Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၀၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">မင်းသမီးအကြီးဆုံးနှင့် ဒုတိယမင်းသမီး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရွှေရထားလုံးသည် အလွန်မြန်ဆန်လှပြီး အမျိုးသမီးသုံးဦးက နန်းတော်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း လုမင်နှင့် သခင်လေးဝမ်တို့ကမူ အပြင်ဘက်တွင် လမ်းလျှောက်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်အတွင်း သခင်လေးဝမ်က ရွှေရထားလုံးကို အလွန်စိတ်ဝင်စားနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် ရတနာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ သိမြင်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီမိန်းမက ဘယ်သူလဲ။ ပြီးတော့ ဒီလိုရထားလုံးမျိုးကို သူက ဘယ်လိုလုပ် ပိုင်ဆိုင်ထားတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးဝမ်က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီရထားလုံးက သူမဟာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက အလွန်ချမ်းသာတဲ့ တုကူးဖူကွေ့ဆိုတဲ့ လူဝကြီးတစ်ယောက် ပိုင်တာပါ”</p> <p style="text-align:justify">လုမင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်လား”</p> <p style="text-align:justify">‘အလွန်ချမ်းသာတဲ့’ ဆိုသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သခင်လေးဝမ်က ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကြည့်ရတာ အဲဒီမိန်းမကလည်း ပိုက်ဆံမက်ပုံပဲ။ အဲဒါ အကောင်းဆုံးပဲလေ။ ဒီည ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး နူးညံ့တဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာ အနားယူကြရမှာပေါ့... ဟားဟားဟား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးဝမ်၏ ညစ်ညမ်းသော ရယ်မောသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လုမင်က သူ ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာကို ဘယ်လိုလုပ် နားမလည်ဘဲ နေမည်နည်း။ သူလည်း ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤလူနှစ်ယောက်သည် ယခုအချိန်တွင် ယုံကြည်မှုများ အပြည့်အဝ ရှိနေသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် လုမင်ပင်။ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်မှ သူ၏ အတွေ့အကြုံများက အရှေ့ဘက်ကုန်းမြေတိုက်သည် ခေါင်ဖျားပြီး ခေတ်နောက်ကျနေသော နေရာတစ်ခုသာဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို ခံစားလာရစေပြီး မိမိကိုယ်ကို ထူးချွန်လှပြီဟု ယူဆထားသူများသည်ပင် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်ရှိ သာမန်လူများနှင့် မကွာခြားလှဟု သူ ထင်မြင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ... လုမင်အတွက်ကတော့ ပြီးခဲ့သည့်နှစ်များအတွင်း အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်တွင် နာမည်ရလာရုံသာမက အရာသိခန်းမ၏ “အရာရှိကြီး” တစ်ဦးဖြစ်သော သခင်လေးဝမ်နှင့်လည်း မိတ်ဆွေဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုမင်သည် အရာသိခန်းမ၏ ကြီးမားသော နာမည်ကျော်ကြားမှုကို အလွန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခု အရှေ့ဘက်ကုန်းမြေတိုက်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူ၏ တွေးခေါ်ပုံနှင့် အမြင်များက လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ဂုဏ်ကျက်သရေရှိစွာ အိမ်ပြန်လာခြင်းထက်ပင် ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန်တွင် သူက မီးတောက်တိုင်းပြည်၏ အရှင်သခင်ကိုပင် ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ သူသည် လျိုယွင်ဂိုဏ်းကဲ့သို့ ပထမအဆင့်ဂိုဏ်းတစ်ခုနှင့်ပင် တန်းတူရပ်တည်နိုင်နေပြီဖြစ်ပြီး မဟာရှအင်ပါယာကပင်လျှင် သူ၏ စကားကို နားထောင်ရမည်ဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သေချာသည်မှာ ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသော မဟာရှအင်ပါယာသည် အရှေ့ဘက်ကုန်းမြေတိုက်မှ မဟာရှအင်ပါယာကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နန်းတော်၏ ပင်မတံခါးပေါက်မှနေ၍ ခမ်းနားကြီးကျယ်စွာ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ဝင်ရောက်လာခြင်းမှာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ပေ။ သူ ပထမဆုံး ရောက်လာသည့်နေ့က တော်ဝင်အစောင့်များ၏ တားဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသော်လည်း ဧရာမ ငွေကြေးအင်အားကို ပြသလိုက်ပြီးနောက် ဤအစောင့်များက သူ့ကို မတားရဲတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုမင်၏ ငွေကြေးအင်အားမှာ ဂိုဏ်းအတော်များများကို ဝယ်ယူနိုင်ပြီး သဘောထားမတိုက်ဆိုင်မှုများ ရှိလာပါက မီးတောက်တိုင်းပြည်ကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရှင်သခင်ဘုရင်မင်းမြတ်၏ စာကြည့်ဆောင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမျိုးသမီးသုံးဦးက အရှင်သခင် ပြန်လည်ပြောပြနေသော မကြာသေးမီက အဖြစ်အပျက်များကို နားထောင်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီလုမင်က နည်းနည်းတော့ မောက်မာလွန်းနေပြီ...”</p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က လက်မောင်းပိုက်ထားရင်း အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လုမင်၏ ဤတစ်ကြိမ် အလည်အပတ်က လက်ထပ်ရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးဖို့ဆိုတာ သိသာထင်ရှားနေသောကြောင့်ပင်...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက မီးတောက်တိုင်းပြည်၏ ဧကရာဇ်ကို သူ၏ အင်အားကို ပြသခဲ့ပြီး သဘောမတူပါက မီးတောက်တိုင်းပြည်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်ဟုပင် ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ခမည်းတော်... လျိုယွင်ဂိုဏ်းက ဒီကိစ္စကို ဂရုမစိုက်ဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify">ကျင်ကျောင်းက နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရှေ့ဘက်ကုန်းမြေတိုက်၏ အရှင်သခင်ဂိုဏ်းအနေဖြင့် လျိုယွင်ဂိုဏ်းသည် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်ရှိ အင်အားစုအသီးသီးနှင့် အဆက်အသွယ်ရှိထားသောကြောင့် လုမင်၏ ဤမျှ မောက်မာသော လုပ်ရပ်များကို ခွင့်လွှတ်ထားဖို့ မသင့်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရှင်သခင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူး။ သမီးတို့က အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်ကနေ ပြန်လာတာဆိုတော့ မိုဘိုင်းဖုန်းတွေ အကြောင်းကို သိမှာပေါ့နော်။ အဲဒီသခင်လေးဝမ်ဆိုတဲ့သူက ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင်တွေ နေရာချထားမှုကို အထူးတာဝန်ယူထားရတာ။ ငါတို့က သူ့ကို စော်ကားမိရင် လုမင်ကိုယ်တိုင် မလှုပ်ရှားရင်တောင်မှ သူက ဆက်သွယ်ရေးတာဝါတိုင်တွေ မတပ်ဆင်ပေးဘဲ ငါတို့ မီးတောက်တိုင်းပြည်ကို လုံးဝ အထီးကျန်ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ပစ်နိုင်တယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် တခြားလူတွေအကုန်လုံး မိုဘိုင်းဖုန်းတွေ သုံးနေကြပြီး ငါတို့ မီးတောက်တိုင်းပြည်မှာပဲ မရှိတော့ရင် ပြည်သူတွေက မကျေမနပ် ဖြစ်လာကြလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခြေအနေရောက်ရင် သူတို့က တခြားဘာမှ ထပ်လုပ်စရာတောင် မလိုတော့ဘူး... ငါတို့ဘာသာ ငါတို့...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရှင်သခင်က ဤနေရာတွင် ရပ်လိုက်သည်။ သူ စကားမဆုံးသော်လည်း အဓိပ္ပာယ်က အလွန် ရှင်းလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်လောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းလိုက်သလဲ... အဲဒီသခင်လေးဝမ်ဆိုတာက ဘယ်သူလဲ။ အရာသိခန်းမမှာ အဲဒီလိုလူမျိုး ရှိတယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး...”