်ရင် ထွက်သွားစမ်း...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား...”</p> <p style="text-align:justify">သူတို့ဘေးမှ မိုဘိုင်းဖုန်း ပရိုမိုးရှင်းဆင်းနေသော လူငယ်လေးက နှစ်ချက်ခန့် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုလု... သူမက ခင်ဗျား အမြဲတမ်း ပြောပြနေတဲ့ မိန်းကလေးကိုး။ သူမက တကယ်ကို ဒေါသကြီးမယ့်ပုံပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ညီလေးဝမ်... ဒါက ငါ နေ့ရောညပါ တမ်းတနေရတဲ့ သူပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီလေ။ ဒီလိုဆိုမှတော့ နန်းတော်ကို တိုက်ရိုက်သွားပြီး အရှင်မင်းကြီးဆီမှာ လက်ထပ်ခွင့် သွားတောင်းကြတာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify">ညီလေးဝမ်ဟု ခေါ်ဆိုခံရသူ၏ အမည်မှာ သခင်လေးဝမ် ဖြစ်သည်။ သူက တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်ပြီး နန်းတော်ဘက်သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ဘယ်သူကများ ခင်ဗျားရဲ့ ခြေလက်လေးဖက်လုံးကို ချိုးရဲမလဲဆိုတာ ကျွန်တော် ကြည့်ချင်သေးတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်ကျောင်းက သူမ၏ ခါးမှ ဓားမြှောင်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို တစ်ချက်စီ သွားထိုးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မလုပ်နဲ့”</p> <p style="text-align:justify">ကျင်ကျောင်းတွင် ဒေါသကြီးသော စရိုက်ရှိပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် သူမ၏ အခန်းထဲတွင် ဓားလှံများဖြင့် လေ့ကျင့်နေတတ်ကြောင်း ဖေ့ယီရှန် သိထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမက အများအားဖြင့် လုချန်နှင့်အတူ ရှိနေလေ့ရှိသောကြောင့် ဤအရာကို ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ ယခု မြင်လိုက်ရမှသာ ကျင်ကျောင်းသည် ဒေါသကြီးရုံသာမက သဘောထားမတိုက်ဆိုင်သည်နှင့် ချက်ချင်း ဓားဖြင့်ထိုးရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေလောက်အောင် တကယ်ကို ပေါက်ကွဲလွယ်ကြောင်း သူမ သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">“သူတို့ ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားလဲဆိုတာကို အရင် ကြည့်ကြတာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဖွဲ့သားများ ရထားလုံးပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြပြီး နန်းတော်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရှင်သခင်သည် ရှီဟို ပြန်ယူလာသော သတင်းများကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သလို ကျင်ကျောင်း ပြန်ရောက်လာပြီဆိုသည်ကိုလည်း သိထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရွှေရထားလုံးသည် အရှင်သခင်၏ စာကြည့်ဆောင်ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လာသည်။ ဘာဖြစ်နေမှန်းမသိသော အစောင့်အမြောက်အမြားက အထဲသို့ အမြန်ပြေးဝင်လာကြသော်လည်း ကျင်ကျောင်းကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဆုတ်... ဆုတ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစောင့်ခေါင်းဆောင်က ထိတ်လန့်နေပုံရပြီး အစောင့်အဖွဲ့ကလည်း အတွေ့အကြုံရှိသူများပီပီ လျင်မြန်စွာ နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျောင်းအာ”</p> <p style="text-align:justify">အရှင်သခင်က ရှေ့သို့တိုးလာပြီး သူ၏ သမီးကို ဖက်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်က ကျင်ကျောင်းသည် တုကူးဖူကွေ့နှင့်အတူ ထွက်သွားခဲ့ကြောင်း သူ သိသော်လည်း သူဌေးလု အသက်ရှင်လျက်ရှိကြောင်း သတင်းများ အရှေ့ဘက်ကုန်းမြေတိုက်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိမလာခင်အထိ သူ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေခဲ့ရသည်။ ထိုသတင်း သိရသည့်အခါမှသာ သူ၏ သမီးသည် တည်းခိုခန်းသို့ သွားလောက်မည်ဟု တွေးမိကာ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး ရှီဟိုကို သူမအား သွားရောက်ရှာဖွေရန် အထူးစေလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခမည်းတော်... တကယ်ပဲ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ လုမင်က ဘာလိုချင်နေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟူး... အကုန်လုံးက ငါ့အမှားတွေပါ။ ငါ့မှာသာ အင်အားရှိခဲ့ရင် သမီးကို ဒီလောက် အခက်တွေ့စေမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify">မီးတောက်တိုင်းပြည် အရှင်သခင်က သူ့ကိုယ်သူ အပြစ်တင်သည့်ဟန်ဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီနှစ်ယောက်က သမီးရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေမလား။ အထဲဝင်ပြီး စကားပြောကြတာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save