</p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က အလွန် ဒေါသထွက်နေပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ ကြားထားတာကတော့ အရာသိခန်းမကို ငါတို့ စော်ကားလို့ မရဘူးတဲ့။ အခုဆိုရင် အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက် တစ်ခုလုံးရဲ့ ဆက်သွယ်ရေးက သူတို့လက်ထဲမှာ ရှိနေပြီး ပထမအဆင့်ဂိုဏ်း တချို့တောင်မှ သူတို့ကို သွားပြီး မျက်နှာချိုသွေးနေရတယ်”</p> <p style="text-align:justify">အရှင်သခင်က မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူပြောသည့်စကားက တကယ်ကို မှန်ကန်လှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျင်ကျောင်းက အရှင်သခင်၏ လက်ကို ပုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ခမည်းတော်... သမီး ပြန်ရောက်လာပြီပဲ၊ ဒီကိစ္စအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့တော့။ အဲဒီလုမင်က ပြဿနာ ဘယ်လောက်တောင် ရှာနိုင်မလဲဆိုတာ သမီး ကြည့်ချင်သေးတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အရာသိခန်းမ၏ တကယ့်အရှင်သခင်က သူတို့ဘေးမှာတင် ထိုင်နေသည်ကိုး။ အရှင်သခင်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက အမျိုးသမီးများအတွက်တော့ ရယ်စရာတစ်ခုပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် တံခါးဝမှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ညီမလေး မဟုတ်လား။ နင် ပြန်ရောက်နေပြီ၊ ပြီးတော့ ဒီနေ့ လက်ထပ်တော့မယ်လို့ ငါ ကြားတယ်”</p> <p style="text-align:justify">တံခါးဝတွင် ခမ်းနားထည်ဝါစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးနှစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ အကြီးမက အသက်သုံးဆယ်နီးပါးခန့်ရှိပြီး အငယ်မက နှစ်ဆယ့်ငါး၊ နှစ်ဆယ့်ခြောက်နှစ်ခန့် ရှိမည်။ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးစလုံးက လှပကြပြီး အရှင်သခင်နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူကြသည်။ သူတို့မှာ မီးတောက်တိုင်းပြည်၏ မင်းသမီးအကြီးဆုံးနှင့် ဒုတိယမင်းသမီးတို့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား။ ငါကတော့ ညီမလေးက ဘယ်လိုယောကျ်ားမျိုးကို ရှာမလဲဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အမြဲတမ်း ဣန္ဒြေကြီးတယ်လို့ ထင်နေတာ၊ နောက်ဆုံးကျတော့ တည်းခိုခန်း ဖွင့်တဲ့သူတစ်ယောက်ကို သဘောကျနေတာကိုး။ ဘယ်လိုလဲ... အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေတိုက်မှာ အချိန်တချို့ ဖြတ်သန်းပြီးတဲ့နောက် နေ့တိုင်း စားပွဲတွေ လိုက်သုတ်နေရတာ ဖြစ်မယ်နော်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မင်းသမီးအကြီးဆုံးနှင့် ဒုတိယမင်းသမီးတို့က စာကြည့်ဆောင်ထဲသို့ ဝင်လာကြပြီး အရှင်သခင်ကို အရိုအသေပေးပြီးနောက် ကျင်ကျောင်းကို ကြည့်ကာ ပါးစပ်ကိုအုပ်ပြီး ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ အပြုံးများထဲတွင် လှောင်ပြောင်သရော်မှုများ ပါဝင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သေချာပေါက် နေ့တိုင်း စားပွဲတွေ သုတ်နေရမှာပေါ့... မဟုတ်ရင် သူက ဘာလို့ ဒုက္ခခံပြီး ပြန်လာပါ့မလဲ။ အခု သခင်လေးလု ချမ်းသာနေပြီလို့ ကြားတာနဲ့ သူ မြန်မြန် ပြန်ပြေးလာတာလေ။ ဒါနဲ့ စကားမစပ်... အပြင်မှာ ရပ်ထားတဲ့ ရထားလုံးက မြင်ဖူးသလိုပဲ။ ဒီနှစ်ယောက်ထဲက ဘယ်သူကများ သခင်လေးတုကူးနဲ့ ငြိစွန်းသွားတာလဲ။ ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်... ဒီနူးညံ့တဲ့ ပုံစံလေးကို ကြည့်စမ်း၊ ကိုယ်နဲ့ မလိုက်ဖက်တဲ့ အလေးချိန်တစ်ခုကို သယ်ထားရတာ တော်တော်လေး နေရခက်မှာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မင်းသမီးအကြီးဆုံးက ကျင်ကျောင်းကို လှောင်ပြောင်ပြီးနောက် ဖေ့ယီရှန်နှင့် ရှောက်ချင်းထံသို့ အလျင်အမြန် အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမ၏ စကားများက နားဝင်မချိုသေးသော်လည်း မနာလိုဝန်တိုမှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမတို့ နှစ်ယောက်စလုံးသည် ယခင်က တုကူးဖူကွေ့အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု ပြသခဲ့ဖူးသော်လည်း ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ”</p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်၏ ကောင်းမွန်သော ပြုစုပျိုးထောင်ခံရမှုက သူမကို အပြုံးတစ်ခု ထိန်းသိမ်းထားနိုင်စေသည်။ သူမက ကျင်ကျောင်းကို မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ရဲ့ အစ်မအကြီးဆုံးနဲ့ ဒုတိယအစ်မလေ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဪ... မိသားစုဝင်တွေ ကိုး။ နင့်ရဲ့ အစေခံတွေက အကျင့်စရိုက် မကောင်းဘူးလို့ ငါ ထင်နေတာ”</p> <p style="text-align:justify">ဖေ့ယီရှန်က ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နင် ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်သလဲ။ အောက်တန်းစားမ... နင် ဘာပြောလိုက်တယ်...”</p> <p style="text-align:justify">ဤပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားလေးက မင်းသမီးအကြီးဆုံးကို ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုချန်နှင့် အချိန်အတော်ကြာ အတူနေထိုင်ပြီးနောက် တုကူးဖူကွေ့က နိုင်ငံတော်အဆင့် ကျိန်ဆဲစကားအချို့ကို သင်ယူနိုင်ခဲ့ရုံသာမက ဖေ့ယီရှန်ပင်လျှင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေမည့် လှည့်ကွက်များစွာကို သင်ယူခဲ့ရသည်ဟု ဆိုရမည်။ တကယ်တမ်းကျတော့ ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုရသည်မှာ အတော်လေး ကျေနပ်စရာကောင်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တော်ကြတော့... သမီးတို့ နှစ်ယောက်လုံး စကားနည်းနည်း လျှော့ပြောကြစမ်း...”</p> <p style="text-align:justify">အရှင်သခင်က မင်းသမီးအကြီးဆုံးနှင့် ဒုတိယမင်းသမီးတို့ကို စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျင်ကျောင်းတွင် ကောင်းမွန်သော ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုခု ရှိမရှိ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟွန့်... သူတို့မှာ ဘာအဖြေကောင်းတွေ ရှိမှာလဲ။ လိမ္မာရေးခြားရှိရှိနဲ့ အသာလေး အိပ်နေလိုက်ကြပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ပါ့... သခင်လေးလုက နင့်ကို စိတ်ဝင်စားတာက နင့်ရဲ့ ကံကောင်းမှုပဲ၊ ကျေးဇူးကန်းတဲ့သူ မဖြစ်စေနဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ယောက်က စကားတစ်ခွန်းစီ ချန်ထားခဲ့ပြီး နှုတ်ဆက်ကာ အပြင်သို့ ထွက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးကြပါ။ သူတို့က အလိုလိုက်ခံထားရတဲ့ ကလေးတွေမို့လို့ပါ”</p> <p style="text-align:justify">အရှင်သခင်က တောင်းပန်သည့် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တုကူးဖူကွေ့၏ ရွှေရထားလုံးက သူ၏ သမီးနှင့်အတူ ပါလာသော အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် အလွယ်တကူ ရန်စ၍ရမည့်သူများ မဟုတ်ကြောင်း သူ့ကို သဘောပေါက်စေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နန်းတော်၏ မွန်းတည့်တံခါး။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လုမင်နှင့် သခင်လေးဝမ်တို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် မိန်းမစိုးအချို့က ဝေါယာဉ်နှစ်စီးကို ထမ်းလာပြီး နန်းတွင်းအစေခံမလေး ဆယ်ယောက်ကျော်က စနစ်တကျ ဝန်းရံလျက် လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤဝေါယာဉ်နှစ်စီးကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့နှစ်ယောက်က ဘယ်သူတွေ ရောက်လာသလဲဆိုတာကို ချက်ချင်း သိလိုက်ကြသည်။ သူတို့က အဓိပ္ပာယ်ပါပါ အချင်းချင်း ပြုံးပြလိုက်ကြပြီး ‘မင်းသိပါတယ်’ ဆိုသော အကြည့်မျိုးဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝေါယာဉ်များက သူတို့ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လာပြီး ခန်းဆီးများကို မတင်လိုက်သောအခါ အထဲတွင် ထိုင်နေသော မင်းသမီးအကြီးဆုံးနှင့် ဒုတိယမင်းသမီးတို့ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သခင်လေးဝမ်... ရှင် လမ်းလျှောက်ရတာ ပင်ပန်းနေလောက်ပြီ။ ဝေါယာဉ်ပေါ်တက်ပြီး ခဏလောက် အနားမယူဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify">မင်းသမီးအကြီးဆုံး၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေပြီး ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီလေ”</p> <p style="text-align:justify">သခင်လေးဝမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဝေါယာဉ်ပေါ်သို့ ကျွမ်းကျင်စွာ တက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ပေ။ ရက်နှစ်ဆယ်ကျော်အတွင်း သူတို့ကြားတွင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော အဖြစ်အပျက်များစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုနည်းတူပင် ဒုတိယမင်းသမီးကလည်း လုမင်ကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပြီး သူကလည်း ဝေါယာဉ်ပေါ်သို့ တက်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save